Iskierka nadziei

Lubię sięgać w grudniu po książki świąteczne. Ta zainteresowała mnie głównie swoim opisem, ale również okładka bardzo mi się podoba. A jak było z jej treścią?

Tomek ma jedenaście lat, ale jak na swój wiek jest bardzo dojrzały i wrażliwy. Nie ma rodziny, mieszka ze swoją mamą, która poświęca się swojej pracy. Chłopiec pewnego dnia otrzymuje pomoc od starszej pani, która zaprasza go do małego domku na działce. W domku jest zimno, nie ma odpowiednich warunków do mieszkania w nim. Tomek podejrzewa, że kobieta tutaj mieszka, że jest bardzo samotną osobą. Postanawia jej pomóc, pomiędzy nimi rodzi się prawdziwa przyjaźń. Czy cuda w święta są możliwe? Co będzie dalej ze starszą panią?

Nie wiedziałam czego się spodziewać po tej książce, bo wcześniej niewiele o niej czytałam i nie słyszałam o autorce. Pozytywnie mnie zaskoczyła i wciągnęła mnie już od pierwszych stron. Od razu można wyczuć, że to taka ciepła i klimatyczna opowieść, która przywraca wiarę w dobro. Nie czytałam wielu książek świątecznych, ale to jedna z lepszych, które miałam okazję poznać. Idealnie wprowadza w świąteczny nastrój, a przy tym wzbudza różne emocje. Autorka stworzyła naprawdę piękną opowieść, która pokazuje, że jednak cuda mogą się zdarzyć. Czasem wyciągnięcie pomocnej dłoni może mieć ogromne znaczenie dla osoby potrzebującej pomocy, może to być początkiem nie tylko przyjaźni, ale również dużych i lepszych zmian w życiu. Bohaterowie tej książki udowadniają, że warto okazać dobroć i empatię, że warto pomagać, że warto mieć nadzieję, a na zmiany nigdy nie jest za późno. Dobre uczynki mogą przecież powrócić, o czym przekonali się Tomek i jego mama, ale to ta bezinteresowna pomoc jest wartościowa. To jedna z tych historii, która daje nadzieję, pokrzepia i pozytywnie wpływa na czytelnika. Święta to czas, w którym wiele osób się raduje, ale niestety nie wszyscy są wtedy szczęśliwi. Są również osoby samotne, dla których drobne gesty dobroci wiele znaczą. O tym także tutaj przeczytacie, bo chociaż to ciepła opowieść to jednak pojawia się tu też samotność i problemy dnia codziennego.

Główny bohater Tomek to wrażliwy chłopiec, który różni się od swoich rówieśników. Los innych nie jest mu obojętny, chętnie pomaga i angażuje się w to co robi. Gdy na jego drodze staje starsza kobieta nazwana przez niego Iskierką, ich życie zaczyna się zmieniać. To jedno spotkanie będzie miało ogromny wpływ nie tylko na nich, ale również na inne osoby. Iskierka to samotna starsza kobieta, która wiele przeszła w życiu. Straciła niemal wszystko co miała, został jej tylko mały letniskowy domek. Zamierza w nim spędzić święta i jakoś przetrwać zimę, nie ma nadziei na lepsze życie. To właśnie Tomek okaże jej zainteresowanie i wyciągnie pomocną dłoń. Co z tego wyniknie? Poznajemy również czternastoletnią Magdę, która ucieka z domu. Nastolatka nie czuje się kochana, nie może dogadać się z matką i jej partnerem. Niespodziewanie losy jej i Tomka się połączą i okaże się, że mają ze sobą wiele wspólnego. W książce pojawia się również Błażej, mężczyzna znajdujący się w nieciekawej sytuacji życiowej, która ciągle się pogarsza. On również odegra tutaj ważną rolę, ale nie mogę zdradzić za wiele. Na uwagę zasługuje jeszcze mama Tomka. Ta zapracowana i dobra kobieta marzy o cudzie, który zmieni coś w jej dotychczasowym życiu. Każda z tych postaci ma duże znaczenie dla tej historii. To bohaterowie życiowi, tacy jak my, z problemami i nadziejami na przyszłość. Podoba mi się to, w jaki sposób autorka opisała ich wzajemne relacje, jak połączyła ich losy. Fabuła jest w większości przewidywalna, ale tutaj mi to nie przeszkadzało, z zainteresowaniem czytałam kolejne strony.

