Co kryją jej oczy

David to szanowany, doceniany i dobrze zarabiający psychiatra. Jego żona Adele jest przykładem piękna, kobiecości i miłości. Jakże obraz człowieka może być mylny... Delikatny wygląd to jedynie pozór, który Adele wmawia społeczeństwu. Jej tragiczne dzieciństwo i dramatyczny pożar domu w dzieciństwie silnie wpłynęły na jej psychikę, przez co teraz, w dorosłym życiu zmaga się z poważnymi problemami o podłożu psychicznym. Masa tabletek, zamykanie w domu, ukrywanie telefonów i kluczy, stała kontrola... David za wszelką cenę stara się chronić swoją żonę. Czy jednak na pewno o to chodzi? Jakie naprawdę problemy ma Adele? A jeśli to wszystko to jedna, wielka pomyłka? Na domiar złego, w życiu Davida pojawia się sekretarka, która zauroczyła go swoją normalnością i niewinnością. A jeśli życie tych ludzi to z góry ułożony plan? Nic nie może być pewne... Nikomu nie można ufać.

"Co kryją jej oczy" to książka, która całkowicie zawładnęła moim umysłem. Od samego początku dałam się wciągnąć w niezwykłą intrygę, która stopniowo rozwijała się między bohaterami. Przypadki powielały się, tajemnica goniła tajemnicę, a sekrety z przeszłości Adele stawały się coraz ważniejsze w całej fabule. Z niecierpliwością pochłaniałam kolejne strony, snułam swoje domysły, starałam się rozwiązań tajemnice zanim zostaną mi one przedstawione... Zostałam wciągnięta w zawikłany świat, który rządzi się swoimi prawami. To, co zostałam w książce wielokrotnie mnie zaskoczyło i zszokowało, ale w życiu nie spodziewałabym się takiego obrotu akcji. Zakończenie mnie zamurowało. Dosłownie. Autorka zaserwowała mi porządnego kopniaka, a ja do tej pory nie mogę wyjść z szoku i niedowierzania. To jedna z najbardziej wciągających i emocjonalnych książek, jakie ostatnio czytałam. Jestem oczarowana i pochłonięta.

Bohaterowie występujący w książce są wielowymiarowi, potrafią zmienić się diametralnie i snuć swoje własne plany. Ich charaktery są niezwykle silnie zarysowane, a postaci nie przedstawiają się płasko. Wykreowany świat jest wspaniały, pełny tajemnic, planów, zawiłych intryg i niespodziewanych zwrotów akcji. Klimat panujący w książce od samego początku mnie zauroczył, uwielbiam takie scenerie i strony pełne tajemnic i emocji. Dostałam ich porządną dawkę, która zaskoczyła mnie i wciągnęła aż do końca. Szacunek, książka jest rewelacyjna!

"Co kryją jej oczy" to książka, która na długo pozostanie w moich myślach i nie wykluczam możliwości, iż przeczytam ją jeszcze raz, dokładnie analizując. Autorka w umiejętny sposób przeplatała tu jawę ze snem, co miało w całej historii bardzo duże znaczenie. Oprócz tego, dla lepszego efektu i silniejszego odczucia akcji, rozdziały zostały podzielone na dwie perspektywy - Adele oraz Louise. Dzięki temu mamy możliwość obserwować fabułę z dwóch różnych stron, poznajemy przy tym również tajemnicę obu kobiet. W książce znaleźć możemy również rozdziały zatytułowane "wcześniej", czyli życie żony Davida sprzed kilku lat, które zaważyło na teraźniejszych losach trójki, a właściwie czwórki bohaterów. Podziwiam autorkę za stworzenie tak rewelacyjnego działa. Potrzebuję więcej.

