Czas poświęcenia

Autorka w swojej powieści "Czas poświęcenia" prezentuje czytelnikom jakże poruszająca opowieść o sile ludzkiego ducha, miłości i dramatycznych wyborach, które źle wybrane mogą zaważyć na całym dalszym życiu. To książka, która wciąga od pierwszych stron i nie pozwala o sobie zapomnieć długo po jej zakończeniu - sama mam nadal głębokie przemyślenia nad nią.

Eleonora - główna bohaterka która zostaje postawiona w trudnej sytuacji. Dowiaduje się, że z powodu nieścisłości w dokumentach nie może otrzymać emerytury - to wydarzenie zmuszą ją do podzielenia się z synową historią ze swojej młodości. To właśnie takie momenty uwielbiam najbardziej, coś się dzieje w czasach obecnych i nagle zostajemy przeniesieni do dawnych czasów. Jednym z najbardziej poruszających momentów książki jest decyzja Emilii o poślubieniu rosyjskiego wierzyciela, by ocalić siebie i bliskich. Nie wiem, czy potrafiłabym zrobić tak samo jak ona, czy odważyłabym się na tak trudną decyzję. Jednakże, dopóki człowiek nie doświadczy na własnej skórze, to nigdy tak naprawdę się nie dowie co by się wydarzyło.

Nina Zawadzka z mistrzowsko oddaje realia tamtych czasów, tworząc autentyczny i pełen napięcia obraz dramatycznych losów jednostki w brutalnym systemie totalitarnym. Dzięki temu, nauczyłam się choć więcej historii - w szkołach nie przypominam sobie, żeby takie rzeczy były omawiane, przynajmniej nie u mnie. W książce nie brakuje momentów pełnych cierpienia, aż łzy cisną się na oczy. Autorka jednak nie odbiera czytelnikowi nadziei - pokazuje, że nawet w najtrudniejszych chwilach człowiek może odnaleźć siłę do walki.

"Czas poświęcenia" to książka, która skłania do refleksji nad przeszłością, poświęceniem i ceną, jaką czasem trzeba zapłacić za przetrwanie. To historia, która na długo pozostaje w sercu i myślach czytelnika. Gorąco polecam ją każdemu!

“Czas poświęcenia” to inspirowana prawdziwymi wydarzeniami historia o przetrwaniu, represjach i niewyobrażalnym głodzie.

Rok 1933

Emilia Dreznal to młodsza z córek Jonasza i Kornelii. Wraz z rodziną mieszka we wsi Malinicze w granicach ZSRR. Ojciec Emilii odmówił wstąpienia do kołchozu, a nowy zarządca, Fiodor Bucwald nałożył na niego wysoki podatek. Rodzina popada w coraz większe długi. Emilia nie ma wyjścia, musi poświęcić się dla swoich najbliższych i poślubić Bucwalda.

Rok 1980

Małgosia i Marcin to młode szczęśliwe małżeństwo. Mają bardzo dobry kontakt z rodzicami Marcina, Eleonorą i Staszkiem. Ich spokój zostaje zaburzony przez list, z którego wynika, że wniosek o przyznanie emerytury Eleonorze został oddalony. Jak się okazuje, powodem jest rozbieżność pomiędzy dokumentami złożonymi przez teściową Małgorzaty, a tymi które znajdują się w Archiwum Państwowym. Eleonora darzy swoją synową dużym zaufaniem, dlatego, po wielu latach życia ze swoją tajemnicą, postanawia wszystko jej opowiedzieć.

Opowieść Eleonory to bolesny powrót do trudnej przeszłości. Przeszłości pełnej cierpienia, niepewności, głodu i bardzo dużego poświęcenia. Zmierzenie się z nią nie jest łatwe, ale Eleonora nareszcie czuje ulgę, dzieląc się z kimś swoją historią. To pozwala jej rozliczyć się z przeszłością i traumami, które mimo upływu tylu lat wciąż dają o sobie znać. Mało tego, przechodzą na kolejne pokolenia…

“Czas poświęcenia” to piękna i bolesna opowieść o wielkiej odwadze, o tym, że czasem prawdę zatajamy po to, aby chronić naszych najbliższych. Książka inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami, co tylko potęguje i tak niemałe już emocje. Pani Nina przedstawiła wszystko z niezwykłą precyzją, nierzadko doprowadzając czytelnika do wzruszenia i skłaniając do głębokiej refleksji.