Polubiłam styl pisania autorki. Jest naprawdę lekki i przyjemny. Pojawiające się tutaj opisy są przedstawione w taki sposób, że czyta je dobrze, pobudzają wyobraźnię. Narracja jest trzecioosobowa i to również mi tutaj pasowało, bo możemy poznać lepiej każdego z bohaterów. Książka ma 366 stron, czyta się ją naprawdę szybko i lekko.

"Iskierka nadziei" to wciągająca, ciepła i klimatyczna powieść, w której duże znaczenie ma dobro i bezinteresowne niesienie pomocy. Historie bohaterów są poruszające, ale także dające nadzieję. Jestem naprawdę zadowolona z lektury i jeśli lubicie świąteczne książki to polecam właśnie tę pozycję. Nie tylko wprowadzi Was w odpowiedni nastrój, ale także wzbudzi emocje.

"Czasami, gdy się wydaje, że już nic się nie zmieni w naszym życiu, nagle dostajemy szansę."

"Dobrze Tomek cię nazwał. Iskierka. Taka mała drobina, co rozpala ogień, daje ciepło i jasność. Jesteś iskierką dobra."

Lubię książki Anny Szczęsnej, dlatego też miałam spore nadzieje związane z ,,Iskierką nadziei".

Tomek mieszkał tylko z mamą, nie mieli żadnej bliższej ani dalszej rodziny. Chłopiec sporo czasu spędzał sam, pewnego dnia wybierając się na działki. Zastał tam pewną starszą panią, która spędzała czas w całkowitym zimnie. Tomek postanowił jej pomóc na miarę własnych możliwości.

Poprzednie książki bardziej mi się podobały niż ,,Iskierka nadziei". Powieść okazała się dla mnie ze wszech miar przewidywalna i nieprawdopodobna. Motyw przewodni zasługuje jednak na uwagę.

,,Iskierka nadziei" Anny Szczęsnej to powieść, z którą zapoznałam się bardzo szybko. Nie żałuję, że się z nią zapoznałam, aczkolwiek nie jest to powieść, która za bardzo zapadłaby mi w pamięci.

Ta książka mnie urzekła. Polecam nie tylko na zimowe wieczory ale zawsze wtedy gdy zaczynamy tracić wiarę w ludzi. To prawdziwa iskierka nadziei.

Grudzień jest miesiącem, w którym najlepiej sięga się po typowo świąteczne książki. Tak właśnie jest u mnie, mam kilka takich tytułów i właśnie w tym jednym miesiącu w roku planuję je poznać. Jaki okazał się pierwszy z nich?

'Tomek spojrzał na nią z niezadowoleniem. Naprawdę będzie nadal udawała, że jest tutaj jedynie na chwilkę?'

Jedenastoletni Tomek marzy, aby te święta Bożego Narodzenia były inne niż poprzednie. Bardzo kocha swoją mamę, jednak chciałby, aby przy stole pojawił się ktoś więcej. Nic więc dziwnego, że gdy tylko spotyka na działkach starszą kobietę, postanawia jej pomóc. Nie chce dopuścić do tego, aby sama siedziała i marzła, w momencie kiedy ON spędza czas w ciepłym mieszkaniu. Zaprasza ją do siebie i zarówno dla niego, jak i jego mamy jest to początek świątecznych zmian. Czy tegoroczne święta okażą się niezapomniane?

'Atmosfera nasiąknęła nadzieją. Zadba o to, by było lepiej. W końcu to magiczny czas, dzieją się cuda. Więc ona musi tym cudom pomóc.'

Książki świąteczne mają w sobie pewnego rodzaju magię, która jest wyczuwalna od pierwszej do ostatniej strony. W tej historii widoczna jest bezinteresowna chęć pomocy ze strony dziecka. Nie ważne jest kto i jak się zachowuje, najważniejsza, aby podczas okresu świątecznego nie był sam. Tomek jest na to idealnym potwierdzeniem, wyciąga rękę do zupełnie obcej kobiety. Dzięki temu niewielkiemu gestowi, spędza Boże Narodzenie w sposób, o jakim marzył.

'Była przerażająco samotna, zdana na łaskę przypadkowo poznanego chłopca. Dziecka, które pojawiło się pewnego dnia, nie wiadomo skąd, i nie wiedzieć czemu zaczęło się o nią troszczyć. Nie sądziła, że w dzisiejszych czasach wciąż jest miejsce na takie okruchy dobroci.'

