Francuska opowieść

Jak wskazuje tytuł powieści wraz z bohaterami książki przeniesiemy się do Francji, a dokładniej do starej francuskiej winnicy. Beata po roku spędzonym w Grecji wraca do Polski, do narzeczonego tylko po to aby za kilka dni znów spakować walizki i wraz z nim wyjechać na kolejny rok do Francji. Para poznała się w Grecji. Tam Jakub podobnie jak Beata rozpoczął pracę z tym, że ON wrócił do Polski wcześniej. Para nie widziała się kilka tygodni. Beatę zaczęły nachodzić wątpliwości czy ich związek ma przyszłość, czy Jakub to jest ten jedyny mężczyzna na całe życie? Postanowiła dać jednak szansę temu związkowi i wyjechać z narzeczonym na rok do starej winnicy. Wraz z nimi nieoczekiwanie do Francji wyjeżdża też była narzeczona, a obecna szefowa Jakuba, Oliwia. Jak by tego było jednak mało jedzie ona tam w towarzystwie byłego partnera Beaty - Kacpra. Oliwia chce przeprowadzić wywiad z właścicielem winnicy, tajemniczym hrabiom, który widocznie odciął się od świata i zamknął w swoim zamku. Mężczyzna skrywa tajemnicę i nie w głowie mu wywiady czy zwierzenia. Jego zaufany pracownik Aleks również jest człowiekiem bardzo ciekawym. Gruboskórny, porywczy zarządca jest Polakiem. Zostawił w kraju niedokończone sprawy z którymi musi się zmierzyć, ale kolejne listy z Polski wywołują w nim panikę i frustrację. Co skrywa? Wszyscy razem w starej winnicy stawią czoła swoim problemom, wątpliwościom i marzeniom. Jak potoczą się ich losy i czy będą w stanie zawalczyć o swoje szczęście?

Lektura pełna jest tajemnic, które powoli wychodzą na światło dzienne. Opowiada też o rozterkach, dylematach, samotności, o tym, że każda podjęta w naszym życiu decyzja odciska w nas na zawsze jakiś ślad. Nie wszystkie są słuszne, zdarzają się bowiem i te mniej trafione, nieprzemyślane. Bohaterowie są na takim etapie swojego życia, że potrzebują odmiany, muszą zdecydować w którą stronę pójść. Boją się jednak ryzyka, obawiają, że ich decyzje mogą być błędne. Z drugiej jednak strony zdają sobie sprawę z tego, że bezczynność w działaniu też nie jest dobra. Jak jednak podjąć słuszną decyzję gdy w głowie wciąż kłębi się masa pytań i wątpliwości? Na pewno tak jak w prawdziwym życiu nie będzie to łatwe i oczywiste.

Akcja powieści osadzona jest w starej francuskiej winnicy, miejscu wyjątkowo klimatycznym i niezwykłym. Z ochotą czytałam opisy tego miejsca oraz tego jak wygląda praca przy zbiorach winogron, bo w końcu w tym celu wyjechali tam Beata z Jakubem. Próbowałam wyobrazić sobie domek w którym zamieszkali nieopodal winnicy, zapach winogron i smak francuskich serów. Naprawdę piękna to była podróż i piękne zostały po niej wspomnienia...

Powieść okazała się lekką wakacyjną lekturą, którą przeczytałam z wielką przyjemnością i zaciekawieniem. Skłania ona czytelnika do refleksji, jest bardzo przyziemna i życiowa. Naprawdę trudno oderwać się od czytania. Polecam gorąco ;)

Berenika i Jakub to para nieidealna, jakich wiele. Z braku lepszych perspektyw w Polsce, decydują się na wyjazd do Francji, aby tam pracować przy lokalnej winnicy. Pech chciał, że razem z nimi w podróż wybrała się także była partnerka Jakuba - nad wyraz nieprzyjemna karierowiczka Oliwia i były narzeczony Bereniki, artysta Kacper. Na miejscu zaś czeka na nich zarządca winnicy, Aleks, rodak, który wyemigrował kilka lat wcześniej, zostawiając w Polsce pod opieką babć, dwie małe córeczki.

We "Francuskiej opowieści" po raz pierwszy spotkałam się z tym, że początkowo główni bohaterowie okazują się bohaterami drugoplanowymi a ci, stojący na początku z boku, przejmują całą historię. Z każdym kolejnym rozdziałem, Berenika i Kuba usuwali się w cień, wpuszczając na scenę Oliwię i Aleksa. Autorka pozwalała czytelnikowi powoli poznawać charaktery tej dwójki i sprawiła, że zgryźliwy i posępny Aleks zyskuje sympatię, a zimna i wyrachowana Oliwia wydaje się bardziej ludzka. To pokazuje, jaki ogrom pracy pani Mirek włożyła w tworzenie swoich postaci. I to właśnie one, ich charaktery i ich historie są podstawą tej powieści, a nie sama fabuła. "Francuska opowieść" to książka idealna na lato - lekka, ciepła - a przy tym mądra. Nie jest to tylko romantyczne opowiadanie o miłości, jakich wiele, ale i powieść, która każe zastanowić się, jak złe i trudne doświadczenia wpływają na ludzi. Po odłożeniu książki na półkę, zastanawiałam się, jak mocno można zamknąć się w skorupie, nie tylko przed całym światem, ale i przed samym sobą. Co takiego musiało stać się w życiu wszystkich zgryźliwych i niemiłych osób, że ukryli gdzieś głęboko w sobie całą sympatię i optymizm? I czy jest coś, co może tę skorupę rozbić?

