Blizny

Rok 1994. Uczniowie klasy IIIb ze szczecińskiego liceum wybierają się na wycieczkę. Podczas pierwszej nocy słyszą strzały. Nagle do internatu wpada kilku uczniów z krwią na rękach. Okazuje się, że postanowili oni potajemnie wyskoczyć w nocy do lasu rozpalić ognisko i wypić trochę alkoholu. Na polanie pojawił się dezerter z pobliskiej jednostki wojskowej. Nie wszystkim uczniom udało się uciec, a jeden zostaje okrzyknięty bohaterem. Co tam się wydarzyło?

Rok 2020. Na budowie zostają znalezione zwłoki. Sprawę prowadzą nadkomisarz Tomasz Rędzia i prokurator Agnieszka Rybarczyk, którzy razem chodzili do klasy. Tej klasy, w której rozegrał sie horror przed laty.

Co wspólnego ma dzisiejsza ofiara z wydarzeniami z 1994 roku?

🌲🌲🌲🌲🌲🌲🌲

Moje pierwsze spotkanie z twórczością autora uważam za bardzo przyjemne. Ciekawa fabuła i szokujące zakończenie powodują, że książka jest świetna. Wciągnęłam się od samego początku i tak było do końca. Akcja trzyma w napięciu. Odkrywamy coraz nowsze fakty, które nie prowadzą do rozwiązania, bo wszyscy wokół oszukują i sprawy się komplikują.

Autor umiejętnie wplótł między wersy aktualną sytuacją z koronawirusem, kwarantanną i maseczkami.

Jedyne, co mi się nie podobało, to relacja między panią prokurator a panem nadkomisarzem. Polubiłam go od początku, a po tym, co zrobił, dużo stracił w moich oczach. Ale nie zmienia to faktu, że książka jest świetna.

Bardzo polecam ten bardzo dobry kryminał.

„Blizny” to moje pierwsze spotkanie z twórczością Marka Stelara i powiem, że nawet dość udane. Książka po czasie wciągnęła mnie tak bardzo, że z każdą stroną chciałam jak najszybciej dowiedzieć się kto tak naprawdę zabił i dlaczego to zrobił…

Na placu budowy zostają znalezione zwłoki mężczyzny. DO sprawy zostaje przydzielony Tomasz Rędzia, który to zwinnie i szybko rozpoczyna dochodzenie. Gdy okazuje się, że zwłoki należą do jego kolegi ze szkolnych lat, nadkomisarz będzie musiał rozgrzebać sprawę, która już dawno temu powinna zostać zapomniana…

To jak autor wodzi za nos czytelnika, to jest totalny szok! Z jednej strony mamy czasy tak realne – bo akcja dzieje się w marcu 2020 roku – kiedy to rozpoczynała się pandemia, a z drugiej strony cofamy się o 26 lat, żeby poznać prawdzie wydarzenia z wycieczki szkolnej głównego bohatera! I wszystko byłoby idealnie! Gdyby nie to, że od samego początku w głowie miałam obraz serialu i książki – „W głębi lasu”… ale im dalej, tym to wrażenie się zacierało, bo autor wprowadził coraz to więcej niewiadomych i przypuszczeń, że już sama momentami nie wiedziałam co myśleć. Dzięki retrospekcjom wszystko powolutku łączyło się w całość, żeby na samym końcu dosłownie ściąć czytelnika z nóg! Pomimo tego, że domyśliłam się kto stał za zabójstwem mężczyzny z początku książki, tak okoliczności, które temu towarzyszyły były już dla mnie całkowitym zaskoczeniem. Tak samo jak prawda dotycząca wydarzeń z 1994 roku! Bardzo podobało mi się to, że w końcu główny bohater to zwykły człowiek, bo w większości książek policjanci są przedstawiani jako pijacy, nałogowi palacze czy osoby mające „coś z głową”. A tutaj Rędzia to zwykły, ambitny policjant, który za wszelką cenę chce poznać prawdę i nie potrzebny mu do tego alkohol ! :D

Pomimo początku, który trochę przypominał mi „W głębi lasu”, książka mi się podobała i z pewnością sięgnę jeszcze po inne tytuły autora. „Blizny” polecam!

