Czuły punkt

Thriller o mocnym zabarwieniu kryminalnym, napisany przystępnym językiem. Trzyma w napięciu i otwiera dyskusję o tzw. syndromie sztokholmskim. Akcja rozgrywa się w holenderskim mieszkaniu, na kanadyjskiej ziemi, czy londyńskich podziemiach szemranego interesu, do którego należy Luke.

O autorce i jej twórczości ciężko jest wyszukać jakichkolwiek informacji. Jednak z samego źródła wiem, iż jest to Jej debiut literacki. Pomyślny, pozytywny, bardzo ciekawy i wciągający.

Bohaterka powieści, Weronika, to Polka, lat dwadzieścia kilka. Przyjechała do Holandii w ramach wymiany studenckiej, kierunek weterynarii na Uniwersytecie w Utrechcie. Niby nic dziwnego, standardowa sytuacja, ale jak się okaże wcale taka nie jest. Maj, przedsionek lata, wszędobylska miłość, zakochane pary, ciepły wieczór otulony czerwoną, zwiewną sukienką. Weronika bardzo nieszczęśliwie, przypadkiem znalazła się w nieodpowiednim miejscu o nieodpowiednim czasie. Stanie się ofiarą gwałtu, w dodatku uwięzioną przez człowieka, który pośredniczy w handlu ludźmi. Uwięziona w jego mieszkaniu dokona rozrachunku samej ze sobą. Miałam wrażenie, że zarówno Luke, jak i Weronika są ofiarami dziwnej sytuacji, w jakiej postawiła ich autorka.

Luke czeka na dostarczenie Weroniki do punktu odbioru, ale zleceniodawca się nie odzywa w stosownym czasie. Zatem oboje uwięzieni jego w mieszkaniu walczą ze swoimi uprzedzeniami, trudnym położeniem i kłębiącymi się w głowie myślami. Przeszłość odbija się od ścian, pragnienia i dzikie żądze przeradzają się w coś znacznie głębszego, niż tylko nienawiść do oprawcy. Syndrom sztokholmski. Jakie znaczenie przybiera w tej powieści?

Czy jest tu miejsce na miłość tak głęboką, prawdziwą? Właściwie, czym ona jest w obliczu całego zagmatwania sytuacji i położenia bohaterów? Jaką sumą ją odkupić? Czy w ogóle istnieje coś wielkiego, nieskrępowanego, co można jeszcze odkryć?

Ucieczka przed przeszłością da Weronice nowe życie. Ale ono już nie będzie takie samo, jak dotychczas. Ono będzie jak zimny szept na plecach i niewidzialny, wbity w nie wzrok. Jak długo będzie musiała się kontrolować? Czy tam za Oceanem ocali siebie i swoje marzenia? Podczas, kiedy ona walczy o życie i przyszłość, jej matka zgłosi zniknięcie córki na policję. Podróż w miejsca, w których bywała Weronika otworzą serce matki na szczerszy dialog ze swoim dzieckiem, ale nie uspokoi, dopóki dziewczyna się nie znajdzie.

Przyznam szczerze, że finał mnie zaskoczył. Traktuję tę powieść jako studium psychologiczne człowieka, jego możliwości i sposobów na przeżycie. Autorka dokonała tutaj konkretnej analizy stanu ofiary, ale i oprawcy, bo mamy dwóch narratorów i dwa spojrzenia na sytuację. Głosem Weroniki poznajemy jej los, odbieranie świata jej oczyma. I głosem Luka poznajemy całą otoczkę związaną już nie tylko z przetrzymywaniem Weroniki, ale i funkcjonującej karuzeli ciemnych interesów.

Wartka akcja, prosty język, ciekawe opisy, czynią powieść na tyle interesującą, by świadomie ją polecić. Gratuluję autorce udanego debiutu. Emocjonująca opowieść, Ciekawe, nieszablonowe i niestandardowe spojrzenie na otaczającą nas rzeczywistość i niosące przez los koleje.

Życie to jedna wielka niewiadoma. Nie jesteśmy w stanie przewidzieć co wydarzy się za godzinę, za minutę, a nawet za sekundę. Choć zdajemy sobie sprawę z niebezpieczeństw które na nas czyhają, to nie dopuszczamy do siebie myśli, że któregoś dnia może nam się przytrafić coś złego. Weronika, główna bohaterka książki "Czuły punkt" przekonała się na własnej skórze, że wystarczy zaledwie kilka chwil, by życie zmieniło się nieodwracalnie...