Jeśli poszukujecie zarazem lekkiej i magicznej historii, ta książka jest idealna. Dzięki niej można poczuć magię świąt, jednocześnie zastanawiając się, czy odnalazłoby się w sobie taką empatię jak główny bohater. Polecam tytuł, jest idealny do indywidualnej lektury jak i na prezent dla kogoś bliskiego.

'Tomek spędzał co roku święta tylko z mamą. To Boże Narodzenie było wyjątkowe.'

Anna Szczęsna to jedna z autorek wielbionych przez moją mamę. Ja akurat nie miałam okazji czytać żadnej jej pozycji, ale za namową mamy chętnie zgodziłam się spróbować. Dlaczego? Bo choć czytamy książki tak różne jak tylko różne mogą być to kiedy już dam jej się do czegoś przekonać to jeszcze nie było sytuacji bym żałowała, a już na pewno nie bardziej, niż kiedy sama sobie czasami podrzucę kukułcze jajo w postaci fatalnej powieści. Poza tym, dlaczego właśnie teraz w okresie przedświątecznym nie skusić się na powieść z zimą, mrozem i śniegiem w tle?

Tomek to niezwykle dojrzały jak na swój wiek chłopiec. Mieszka tylko z mamą, która praktycznie cały swój czas poświęca pracy. Za sprawą kolegów i jednego zaledwie wyjścia na działki nie tylko jego życie się odmienia. Chłopiec, ulegając wypadkowi zostaje opatrzony przez starszą kobietę. Ta nie tylko zajęła się jego stłuczeniami, ale także sie nim zajęła i nakarmiła. Tomek jako dziecko o gołębim sercu szybko rozumie, że działkowy zimny domek to tak naprawdę mieszkanie starszej pani, którą nazywa Iskierką. Wzruszony gestem kobiety postanawia się odwdzięczyć i zaprasza ją do domu. Między tymi dwojga nawiązuje się niezwykła przyjaźń. Daje ona nadzieję na zmiany i lepsze jutro.

Tomek zyskuje przyszywaną babcię, a jakby tego było mało do życia chłopca i jego mamy wkrada się nastoletnia Magda oraz skryty i egoistyczny Błażej.

Kumulacja problemów każdego z bohaterów wypada akurat na czas tuż przed Bożym Narodzeniem. Tomek pragnie domu pełnego ludzi, jego mama chce być z nim sama i spędzać z nim jak najwięcej czasu, ale musi zarabiać na ich utrzymanie, więc praca pochłania znaczną część jej czasu. Magda czuje się w domu jak zbędny mebel, a Błażej ma problemy ze spłatą zadłużenia. Nawet Iskierka zawiedziona jest swoim losem, bo świadoma jest tego, że źle wychowała własnego syna.

To, co podarowała nam Anna Szczęsna, to możliwość śledzenia tego jak poradzą sobie bohaterowie w dość ekstremalnych momentami sytuacjach i to tuż przed jakże pięknym świętem, jakim jest Boże Narodzenie. Powieść wydaje się być naiwna i przewidywalna, ale ma swój nieodparty urok i tak jak brzmi tytuł daje nam iskierkę nadzieli na lepsze jutro. W końcu kto powiedział, że nam też któregoś dnia życie nie ułoży się bezmała jak w bajce? Po to wdrapujemy się na te wszystkie górki i pagórki żeby pewnego pięknego dnia osiągnąć cel, odmienić życie (być może nie tylko swoje) i być szczęśliwym. Anna Szczęsna ukazała to w niesamowicie wielowątkowy sposób za co zdobywa ode mnie dodatkowe plusy. Sama powieść wciąga od pierwszych stron, ale nie jest to książka z wyższej półki, która wymaga od nas poświęcenia uwagi. Poprostu człowiek się w nią zanurza, przeczyta i sięga po kolejną. I tylko w sercu pozostaje ta nadzieja, że skoro im się udało to może nam też?

