Kiedy wszystko się zmienia

"Z jedną decyzją wszystko może się zmienić... już na zawsze."

W pierwszym tomie cyklu Rain, Lisa de Jong postawiła sobie za cel przepuścić odbiorców przez emocjonalną wyżymarkę, która skutecznie wyciśnie z człowieka łzy i wydaje mi się, że całkiem nieźle jej to wyszło. Tym razem jednak autorka dała czytelnikom odrobinę wytchnienia, tworząc historię mniej ckliwą i wzruszającą, choć z pewnością utrzymaną na tym samym dobrym poziomie. Opis fabuły może kierować nasze myśli pod szyld „ale przecież to już było” i niefortunnie zniechęcić do sięgnięcia po publikację. Tymczasem autorka nie uszczęśliwia nas, serwując po raz kolejny tą samą historię, a zamiast tego konstruuje mieszankę wybuchową w postaci dwóch silnych charakterów, które połączy uczucie i zwroty akcji, jakie potrafią zaskoczyć, wyrywając nas z przewidywalności.

Cała recenzja na blogu, zapraszam :)

[Adres usunięty]

Pierwsza część serii Rain, autorstwa Lisy De Jong, prawie rozerwała mi serce. To zdecydowanie była historia, po której odczuwałam parodniowego kaca książkowego. Nie ukrywam więc, że z niemałymi oczekiwaniami sięgnęłam po drugi tom „Kiedy wszystko się zmienia”, funkcjonujący jako samodzielna powieść, chociaż w niewielkim stopniu nawiązujący do poprzedniego. Nie przeszkadzał mi schematyczny rys bohaterów, o których wspominało streszczenie, ponieważ liczyłam tutaj na to magiczne coś, co porwie mnie bez reszty. A to dla autorki niełatwe wyzwanie, bo sama nie jestem w stanie powiedzieć jak wiele książek o miłości zdążyłam już prześledzić. Czy zatem i tym razem pomysły Lisy De Jong zdobyły moje uznanie?

Nie ma dziewczyny, chociaż mógłby mieć każdą. Zaangażowany w karierę futbolową Drake Chambers, student drugiego roku, nie jest w stanie sobie pozwolić na relaks czy własne przyjemności. W drodze do osiągnięcia celu twardo stąpa po ziemi. Tylko czy sport to tak naprawdę jego marzenie? A może marzenie jego ojca? Niedopuszczający do siebie nikogo wciąż pamięta o burzących szczęśliwe życie wydarzeniach minionych lat. I nagle spotyka Emery…

Świadoma tego, że na sukces musi zapracować wyłącznie sama, pozbawiona wsparcia, stawiana przez los na przegranej pozycji zrobi wszystko, by ukończyć właśnie rozpoczęte studia z satysfakcjonującym wynikiem. Emery, dziewczyna wychowywana przez ojca, dopięła swojego wkraczając w świat, który może otworzyć dla niej wiele nowych bram, ale może też wiele z nich zamknąć.

Zupełnie inni, a jednak nieświadomi łączących ich podobieństw, Drake i Emery muszą wykonać wspólnie obowiązkowy projekt na zajęcia. Niefortunne pierwsze spotkanie raczej odstrasza ich od siebie, chociaż w pewnym sensie także i przyciąga. Czy będą w stanie zapomnieć o przeszłości i spojrzeć na życie oczyma serca? Czy w porę dostrzegą to, że miłość może ich uratować?

Lisa De Jong postanowiła poprzeplatać główny wątek o miłości z odrębnymi historiami dotyczącymi dzieciństwa głównych bohaterów. Śledząc więc rozwój uczucia czytelnik ma okazję odkrywać kolejne, brakujące elementy układanek tworzących pełne portrety zarówno Drake’a jak i Emery. Oboje całkiem przypadli mi do gustu, tworząc sytuacje, które naprzemiennie niepokoiły mnie i wzruszały. Ona urzekła mnie skromnością, ale i ciętym językiem, tym, że nie rzucała się w oczy, a jednocześnie nie chowała w kąt. Spodobało mi się odpowiednie wyważenie jej cech, podobnie jak w przypadku Drake’a, który nie był ani przesadnym cwaniakiem, ani też wyjątkowym wrażliwcem. Postaci wypadły więc naturalnie. Tylko czemu w kolejnej już historii mamy do czynienia z uniwersyteckim sportowcem? Mogliby nam na chwilę dać od nich odpocząć…

Wytykając pół żartem, pół serio pasję głównego bohatera, muszę jednak wspomnieć o jednym poważnym zastrzeżeniu dotyczącym akcji powieści. Autorka tak mocno skupiła się na dramatach przeszłości, iż chwilami zapominała o tym, że wypada tchnąć życie w teraźniejszy bieg wydarzeń. Nie oznacza to, że książka była nudna, chociaż miewała momenty uśpienia. Wychwytując jednak pozytywne strony takiegoż zjawiska, można stwierdzić, że Lisa De Jong unaoczniła ogromny wpływ przebytych traum na dalsze lata każdego człowieka. Bo pod powierzchnią wielu nabytych cech kryją się doświadczenia, czasami te niezbyt przyjemne. Warto przekuć je w sukces.

