W życiu każdej nastolatki pojawia się okres, kiedy buntuje się przeciwko ustalonemu porządkowi. Tak jest obecnie, tak było również w 1960 roku. Anda, bohaterka "Godziny pąsowej róży" Marii Kruger, nie jest pod tym względem wyjątkiem. Wiele współczesnych, młodych czytelniczek zapewne utożsami się z jej problemami, a opisane przygody być może pozwolą im spojrzeć na wiele spraw pod innym kątem.
"Godzina pąsowej róży" to powieść o nastolatce dla nastolatek. Nieco zbuntowana dziewczyna, dla której najważniejsze są zawody pływackie, wymyka się z domu, aby iść na trening. Przestawia antyczny zegar swojej mamy, by mieć wytłumaczenie, dlaczego wyjście z domu do koleżanki po rzekome zadanie domowe zajęło tyle czasu. Pechowo jednak rozbija szklaną ramkę fotografii, na której cioteczna prababka Eleonora trzyma różę. Krew z ukłutego palca zabarwia kwiat na czerwono, wyzwalając czar zegara i przenosząc Andę do XIX wieku. Wrzucona w nieznany sobie świat sztywnych zasad, dziewczyna musi powściągnąć swoją butę i spojrzeć na życie w inny sposób.
Sytuacje, w jakich postawiona została bohaterka, śmieszą i jednocześnie uczą właściwego postępowania. Zabawna komedia Marii Kruger, podobnie jak inne książki tej autorki przeznaczone dla młodzieży, pomimo upływu lat nie utraciła swojej magicznej mocy. Pokazuje, że niektóre problemy i wartości są ponadczasowe, oraz - poprzez przykład głównej bohaterki - wskazuje drogę do rozwiązania trudności.
W jakim klimacie utrzymana jest powieść "Godzina pąsowej róży"?
Książka stanowi unikalne połączenie literatury obyczajowej z elementami fantastycznej podróży w czasie do XIX wieku. Autorka w mistrzowski sposób konfrontuje współczesny temperament głównej bohaterki z surowymi konwenansami i etykietą epoki jej prababek. Czytelnik znajdzie tu zarówno humor wynikający z kulturowych pomyłek, jak i niezwykle plastyczny opis dawnej Warszawy. To nastrojowa lektura, która pozwala poczuć ducha dawnych lat bez wychodzenia z domu.
Dla jakiego typu czytelnika ta historia nie będzie dobrym wyborem?
Powieść nie jest odpowiednia dla osób poszukujących dynamicznej akcji, nowoczesnych technologii czy brutalnych wątków sensacyjnych. Fabuła skupia się na subtelnych różnicach społecznych, nauce dawnych manier oraz powolnym tempie życia w 1880 roku. Brak w niej współczesnego slangu oraz szybkich zwrotów akcji charakterystycznych dla dzisiejszych bestsellerów młodzieżowych. Lektura wymaga od odbiorcy cierpliwości i zainteresowania kontekstem historycznym oraz obyczajowym.
Jakie wartości edukacyjne niesie ze sobą lektura tej klasycznej książki?
Utwór Marii Krüger to doskonałe źródło wiedzy o dawnych strojach, obowiązkach domowych i ograniczeniach społecznych kobiet. Dzięki perspektywie dziewczyny z przyszłości czytelnik uświadamia sobie, jak ogromny postęp dokonał się w zakresie praw i swobód obywatelskich. Tekst uczy szacunku do tradycji oraz pomaga zrozumieć różnice międzypokoleniowe w sposób naturalny i angażujący. Jest to wartościowe uzupełnienie wiedzy historycznej podane w formie przystępnej beletrystyki.
Czy język utworu jest zrozumiały dla współczesnej młodzieży?
Polszczyzna użyta w książce jest niezwykle staranna, barwna i w pełni zrozumiała dla dzisiejszego nastolatka. Choć w dialogach pojawiają się zwroty charakterystyczne dla XIX-wiecznej etykiety, są one wyjaśnione poprzez reakcje głównej bohaterki. Autorka posługuje się stylem, który wzbogaca słownictwo czytelnika, nie będąc przy tym nużącym czy zbyt archaicznym. Kontakt z taką formą literacką stanowi świetne ćwiczenie językowe i estetyczne dla młodych odbiorców.
Dla kogo ta opowieść będzie najbardziej wartościowym prezentem?
Historia Andy będzie idealnym wyborem dla nastolatek interesujących się historią oraz dorosłych czytelników powracających do klasyki. Zadowoli ona każdego, kto ceni mądre opowieści o dorastaniu, buncie przeciwko sztywnym normom i poszukiwaniu własnej drogi. To również doskonała pozycja dla kolekcjonerów najważniejszych dzieł polskiej literatury młodzieżowej, które nie tracą na aktualności. Książka sprawdzi się jako lektura łącząca pokolenia podczas wspólnego omawiania dawnych zwyczajów.
