Kroniki Wardstone, tom 1. Zemsta czarownicy

SIÓDMY SYN SIÓDMEGO SYNA, czyli o "Zemście Czarownicy", pierwszym tomie Kronik Wardstone Josepha Delaneya

Czytanie Kronik Wardstone Josepha Delaneya, gdy ma się za sobą ćwierćwiecze życia jest jak opychanie się słodyczami, gdy nikt nie patrzy. Niby nie powinniśmy, bo przecież już jesteśmy na tyle "mądrzy" by nie zachowywać się w ten sposób, a jednak wciąż nie możemy się oprzeć i przy każdym kęsie zamykamy oczy, bo w końcu czego oko nie widzi..., sami wiecie. Zemsta Czarownicy, będąca pierwszym tomem serii, jest niczym najapetyczniejsza muffina, leżąca na szczycie patery. Dzięki niej niespiesznie, z niesłabnącym zapałem i pobłażliwym uśmiechem na ustach możemy zatopić się w świat, który nigdy nie będzie wystarczająco nieodpowiedni by do niego nie wracać.

Thomas Ward to siódmy syn siódmego syna, który zostaje wybrany do tego, by zostać czeladnikiem miejscowego Stracharza. Odtąd zamiast pracować na roli i pomagać w gospodarstwie, musi zamieszkać w starym domu z mężczyzną, który ma więcej lat niż chłopiec jest sobie w stanie wyobrazić. Wiekowy Gregory solidnie przykłada się do uczenia chłopca tego, co koniecznie, by w przyszłości z powodzeniem zajął jego miejsce i stał się cenionym Stracharzem. Gdyby tylko młody Thomas równocześnie z nauką zasad pozbywania się czarownic, boginów, czy duchów, zdał sobie sprawę, że odtąd nie powinien nikomu bezgranicznie ufać - a szczególnie dziewczynkom w szpiczastych trzewikach - oszczędziłby sobie i swojemu mentorowi wielu niepotrzebnych problemów...

Zauważyliście, że ostatnio większość moich recenzenckich metafor dotyczy słodyczy? Nie jest to kwestia spadku poziomu cukru, a zabieg wysoce przemyślany. Bo do czego innego jak do pachnącego ciasta, pokrytej bitą śmietaną babeczki, czy zlepiającej zęby krówki-ciągutki przyrównać słodycz płynącą z czytania książek świetnych i totalnie wciągających? Nie ma nic bardziej wymownego, dlatego gdy tylko przeczytałam Zemstę czarownicy wiedziałam, że zaaplikowałam sobie porządną dawkę glukozy, fruktozy, czy innej zjadliwej "tozy", a moja recenzja ociekać będzie wszystkim tym, co zlepia nam palce i osładza życie.

Mimo że Joseph Delaney zadebiutował swoimi Kronikami zaledwie jedenaście lat temu, gdy na jego prywatnym życiowym liczniku wybiło pięćdziesiąt dziewięć lat to nie da się ukryć, że dla wrażeń i satysfakcji płynącej z ich czytania warto było tyle czekać. Ten brytyjski pedagog, posiadający niezgłębione pokłady wyobraźni, wykreował świat pełen przeróżnych istot, które w mniej lub bardziej przerażający sposób zapełniają karty książki. Mamy tu do czynienia ze zjadającymi niemowlęta, pijącymi ich krew i kruszącymi kości wiedźmami, czy boginami, które testują wytrzymałość bohaterów i czytelników. Joseph Delaney nie ograniczał się w swojej wizji i choć książka przeznaczona jest dla osób od dziesiątego roku życia, nawet dorosły może z lekkim dreszczykiem emocji odwracać kolejne strony. Nie ma tutaj ckliwości i zachowawczości, bowiem autor uznał, że najlepsze, co może być to ukazanie faktów takie jakimi są. Nic zatem zdrożnego w umarlakach przebijających się przez ziemię, opętaniu czy duchach, które pojawiają się równie szybko i przerażająco, co w niejednym horrorze.

