Głód

Rok zaczęłam od fantastycznej i smutnej książki – “Głód” Martina Caparrosa. „Czasami myślę, że nic w tym dziwnego, że teraz co dzień pozwalamy tylu ludziom umrzeć z głodu i że to nas nie obchodzi, że potrafimy tak dobrze odwracać wzrok. W końcu jesteśmy tacy sami, jacy byliśmy przed siedemdziesięcioma laty, w czasach Hitlera i Stalina – czasach obozów i bomb”. Caparros zabiera mnie w podróż dookoła świata – Północna Afryka, Indie, Bangladesz, Stany Zjednoczone, Argentyna, Madagaskar i pokazuje dwie strony tego samego medalu – ludzie, którzy nie mają co jeść i ludzie zatruci śmieciowymi odpadkami. Tyle milionów głoduje i tyle jedzenia zostaje wyrzucane. Czasem oglądam obrazki z krajów, w których brakuje żywności, wychudzone dzieci, matki nie mające pokarmu, tysiące ludzi okupujących wysypiska. I – wracam do rzeczywistości. Książka Caparrosa nie daje mi przejść do porządku dziennego nad sprawami najważniejszymi – nad tym że przez wielkie korporacje i polityków ludzie głodują mimo że żywność się marnuje. Bodajże Stalin powiedział że jedna śmierć to tragedia, milion – to statystyka więc pochylam się nad imionami – Hussena, Rahmati, Avani, Lorena, Cezar – wszyscy oni nie są niedożywieni – oni głodują. A świat kręci się dalej… wspaniała, okrutna, przerażająca książka. Absolutnie polecam.

Wstrząsający reportaż uświadamiający nam, że pomimo ogromnego rozwoju technologii i medycyny, społeczeństwa nadal nie mogą poradzić sobie z problemem głodu. Autor książki przystępuje do tematu od podszewki, analizując to, jak ludzkość walczyła z brakiem pożywienia na przestrzeni dziejów. Następnie zabiera czytelników w podróż dookoła świata, ukazując obraz ludzi głodujących oraz trutych śmieciowym jedzeniem. Próbuje zrozumieć okrutną rzeczywistość, w której miliony osób umierają, podczas gdy miliony ton żywności się marnują.

Wznowienie książki, robi niesamowite wrażenie i długo pozostaje w nas

Po przeczytaniu tej książki czułam się, jakby cały mój światopogląd i postrzeganie świata wywróciły się do góry nogami. Musiałam ją sobie dawkować przez kilka miesięcy, ponieważ dla mnie była ona bardzo poruszająca. Jestem pełna podziwu dla autora, który podjął się zgłębienia tak ważnego problemu, jakim jest głód na świecie. Przeanalizował ON powody występowania głodu ze społecznego, ekonomicznego jak i politycznego punktu widzenia. Pokazał, że problem ten dotyczy zarówno krajów tzw. Trzeciego Świata, jak i tzw. krajów rozwiniętych, na przykład Stanów Zjednoczonych. Nie zdawałam sobie sprawy, jak wiele problemów trzeba by rozwiązać, żeby zlikwidować głód na świecie i jak my wszyscy jesteśmy za ten problem odpowiedzialni.

Polecam tą książkę, ponieważ jest bardzo wartościowa - przekazuje rzetelną wiedzę w przystępny sposób i otwiera oczy na otaczającą nas rzeczywistość.