Nadzieja to takie ludzkie odczucie, którego potrzebuje każdy z nas, bez wyjątku. Nadzieja pozwala nam bowiem pokonywać codzienne troski i problemy, walczyć o lepsze jutro, marzyć o naszych pragnieniach, jak i po prostu lepiej żyć... Nadzieja jest nam potrzebna szczególnie także w ten oto przedświąteczny czas, który ma do siebie to, że często pomaga zmienić w naszej codzienności to, co jest w niej smutne i złe. I właśnie o takiej nadziei opowiada poruszająca powieść Anny Szczęsnej pt. "Iskierka nadziei", która ukazała się nakładem Wydawnictwa Kobiece.

Głównym bohaterem opowieści jest Tomek - niezwykle wrażliwy chłopiec, który mieszka wspólnie tylko z mamą, której stara się pomagać we wszelkich kwestiach. W przededniu Świąt chłopiec udaje się na teren okolicznych działek, by tam zdobyć gałązki świerku na świąteczny stroik. Niestety, niefortunny krok na ośnieżonej dróżce sprawia, że chłopiec upada, boleśnie się przy tym uderzając. Wówczas z pomocą przychodzi mu pewna starsza kobieta, które zabiera Tomka do pobliskiej altanki, opatruje i pomaga pozbierać się po wypadku. Po opuszczeniu nieogrzanego i pozbawionego bieżącej wody domku, Tomek nie może przestać myśleć o samotnej kobiecie, pragnąc za wszelką cenę pomóc jej w trudnej, zimowej codzienności. Doskonałą okazją ku temu okaże się zbliżająca Wigilia...

Najnowsze dzieło Anny Szczęsnej oferuje nam możliwość spotkania z niezwykle ciepłą, wzruszającą i piękną w swej treści historią o ludzkim dobru. Historią, która zachwyca nas swoim klimatem, emocjami oraz autentycznością, gdyż przedstawiona tu opowieść mogłaby rozegrać się w absolutnie każdym zakątku naszego kraju. Oczywiście, jest to pozycja reprezentująca sobą nurty "świątecznej literatury obyczajowej", aczkolwiek jednak wyróżnia się ona z grona tego typu pozycji tym, że najważniejszym jest w niej nie sam czas Świąt Bożego Narodzenia, ale ludzie, którzy są w tych dniach zawsze najważniejsi...

Fabuła przedstawia się niezwykle intrygująco, oferując nam wpierw ciekawe wprowadzenie w życie głównego bohatera, a następnie niezwykłą sytuację spotkania z "Iskierką" - tak chłopiec nazywa starszą kobietę z działek, które to pociągnie za sobą całą serię niezwykłych zdarzeń z udziałem obojga, ale też i innych postaci. Co ciekawe, konstrukcja narracji opiera się ukazywaniu nam wydarzeń z kilku perspektyw, co znacznie przyspiesza akcję, ale też i daje nam o wiele większy pogląd na całość tej historii. Oczywiście, nie zabraknie tu wielu zaskoczeń, kilka naprawdę dramatycznych momentów, jak i przede wszystkim wielkich emocji, przy których przyjdzie nam czasami się uśmiechnąć, innym razem zaś uronić łzę...

Bardzo korzystnie wypadają tu wspominani powyżej bohaterowie - z Tomkiem, jego mamą, kobietą z altanki i kilkoma innymi postaciami z drugiego planu, które są na wskroś autentyczne, przekonujące nas do uwierzenia weń oraz niezwykle interesujące. Moje serce skradł tu oczywiście główny bohater, który zaimponował mi swoją niezwykłą dojrzałością, wrażliwością i mądrością, której to temu dziecku mógłby pozazdrościć nie jeden dorosły. Podobnie duże słowa uznania cisną się na usta względem kreacji rzeczywistości tej książki, czyli perfekcyjnego, prawdziwego i poruszającego oddania obrazu współczesnej Polski, w której to nie wszystkim żyje się dobrze i godnie, czego najlepszym przykładem jest "Iskierka"... Cieszę się, że właśnie taki pomysł miała autorka na oddanie realiów naszej kraju, gdyż dzięki temu książka ta jest po prostu piękniejsza i bardziej emocjonująca.

Oczywiście, motywem przewodnim tej opowieści jest czas Świąt Bożego Narodzenia, które to jednak - jak już wspominałam powyżej, przybierają tu zupełnie inną postać, aniżeli w większości "świątecznych" książek. Otóż tu nie są najważniejsze prezenty, smakowite potrawy, czy też pięknie przystrojony dom..., ale ludzie, którzy mogą złożyć sobie nawzajem życzenia, uśmiechnąć się do siebie i dać nawzajem odrobinę tej niezwykłej, świątecznej nadziei. I jest w tym jakaś niezwykła nauka dla nas wszystkich, która każe spojrzeć na ten zbliżający się czas zupełnie inaczej, aniżeli tylko czystko komercyjnym i konsumpcyjnym okiem. Myślę, że w dużej mierze właśnie ten aspekt czyni tą powieść tak wspaniałą...