Jaka ta książka była dobra, to nie zdajecie sobie nawet sprawy! Praktycznie do samego końca trzyma w napięciu, które stopniowo narasta od pierwszych stron. Autor utrzymuje ciąg historii w prostocie, nie ma tu miejsca na nic nie wnoszące do fabuły elementy, a jednak tajemnic, kłamstw i intryg z pewnością nie brakuje. Dzięki retrospekcjom i szczegółom, które pozwala nam odkryć, kolejne elementy układanki zaczynają wskakiwać na swoje miejsce, lecz nawet mimo tego, nie byłam w stanie przewidzieć zakończenia, które było naprawdę zaskakujące. Tak naprawdę nie miałam pojęcia kogo podejrzewać, a wraz z postępem fabuły zmieniałam zdanie kilkakrotnie. Psychologiczne interakcje między bohaterami były wiarygodne, przedstawione w logiczny, ale i niezwykle interesujący sposób, tak samo było z kreacją bohaterów. Możemy zauważyć ich surowe emocje, ludzkie niedoskonałości czy moralne rozterki, nie znajdziemy w nich nic ubarwionego, co w pewien sposób nadaje autentyczności tej historii. „Blizny” to moje pierwsze spotkanie z twórczością pana Stelara, ale po takiej książce z pewnością nie ostatnie. Polecam!

Powroty do przeszłości mogą okazać się ogromnym obciążeniem nie tylko psychicznym ale także fizycznym. Doskonała zbrodnia czy bohaterski czyn? Czym tym razem zaskoczył nas Marek Stelar?

Na placu budowy zostają odnalezione zwłoki mężczyzny. Wszelkie dowody, wskazują na powiązanie z dziwna sprawą wycieczki szkolnej z przed wielu lat. Co takiego odkryją śledczy?

Marek Stelar, zabrał mnie w niezwykłą podróż czytelniczą. Zapewnił mi świetny kryminał z bardzo dobrą i dopracowaną fabułą. Dzięki niemu zaznałam podróży w czasie ale także dobrego śledztwa!

Sięgając po tą książkę, byłam zaintrygowana tytułem. Podejrzewałam, że może chodzić o sprawy z przeszłości, co okazało się prawdą, natomiast sposób w jaki zostało to przedstawione zasługuje na wyróżnienie.

Szczególną uwagę zwróciłam na sens fabuły, ale także sposób jej przekazania. Pomysł wydał mi się świetny i faktycznie takowy był. Połączenie wypadku z licealną wycieczką z przed lat odebrałam bardzo dobrze, a także sama zaczęłam zastanawiać się nad dalszym rozwojem sytuacji.

Akcja nie toczyła się zbyt szybko. Była wolna, natomiast doprecyzowana. Autor zadbał o każdy szczegół, rozwijając opisy, oraz dialogi.

Co najważniejsze szczegółowość nie wpłynęła negatywnie na moją ocenę, ponieważ dla mnie przejawiała profesjonalizm autora.

Śledztwo zostało przedstawione bardzo dobrze, dzięki czemu nie zdarzyły mi się momenty, w których bym się pogubiła a nawet nudziła. Wszystkie przedstawiane zdarzenia, okazały się chronologiczne i spójne.

Co do emocji, brakowało mi ich trochę na początku książki, choć kilka krotnie odczuwałam napięcie, natomiast samo zakończenie książki było rewelacyjne! Wlasnie tam kumulują się wszystkie istotne dla mnie emocje począwszy napięcia kończąc na strachu.

Na szczególną uwagę zasługuje klimat książki. Przez większość czasu czułam, jakby wydarzenia rozgrywały się w bardzo ponurym miejscu. Zresztą na to wskazuje także sam miesiąc czyli marzec, który potrafi okazać się deszczowy i nieprzyjemny. To miejsce i czas wpłynęło na mnie troszkę depresyjne, natomiast idealnie oddawało klimat historii.

Powieść pełna jest zwrotów akcji czasem zupełnie nie oczywistych. Autor karmi nas faktami, oraz zręcznie

Nimi manipuluje, pozostawiając czytelnika w ciągłej ciekawości i chęci rozstrzygnięcia zagadki. Wiele razy byłam zaskoczona, nagłym i zupełnie niespodziewanym zwrotem akcji, i to podobało mi się najbardziej. Niczego nie mogłam być pewna podczas tej lektury! Podobał mi się także wyważony styl autora. Nie należy ON do bardzo prostych, gdyż autor operuje językiem w taki sposób aby zachęcić czytelnika do współpracy, a dla mnie jest to bardzo ważna umiejętność! Bardzo podobała mi się ta książka! Myślę że dla miłośników kryminałów okaże się świetną lekturą.

