"Gra na wielu bębenkach" to najsłynniejszy zbiór opowiadań Olgi Tokarczuk.
Galeria niezwykłych postaci, ogromny talent w kreowaniu światów ze zdarzeń i rzeczy dnia codziennego to jego cechy charakterystyczne.
Kiedy zasłona codzienności zostanie zdarta, odkryjemy za nią coś, co zburzy ustalony porządek rzeczy, zaskoczy nas i zacznie niepokoić. Dostrzegamy to w tekstach, które stanowią kwintesencję pisarstwa Olgi Tokarczuk, w najszerzej komentowanym zbiorze opowiadań ostatniego dwudziestolecia. Poznajemy tu intrygującą historię pewnej czytelniczki kryminałów, przenosimy się w odległą przeszłość za sprawą historycznego apokryfu. Wraz z angielskim profesorem przybywamy do Warszawy 12 grudnia 1981 roku, by na drugi dzień obudzić się w zupełnie nowej, obcej rzeczywistości. Jest w tym tomie w sumie dziewiętnaście opowiadań: każde inne, niesamowite i wyrażone innym, unikatowym stylem noblistki.
Zbiór "Gra na wielu bębenkach" ukazał się pierwotnie w 2001 roku nakładem Wydawnictwa Ruta. Zdobył nominację do Nagrody Literackiej Nike. Znajdziemy tu dziewiętnaście utworów tworzących – według słów Karola Maliszewskiego - piękną, polifoniczną opowieść, od której trudno się oderwać. Są to następujące opowiadania:
- "Otwórz oczy, już nie żyjesz",
- "Szkocki miesiąc",
- "Podmiot",
- "Wyspa",
- "Bardo. Szopka",
- "Najbrzydsza Kobieta Świata",
- "Wieczór autorski",
- "Zdobycie Jerozolimy. Raten 1675",
- "Che Guevara",
- "Skoczek",
- "Profesor Andrews w Warszawie",
- "Ariadna na Naksos",
- "Glicynia",
- "Tancerka",
- "Wróżenie z fasoli",
- "Żurek",
- "Życzenie Sabiny",
- "Próba generalna",
- "Gra na wielu bębenkach".
Opinie o książce
Piękna, polifoniczna opowieść, od której trudno się oderwać.
Karol Maliszewski, "Res Publica Nowa"
W krótkich tekstach tomu "Gra na wielu bębenkach" stawiane są naprawdę wielkie pytania. Czym jest «ja»? Jaką granicę wytycza śmierć? Jaki sens mają ludzkie działania? Jaki jest porządek naszego świata?
Deutschlandradio
Opowiadania z tomu Gra na wielu bębenkach dowodzą niebywałej inwencji fabularnej, ogromnej kultury literackiej i wspaniałej umiejętności konstruowania światów.
Przemysław Czapliński, "Undergrunt"
O autorce
Olga Tokarczuk to od pewnego czasu najgłośniejsza postać w polskiej literaturze współczesnej. Uhonorowana w 2019 roku literacką Nagrodą Nobla pisarka jest też laureatką wielu innych prestiżowych wyróżnień. Do jej najbardziej znanych dzieł należą "Prawiek i inne czasy", "Dom dzienny, dom nocny", "Prowadź swój pług przez kości umarłych" czy też "Księgi Jakubowe".
W 2017 roku swoją premierę miał świetnie przyjęty film w reżyserii Agnieszki Holland i Kasi Adamik pod tytułem "Pokot". Jest to ekranizacja powieści " Prowadź swój pług przez kości umarłych". Pisarka ma też w swoim dorobku zbiory opowiadań, z których jeden prezentujemy w tym miejscu. Inne to "Szafa" oraz "Opowiadania bizarne".
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
Jaką formę literacką przyjmuje książka "Gra na wielu bębenkach"?
Niniejsza pozycja to zbiór dziewiętnastu zróżnicowanych opowiadań, które nie są ze sobą bezpośrednio powiązane fabularnie. Każdy utwór stanowi odrębną całość, co pozwala na lekturę w dowolnej kolejności i robienie przerw między poszczególnymi tekstami. Olga Tokarczuk stosuje tutaj wielogłosowość, zmieniając perspektywy narracyjne i style od realistycznych po oniryczne. Taka struktura sprawia, że czytelnik obcuje z szerokim wachlarzem literackich eksperymentów w jednym tomie.
Czy "Gra na wielu bębenkach" jest odpowiednia na początek przygody z autorką?
Tak, ten zbiór opowiadań stanowi doskonałe wprowadzenie do twórczości Olgi Tokarczuk ze względu na swoją przystępność i różnorodność. Krótkie formy pozwalają zapoznać się z charakterystycznym stylem noblistki bez konieczności mierzenia się z obszernymi powieściami historycznymi. Czytelnik znajdzie tu esencję tematów bliskich autorce, takich jak przenikanie się codzienności z metafizyką. Wybór tego tytułu pozwala szybko zrozumieć, czy specyficzna wrażliwość pisarki odpowiada indywidualnym preferencjom odbiorcy.
Jaki klimat dominuje w historiach zawartych w tym tomie?
W publikacji dominuje atmosfera realizmu magicznego, gdzie zwyczajne sytuacje życiowe zyskują drugie, często surrealistyczne dno. Autorka skupia się na detalach i psychologii postaci, wprowadzając elementy niepokoju lub tajemnicy do pozornie błahych zdarzeń. Lektura wywołuje refleksję nad naturą czasu, pamięci oraz granicami ludzkiego poznania. To literatura wymagająca skupienia, która nagradza odbiorcę głębokim wglądem w kondycję człowieka.
Dla kogo ta książka może okazać się zbyt wymagająca lub nużąca?
Zbiór ten nie jest polecany czytelnikom poszukującym wartkiej akcji, linearnych fabuł oraz jednoznacznych zakończeń w stylu literatury gatunkowej. Osoby preferujące proste, czysto rozrywkowe historie mogą poczuć się zawiedzione brakiem dynamicznych zwrotów akcji i skupieniem na warstwie symbolicznej. Teksty wymagają od odbiorcy aktywnej interpretacji i cierpliwości w odkrywaniu ukrytych znaczeń. Jeśli priorytetem jest szybkie tempo narracji, ta refleksyjna proza artystyczna nie spełni oczekiwań.
Jakie główne motywy tematyczne porusza Olga Tokarczuk w tym zbiorze?
Główne motywy koncentrują się wokół przemijania, poszukiwania tożsamości oraz relacji między tym, co racjonalne, a tym, co niewytłumaczalne. Autorka bada granice między jawą a snem, często osadzając akcję w prowincjonalnych sceneriach lub kameralnych wnętrzach. Istotną rolę odgrywa również temat samotności i próby nawiązania kontaktu z drugim człowiekiem w świecie pełnym symboli. Każde opowiadanie rzuca nowe światło na codzienne lęki i pragnienia, czyniąc zbiór spójnym studium ludzkiej duszy.