Historia ta porusza także sobą jeszcze ważny temat, jakim to jest ludzka samotność. Samotność z przeróżnych powodów i przyczyn - czasami związana z rodzinnymi dramatami, innym razem z zawiścią, a niekiedy z poczuciem bezsilności i bezużyteczności. Jak jednak przekonuje nas ta piękna opowieść, zawsze i w każdym wypadku jest wyjście, które może pomóc pokonać nam ten stan, ofiarować jeszcze jedną szansę oraz zbliżyć się do drugiej osoby, która być może też na to czeka. To wspaniały i bardzo wzruszający aspekt niniejszej lektury, wobec którego po prostu nie da się przejść tu zupełnie obojętnie.

Powieść Anny Szczęsnej pt. "Iskierka nadziei", to w mej ocenie jednak z ciekawszych odsłon tzw. "świątecznej literatury obyczajowej", jaką tylko dane było mi poznać. Najciekawsza ze względu na swój niebanalny koncept, zwarty tu bagaż emocji, niepowtarzalny klimat i ważne przesłanie, jakie płynie do nas z tej opowieści. Lektura ta gwarantuje nam zaś wielkie emocje i wspaniałą rozrywkę z najwyższej półki, której nie sposób tu nie docenić. Polecam - to jedna z tych książek, które po prostu trzeba poznać!

Samotność jest straszna. Odtrącenie i traktowanie jak balast tym bardziej. Każdy potrzebuje ciepła, wsparcia, zrozumienia i miłości. Być komuś potrzebnym. Być dla kogoś ważnym. Choć przeszłość bywa różna to jakoś nas ukształtowała. Możemy czuć żal i złość na los, że tak z nas zadrwił. Tylko w całym tym złu należy znaleźć iskierkę nadziei, która da nam wiarę na zmiany i lepszą przyszłość. Da nam coś, co los nam odebrał...

Czy przypadek może zmienić nasze życie? Tknąć w nie nadzieję? Oczywiście. Przekonali się o tym bohaterowie "Iskierki nadziei".

Jedenastoletni Tomasz całymi popołudniami jest zdany na siebie. Jego mama pracuje do późnych godzin wieczornych. Tata zmarł. Zostali sami na tym świecie. Bez dalszej rodziny. Muszą sobie jakoś radzić. Choć łatwo nie jest. Chłopczyk musiał dorosnąć i stać się małym mężczyzną. Stać się opiekunem. Jest dojrzalszy i wrażliwszy. Gdy pewnego dnia niefortunnie upada w miejscu, gdzie nie powinien się zagłębiać, ratunkiem staje się tajemnicza kobieta. Połączy ich tajemnica. A Tomkowi Iskierka nie będzie chciała uciec z głowy. Chłopak martwi się o nią i postanawia jej pomóc. Czy wyniknie z tego coś dobrego? Czy sprowadzi tylko kłopoty? Czy w te święta wydarzy się cud?

Jak różni są ludzie tak różne są ich problemy. Jedne łatwe do przeskoczenia a drugie niemożliwe na pozór do pokonania. Marzenie o ich spełnieniu i nadzieja jest nieodłącznym elementem życia. Właśnie tę nadzieję na zmiany ma Aniela, która dla Tomka i jego mamy Magdy jest Iskierką. Iskierką, która sama daje nadzieje dla swych wybawicieli. Wszyscy muszą znaleźć w sobie dostateczną ilość siły, by wyprostować przeszłość, zaakceptować teraźniejszość i wierzyć w lepszą przyszłość. Żal towarzyszy Iskierce cały czas i nawet nie przypuszcza, jakie niespodzianki ma dla niej Błażej, jej syn. Zimowy wigilijny wieczór - w ten dzień dzieją się cuda. Choć droga do wybaczenia jest długa i wyboista to już na horyzoncie widać nasz cel.