W marcu 2020 roku w Szczecinie, podczas robót budowlanych zostają odnalezione zwłoki. Do sprawy przydzielony zostaje komisarz Tomasz Rędzia. Dzięki przygotowanemu portretowi pamięciowemu, w zwłokach komisarz rozpoznaje swojego dawnego kolegę z klasy – Adolfa. W tamtym okresie mężczyzna został okrzyknięty bohaterem za uratowanie kolegów na wycieczce szkolnej, choć nie obyło się tam bez ofiar śmiertelnych. Podczas przesłuchań i czytania akt, wychodzą na jaw nieścisłości w prowadzonym śledztwie, sprzed prawie dwudziestu pięciu lat. Dodatkowo prokuratorem prowadzącym obecne śledztwo jest koleżanka Rędzi z tej samej klasy. Według komisarza sprawy odnalezionych zwłok oraz masakry na wycieczce klasowej łączą się. Nie ma jednak dowodów, tylko przeczucia. Czy policjantowi uda się doprowadzić do rozwiązania obu zagadek?

„Sarnecki uśmiechnął się smutno i oparł o ścianę, oddychając ciężko. Widać zejście na dół kosztowało go sporo wysiłku.

- Wie pan, zawsze byłem zdania, że śmierć to wyzwolenie – powiedział cicho. – I że śmierć jest straszna tylko z punktu widzenia zwanego życiem. Z tamtej strony to nie ma żadnego znaczenia, bo tam nie ma nic. Ludzie mówią, że boją się śmierci, ale tak naprawdę boją się tego, co jest przed nią: bólu, bezradności, żalu za tym, co zostawiają po tej stronie. A śmierć to wszystko przerywa. Przerywa i ból, i żal, i to całe cierpienie.”

To moje pierwsze spotkanie z Autorem, a jakże udane. Blizny to kawał solidnego kryminału. Zagmatwana sprawa sprzed lat, tajemnica i prawda która okazuje się tak szokująca! Mam nadzieję że Marek Stelar opisze kolejne śledztwa komisarza Rędzi, a zasadnicza prokurator będzie w nich uczestniczyła.

Za książkę trzymającą w napięciu dziękuję Wydawnictwu Filia Mroczna Strona. Polecam i zapraszam na stronę Wydawnictwa: [Adres usunięty]

Wydawnictwo Filia Mroczna Strona

Ilość stron: 400

Data premiery: 2 września 2020

Czy można znaleźć choć jedną korzyść z pandemii koronawirusa? TAK! Marek Stelar nie próżnował podczas lockdownu i stworzył dzieło wyjątkowe. W zaledwie dwa miesiące napisał książkę, której historia dzieje się tu i teraz, w czas pandemii. Dodatkowo jest również wciągająca niczym nurt wezbranej wody.

Autor zgrabnie i umiejętnie łączy obecne wydarzenia wraz z przeszłością, która jest kluczem do rozwiązania zagadki morderstwa. Morderstwa które obecnie próbuje rozwikłać komisarz Tomasz Rędzia.

W „Bliznach” jest wiele mocnych punktów, które budują jej wartość, stawiając ją na górnej półce polskich kryminałów. Niezmiernie ciekawie czyta się książkę, której historia jest odbiciem wydarzeń obecnie przeżywanych na własnej skórze. Znajdziemy tutaj odniesienia do realiów panujących po „wybuchu” pandemii. Fakt ten sprawia, że jeszcze bardziej czujemy tę historię, wchłaniamy ją jeszcze intensywniej. Jednak najmocniejszym jej punktem jest fabuła. To istny majstersztyk, dowód na to, że Marek Stelar po raz kolejny potrafi stworzyć historię porywającą, enigmatyczną, której rozszyfrowanie wymaga od nas skupienia. Przecież kryminał z górnej półki powinien taki być. I wiecie co „Blizny” takie właśnie są! Pozostawią trwały ślad w Waszej pamięci.

