W nadziei na lepsze jutro kolory uczuć Tom 1

Dzisiaj zapraszam na krótką podróż do Hiszpanii. Tam na barcelońskiej plaży poznamy Annę, pracownicę jednej z wielkich hiszpańskich firm. Nasza bohaterka to Polka, która „uciekła“ tu do pracy, aby zapomnieć o małżeńskich problemach. Nie bez przyczyny napisałam, iż będzie to krótka podróż, ponieważ bardzo szybko wrócimy z Anną do Polski, aby poznać historię tego małżeństwa.

Sama historia nie będzie ani krótka, ani prosta. Bo Anna z Robertem w życiu przeszli wiele. Doświadczyli całej palety emocji tak pozytywnych i negatywnych, upadali i podnosili się, aby z determinacją walczyć o swój związek i znowu upadali... A my będziemy świadkami tych emocjonujących wydarzeń.

Muszę Wam się przyznać, że mam z tą książką pewien problem. Czyta się ją świetnie. Narracja jest bardzo wciągająca i dokładna. Krok po kroku dowiadujemy się, co działo się w związku naszych bohaterów i mamy uczucie, jakbyśmy naprawdę byli tam obok nich i razem z nimi przeżywali te wszystkie emocje.

Lecz niestety czegoś mi w tej opowieści brakuje. A mianowicie odczuwam niedosyt jakiejkolwiek warstwy „około fabularnej“. Mam wrażenie, że choć z wielką przyjemnością, ale czytam tylko i wyłącznie suchą relację z niełatwego życia Anny i Roberta.

Namiastką tejże warstwy był dla mnie tylko bardzo wyczerpujący opis terapii małżeńskiej, w której wzięli udział nasi bohaterowie. Była to relacja z bardzo ciekawych zajęć, w których, choć daleka od takich problemów sama chętnie wzięłabym udział.

Zabrakło mi także rozwinięcia wątku Sabiny i Leny. Miały one niebagatelny wpływ na związek Anny, ale ich historia sama w sobie była niezmiernie ciekawa. A one zniknęły tak znienacka i pewne epizody z ich życia zostały zawieszone, choć chętnie dowiedziałabym się na przykład, jak poradziła sobie Lena po pewnym traumatycznym przeżyciu.

Ciąg dalszy na: [Adres usunięty]

Nic nie dzieje się bez przyczyny...

Dziś będzie krótko i na temat. Same konkrety. Zacznę od tego, że nie będę przybliżać Wam fabuły. Dlaczego? Każdy może przeczytać opis, który w tym konkretnym przypadku niczego nie zdradza - w przeciwieństwie do mnie (ja zawsze napiszę o dwa zdania za dużo 😉) ! W zasadzie czytając notkę zamieszczoną na czwartej stronie okładki nie wiemy tak naprawdę, co nas czeka. Domyślamy się, że akcja będzie skupiona wokół Anny, ale kompletnie nie mamy pojęcia, jakie spotkają ją przeciwności losu. Opis nie zdradza też, kim są pozostałe dwie kobiety, których losy będą przeplatać się z historią głównej bohaterki. Czy są to obce Annie osoby, a może wręcz przeciwnie - ktoś bliski jej sercu? Same tajemnice i niech tak zostanie 😉

Czasami lepiej wiedzieć mniej, niż przeczytać opis i od razu domyślać się, co też zaraz się wydarzy.

Jest jednak kilka innych kwestii spraw, o których mogę i jak najbardziej chcę Wam króciutko opowiedzieć.

Po pierwsze - od pierwszych stron zakochałam się w stylu pani Ewy. "W nadziei na lepsze jutro" to co prawda debiut, ale czytało mi się go świetnie. Autorka bardzo plastycznie nakreśliła wszystkich bohaterów. Zrobiła to tak dobrze, że miałam autentyczne wrażenie, jakbym ich znała. Fakt, jednych polubiłam bardziej, innych mniej. Ale tak to już bywa. W końcu - nic nie dzieje się bez przyczyny, więc każdy na własny rachunek próbował zyskać moją sympatię, z lepszym lub gorszym skutkiem.

