Czarodziejka

[Adres usunięty],[Adres usunięty]

W moje ręce wpadła ostatnio debiutancka książka Agnieszki Płoszaj „Czarodziejka”. Kryminał, który czytałam jest ciekawy i interesujący. Pisarka wiedziała dokładnie, o czym pisze i dla kogo. Sami się przekonajcie czytając recenzje.

Agnieszka Płoszaj właścicielka salonu urody i kreowania wizerunku, instruktorka fryzjerstwa oraz organizatorka warsztatów dla młodzieży. Jej największą pasją jest literatura, którą stara się zainteresować najmłodszych, angażując się m.in. w akcję „Cała Polska czyta dzieciom”.

Julia i Mania wspólnie prowadzą kawiarnię w Łodzi. Mania jest miła i naiwna a Julia skryta i inteligentna. To Julia ciągle opiekuje się Manią, która ciągle pakuje się w kłopoty. Jej największymi kłopotami w tym momencie są źle ulokowane uczucia. Starsza pani zaprzyjaźnia się z Manią, która przekazuje dziewczynie dziwny pakunek na przechowanie. Kobieta zostaje zamordowana a sprawą zajmuje się policja.

"Przystanęła obok wystawionych przez dozorcę kubłów na śmieci. Zdecydowanym ruchem podniosła klapę jednego z nich. Uderzył ją kwaśny odór. W mroku dostrzegła błysk jego zapłakanych i przerażonych oczu. Odwróciła głowę i zatrzasnęła klapę."

Fabuła książki jest ciekawie napisana przenosząc nas momentami do lat osiemdziesiątych ukazując urywki wydarzeń a później przenosi nas do czasów współczesnych a akcja toczy się głównie w Łodzi, ale także poza granice Polski. Autorka książki w bardzo ciekawy sposób przeplata różne wydarzenia tak, aby układać nam stopniowo wiedze w formie układanki. Ale na samym końcu, kiedy ułożymy wszystkie brakujące do siebie elementy to znajdziemy bardzo dobry kryminał.

W książce są poruszane tematy takie jak śmierć, wypadek, tajemnicze paczki oraz wiele innych. Chce również wspomnieć o okładce książki, który przyciąga wzrok czytelnika (mogę przyznać z czystym sumieniem, że jeszcze nie widziałam tak świetnej okładki książki do kategorii Kryminał).

Najbardziej polubiłam postać Julii za wszystko, co potrafiła zrobić dla przyjaciółki. Choć nie zawszę zgadzałabym się z decyzjami dziewczyny to wiem, że na samym końcu pewnie postąpiłabym tak samo. Tajemnice z przeszłości zbliżają do siebie dziewczyny, lecz nie wiem, czemu (bo nie mogę tego zrozumieć), czemu Mania nie może uczyć się na własnych błędach i nie wyciąga wniosków z własnego życia.

Agnieszka Płoszaj stworzyła świetnie wciągającą powieść, do której nie możesz się uwolnić od pierwszych stron książki. Jak to kryminał znajdziemy tu zbrodnie i niebezpiecznych ludzi, co dodaje książce osobliwego uroku. Ja książkę przeczytałam z miłą chęcią, ale mam nadzieje, że niedługo doczekamy się kontynuacja powieści, bo tak sugeruje zakończenie książki. Jeśli szukasz dobrego kryminału do poczytania to właśnie dobrze trafiliście szukając tej książki. Serdecznie polecam

Mam dosyć mieszane uczucia po skończeniu tej książki.

Z jednej strony mamy całkiem interesujący wątek tytułowej Czarodziejki, cały pomysł na zbudowanie historii wokół tych wspominek z przeszłości jest naprawdę ciekawy. Brakowało mi tych krótkich przerywników w dalszej części książki gdzie autorka skupiła się całkowicie na obecnych wydarzeniach i wydaje mi się że gdyby te małe wstawki były kontynuowane przez cały czas można by z nich stworzyć fajną główną oś dla całej fabuły.

Bo niestety pomimo tego że główny wątek jest naprawdę interesujący, to według mnie za dużo dzieje się w tle. Mamy sporo wątków pobocznych, z których część jest zupełnie niepotrzebna. Momentami można się pogubić bo nie wszystko jest ze sobą powiązane, a to wprowadza trochę chaosu do książki. Wydaje mi się że autorka popełniła taki swoisty błąd początkującego i za wszelką cenę chciała zwrócić uwagę czytelnika przez co zwyczajnie "przeładowała" całą historię.

Z początku nie byłem przekonany do naszych głównych bohaterek, aczkolwiek muszę przyznać że z czasem polubiłem Manie. Ogólnie rzecz biorąc jest postać jest takim "komediowym przerywnikiem", i może się wydawać że nie do końca pasuje do całej historii, ale w porównaniu do reszty jest zarysowana w taki sposób że zdecydowanie wyróżnia się z tłumu. Co prawda to miało być chyba zadanie Julii, ale jej postać wydaje mi się trochę "przerysowana". Czasami ganię autorów za to że nie mówią nam o swoich bohaterach za dużo, ale tutaj autorka poszła w drugą stronę i skupiła się na postaci Julii za bardzo. A przez to cierpi trochę reszta, bo poza nią tak naprawdę nikt nie miał swoich pięciu minut.

Pomimo tego jednak nie będę ukrywał że spędziłem z tą książką kilka fajnych godzin. Autorka pisze lekko, nawet pomimo w/w niedociągnięć przemieszczamy się między rozdziałami bardzo płynnie, na początku nie byłem też fanem języka w jakim porozumiewali się bohaterowie, ale nawet to z czasem stało się pewnego rodzaju częścią charakteru tej książki.

Trochę przeciągało mi się zakończenie, ale koniec końców jestem zadowolony z faktu że Pani Agnieszka zostawiła otwartą furtkę do kontynuacji i mam nadzieję że doczekamy się drugiej części. Naprawdę przyzwoity debiut i wydaje mi się że w przyszłości może być tylko lepiej :)