David, szanowany psychiatra, oraz jego piękna żona Adele to para idealna według postronnych obserwatorów. Niestety ich związek ulega rozkładowi. Kobieta wydaje się zafiksowana na punkcie swojego męża. Nie utrzymuje kontaktu ze znajomymi i nie posiada żadnej pasji, którą mogłaby pielęgnować podczas czekania na ukochanego. Z kolei David nie wytrzymuje z żoną, a jedynym jasnym punktem jego życia staje się jego sekretarka. Louise wkracza w ich życie z impetem, coraz bardziej żałując, że dała się wciągnąć w dziwną grę pomiędzy małżonkami posiadającymi mroczną tajemnicę. Jednak nie ma już odwrotu...

"Wszyscy mają tajemnice, Lou. I wszyscy powinni je mieć. Nigdy nie poznasz do końca drugiej osoby. Oszalejesz, jeśli będziesz do tego dążyć." *

Powieść porusza liczne tematy - koszmary senne, zdrada, obsesja na punkcie drugiego człowieka, uzależnienie od narkotyków czy alkoholu (podnosiło mi się ciśnienie, gdy Louise notorycznie piła, kiedy miała pod opieką synka), samotność, manipulacja. Do tego nie pamiętam, abym kiedykolwiek czytała książkę poruszającą temat świadomego snu, zatem na pewno było to intrygujące doświadczenie. Niemniej momentami miałam wrażenie, że autorkę zbyt mocno ponosiła fantazja, przez co niektóre wątki wydawały mi się nieco naciągane.

"Co kryją jej oczy" to książka o niezwykle dusznej atmosferze i tajemniczym klimacie, utrzymująca napięcie do ostatnich stron. Ta historia jest przepełniona sekretami oraz niedopowiedzeniami, które zostają przedstawiane nam bez pośpiechu, co jeszcze mocniej nakręca i prowokuje do rozmyślań nad zakończeniem, jakiego zupełnie się nie spodziewałam. To na pewno jest plusem podczas czytania thrillera, jednak co do owego finału mam najwięcej zastrzeżeń. W moim przekonaniu jest to najsłabsza część książki. Owszem, zaskakuje, ale zdecydowanie na minus - wolałabym coś bardziej osadzonego w rzeczywistości, a nie fantastyczne dyrdymały.

Ta historia uświadamia, że nigdy nie możemy być pewni drugiej osoby, bo za żadne skarby nie poznamy jej na 100%. Każdy z nas ma pewne tajemnice, których nie chce zdradzić nawet bliskim. Czasami nawet lepiej, kiedy tego nie wiemy. Ponadto człowiek bywa okrutną istotą, która z premedytacją może zatruć życie drugiemu człowiekowi, niszcząc go na zawsze. Zdawałam sobie z tego sprawę, jednak Sarah Pinborough przypomniała mi o tym, wprawiając mnie w przerażenie i ogromną zadumę.

* cytat ze str. 22

[Adres usunięty]

Wszystko to co okrzyknięte nietypowym, zaskakującym i zdecydowanie niebanalnym - kusi najbardziej. Czy nie jest tak, że te powieści, które zrywają z przyjętymi schematami nie są najlepsze? Więc gdy wszystko dookoła mnie krzyczało, że "Co kryją jej oczy" to powieść jedyna w swoim rodzaju, nie mogłam przejść obok niej obojętnie.

Louise to samotna matka, która wraz ze swoim sześcioletnim synem zbudowała mocną nić. Utrzymując swoją niewielką rodzinę pracuje na stanowisku sekretarki psychiatry specjalizującego się w uzależnieniach i obsesjach. Kobieta nigdy nie podejrzewała, że ta z pozoru zwykła praca zmieni się w coś zupełnie nieoczekiwanego. Co raz częściej zostaje wciągana w wir nieporozumień związanych z rodziną swojego szefa, Davida i jego żony Adele. I choć bohaterka stara się za wszelką cenę trzymać od tych dwojga na dystans, to zaskakujące incydenty są dla niej niezwykle kuszącym wabikiem. Mimo swoich marnych prób odwrócenia głowy od życia tej rodziny, nie potrafi oprzeć się pokusie i wkracza na nieznane wody, które bardzo szybko wciągną ją w wir zaskakujących zwrotów akcji.