Podsumowując, najnowsza książka pani Mirek to upalna Francja, kusząca zapachem wina i smakiem cierpkich winogron. To opowieść tylko - i aż - o ludziach, o ich słabościach i o niesamowitej aż sile uczucia. Nie tylko miłości, ale i przyjaźni i dobroci. Bo chociaż może brzmieć to banalnie i mało atrakcyjnie w dzisiejszej szarej rzeczywistości - miłość jednak zawsze zwycięża. Chodzi powoli, przedziera się przez trudne tereny, ale koniec końców, warto kochać. I tym wygrywać.

Bardzo lubię styl pisania Pani Krysi i zawsze, gdy mam ochotę na relaks, oderwanie się od rzeczywistości, sięgam po jej książki. Pisze lekko, piękną polszczyzną niby banalnie, ale porusza bardzo ważne aspekty, ważne w życiu każdego człowieka. Posiada wielką umiejętność obserwowania realiów otaczającego nas świata, mądrość w przekazywaniu swych obserwacji, dojrzałość emocjonalną i stawianie drogowskazów ze wskazaniem na wartości rzeczy ważnych jak kochająca rodzina czy prawdziwa przyjaźń.

Prawda jest taka, że nie miałam pojęcia, że „ Francuska opowieść „ jest kontynuacją "Szczęścia all inclusive". Ale to, że o przeszłości bohaterów nie wiedziałam nic, nie przeszkadzało mi zupełnie w czytaniu powieści i bez problemu odnalazłam się w tej historii.

Większość akcji książki dzieje się na terenie francuskiej winnicy, ale równie dobrze mogłaby się dziać w jakimkolwiek polskim mieście, bowiem nie Francja jest tu najważniejsza a ludzie, ich losy, ich emocje i to, jakich dokonują wyborów. Winnica jest tylko tłem historii Beaty i Konrada, Marie i Kacpra oraz Aleksa i Oliwii.

Żadne z nich nie czuje się szczęśliwe i zadowolone z życia. Każdego trapią kłopoty, rozterki i dylematy. Beata ma wątpliwości, co do trwałości swojego związku z Jakubem. Oliwia, bezwzględna kobieta sukcesu zaczyna tęsknić za prawdziwym uczuciem, bo samotność, choć wygodna zaczyna w końcu jej doskwierać. Kacper były narzeczony Beaty, zdaje sobie sprawę, że spotkał prawdziwą miłość, ale musi o nią zawalczyć i wreszcie Aleks, skrywający wiele sekretów mieszkający z świetnie gotującą i często smutną Francuzką Marie. On nie jest jednak zadowolony z tego związku, a Marie nie jest szczęśliwa. W dodatku w Polsce czeka na Aleksa nierozwiązana sprawa, z którą w końcu przyjdzie mu się zmierzyć. Co wyniknie z tych znajomości, jak potoczą się losy bohaterów, czy poradzą sobie z wątpliwościami? Każde z nich musi podjąć ważne decyzje, stanąć twarzą w twarz ze swoimi problemami, ustalić plany na przyszłość i odpowiedzieć sobie na pytanie, co jest w życiu dla nich najważniejsze.

Historia prosta i banalna, momentami aż za słodka, trochę mało wciągająca. Liczyłam, że historia niesamowitego zamku i tajemniczego hrabiego, będzie ciekawsza, a okazała się tylko smutna. Przyznaję, że czytałam lepsze książki autorki, ale mimo wszystko jest to całkiem dobrze napisana powieść obyczajowa, którą czyta się szybko, łatwo i przyjemnie. Autorka, każdej postaci nawet tej niezbyt pozytywnej, potrafi nadać ludzkie cechy, wytłumaczyć podłe zachowanie i spowodować przemianę. Na co dzień trudno uwierzyć, aby ktoś zmienił swój charakter i podejście do życia o 180 stopni, ale bardzo chcę w to wierzyć i dlatego tak chętnie sięgam po książki Pani Mirek, aby ogrzać skołatane serce, bo jej książki kończą się dobrze. Tak, czasem mam, że przychodzi mi ochota poczytać coś, co kończy się dobrze.

„Jakkolwiek to będzie trudne, trzeba odpokutować swoje błędy. Przemienić je w dobro „