"Małe rzeczy decydują o tym, jacy jesteśmy, składają się na kompletną całość, oryginalną i inną od reszty." *str. 180

To był piękny, upalny majowy wieczór. Weronika w jednej sekundzie szczęśliwa i zakochana podąża ulicą do domu, by już w następnej zostać brutalnie zaciągnięta do wnętrza nieznanego samochodu. Tam zostaje zgwałcona i pobita przez dwóch mężczyzn. Gdy odzyskuje przytomność, dochodzi do niej że została porwana. Zamknięta w ciemnym pokoju walczy z natłokiem myśli. Pilnuje jej milczący mężczyzna. To ON decyduje kiedy wolno jej jeść, pić i korzystać z łazienki. Weronika jest przerażona. Dni mijają, a ona wciąż pozostaje w zamknięciu. Nadzieja na szczęśliwe zakończenie, powoli gaśnie. Jednak tajemniczy mężczyzna pomimo iż jest jednym z napastników, zamiast nienawiści, wzbudza w Weronice coraz cieplejsze uczucia. Relacja porywacz-ofiara staje się coraz bardziej niejednoznaczna.

Autorka skrupulatnie i bardzo szczegółowo opisuje uczucia Weroniki. Zagłębiamy się w jej umysł i poznajemy jej myśli. Weronika zmienia się w jedną, wielką kulę nerwów. Boi się, gdyż nie wie co ją czeka. Po głowie krążą jej najbardziej przerażające myśli i obrazy. Porwanie, gwałt i w końcu przetrzymywanie w zamknięciu sprawiają że, staje się coraz bardziej wycofana. Zdana na łaskę nieznanego mężczyzny, trwa w odrętwieniu. Powoli traci wiarę i nadzieję, uzmysławia sobie fakt, że nikt nie przyjdzie jej z pomocą. Przygotowuje się na najgorsze, a oczekiwanie na tą chwilę sprawia że coraz bardziej popada w obłęd.

Luke, to gangster. Zimny, nieczuły i pozbawiony wszelkich skrupułów. Pracuje dla mężczyzny który zajmuje się handlem żywym towarem. Niejednokrotnie pomagał w porwaniach i przetrzymywaniach kobiet, które później były wywożone za granicę. Podobny los czeka Weronikę. Jednak sprawy przybierają zupełnie inny obrót. Mężczyzna choć bardzo się stara, nie może przestać myśleć o kobiecie zamkniętej w jego mieszkaniu. Weronika wzbudza w nim coraz więcej ciepłych, ale jednocześnie niezrozumiałych dla niego uczuć. Luke choć na początku z tym walczy, to jednak wie, że nie jest w stanie dłużej opierać się uczuciu, które powoli zaczyna w nim rosnąć. Mężczyzna obmyśla plan, który może mieć dla niego przykre konsekwencje.

"Czasem trzeba zadać ból tym, których kochamy, by ochronić ich przed jeszcze gorszym cierpieniem." *str. 328-329

Uczucie które rodzi się między tą dwójką jest nietypowe, ale równocześnie bardzo skomplikowane. Oboje starają się na swój sposób, zrozumieć obecną sytuację. Weronika, choć bardzo się boi mężczyzny który ją przetrzymuje, z dnia na dzień zaczyna patrzeć na niego z zupełnie innej strony. Czuje wdzięczność, co sprawia że staje się coraz bardziej od niego zależna. Mężczyzna zaczyna ją fascynować, dostrzega w nim dobroć i szlachetność. Wie, że jest zdana na jego łaskę i pomimo strachu coraz bardziej mu ulega.

"Czuły punkt" to książka która w perfekcyjny sposób ukazuje postać ofiary i oprawcy, a także relację która zaczyna się wywiązywać między nimi. Nie jest to jednak relacja normalna, bo uczucie które się między nimi tworzy, okazuje się być destrukcyjne dla nich obojga. Sytuacja w której znaleźli się bohaterowie nie powinna mieć miejsca, jednak jak to w życiu bywa, na pewne rzeczy nie mamy wpływu. Również Weronika i Luke znajdują się w nieciekawym położeniu, a decyzje które przyjdzie im podjąć, będą mieć fatalne skutki w przyszłości. Autorka z wielką dokładnością opisuje wydarzenia, kreuje bohaterów i ich relacje. Narracja jest przemienna, dzięki czemu zdarzenia, śledzimy raz z punktu widzenia Weroniki, a raz Luka. To daje nam możliwość dokładnego odbioru sytuacji, przeanalizowania jej i wyciągnięcia właściwych wniosków.