Bez wątpienia Louise jako główna bohaterka powinna świecić przykładem. A jednak zrywa z przyjętymi normami i ulega urokowi swojego szefa. Wdaje się z nim w romans, który okazuje się bardzo porywczy, a na domiar złego zaprzyjaźnia się z jego piękną żoną. Brzmi jak pokręcony scenariusz melodramatu, prawda? To tylko pozory, którymi autorka rewelacyjnie operuje. Sarah Pinborough wprowadziła mnie do świata szczęśliwego małżeństwa, które jak się okazało - idealnie potrafiło grać na emocjach czytelnika i wodzić go niemal do samego końca bawiąc się wyłącznie pozorami.

Nie spodziewałam się historii, jaką otrzymałam. Owszem, przygotowałam się na to, że czeka mnie emocjonująca akcja nieoczekiwane zwroty akcji, bo w końcu to miało wyróżniać tę powieść na tle innych. A jednak jest w tej historii coś jeszcze, przez co nie można wybić sobie jej z głowy, a w czasie lektury nie można pozbyć się wrażenia przejmującego strachu. Autorka w rewelacyjny sposób przedstawiła zawiłe zakamarki ludzkiej natury i przywołała na pierwszy plan podszepty umysłu - który igra sobie z bohaterami i bawi się nimi niczym marionetkami. Fabuła intensywnie bazuje na granicy thrillera i niemal horroru, który zmusza do pobudzenia szarych komórek i analizowania poczynań bohaterów na każdym kroku, bo jeśli choć na moment odwrócimy wzrok - być może nie dostrzeżemy tego co najważniejsze. To bardzo zwodnicza książka, zaskakująca, budząca wiele pytań i dająca niewiele odpowiedzi. Ale bez wątpienia nie można się od niej oderwać, bo wciąga do swojego świata i uzależnia niczym narkotyk.

Przeplatające się ze sobą wydarzenia i pędząca akcja to nic w porównaniu z klimatem niepewności i przerażenia. W mrocznej atmosferze śledziłam losy bohaterów, którzy skutecznie udowodnili mi, że granica dobra i zła jest bardzo cienka. "Co kryją jej oczy" jest powieścią, która w pełni zasługuje na cały blichtr, jaki niebawem ją otoczy, bo szokuje,wprowadza w zachwyt i rujnuje świat czytelnika. A w gąszczu kłamstw, knowań, chorych zagrywek i intryg odnajdziecie to, co cieszy najbardziej - zakończenie, które wywróci Wasz świat do góry nogami. Wiem to z własnego doświadczenia. Takiego thrillera jeszcze nie było!

Moi drodzy, przyszła wiosna! 🙂 Doskonały czas na wielkie porządki, zmianę i odrodzenie. Z tej okazji mam dla Was powieść składającą się z wszystkich tych elementów, ale w mrocznym, tajemniczym i przerażającym wydaniu. Świeżutką marcową premierę, czyli zatrważający dreszczowiec „Co kryją jej oczy”, pióra Sarah Pinborough.

David i Adele wydają się małżeństwem idealnym – przystojny, szanowany lekarz i jego piękna, oddana żona. Żona, która nie dostępu do wspólnego konta. Która nie może swobodnie wychodzić z domu. Która panicznie boi się przegapić telefon od męża i ukrywa przed nim nową koleżankę. Koleżankę, a zarazem kochankę Davida. W tym dziwnym układzie wszyscy mają jakieś sekrety, a ich skali nikt nawet nie podejrzewa. I nikt nie zna całej prawdy. Co się stanie, gdy wreszcie ujrzy ona światło dzienne?