Obok dosyć intensywnych wrażeń Delaney serwuje swojemu czytelnikowi ciekawą i bardzo przemyślaną fabułę, która jest interesująca niezależnie od wieku, a do tego dzięki lekkości z jaką buduje opisy, czy dialogi, po tekście przemyka się z prędkością światła. Młodszy czytelnik na pewno doceni w Zemście czarownicy zawiłość, zaskoczenie, grozę i utożsami się z młodymi bohaterami. Zaś starszy czytelnik, a nawet wieloletni wyjadacz fantasy, odnajdzie w pierwszym tomie Kronik Wardstone świetny sposób na ucieczkę od szarej rzeczywistości do świata, który oscyluje gdzieś na granicy dziecinności i dorosłości. Problemy bohaterów, ich ciekawe osobowości, a zarazem odpowiednia doza humoru i grozy spowoduje, że nawet tacy poważni ludzie jakimi się staliśmy, odkryją na nowo magię płynącą z historii przesiąkniętej morałem i nie skażonej wirusem dojrzałości.

Motyw nauki jest jednym z najbardziej oklepanych tematów w literaturze młodzieżowej, lecz w przypadku tej pozycji zabieg ten ani na trochę nie powoduje naszego rozdrażniania czy znudzenia, wręcz przeciwnie! Czytając o wszystkich makabrycznych rzeczach, z którymi spotyka się w swym życiu Stracharz, a do których musi przywyknąć jego czeladnik, miałam nieodparte wrażenie, że zgłębiam łagodną wersję Wiedźmina, jakby nie patrzeć - kolegi po fachu. To czy Andrzej Sapkowski zainspirował Josepha Delaneya pozostaje zagadką i tajemnicą, lecz nie ulega wątpliwości, że te dwa utwory mają ze sobą coś wspólnego, choć przeznaczone są dla zupełnie innych grup wiekowych.

Ten kto uważa, że na czytanie Kronik Wardstone jest "za stary" powinien zdać sobie sprawę, że seria ta zapowiada się być jedną z lepszych, które czytałam (przebija nawet Zwiadowców Johna Flanagana, którzy w porównaniu są wyjątkowo naiwni). Choć Zemsta czarownicy J.Delaneya to nie Harry Potter J.K.Rowling, nie da się ukryć, że całkiem poważnie do niego aspiruje, kusząc sowitą dawką magii, nadprzyrodzonych i straszliwych stworzeń, ciekawych i budzących sympatię postaci. Tego ile radości dostarczyło mi czytanie tej niepozornej książki, nie da się ubrać w słowa, dlatego apeluję do dziecka, które tkwi w każdym z Was: nie opłakujcie rozstania z Harrym Potterem, tylko sięgnijcie po Kroniki Wardstone i pozwólcie się im oczarować, a nie pożałujecie.

Seria książek Joseph'a Delaney jest jedną z lepszych które czytałem. Akcja, fabuła, bohaterowie wszystko tworzy jedną piękną całość. Dla osób, którym znudziło się czytanie serii Harrego Pottera po raz tysięczny, "kroniki wardstone" powinny stać się lekturami obowiązkowymi :D

Każdy tom tworzy niesamowitą atmosferę, przez co trudno się od niej oderwać. Była to druga seria, którą pochłonąłem z taką prędkością i zapałem.

Tą serię poleciłbym każdemu kto pragnie oderwać się od rzeczywistości, od codziennej rutyny.

Te książki sprawią, że codzienne problemy odejdą w niepamięć (przynajmniej chwilowo :D). Zakup tych książek był najlepszą decyzją jaką podjąłem w ciągu ostatniego czasu.

Joseph Delaney ma na swoim koncie 13-tomowy cykl ,,Kroniki Wardstone". Na początek postanowiłam zapoznać się z pierwszym z nich.