Człowiek im bardziej doświadczony życiowo tym chętniejszy do niesienia pomocy. Nie jest mu bowiem obce odejmowanie sobie przyjemności, skromniejsze życie. Wie, jak ciężko jest żyć z dnia na dzień i martwić się, by starczyło do kolejnej wypłaty. Czasami najważniejsze jest wsparcie najbliższych. Otoczenie opieką i zrozumienie. Natomiast, gdy osoba, która powinna być chętna do pomocy myśli tylko o i wyłącznie o sobie, nawet nie przypuszcza jaki ból tym samym zadaje najbliższym. Jak rani i jaki pozostawia w sercu żal. Tworzy się rana na tym organie, która każdego dnia staje się coraz większa. A iskierka nadziei z dnia na dzień się kurczy. Zostaje minimalny płomień. Czy w odpowiednim momencie oprzytomniejemy na tyle, by podrzucić do ogniska nie pozwalając jej całkiem zginąć?

Autorka ukazuje nam w tej książce jak ważna jest wrażliwość i chęć niesienia pomocy nawet obcym ludziom. Niejednokrotnie zostali oni zmuszeni do zmiany życia. Przez los? Przez innych ludzi? Przez najbliższych? Świadomie czy nie?Sposób i powód bywa różny. Ważna jest chęć niesienia pomocy i stale utrzymująca się nadzieja. Jeśli i ona zgaśnie to już nie będzie ratunku. Każdy dzień staje się walką. Ale gdy zabraknie sił to czeka tylko bolesny upadek. Taki, po którym ciężko się podnieść. Stanąć na nogach i uwierzyć. Dopóki jest choć iskierka nadziei dopóty jest szansa. I jej należy się trzymać.

[Adres usunięty]

Tego zdecydowanie było mi potrzeba. Czegoś lekkiego, z klimatem świąt, przewidywalnego i ze szczęśliwym zakończeniem.

Anna Szczęsna stworzyła piękną historię, w której przeplatają się losy kilku bohaterów. Poznajemy Monikę i jej syna Tomka, którzy mimo życiowych trudności są szczęśliwi i potrafią tym szczęściem dzielić się z innymi. Poznajemy także osamotnioną nastolatkę Magdę, która od zawsze czuje się niechciana. Do grona bohaterów dołącza także Iskierka, bezdomna starsza kobieta i jej syn Błażej, który nie grzeszy empatią i odpowiedzialnością.

Książkę czyta się bardzo szybko i wciąga od pierwszych stron. W moim odczuciu jest lekka, choć zawiera masę różnorodnych trudnych sytuacji. Nie rozboli was głowa od myślenia. Jest przewidywalna i trochę nierealna. Szczególnie dotyczy to samej osoby Błażeja. Nie wierzę w magiczne przemiany i to do takiego aż stopnia. Mimo wszystko była to świetna odskocznia od kryminałów i thrillerów. Wzrusza, cieszy, daje nadzieję. Pokazuje, że gdy my marzymy o wakacjach, nowym telefonie czy samochodzie, ktoś inny marzy o odrobinie ciepła i miłości, a marzenia czasem się spełniają. Zachęcam was oczywiście do jej przeczytania, jeśli jeszcze tego nie zrobiliście, bo ta pozycja jest z zeszłego roku.

Są takie książki, które wydawane są w określonym czasie, dedykowane tym chwilom, z założeniem iż wtedy przesłania w nich zawarte odbiera się lepiej. Jednak nie do końca zgadzam się z tym, że książki typowo wakacyjne powinno się czytać w wakacje a te z tematyką Bożego Narodzenia - w grudniu. Może to moja przekora? Uważam jednak, że pewne wartości i zachowania są ponadczasowe i dlatego właśnie teraz sięgnęłam po "Iskierkę nadziei" Anny Szczęsnej, nie żałuję.

"Iskierka. Taka mała drobina, co rozpala ogień, daje ciepło i jasność. Jesteś iskierką dobra."*

Jedenastoletni Tomek nie wrócił do domu po lekcjach. Znalazł się na terenie ogródków działkowych, gdzie poznał starszą panią, która jak się okazało, mieszka w jednym z domków. Nawet mały chłopiec szybko zrozumiał, że nie jest to dobre rozwiązanie, jest bowiem zima - tak prawdziwa, ze śniegiem i mrozem a babcia ma tam spartańskie warunki. W następnych dniach, Tomek kilkukrotnie odwiedza kobietę i nazywa ją Iskierką, przynosi jej różne produkty, by mogła przetrwać trudny czas.