Jaki powinien być dobry thriller? Tajemniczy, wciągający, powoli odsłaniający swoje sekrety. Z zaskakującym zakończeniem, niemal zapierającym dech w piersiach. Tak to już jednak jest z dreszczowcami, że im więcej się ich czyta, tym lepiej przewiduje się fabułę kolejnych. Wiemy, że trzeba się spodziewać niespodziewanego, a rozwiązania należy szukać tam, gdzie na pozór go nie ma. Na pierwszy rzut oka „Co kryją jej oczy” zdaje się pasować do tego schematu, ale to tylko mylne wrażenie. Autorka książki udowadnia bowiem, że w świecie literatury istnieją jeszcze nieprzetarte ścieżki i sposoby na zaskoczenie nawet najbardziej wytrawnego czytelnika.

Sarah Pinborough postawiła przed nami rusztowanie, na które chce się wspinać coraz bardziej, coraz wyżej i wyżej. Rusztowanie złożone z tajemnic, niepokoju, lęku i niezwykłości. Rusztowanie, na którym spotkamy fascynujących bohaterów, niesamowite sekrety przeszłości i obsesyjną miłość, przerażającą bardziej niż najstraszniejsze bestie z horrorów. „Co kryją jej oczy” przyciąga, zwodzi i oszukuje. Podsuwa nam spreparowane obrazy i fałszywe wnioski, jeszcze mocniej osnuwając mgłą tajemnicy. W tej książce nic nie jest jasne, nic nie jest oczywiste, a ostatnie karty drwią z czytelnika i jego niedawno odzyskanego spokoju.

Nie należy ufać tej powieści. Nie należy ufać własnym odczuciom i domysłom. Jeśli sięgnięcie po „Co kryją jej oczy” i w połowie książki w Waszej głowie zacznie klarować się rozwiązanie, to wiedzcie, że jesteście w błędzie. Nie wiecie. Nie domyślacie się. Nawet nie podejrzewacie, a prawda nie przeszła Wam przez myśl. Jeżeli „mindfuck” kiedykolwiek stanie się oficjalnym gatunkiem literackim lub filmowym, to właśnie pod niego należy podpiąć „Co kryją jej oczy”. Powieść tak różną od reszty thrillerów, które zalewają ostatnio księgarskie półki. Powieść, która zrobi Wam wodę z mózgu.

Napięcie, strach, gorączkowa potrzeba poznania prawdy i niemożliwy do przewidzenia finał – to właśnie co „Co kryją jej oczy” autorstwa Sarah Pinborough. Przewrotna historia o odrodzeniu i nowym początku. Coś innego, coś oryginalnego, ożywczy powiew dla fanów dreszczowców. Powieść fascynująca, pociągająca i przerażająca. Jedna z moich tegorocznych perełek, którą z całego serca polecam!

Jakiś czas temu zakończyłem lekturę książki"Za zamkniętymi drzwiami". Książka wywołała u mnie mieszane odczucia. Ale postanowiłem sięgnąć po kolejną, znakomicie się wpisującą w opowiadaną w tamtej powieści historię. Można by rzec, że historia jest kontynuacją jakiejś większej serii...

David i Adele to para idealna. On ceniony psychiatra, ona olśniewająca urodą, zajmująca się domem kobieta. Zapatrzeni w siebie niczym w obrazki. Miłość, jaka tylko w powieściach ma prawo zaistnieć, można by rzec. Tyle tylko, że Adele nie rusza się nigdzie bez swojego męża, a w ich oknach są kraty. Brzmi znajomo?

Sekretarka Davida, nieoczekiwanie zostaje wciągnięta w nietypową grę owej parę. Powoli odkrywa prawdę, która raczej nie powinna wyjść na jaw. O co chodzi w dziwnej relacji między małżonkami i jaką rolę przypisali Louise? Przekonajcie się sami.

Przez kilkadziesiąt stron tej książki, miałem wrażenie jakbym czytał dobrze znaną, acz zapomnianą historię. Niemalże te same sceny, postaci. Do czasu.

Przyznam, że zakończenie tej historii może mnie nie zaskoczyło, ale nie tego się spodziewałem. Mroczny thriller, jak twierdzi okładka, ale nie dajcie się zwieść., To raczej dramat, który przekroczył ramy gatunkowe. Każdy może się przekonać sięgając po tą powieść.