Podobał mi się styl i lekkie pióro autorki, doceniam naprzemienną narrację, dzięki której możemy wcielić się w codzienność obojga głównych bohaterów. Zdecydowanie jestem zadowolona z zakończenia, które rekompensując braki uratowało tę książkę. Nie jest więc źle, choć nie obyło się bez „ale”. Nie będę miała jednak żadnych oporów, by sięgnąć po kolejną powieść tej autorki, bo wiem, że ma potencjał i pisze historie, które zdecydowanie należą do preferowanego przeze mnie gatunku.

Wzruszająca, ciekawa, przekonująca, aczkolwiek nie tak emocjonująca i dobra, jak poprzednia część tego cyklu. Różniąca się od niej jakością, jednak na pewno nie przeciętna. Z historią miłosną na czele, ale i chowającymi się za maską uśmiechu dramatami przeszłości. Z przysypiającą chwilami akcją, ale i świetnym zakończeniem. Takie książki dla kobiet, chociaż dedykowane młodzieży, trafią także w gusta dojrzalszych czytelniczek. Historia o młodych dorosłych, którzy boją się dotknąć miłości, o uczuciu, które rozkwita powoli (chwała autorce za to, że nie wywróciła życia bohaterów do góry nogami tuż po pierwszym spotkaniu). Ja czekam na kolejną część, a Wy, dacie jej szansę?

Pierwsze pytanie jakie narodziło mi się w głowie po spotkaniu się z serią Jong to czy można ją czytać jako pojedyncze tomy? Nie wiem dlaczego, ale byłam przekonana, że nie. Mogę Was jednak na wstępie zapewnić - jest kilka nawiązań do pierwszego tomu, ale śmiało możecie czytać jeden i drugi jako osobne lektury. Choć polecam poznać obie części, bo są tego zdecydowanie warte.

Lubię książki z serii YA, szczególnie takie jak właśnie powyższa lektura. I choć lektura "Promyczka" podniosła moją poprzeczkę oczekiwań naprawdę wysoko, muszę przyznać, że i ta seria przypadła mi do gustu. Owszem, jest mocno owiana schematem swojego gatunku, ale autorka ma bardzo przyjemny styl pisania i to ON skusił mnie do poznania całej serii. Jong rewelacyjnie przedstawia uczucia targające bohaterami i to sprawiało, że miałam ochotę co raz więcej chłonąć rozgrywanych wydarzeń choćby dla samej świadomości tego, co działo się w sercach i głowach bohaterów.

Drugi tom serii spodobał mi się przede wszystkim dzięki bardzo spokojnej fabule. Nie odnalazłam żadnego szczególnie burzliwego momentu fabuły, akcja nie pędziła na złamanie karku, nikt nie dramatyzował i nikt nie targał się na szaleńcze decyzje. Mogłam na moment odetchnąć od szalonego tempa licznych powieści i po prostu delektować się rozgrywanymi wydarzeniami. Choć koniec lektury trochę mnie zaskoczył - zupełnie nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy, ale myślę, że i Wam przypadnie do gustu taki kierunek fabuły. To jedna z lepszych nowości z gatunku NA.

Kontynuacja wzbudziła moją sympatię także moim ulubionym stylem narracji - rozdziały zostały podzielone na relacji głównych bohaterów, dzięki czemu mogłam poznać ich z każdej możliwej strony. I choć Drake nie okazał się może takim niegrzecznym chłopcem jak się zapowiadało to naprawdę go polubiłam. Podobnie z resztą było z Emery, która miała swoje momenty słabości, ale naprawdę dobrze odnalazła się w fabule. Zarówno ta dwójka, jak i poboczni bohaterowie całkiem nieźle poradzili sobie z poprowadzeniem fabuły i nie zamieniłabym ich na nic innego - to było ich miejsce od początku do końca.

Lubię takie historie i będę stała za nimi murem. Jedne są słabsze, drugie lepsze, ale każda z nich kryje w sobie pewien pokład emocji, który zawsze mnie urzeka. Jong stworzyła serię, która ma może niewielkie wady w postaci licznych schematów, ale przy tym jest subtelna i lekka - idealna do chwili wytchnienia w duecie z kubkiem gorącej herbaty.

Dziś zapraszam na recenzję książki, którą otrzymałam we wspaniałej paczce w ramach współpracy recenzenckiej z księgarnią Tania Książka.

Mówi się, że apetyt rośnie w miarę jedzenia. To prawda. Po przeczytaniu "Kiedy pada deszcz" babrałam ochoty na kolejne tomy (tak, już zdążyłam się dowiedzieć, że jest więcej niż jeden tom), po drugim czuję się rozczarowana, że to już koniec, trzeba czekać do kolejnej premiery. Na szczęście to już niedługo (premiera 8 lutego), znów będzie można zatopić się w lekturze. Ciekawe, co zaserwuje autorka.

Można by pomyśleć, że dorosły wiek od razu przekreśla zainteresowanie powieściami, w których bohaterzy są osobami młodymi, uczniami. Być może jest tak u innych, ja z chęcią sięgam po takie pozycje. I wiecie co, czasem trudno się oderwać!

Tym razem jesteśmy świadkami rodzenia się relacji między Emery a Drake'em. Oboje w swoim życiu przeżyli wiele i stworzyli swoisty pancerz- nie chcą by ktoś zranił ich po raz kolejny. Moim zdaniem momentami ich zachowanie było dziecinne. Każdy człowiek potrzebuje miłości, tylko może jeszcze o tym nie wiedzieć.

Historia, którą czytamy jest ciekawa, wciągająca. Myślę, że mogę Wam polecić tę książkę.