Niestety, to co najbardziej uderza w oczy podczas czytania, to zbyt wolne tempo akcji. Od samego początku wszystko dzieje się zbyt wolno, co wywołuje znużenie i zmęczenie. Brak tutaj pokaźnych zwrotów akcji i wywołujących emocje scen. Najbardziej wyróżnia się zakończenie, które zdecydowanie dodaje tej historii mocnego akcentu.

"Obietnice. Tak łatwo je składać, dają nam iluzoryczne poczucie, że mamy kontrolę nad przyszłością, że mamy władzę nad potokiem wydarzeń, podczas gdy wszystko, co mamy, to nadzieja." *str. 283

"Czuły punkt" to kontrowersyjna powieść, która daje do myślenia. Pomimo kilku minusów, książkę zaliczam do udanych. Może i nie jest to jakieś wybitne dzieło, ale jak na debiut, trzeba przyznać że wypada całkiem przyzwoicie. Jeśli macie ochotę na coś nietypowego, to nie wahajcie się i sięgnijcie po ten tytuł. Jestem pewna że, nie będziecie zawiedzeni.

Czasami wystarczy kilka sekund, aby czyjeś życie legło w gruzach…

Pewnego pięknego majowego wieczoru, Weronika – studentka weterynarii przebywająca w Holandii na wymianie studenckiej, zostaje porwana przez bandę oprawców, następnie brutalnie zgwałcona, pobita i otumaniona. Nazajutrz budzi się w mieszkaniu tajemniczego, milczącego mężczyzny. Kim ON jest? Czy to jeden z napastników? A może to niespodziewany wybawiciel?

"Czuły punkt" Dominiki van Eijkelenborg to debiut literacki polskiej autorki z egzotycznie brzmiącym nazwiskiem. Ta wiadomość bardzo mnie zaskoczyła, ale oczywiście jednocześnie ucieszyła, gdyż lubię odkrywać nowych autorów, i ciekawe debiuty. Fabuła jest prosta: młoda dziewczyna zostaje uprowadzona, wykorzystana seksualnie i uwięziona w mieszkaniu na dwudziestym szóstym piętrze w wieżowcu. Bezbronna, obolała i upokorzona, drży o swoje życie. Tymczasem oprawca na swój specyficzny sposób sprawia wrażenie dobrodusznego człowieka. Nie robi jej krzywdy, przeciwnie – stara się jej zapewnić w miarę godziwe warunki egzystencji. Zdezorientowana dziewczyna nie wie, co ma o tym wszystkim myśleć

.

''Weronika czuła się zniesmaczona kierunkiem, w którym zmierzały jej emocje. (…) Na dnie jej serca powoli kwitło trudne do określenia uczucie do mężczyzny, na którego była skazana, uczucie wdzięczności i lęku, niepewności i zależności''.

Pisarka bardzo wiarygodnie i obrazowo przedstawia mechanizm działania syndromu sztokholmskiego, polegający na emocjonalnym uzależnieniu się ofiary od oprawcy. Relacja między Weroniką a porywaczem z każdym dniem staje się coraz bardziej zagmatwana. Choć agresor przetrzymuje ją wbrew jej woli, to jednak drobne przejawy uprzejmości z jego strony np. pożywnie, toaleta – wywołują w niej prymitywny odruch wdzięczności. Z jednej strony ma pełną świadomość swojego obecnego położenia. Z drugiej strony w niewytłumaczalny sposób czuje się bezpieczna i chroniona. Dlatego przestaje analizować sytuację, w której się znalazła. Skupia się tylko na tym, że żyje, a to jej nowe życie nie jest koszmarem. Przyznam szczerze, także uległam tej chorej iluzji. Mocno wczułam się w położenie Weroniki, przez co sama przywiązałam się do Luke obserwując jego poczynania przychylnym okiem. I wiem, to może zabrzmi dziwnie, ale kibicowałam tej parze. Jak widać, Dominika van Eijkelenborg zrobiła mi wodę z mózgu.