Nie ufaj tej historii

Sięgając po tę książkę liczyłam na mocne zakończenie, którego, zgodnie z poleceniem zawartym w streszczeniu, nie powinnam zdradzać. Przypuszczałam, że powieść będzie miała w sobie element zaskoczenia i tajemnicy, a jednak moje wyobrażenia okazały się zbyt słabe w porównaniu z treścią. „Co kryją jej oczy” to thriller psychologiczny autorstwa Sarah Pinborough i sądzę, że zarówno tytuł jak i nazwisko autorko warto sobie zapamiętać. Dlaczego? Czy ta historia okazała się tak dobra, jak zapowiadano?

Szanowany psychiatra David i jego piękna żona Adele wydają się idealną parą, piękną, zgraną i zgodną. Podczas gdy ON zarabia pieniądze na dom, ona dobrze się nim zajmuje dbając o to, by uszczęśliwić swojego męża. A jednak nie wszystko jest takie, jakby się mogło wydawać…

Dlaczego kobieta pozostaje w zamknięciu karmiona omamiającymi tabletkami? Czemu David coraz częściej sięga po alkohol?

Kiedy w życie tej pary wkracza sekretarka psychiatry i kochanka zarazem, Louise, wszystkie skrywane tajemnice zaczynają powoli wychodzić z cienia. Okazuje się bowiem, że kobieta zaprzyjaźnia się przypadkowo z Adele, zbliżając się jednocześnie do pozornie idealnego małżeństwa od obu stron. Tylko czy wyjdzie jej to na dobre? Tkwiąca w kłamstwie Louise przeczuwa, że w związku Davida i jego żony dzieje się coś bardzo złego. Nie ma jednak nawet pojęcia, jak szokująca może być prawda.

Jeden z najbardziej zadziwiających, literackich trójkątów, jaki miałam okazję poznać. Jestem pod wrażeniem umiejętności manipulacyjnych autorki i niełatwo scharakteryzować mi postaci, zwłaszcza teraz, kiedy wciąż jestem mocno oszołomiona. Spróbujmy jednak… Adele to jedna z dwóch narratorek tej powieści. Nieskazitelnie piękna, pewna swojego uroku, za wszelką cenę pragnąca dogodzić ukochanemu mężowi często pozostaje w zamknięciu, jakby nieco zastraszona i znajdująca się pod całkowitą kontrolą Davida. Chwilami może wydawać się naiwna, jakby zbyt słaba by móc się sprzeciwić. Czy mąż ją bije? A może… W tej powieści toczy się nieustanna walka pozorów. David z kolei przez pewien czas wydaje się odgrywać jedną z gorszych ról. Pije, zdradza żonę, ogranicza ją i nie okazuje jej uczuć. Z drugiej strony jest znakomitym psychiatrą i potrafi być ludzki, zwłaszcza w kontaktach z Louise. Ta ostatnia zaś, druga z narratorek samotnie wychowująca syna, wdaje się z nim w romans z dręczącymi ją wyrzutami sumienia, które po czasie wygasają. Mało tego, staje się przyjaciółką Adele współczując jej, a jednocześnie ją raniąc. Czy taki układ może trwać wiecznie? Na pewno nie. Pewne jest także to, że nie warto ufać pierwszemu wrażeniu.

Dałam się ponieść od samego początku, plącząc się w szalonym układzie tej historii. Przez pewien czas jednak zastanawiałam się, czy to aby na pewno thriller, bo przecież zaczyna się całkiem niewinnie. Uwierzcie, ta książka nie ma w sobie krzty uczciwości. Kiedy przypuszczałam, że poszczególnym bohaterom przypisałam już należne miejsce i cechy, wszystko zaczęło się sypać. Rosnące napięcie, coraz większe sekrety i coraz głębsze bagno. Byłam przekonana, że znając myśli głównych postaci miałam nad całą trójką przewagę. Nie miałam. A zakończenie? Wbiło mnie w fotel. Musiałam przeczytać je dwa razy, by przekaz treści mógł do mnie dotrzeć. NIE DO WIARY!