Thomas Ward to siódmy syn siódmego syna, co skutkuje tym, że ma przerąbane. Ojca nie stać już na żadne przysługi, bo wykorzystał je przy poprzednich synach. Postanowił oddać go na nauki do stracharza, czyli pogromcy demonów. Thomas na początku bał się własnego cienia. Czy jego zachowanie miało się zmienić?

Cykl przeznaczony jest dla nastolatków i to ta grupa odbiorców będzie najbardziej zadowolona z lektury. W książce pojawiają się fantastyczne istoty - głównie czarownice, które wiele zmienią i namieszają w tej fabule. Czyta się dość szybko, rozdziały są raczej obszerne.

Thomas Ward to bohater, z którym mogą utożsamić się nastolatkowie. Ma bardzo silną więź z matką, brat za nim nie przepada, ma dobry kontakt z bratową. Nie przepada za życiem na farmie, ale tak naprawdę nie wie, czym by chciał się zająć. W tym tomie coraz bardziej się rozwija, jestem ciekawa, jaki będzie na zakończenie 13 tomu.

,,Zemsta czarownicy. Kroniki Wardstone" to bardzo dobry debiut, a zarazem początek serii. Jest to powieść przygodowa z elementami fantastyki. Myślę, że warto dać szansę temu cyklowi.

Dziś opowiem o książce, którą zdecydowanie można zaliczyć do klasycznej fantastyki, chociaż na pewno spodobałaby się, również fanom horrorów. Uwaga, uwaga... przedstawiam wam "Zemstę czarownicy" autorstwa Josepha Delaney'go, czyli pierwszy tom cyklu Kroniki Wardstone. Książkę kupiłam na tegorocznych Targach w Krakowie, przez kompletny przypadek :D Na stoisko wydawnictwa Jaguar ruszyłam z myślą zakupu "Zwiadowców", ale jak się okazało - wyprzedane... Na szczęście była ze mną nasza kochana Ommy, która poleciła mi "Zemstę czarownicy", za co jestem jej dozgonnie wdzięczna.

Głównym bohaterem jest trzynastoletni Thomas Ward, czyli siódmy syn, siódmego syna. Czyni go to wyjątkowym chłopcem. Zostaje oddany do terminu u miejscowego stracharza. Mrocznie brzmi... Taki pan zajmuje się przepędzaniem duchów, poskramianiem czarownic i więzieniem boginów. Praca jest bardzo trudna, niebezpieczna i wymaga wielu wyrzeczeń, dlatego nasz bohater musi dać z siebie wszystko.

"Nie możemy się bać, bo istnieją rzeczy, które karmią się naszym strachem. Strach wszystko pogarsza. Trzeba się skupić na tym, co widzisz i przestać myśleć o sobie."

Jak się zapewne domyślacie, taki stracharz nie ma zbyt wielu przyjaciół. No bo kto chciałby się zadawać z osobą, która na co dzień ma do czynienia ze stworzeniami siejącymi zagładę w całym Hrabstwie? Tom zmaga się nie tylko z niebezpieczeństwami wynikającymi z samej pracy, ale również z samotnością.

"-(...) będziesz mógł liczyć tylko na takich przyjaciół, których sobie kupisz!"

Wszystko idzie dobrze, młody Ward przechodzi mnóstwo ciężkich próby, a potem spotyka dziewczynę... dziewczynę w szpiczastych trzewikach. Splot późniejszych niefortunnych zdarzeń sprawia, że zostaje uwolniona jedna z najgroźniejszych wiedźm - Mateczka Malkin. Co zrobi Thomas? Przekonajcie się sami! ;)

"Zemsta Czarownicy" nie zawładnęła mną od pierwszych stron. Prawdziwa akcja rozpoczęła się dopiero w połowie książki, co nie oznacza, że początek nie był ciekawy. Nie było po prostu tych wszystkich tajemnic i tak wielu niebezpieczeństw. Książka jest świetna, polecam ją każdemu, a sama na pewno przeczytam kolejne części.