Książka powstała na podstawie wspomnień, pamiętnika oraz licznych dokumentów. Opisuje wydarzenia z przeszłości, które odciskają swe piętno na późniejszych relacjach. Tajemnice dźwigane przez całe życie przytłaczają i nie pozwalają zaznać prawdziwego szczęścia.

Autorka przybliża nam obraz tragedii jaka miała miejsce przed wieloma laty na Podolu. Przepełniona bólem oraz smutkiem historia o represjach, niewyobrażalnym głodzie, ale także o miłości i ogromnym poświęceniu. Warta przeczytania! 🧡

•

Eleonora nie pamiętam już jak to jest żyć pełnią życia, bez oglądania się za siebie, bez strachu, paniki i ciągłego zmęczenia. Trauma z przeszłości wciąż kroczy z nią pod rękę. Tajemnice ciążą z każdym dniem coraz bardziej. I choć kobieta ma wsparcie w mężu i dorosłych już dzieciach, wciąż nie potrafi pogodzić się z wydarzeniami lat 30-tych.

Kiedy do rąk Małgosi, synowej Eleonory, trafia list z urzędu z informacją o oddaleniu wniosku o przyznaniu emerytury z powodu niezgodności w dokumentach, kobieta nie wie, co o tym myśleć. W oczach teściowej zauważa lęk i przerażenie. Jako psycholog potrafi trafnie odczytać emocje. Gdy Eleonora postanawia powierzyć jej swoją największą tajemnicę i opowiedzieć, co naprawdę przeżyła w Maliniczach, Małgorzata zamienia się w słuch. Z każdą kolejną historią cierpienie Eleonory zmniejsza się, czuje, że rozliczenie się z przeszłością pomału uwalnia ją od destrukcyjnych emocji.

Zamknięcie tamtego rozdziału, szczere rozmowy i przebaczenie samej sobie nareszcie oczyszcza jej duszę i dodaje sił.

•

Wspaniała, poruszająca opowieść z tłem historycznym. Skłania do refleksji, a czytanie jej, mimo niełatwych tematów, to czysta przyjemność. Serdecznie polecam! 🥰

•

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwofilia . ❤️

Czasem prawdę zatajamy po to by chronić swoich bliskich.

Rok 1931 Podole

Emilia Dreznal jest młodszą córką Jonasza rolnika w majątku hrabiny Rozwadowskej i jego żony Kornelii.

Mężczyzna przed laty popełnił mezalians ponieważ mimo wysokiej pozycji społecznej ożenił się ze służącą.

Jego ojcowizna jest jednak wyjątkowo nieurodzajna a rządy Ukraińców i nowej partii zdecydowanie nie są dla rodziny dobrym prognostykiem.

Gdy Jonasz odmawia wstąpienia do kołchozu nowy zarządca Fiodor Bucwald nakłada na niego druzgocący podatek..

Na dodatek młodsza latorośl podległych mu Dreznalów zdecydowanie zaprząta jego myśli..

Emilia natomiast musi przyznać, że Fiodor wzbudza jej silne emocje, choć nie zdaje sobie sprawy z zamiarów nieoczekiwanego zalotnika..

Co ukrywa Bucwald?

Rok 1980

Małgosia Adamiec jest szczęśliwą żoną Marcina. Uwielbia również swoich teściów, Eleonorę i Staszka , którzy od trzydziestu pięciu lat tworzą szczęśliwy, oparty na miłości związek.

Spokój rodziny zakłóca jednak pewien list , z którego wynika, że wniosek o przyznanie emerytury teściowej został oddalony z powodu rozbieżności pomiędzy dokumentami złożonymi przez matkę jej męża a tymi, które znajdują się w Archiwum Państwowym..

Początkowo synowa nie bardzo wie co zrobić z tą informacją, ba jest przekonana, że doszło do pomyłki.