Zbliża się Boże Narodzenie a Iskierka zdaje sobie sprawę, że czeka ją tylko smutek i samotność. Zastanawia się skąd w małym chłopcu tyle pozytywnych uczuć i chęć pomocy. Nie wie, że zmusiło go do tego życie, bowiem mama wychowuje go sama a dzielny Tomek bardzo jej pomaga i potrafi nawet ugotować obiad. Serce tym bardziej jej krwawi, że własny, dorosły już syn potraktował ją jak śmiecia. Dlatego uciekła a teraz nie ma nawet dostępu do swojej emerytury. Ma pretensje do męża, że zmarł i ją zostawił samą z problemami.

Tomek każdego rozmyśla jak to zrobić, by Iskierka mogła przyjść do jego domu na Wigilię, nie obrazi się jeśli zostanie na dłużej, bo bardzo mu się podoba taka przyszywana babcia. Błażej - syn Iskierki - od samego początku nie wzbudza sympatii, to przykład antybohatera, który zabawia się kosztem własnej matki, myśli o wydawaniu nie swoich pieniędzy. W jego codzienność wkraczają najpierw podejrzane typy a potem... nastolatka. Monika jest zszokowana obecnością obcej kobiety w swoim mieszkaniu, ale zaczyna dostrzegać plusy tej sytuacji. Czy zaakceptuje wtdarzenia, które czekają 'za rogiem'? Magda ma czternaście lat, ale zdążyła już uciec z domu. Zamierza odnaleźć kogoś, kto mógłby się nią zająć, nie spodziewa się czekających ją zmian.

"Życie bywa dziwne i zaskakujące bardziej, niż można to sobie wyobrazić."**

"Iskierka nadziei" to powieść obyczajowa, klimatycznie zimowa, z elementami sensacji. Anna Szczęsna opowiedziała nam o dwóch kobietach w różnym wieku, z pozoru obcych, które na zakręcie życia, szukały schronienia w tym samym miejscu, uciekając od tego samego człowieka. Obie, uratował ten sam człowiek i mimo wieku, starał się dokonać generalnych zmian w ich przyszłości. Czy mu się to udało? Czy to będzie Boże Narodzenie pełne cudów?

Autorka ograniczyła do minimum liczbę bohaterów w tej powieści, jednak każdego obdarowała przejmującą historią. Każdy otrzymał swój bagaż doświadczeń, przeżyć i traum. Każdy ma swoje marzenia, pragnienia, mniej lub bardziej skomplikowane. Od kiedy los zaczął ich ze sobą łączyć, wspólny czas stawał się coraz ważniejszy i pełen niespodzianek. W tej historii odkryjecie, że ludzi nie muszą łączyć więzy krwi, by poddali się działaniu szczególnej magii. Gwarantuję Wam wiele wzruszeń, zaskakujące spotkania, prawdę, która wychodzi na jaw oraz możliwość obserwowania dobrych i ciepłych serc.

"Czasami, gdy się wydaje, że już nic się nie zmieni w naszym życiu, nagle dostajemy szansę." ***

Podsumowując - "Iskierka nadziei" to powieść uniwersalna, z przesłaniami dotyczącymi nas przez cały rok. Wzruszająca historia chłopca, który postanowił ratować zagubione, samotne i odrzucone istoty. Opowieść o rodzinie z przypadku, determinacji, ciężarze odpowiedzialności, wdzięczności, samotności, porażkach oraz przeczuciach. O tym, że z każdej beznadziejnej sytuacji jest wyjście a ludzie z bliznami pragną zmian, które życie może im dać, wystarczy uczynić pierwszy krok. To książka, w której możemy obserwować ogromną przemianę oraz tytułową iskierkę nadziei na lepsze jutro. Polecam Waszej uwadze!

* A. Szczęsna, "Iskierka nadziei", Wyd. Kobiece, Białystok 2019, s. 193

** Tamże, s. 260

*** Tamże, s. 364

Od kilku lat wydawcy kuszą nas świątecznymi powieściami. Ciężko zdecydować się na jedną, bo świąteczne okładki zerkają ze sklepowych półek i zachęcają, by po nie sięgnąć. Ja skusiłam się na Iskierkę nadziei Anny Szczęsnej i przyznam szczerze, dałam się tej książce totalnie oczarować.