Kim jest porywacz - Luke? To bezwzględny gangster, prawa ręka pewnego bossa handlującego żywym towarem. Niczego się nie boi, zawsze dostaje to, co chce. Jeśli jednak chodzi o Weronikę, został wplątany w tę sprawę przypadkiem. Początkowo zamierza wywiązać się z umowy zawartej z ''szefem''. Ale z czasem jego myśli obierają inny kierunek. Zaniepokojony odkrywa, że cicha, eteryczna i piękna Polka wzbudza w nim coraz cieplejsze uczucia. Dlatego też postanawia podjąć jakieś radykalne kroki. Co z tego wyniknie? Przekonajcie się sami.

Polubiłam parę głównych bohaterów. Oboje zostali nakreśleni bardzo dokładnie i wyraziście. Zaletą takiego stanu rzeczy jest bez wątpienia narracja, naprzemiennie poprowadzona zarówno z punku widzenia Weroniki jak i Luke’a. Dzięki temu mamy lepszy wgląd w sytuację oraz dokładniej poznajemy ich gonitwę myśli i uczuć, skrywane obawy i wewnętrzne rozterki. Mam za to trochę zastrzeżeń do postaci drugoplanowych, zostały potraktowane zbyt powierzchownie. Acz ogólnie rzecz biorąc, nie jest najgorzej.

Książka napisana jest językiem barwnym i plastycznym, bez zbędnego koloryzowania, czy taniego ubarwiania rzeczywistości. Niestety, tempo rozwoju wydarzeń kuleje: brak dynamiki, elementów zaskoczenia, mrożącego krew w żyłach napięcia czy nagłych zwrotów akcji, które mogłoby wprowadzić czytelnika w osłupienie. Mimo to nie jestem jakoś szczególnie rozczarowana, ponieważ bardziej skupiłam się na uczuciowym aspekcie całej historii. Wspomnę jeszcze o niebanalnym zakończeniu, które śledziłam z sercem w gardle. Nie godzę się na takie rozwiązanie, chociaż wiem, że to najlepsza alternatywa z możliwych.

To bardzo emocjonalna, kontrowersyjna powieść, zmuszająca do myślenia. W zatrważający sposób pokazuje toksyczną więź kata i ofiary. Zobacz, co się stanie z Weroniką – czy czeka ją życie w bólu, strachu i upokorzeniu, czy może happy end? Zapraszam do lektury.

Opis z tyłu okładki spowodował, że nie mogłam odmówić tej pozycji przeczytania. Jak się okazało w me ręce trafił thriller psychologiczny i to na prawdę godny uwagi.

Nie jedna osoba wie co to lub przynajmniej słyszała o czym takim jak "syndrom sztokholmski". Mianem tym nazwano zależność i więzi jakie łączą po pewnym czasie oprawcę i jego ofiarę. Zaczynając czytać tę pozycje właśnie to przychodzi nam na myśl. Ale czy na pewno?

Weronika to studentka weterynarii, która wyjechała do Holandii na wymianę studencką. W Amsterdamie miała odnaleźć życiową drogę. Niestety los chciał inaczej i trafia w ręce bandytów - na krótko. Później opiekuje się nią tajemniczy mężczyzna. Czy jest jej wrogiem czy sprzymierzeńcem? Chce jej pomóc czy coś zrobić? Dlaczego zaczyna coś do niego czuć i nie jest to nienawiść? Czy możliwe jest by i ON czuł coś do niej?

"Czuły punkt" to emocjonująca książka pełna sprzecznych uczuć. Panuje tu strach pomieszany z bezpieczeństwem, nienawiść przeplata się z uczuciem miłości, osamotnienie łączy się z posiadaniem kogoś bliskiego. Walka ofiary z uczuciami do prześladowcy, oraz walka prześladowcy z uczuciami jakie wzbudza ofiara.

Książka tak skomplikowana jak prosta, a tak prosta jak skomplikowana. Idealna dla osób uwielbiających mocno rozbudowane wątki psychologiczne, ale tez dla miłośników thrillerów.

Ile czasu potrzebujemy by dobrze poznać drugiego człowieka, tak by wiedzieć jakie są prawdziwe motywy jego działania? Rok, miesiąc a może nigdy tak do końca ludzie nie zdradzają czym się kierują? Rzadko kiedy zastanawiamy się nad tym, kiedy już nadchodzi moment refleksji bywa ON bardzo gorzki i bolesny.