Starsza kobieta targana wątpliwościami i w obawie o reakcję Gosi mimo wszystko decyduje się zwierzyć z tego jak wyglądała jej przeszłość licząc, że uda jej się rozliczyć z przebytymi traumami.

A ta doprawdy pełna była poświęcenia, bólu i niepewności..

Młodziutka dziewczyna przetrwała nie tylko terror NKWD ale również Drugą Wojnę Światową i przymusowe roboty w Niemczech.

Czy udało jej się wreszcie zaznać miłości szczęścia i spokoju o których marzyła od wielu lat?

I czy bliscy zrozumieją jej postępowanie?

Są autorki, których nazwiska na okładce książki gwarantują mądrą, pełną emocji historię.

Jedną z nich jest dla mnie Pani Nina. Tym razem poznałam niezłomną, pełną hartu ducha młodą dziewczynę , która dla ukochanego była gotowa wyrzec się własnych korzeni.

Kolejne strony odsłaniały dramat Polki skazanej na tułaczkę i poszukującej bezpiecznej przystani.

Jednocześnie zaś czytelnik jest świadkiem dylematów moralnych Eli, której trudne przeżycia odbijają się nawet na jej dzieciach mimo ,że od tragedii minęło już wiele lat...

To była piękna, choć niezwykle bolesna powieść o odwadze przekraczającej wszelkie bariery, o strachu ściskającym trzewia i miłości trwającej mimo dziejowej zawieruchy.

Z pewnością zostanie ona na dłużej w mojej pamięci i sercu. 🩷

🌸 "Czas poświęcenia" autorstwa Niny Zawadzkiej to książka z historią w tle.

Jest to opowieść o miłości i prześladowaniach Polaków w granicach ZSRS.

🌸 Gdy Małgorzata dowiaduje się, że wniosek o emeryturę teściowej został oddalony z powodu rozbieżności w dokumentach postanawia dowiedzieć się, o co w tym chodzi. Kobieta poznaje bolesną historię teściowej, o której nikt z rodziny nie miał pojęcia.

Rok 1933

Emilia Dreznal mieszka wraz z rodziną we wsi Malinicze na Podolu. Dziewczyna wada w oko Fiodorowi Bucwaldowi, który szuka zemsty na jej ojcu.

🌸 Ta powieść jest inspirowana prawdziwymi wydarzeniami i napisama na podstawie wspomnień oraz pamiętnika rodziny Adamiec, oraz zachowanej dokumenacji dotyczącej losów Polaków na dawnym Podolu. Bardzo lubię książki z historią w tle, a powieści autorki jeszcze nigdy mnie nie zawiodły, dlatego postanowiłam po nią sięgnąć. Bardzo się cieszę, że się na nią skusiłam, ponieważ szczerze mówiąc, nie czytałam wielu książek na temat losów Polaków na Podolu, a ten temat mnie interesował i chciałam dowiedzieć się więcej.

Autorka dała tej historii duszę i czułam się, jakbym tam była razem z bohaterami. Jest to niezwykle emocjonująca lektura ukazująca prześladowania Polaków na terenach ZSRS i nie mogłam zrozumieć jak człowiek człowiekowi mógł zgotować taki los. Bestialstwo którego doświadczali Polacy oraz głód, który powodował śmierć setek ludzi powodował, że ludzie robili wszystko aby przeżyć nawet kosztem własnego szczęścia.

Losy Emilii, jej nieszczęśliwe, pełne przemocy małżeństwo, oraz jej droga do wolności niesamowicie mnie wzruszyły. Z zapartym tchem śledziłam jej poczynania, i nieraz miałam łzy w oczach podczas czytania.

Autorka pokazuje jak duży wpływ na człowieka i jego rodzinę mają traumy doznane w przeszłości.

Porusza tu trudne i bolesne tematy, o których powinniśmy pamiętać, aby w ten sposób oddać hołd ludziom, którzy stracili wtedy życie.

Jeśli lubicie pełne emocji książki na podstawie prawdziwych wydarzeń to zachęcam Was do sięgnięcia po tą pozycję.