Po drugie - rozdziały są krótkie, więc spokojnie mogłam (i Wy wkrótce jeśli jeszcze tego nie zrobiliście mam nadzieję też) przeczytać jeszcze jeden przed snem. I jeszcze jeden, i jeszcze jeden...

Po trzecie - świetnie poprowadzona akcja. Ani przez chwilę nie jest nudno. Ciągle coś się dzieje. Czasami wracamy do przeszłości, aby lepiej przyjrzeć się historii Anny; czasami myślami wybiegamy w przyszłość, mający nadzieję, że jeszcze nadejdzie to lepsze jutro.

Po czwarte - początkowo chciałam Wam napisać, że ta książka zrobiła na mnie ogromne wrażenie (tak faktycznie jest), i że autorka sama sobie postawiła poprzeczkę bardzo wysoko, i że jestem ciekawa, czy drugi tom cyklu - "Kruchość jutra" - spodoba mi się tak samo jak pierwszy/ bardziej niż pierwszy /wcale mi się nie spodoba. Tylko, że... ja już to wiem! Bo druga część już za mną i powiem Wam, że pani Ewa...

A zresztą! Przekonajcie się sami!

Autorka w pewien sposób chce nam przekazać, co tak naprawdę jest w życiu ważne i z czym możemy się zmagać. Jak trzeba pielęgnować nasze szczęście i w jak krótkim czasie może go nam zabraknąć. Bo tak naprawdę nie wiemy, co może wydarzyć się jutro…

[Adres usunięty]

Po książkę "W nadziei na lepsze jutro" sięgnęłam ponieważ potrzebowałam lektury "na jeden wieczór", nie bardzo zobowiązującej, jednak niepozbawionej ambicji. Miałam nadzieję, że taką okaże się właśnie ta książka i nie zawiodłam się.

Książka Ewy Bauer została po raz pierwszy wydana już jakiś czas temu. Teraz dzięki wydawnictwu Szara Godzina, zostaje czytelnikom przypomniana. I słusznie, to książka, która zdecydowanie zasługuje na uwagę.

"W nadziei na lepsze jutro" opowiada historię Anny, jej męża i dwóch kobiet zaplątanych w koleje losu obojga małżonków. Para, jak to w życiu bywa posiada swoje wady i zalety, przeżywa tez wzloty i upadki. Ciężkie przejścia rzucają cień na ich codzienność. Z jednej strony niby nie jest idealnie, ale bardzo stabilnie i swojsko. W ten na pozór poukładany świat, wkraczają dwie kobiety z przeszłości męża Anny. Czy pomoc udzielona dwóm siostrom, których również los nie oszczędził, nie obróci się przeciwko małżonkom? Tego dowiecie się oczywiście sięgając po tę książkę. Ja jednak już dziś mogę Wam zdradzić, że na pewno nie zabraknie w tej historii zwrotów akcji i różnych zawirowań.

Z drugiej strony, wydarzenia nie stanowią trzonu tej powieści. Najważniejszym bowiem aspektem tej lektury, są opisy uczuć i życia wewnętrznego bohaterek. Mimo to książkę czyta się bardzo sprawnie, tak jak zaznaczyłam wcześniej właściwie w jeden dzień. Może dlatego, że język w którym jest napisana jest prosty, jednak również bardzo ciekawy. Nie jest to oczywiście dzieło na miarę Tołstoja, ale bardzo przyjemny i warty uwagi utwór literacki, z którym bardzo miło spędzicie czas.

Ja już nie mogę doczekać się kolejnych części powieści, które ukarzą się w styczniu i marcu roku 2018.

Zdecydowanie polecam.

[Adres usunięty]

"W chwilach gdy nie układało się między nimi dobrze, stawali się zawzięci i uparci jak osły, traktując każde ustępstwo jako osobistą porażkę i przegraną bitwę." - Zapraszam do przeczytania nowego posta na blogu ! Pozdrawiam !

[Adres usunięty]