Autorka nie skupiła się na krwawych scenach, pościgach czy wartkiej akcji. Postawiła na dokładną analizę ludzkiej psychiki, na nietypowe przypadki, koszmary i powracającą przeszłość. Nie osiągnęłaby zamierzonego efektu, gdyby nie genialna kreacja jakże enigmatycznych bohaterów, którzy sami w sobie dostarczają tylu wrażeń, że trudno się połapać – w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Dawno nie dałam się tak wrobić i już dawno nie czytałam tak dobrej powieści tego gatunku.

Nie ufaj tej książce. Nie ufaj tej historii. Nie ufaj sobie – przeczytałam. Przypuszczałam, że te tajemniczo brzmiące słowa to chwytliwy trik marketingowy, na który sama dałam się naciągnąć. Nic z tych rzeczy. To czysta prawda, zwłaszcza w przypadku ostatniego polecenia. Moja intuicja została wyprowadzona w pole, a ja, ostatecznie, spędziłam u boku tej powieści wartościowych parę godzin i polecam ją wszystkim wielbicielom tego gatunku. Nie pożałujecie.

[Adres usunięty]

[Adres usunięty]

"Co kryją jej oczy" to książka dla wielbicieli mrocznych historii, niespodziewanych zwrotów akcji i zawiłych relacji międzyludzkich. To historia miłosnego trójkąta, w którym nic nie jest oczywiste...

Louise pracuje jako sekretarka w gabinecie cenionego psychiatry Davida. Po rozwodzie czuje się samotna, nieszczęśliwa. Wychowywanie sześcioletniego syna po części rekompensuje życiową pustkę, ale bycie matką nie wystarczy, by być kobietą spełnioną. Wkrótce między Louise zawiązuje się romans - ona potrzebuje mężczyzny, a ON szuka spełnienia w ramionach innej kobiety. To rzecz niezwykła. Adele - żona Davida, to olśniewająca piękność dbająca o swoją figurę. Ma to, o czym marzy każdy mężczyzna. Dlaczego więc David zdradza swoją żonę? Dlaczego ich małżeństwo tylko z pozoru wydaje się idealne? To jednak nie wszystko, przypadkowe spotkanie Adele i Louise przeradza się w przyjaźń. Kobiety coraz częściej spędzają czas ze sobą. Życie w takim dziwnym trójkącie wcale nie jest łatwe. Louise odkrywa, że Adele i David nie są zwykłym, przeciętnym małżeństwem. Demony przeszłości krążą nad ich związkiem.

"Nagle odechciewa mi się tu być. Kiepska decyzja. Wyobrażałam sobie, że ich życie to idylla, ale teraz, zobaczywszy ten piękny dom, nie zazdroszczę im. Nie zazdroszczę nawet Adele, takiej pięknej i eleganckiej. Szczerze. Jej dom wygląda jak złota klatka. Czym Adele wypełnia sobie dni? Moje przypominają kierat, ale przynajmniej mam co robić."

"Co kryją jej oczy" to książka o dziwnym, miłosnym trójkącie, uczuciu na śmierć i życie. Historia, w której nie brakuje tajemnic, matactw i oszustw. Adele, David i Louise to bohaterowie, którzy wciągają czytelnika nieubłaganie w swój osobliwy, chory świat. I choć akcja rozkręca się bardzo powoli, czasami wręcz robi się nudnawo, to z każdą przeczytaną stroną nabierałam przekonania, że czytać było warto! Zaczyna iskrzyć, emocje odgrywają istotną rolę, dochodzi do nieprzewidywalnego zwrotu akcji.