Po prostu miły wieczór spędzony w gronie przyjaciół, potem powrót piechotą do domu, nic nadzwyczajnego. Tak się wydaje aż do chwili, która zmienia wszystko, ale to dopiero wiadomo po fakcie. Weronika, patrząc wstecz, analizuje każdy detal jaki doprowadził ją do obecnej sytuacji. Mogła pójść inną ulicą, Maarten i Amy powinni ją odprowadzić, a gdyby nie czerwona sukienka pewnie nie zwróciłaby uwagi pasażerów feralnego samochodu. Jednak nie da się zmienić tego co już wydarzyło się, prawda jest więcej niż brutalna. Porwanie. Jedno słowo mające w sobie wiele bólu i strachu oraz przede wszystkim niepewności. Dlaczego właśnie Weronikę to spotkało i to w chwili kiedy była taka szczęśliwa i po raz pierwszy zakochana? Wcześniejsze życie wydawało się dziewczynie szare, zachowawcze i odległe, pobyt w Utrechcie był czymś więcej niż tylko studencką wymianą, raczej stanowił formę ucieczki i próbę egzystencji na całkiem innych zasadach niż do tej pory. Nie było szaleństw i nierozważnych kroków, lecz i tak przyjaźń z Amy oraz znajomość z Maartenem są ogromną życiową zmianą. Wszystko wydawało się toczyć w nowym, bardzo pozytywnym kierunku, obiecującym egzystencję, która jeszcze nie tak dawno wydawało się raczej niemożliwa. Przypadek sprawił, że Weronika stała się ofiarą, więźniem, jeszcze jedną zaginioną. Bezsilność i lęk nie są dobrymi doradcami, zresztą czy cokolwiek może nim być w takich chwilach? Jak się zachować? Buntować się? Być posłuszną? Czekać na sprzyjającą okazję i próbować ucieczki? Ale jak zareaguje milczący strażnik? Co jeszcze czeka Weronikę? Kim jest ten wciąż wychodzący i powracający mężczyzna, decydujący teraz o jej życiu? Przecież jest jednym z nich, lecz przecież nie takim samym jak oni ...

Dzień mija za dniem albo noc za nocą, wspomnienia o nie tak odległym i szczęśliwym czasie pozwalały chociaż na trochę odsunąć groźną rzeczywistość. Jednak coraz częściej w myślach gości on, Luke, porywacz i nadzorca w jednym oraz człowiek wciąż pozostający blisko niej. Daleki, obcy wyznaczający zasady, ale także ... w jakiś sposób coraz bliższy ... O czym lub o kim myśli gdy jest tuż obok Weroniki, swojej więźniarki, ofiary i osoby, w której zaczyna dostrzegać coś więcej niż tylko kolejny błąd do zapomnienia. A może to wszystko jedynie iluzja udręczonego umysłu, szukającego punktu zaczepienia by nie zatonąć w bezmiarze bólu i bezsilności? Role zostały jasno wyznaczone w momencie kiedy Weronika została wciągnięta do samochodu, chociaż czy na pewno?

Życie pisze różne scenariusze, jeszcze nie tak dawno ona i Luke podążali całkowicie odmiennymi drogami, teraz są one splecione. Żadne z tych dwojga nie przewidziało jak potoczy się ta historia, mająca swe źródło w feralnym wieczorze, zaskakująca rozwojem wypadków i przede wszystkim zakończeniem.

Łatwo oceniać nam innych, z góry wyrokować co jest białe, a co czarne. Lektura "Czułego punktu" zmusza czytelnika do zastanowienia się nad emocjami, które targają człowiekiem w ekstremalnych sytuacjach oraz jak zachowalibyśmy się w obliczu całkowitej bezradności i zależności od innych. Dominika van Eijkelenborg jest autorką mistrzowsko łączącą thriller z powieścią obyczajową. Bohaterowie wychodzą z prostych ram dobra i zła, kierują się uczuciami, intuicją, podejmują decyzje niestereotypowe. Nie unikają odpowiedzialności, ale pojmują ją zdecydowanie inaczej niż większość. Można powiedzieć, że "Czuły punkt" to opowieść o dwojgu ludziach, całkowicie różnych, lecz tak naprawdę zagubionych w świecie i odnajdujących się w najgorszym momencie.

Czy można rozpocząć nowy rozdział życia, jeżeli jego początkiem jest kłamstwo? Weronika i Luke odpowiedzieli na to pytanie i warto poznać ich odpowiedź, która jest nieszablonowa i przede wszystkim bardzo bolesna i zrozumiała nie dla każdego.