Love, Rosie

Książka '' love, rosie'', jest pełna pouczających problemów życiowych główne bohaterki ( które oczywiście zdarzają się w życiu codziennym niejednej osobie ). Irlandzka autorka tego bestselleru podjęła się nietuzinkowemu wyzwaniu, napisania książki w formie listów, e-maili itp. stwierdzam z bólem,że na początku nie można się przyzwyczaić do takiej oryginalnej formy, lecz z biegiem stron czytający emocjonalnie wiąże się z bohaterką - Rosie. Historia ta wyciska łzy ( tak jak to było w moim przypadku ), daje powody do uśmiechu. Jest ona nietypowa, wręcz niepowtarzalna ( jak również inne powieści tej pisarki ). Wieże, że z sentymentem będę powracać do tej lektury, sprawiła mi bowiem wiele przyjemności w czytaniu. Książka godna polecenia.

Tyle się mówiło o filmie na podstawie tej książki, a ja dalej go nie obejrzałam i jakoś nie palę się, żeby to zmienić. Dlaczego? Bo książka zachwyciła mnie tak bardzo, że boję się, czy film nie zniszczy mi tej historii.

Słyszałam o czym jest, ale temat wydał mi się ciężki do opisania, dlatego tak długo zwlekałam z zabraniem się za nią. Teraz jestem pewna - to będzie jedna z niewielu książek, do których z chęcią będę wracać. Nie się wciągnięta w fabułę i wydawało mi się, że nie spędzam z Rosie i Alexem tak dużo czasu, a jednak zaskoczyłam samą siebie, kiedy ostatni rozdział przeczytałam trzy dni wcześniej niż planowałam.

Bohaterowie byli bardzo realistycznie przedstawieni. Czasem łapałam się za głowę z powodu ich głupoty, ale chyba właśnie przez to łatwiej się z nimi utożsamiało - w końcu głupota to ludzka rzecz. Nie miałam żadnego problemu z rozpoznawaniem postaci po imionach, a każda z nich idealnie przedstawiała swój udział w całej fabule. Nie było bohatera, który pojawiłby się bez powodu.

Cecelia Ahern przedstawiła niesamowitą historię, w którą łatwo uwierzyć. Nie ma w niej nieprawdopodobnych zwrotów akcji i czytając ją, miałam wrażenie, jakbym usłyszała ją od jakiejś znajomej, której wszystko to się przytrafiło. Całość jest słodkim romansem, wśród gorzkiej otoczki okrutnego życia. Podeszłam do książki z dużym dystansem, ale po skończeniu jestem nią szczerze zachwycona! Dawno nie czytałam czegoś tak cudownego i bez wahania mogę jej dać 9/10!

Polecam ją każdemu, kto zastanawia się nad kupnem!

Książka ta jest fantastyczna :) przeczytanie jej zajęło mi niecały dzień. Wchłonęłam ją z przyjemnością. Polecam wszystkim tę powieść bo jest godna przeczytania i przeżywania emocji takich samych jak bohaterzy. Książka naprawdę jest świetna :)

To moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki i powiem ze mam mieszane uczucia.

Z jednej strony dosyć szybko mi się tę książkę czytało, wszystko dzięki temu, iż pisana jest w formie listów e-maili oraz SMS-ów. Historia sama w sobie tez nie jest zła.

Z drugiej strony trochę brakowało mi dat. Kompletnie nie miałam pojęcia czy miedzy tymi wiadomościami upłynęło zaledwie parę godzin a może kilka lat. No i nie ma się, co oszukiwać, iż fabuła dosyć przewidywalna.

Historia dwojga przyjaciół od 5 roku żucia. Los nie zawsze był dla nich łaskawy. Najpierw zostali rozdzieleni a następnie każdy zaczął układać swoje życie po swojemu.

On lekarz kardiochirurgii, żyje w zupełnie innym świecie niż ona, matka samotnie wychowująca córkę. A mimo tych różnic ciągle pozostają przyjaciółmi. Wiadomo maja wzloty i upadki, kłótnie małe i duże.

Z czasem dostrzegają, iż tu wcale nie chodzi o przyjaźń a gra jest zdecydowanie wyższa, bo uświadamiają sobie, iż tak naprawdę łączy ich miłość. Jednak ciągle staje coś na przeszkodzie. I tu moim zdaniem było trochę za dużo tych przeszkód.

Książka lekka i przyjemna w czytaniu, przez format dosłownie przewracałam stronę za stroną. Aczkolwiek nie było w niej nic rewelacyjnego. Ot historia o przyjaźni damsko-męskiej. Brakowało mi tu jakiegoś elementu zaskoczenia. Wszystko było dosyć przewidywalne. Uważam tę książkę za przeciętną.

Książka jest świetna!

Gdy zobaczyłam ekranizacje tej książki , która z reszto bardzo mi się spodobała postanowiłam przeczytać książkę. Teraz gdy mam porównanie mogę stwierdzić z czystym sumieniem że książka jest zdecydowanie lepsza, bynajmniej dlatego że jest w niej dużo więcej zabawnych sytuacji . Co bardzo mi się podobało. Jest ona napisana w dość nietypowy sposób ponieważ nie jest opisowa tylko całą historie opowiada zbór listów, e-maily, SMS-ów itp. Ale to wszystko powoduje że książka jest jeszcze bardziej ciekawa.

Cała książka jest poświęcona życiu dwójki ludzi Rosie i Alexa. Którzy od dziecka się znają i są najlepszymi przyjaciółmi.

Przedstawione jest w niej ich dzieciństwo jaki życie dorosłe Mimo tego że wszystkie dni spędzają ze sobą są dla siebie tylko i wyłącznie przyjaciółmi. Między czasie wydarzy się jeszcze mnóstwo zwrotów akcji, zaskakujących sytuacji, nietypowych zachowań i ciekawych reakcji. Ale po tym wszystkim Rose i Alex odkryją, że nie są dla siebie tylko przyjaciółmi, lecz czują coś więcej, coś więcej czego wzajemnie sobie nie wyznali i co przed sobie ukrywają. Dlatego ich życie potoczyło się w różnych kierunkach co ich rozdzieliło. Ale po wielu ciężkich przeżyciach w końcu odkrywają, że oboje się kochają (nie ukrywam że dość długo czekałam na taki zwrot akcji ale się udało). Więc mając po 50 lat ich losy się nareszcie połączyły. No książka jest super ale nie będę wchodzić w szczegóły nie mogę odbierać wam sensu jej przeczytania. Mimo to gorąco ją polecam! Jak dla mnie jest bardzo fajna, zabawna , ciekawa, interesująca,zaskakująca i dość życiowa. Tak mówiąc szczerze po tej książce można zobaczyć jak przez jedno głupie przemilczenie życie dwójki ludzi może się potoczyć w całkiem innym kierunku. Gdyby On wyznał jej miłość może by mieli wspólne dzieci i szczęśliwe życie a tak ich wspólna przyszłość zaczyna się gdy już dźwigają bagaż przeszłości ze sobą i gdy już nie mogą liczyć na wspólne dzieciątko, ale mimo to ciesze się że w końcu są razem. Teraz sama zastanowię się dwa razy zanim coś przemilczę. Koniec końcom zachęcam do jej przeczytania.