Sarah Pinborough to autorka, która z pewnością zasługuje na uwagę. To mistrzyni kreowania i analizy ludzkiej psychiki. Bohaterowie to ludzie z krwi i kości, których czynami kierują pierwotne instynkty, których uwikłane relacje trzymają czytelnika w napięciu do ostatniej strony. Jak daleko może się posunąć ktoś zakochany na śmierć i życie?

Jeśli "Dziewczyna z pociągu" zdobyła waszą sympatię, to po tę książkę sięgnąć musicie. Dobra lektura i dreszcz emocji gwarantowane. No i to zakończenie...

"Nie ufaj tej książce...

Nie ufaj tej historii...

Nie ufaj sobie."

Izabela Nestioruk

"Tajemnice, tajemnice, tajemnice. Ludzie są ich pełni po brzegi, trzeba się im tylko uważnie przyjrzeć."

Wyjątkowo porywający thriller, napisany bardzo pomysłowo, zwodniczo, ze świetnym pazurem, godnym podziwu polotem i zrozumieniem złych podszeptów natury człowieka. Wnikając w opisywany świat za nic nie chcemy z niego wychodzić, odrywać się od stron książki, dopóki nie skończy się ta pasjonująca i nietuzinkowa przygoda, zaś jej echa długo jeszcze wybrzmiewają w nas. Pochłania kolorytem budowania mocnej atmosfery grozy, dostarcza ogromnej dawki napięcia, niesamowicie gra na emocjach. Doskonała porcja rozrywki. Intrygująca fabuła wymyka się tradycyjnym perspektywom postrzegania świata, nakłania do poddawania w wątpliwość rządzące nim prawa. Do czego jesteśmy w stanie posunąć się w imię miłości? Ile oddać z siebie samego? Jakie czyny i szaleństwa mogą wówczas nami rządzić? Czy możemy poznać kogoś do końca?

Louise, samotna matka, wychowująca sześcioletniego syna, pracuje jako sekretarka psychiatry specjalizującego się w uzależnieniach i obsesjach. Odnoszący sukcesy David, szef Louise, wraz z olśniewająco piękną żoną Adele, wydają się wieść wspaniałe i szczęśliwe życie. Jednak Louise dostrzega w nim coraz więcej niepokojących incydentów i złowróżbnych symptomów. Kobieta zostaje wciągnięta w wir osobliwych i niespokojnych zdarzeń dziejących się wokół tajemniczej pary. Sama też zaczyna odgrywać w nim znaczącą rolę, angażuje się w coś, w co niewątpliwie nie powinna, jednak nie potrafi oprzeć się silnym pokusom, w tym także zaspokojenia nękającej ciekawości, co tak naprawdę dzieje się w małżeństwie szefa.

Kreatywność autorki zachwyca, sprytnie splata skomplikowaną sieć intryg, która mrozi krew w żyłach, wielokrotnie zaskakuje scenariuszem zdarzeń, silnie pobudza wyobraźnię czytelnika. Obserwujemy jak pozorne dobro, które jest tak skażone i przesiąknięte złem, że już bardziej nie można, pochłania ogromną ilość kłamstw, oszustw, matactw, a przy tym pozostaje trudne do uchwycenia i zdemaskowania. Zakończenie powieści to prawdziwa perełka, jakże mocno nieprzewidywalne ostateczne rozstrzygnięcie losów głównych bohaterów.

Jestem pod ogromnym wrażeniem tej historii, podejrzewam, że długo nie natrafię na thriller, który będzie w stanie dorównać tak wciągającej opowieści. Nic, tylko czytać, delektować się intrygą, snuć przypuszczenia, szukać wyjaśnień i dociekać prawdy. Zdecydowanie warto przekonać się, "co kryją jej oczy", dusza, osobowość, przeszłość, dowiedzieć się dlaczego zakończenie jest tak mocno fascynujące i satysfakcjonujące. Rewelacyjna powieść, wyśmienita uczta czytelnicza, gwarantującą niezwykłe przeżycia z mega dreszczykiem.

[Adres usunięty]