Bruksela. Zwierzęcość w mieście

Lubię czytać literaturę podróżniczą. Zawsze chętnie sięgam po tego typu książki. Tym razem dałam się poprowadzić po Brukseli. Muszę przyznać, że nigdy tam nie byłam, dlatego byłam bardzo ciekawa tego, czy uda się autorce zachęcić mnie do zaplanowania podróży w to miejsce. Szczerze powiem, że autorka przedstawiła to miasto w dość niebanalny sposób, a sama lektura jest mocno feministyczna, co nie do końca mi odpowiadało. Jest to pozycja niezwykle emocjonalna, pełna przeróżnych emocji. Jeśli jednak takie niuanse nie przeszkadzają Wam, to myślę, że warto po powieść sięgnąć, aby wyrobić sobie własne zdanie na ten temat.

Moja najbliższa destynacja, to wprawdzie Paryż nie Bruksela, ale byłam bardzo ciekawa, w jaki sposób autorka pokaże stolicę Europy. Czy zainteresuje mnie na tyle, bym i tam skierowała swoje kroki?

Z pewnością przedstawia miasto w nieoczywisty sposób. Nie wiedzie nas wydeptanymi ścieżkami prowadzącymi do zabytków krzyczących z kart przewodników, a zachęca by pójść za zmysłami i intuicją, by poczuć miasto w mięśniach, w ścięgnach. I tym już mnie oczarowała, bo też uwielbiam zbaczać ze znanych szlaków i wydeptywać własne. Mieć czas na to, by poczuć prawdziwy klimat miasta, a nie tylko zrobić zdjęcia w atrakcjach turystycznych.

"Tu nie ma prostych ulic, są tylko mniej lub bardziej zakrzywione".

Autorka prowadzi nas przez miasto, które obserwuje jako kobieta, emigrantka, dziennikarka. Sytuację współczesną, na której cieniem kładzie się nie tylko pandemia, przeplata historią. Cofamy się o dwa wieki, by poznać dynastię królewską i cztery kobiety przedstawiane jako buntowniczki, lub ofiary. Cofamy się również do kolonizacji Konga przez Leopolda II i poznajemy emocje, jakie wówczas i po latach wywołuje ta zbrodnia.

To opowieść bardzo subiektywna i pełna emocji, których doświadcza autorka związana z tym miastem od lat. Napisana językiem budującym czasem klimat tajemniczości i melancholii, gdy kluczymy zaułkami miasta, czy szukamy śladów zamurowanej pod nim rzeki, lub dosadnym i ostrym, gdy dotykamy tematów budzących sprzeciw, czy złość.

Miasto pokazane oczami autorki kusi swoją różnorodnością, swą dziką stroną, którą można odnaleźć porzucając ścisłe centrum. Czas więc zaopatrzyć się w wygodne buty i odnaleźć jego duszę.

Kolejna świetna pozycja z serii „Podróż nieoczywista”.

Drugi raz seria „Podróż Nieoczywista” zabrała mnie na książkową wycieczkę. Cieszy mnie, że obok standardowych przewodników po danym mieście, można teraz znaleźć książki, które mają w sobie więcej z emocji osoby ją tworzącej i można się poczuć tak jakby ktoś obok opowiadał nam co zobaczył, przeżył i gdzie znalazł swój drugi dom. Oczywiście, że obraz danego miejsca jest wtedy bardziej subiektywny niż obiektywny, ale dzięki temu uważam, że jest bardziej prawdziwy, bo z zasady przewodniki zwracają uwagę na walory danego miejsca i jego najbardziej popularne miejsca, a oczami; w tym przypadku Grażyny Plebanek, widzimy zakamarki i miejsca, które nie mają dobrej sławy.

Z autorką miałam już styczność za sprawą jej powieści „Madmuazelka” i tak po cichu liczyłam, że skoro tam odpowiadał mi jej styl, to i tutaj powinnam być zadowolona. Nie pomyliłam się i przybliżenie historii Belgii, a szczególnie rozliczenie jej z mrocznej przeszłości [Adres usunięty]. kolonizacji Kongo, otworzyło moje oczy. Autorka ukazuje jak ważną rolę w teraźniejszym poznawaniu miasta odgrywa przeszłość, bo nawet do głowy może nam nie przyjść, że tu gdzie teraz jest chodnik, płynęła kiedyś rzeka. Z resztą o rzece Senne można się dowiedzieć sporo, bo wiele znaczy dla autorki. Podoba mi się to, że obok niewygodnych tematów jest ukazane piękno miejsc, które od ponad 15 lat obserwuje Grażyna Plebanek. Przekaz z całości nasuwa mi myśl, że obok tytułu „Zwierzęcość w mieście” wstawiłabym słowo: Kobiecość.

Co do wydania to na duży plus było jego rozmieszczenie, czyli zdjęcia pojawiały się po zakończeniu rozdziałów, a nie w jego trakcie, co dobrze według mnie wpłynęło na płynność odbioru.