Jedno przypadkowe wyjście z kolegami na działki przesądziło o wszystkim. Tomek spotkał tam bezdomną kobietę, która zatroszczyła się o niego, nakarmiła i opatrzyła stłuczenia po pechowej wywrotce. Chłopiec o gołębim sercu namówił starszą panią do odwiedzin w mieszkaniu jego i mamy. W kobiecie, którą nazwał Iskierką, odnalazł to, czego mu brakowało na co dzień - babcinej miłości. W losy chłopca, jego mamy i starszej pani, wplecione zostają również historie czternastoletniej Magdy i egoistycznego Błażeja.

Iskierka nadziei przepełniona jest mocą normalnych, codziennych problemów, które mogą dotknąć każdego. Tomek pragnie domu wypełnionego ludźmi, jego mama chciałaby spędzać z synem więcej czasu, jednak musi zarabiać na ich życie i pracuje do późna. Iskierka zawiedziona jest swoim losem i wyrzuca sobie, że źle wychowała syna. Magda czuje się w swoim domu jak piąta kula u nogi, a Błażej boryka się z zadłużeniem. Wszystkie te przeciwności mają swoją kumulacje przed świętami Bożego narodzenia, a czytelnik może śledzić jak bohaterowie poradzą sobie w, tak, niekiedy ekstremalnych i niebezpiecznych, sytuacjach.

Iskierka nadziei wciągnęła mnie przede wszystkim swoją wielowątkowością poprowadzoną poprzez ukazanie wydarzeń z perspektywy kilku różnych bohaterów. Czytelnik dzięki temu ma okazję zaznajomić się z uczuciami i przemyśleniami każdego z nich, od podszewki poznać ich historię, by przekonać się, jakie wydarzenia doprowadziły ich do sytuacji, w której się znaleźli. Przypadło mi do gustu także nakreślenie bohaterów. Autorka nie wybiela ich nie siłę, nie pokazuje, że każdego trzeba z miejsca pokochać, pozostawia czytelnikowi ich ocenę.

Książka ujmuje swoim klimatem i ciepłem. Przedstawiona historia jest może i nieco naiwna, ale przed świętami taką cechę wybaczam. To okres, w którym mam ochotę na lekkie i niezobowiązujące powieści, a ta idealnie w taki gatunek się wpasowała.

Powieść Anny Szczęsnej to idealna lektura na przedświąteczny okres, historia dająca nadzieję na lepsze jutro. To opowieść pokazuje małe cuda mogą zdarzyć się każdemu, a w końcu każdy na nie liczy w Boże Narodzenie.

Tomek, jak na kilkuletniego chłopca jest bardzo mądry i dojrzały. Pewnego zimowego dnia spotyka go ogromny pech. Wracając ze szkoły do domu bardzo boleśnie upada, a pomocną dłoń podaje mu pewna starsza Pani, która opatruje go w małym domku na działkach, w którym jest strasznie zimno i brak w nim chociażby ciepłej wody.

Chłopiec bardzo wdzięczny wraca do domu, jednak prosi tę kobietę, aby zostało to ich tajemnicą.

Zbliżają się święta Bożego Narodzenia, a mama Tomka jest bardzo zapracowana. Chłopiec nie potrafi zapomnieć jednak zapomnieć o staruszce. Podejrzewa, że ten mały domek na działce to jej lokum.

Między nimi rodzi się niezwykłe uczucie.

Książka zdecydowanie wprowadzi was w klimat bożonarodzeniowy. Jest w niej wszystko, co potrzeba. Śnieg i siarczyste mrozy, mały chłopiec, zapracowana mama, problemy i ... cuda. To powieść, która w trakcie czytania sprawi, że zrobi ci się ciepło na sercu. Zapewniła mi emocjonalną huśtawkę, w trakcie której miałam łzy w oczach i ogromny uśmiech wywołany niesamowitymi wydarzeniami.

Postać Tomka jest niezwykła, ale nie jakaś wygórowana. Jak na dziecko przystało jest ON bardzo ciekawym chłopcem, który wyciąga wnioski z rzeczy jakie obserwuje. Myślę, że jego postawa zawstydziłaby nie jednego z nas.

Polecam wam sięgnąć po tę pozycję, bo jest to naprawdę magiczna i świąteczna powieść, która sprawi, że pokochasz znienawidzony okres świąt :)