Historia rozpoczyna się w momencie znalezienia na miejscu budowy zmumuifikowanych zwłok. Do zdarzenia wezwany zostaje Tomasz Rędzia. I tutaj nie tylko rozpoczyna się wątek kryminalny, lecz również… miłosny. A to za sprawą przybycia na miejsce zdarzenia prokurator Agnieszki Rybarczyk, wielkiej miłości Tomasz Rędzi z czasów szkoły średniej. Dzięki rekonstrukcji twarzy zamordowanego, śledczy tworzą porter pamięciowy denata, który jak się okazuje jest ich wspólnym kolegą z klasy. I tutaj powracamy do wydarzeń z 1994 roku. Podróż w czasie, dwadzieścia sześć lat wstecz będzie dla komisarza prawdziwym wyzwaniem. Zdaje się, że kluczem do rozwiązania zagadki morderstwa jest klasowy wyjazd do Złocieńca. Co tak naprawdę wydarzyło się w internacie Technikum Leśnego w Śmielinie k/Złocieńca? Poznajemy również zapisy nagrań z przesłuchania świadków wydarzenia feralnej nocy 1994 roku.

Marek Stelar w każdej książce potrafi przykuć uwagę czytelnika. W „Bliznach” dokonał tego ze zdwojoną siłą, scalając nas z historią od pierwszych do ostatnich chwil jej poznawania. Każda strona tej książki przenosi nas w wir wydarzeń, które stopniowo nabierają na sile, tak by w jej finale zatrząsnąć maksymalną siłą rażenia. „Blizny” to kryminał, mądry, inteligentny, przemyślany, skonstruowany z największą pieczołowitością. Marek Stelar BRAWO!

Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu FILIA, FILIA Mroczna Strona [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

,,Śmierć nie jest rozwiązaniem.

Byłaby dla Ciebie za dobra."

Pewnego dnia na placu budowy zostają znalezione zwłoki.Sprawę prowadzi nadkomisarz Rędzia ze szczecińskiej komendy Policji.Po odkryciu tożsamości denata, Rendzia domyśla się, że jego śmierć jest związana z tragedią sprzed lat.

To właśnie wtedy, podczas wycieczki klasowej w okolice Złocieńca, jeden z kolegów wrócił do internatu jako bohater, a kilku nie wróciło wcale.

Co tak naprawdę wydarzyło się na leśnej polanie?

I co łączy obie te sprawy?

Dlaczego wszyscy tak bardzo chcą zapomnieć o bohaterze, który kiedyś z narażeniem życia uratował swoich kolegów z klasy?

W tym śledztwie będzie więcej pytań niż odpowiedzi, a skruszyć mur milczenia, który zbudowano wokół tej historii będzie niezwykle trudno.

Czy Rendzi uda się rozwiązać zagadkę bez rozdzierania na nowo blizn przeszłości?

Tego dowiecie się z książki.

To był naprawdę dobry kryminał.

Nie powalał nas szybkością akcji, ale sączył powoli swój jad, by zatruć niepostrzeżenie nasze myśli.

Nic tutaj nie jest takim, jakim się wydaje, a przeszłość odgrywa rolę ważniejszą niż niejeden z Was myśli.

Zakończenie-dla mnie najlepsza część książki.Może nie jest zaskakujące, ale niezwykle emocjonalne i z pewnością mocno nas poruszy.

I chociażby dla niego warto przeczytać tę książkę.

Ja Wam ogromnie polecam!

Na placu budowy zostają znalezione zwłoki mężczyzny. Nie wiadomo jednak kiedy doszło do zbrodni, kim jest ofiara i jak długo znajdował się w tym miejscu. Śledztwo przekazane zostaje komisarzowi Rędzi oraz prokurator Rybarczyk. Wszystko wskazuje, że tajemnicza śmierć mężczyzny łączy się z wydarzeniami, do których doszło ponad 20 lat temu w trakcie licealnej wycieczki w okolice Złocieńca. Co tak naprawdę wydarzyła się na tamtej wycieczce ? Czy teraźniejsze śledztwo ma coś wspólnego z tragicznym wypadkiem z przeszłości ?

„Blizny” to interesujący, klimatyczny i mroczny kryminał z fascynującą tajemnicą z przeszłości w tle. Autor po mistrzowsku prowadził narrację przedstawiając naprzemiennie teraźniejsze i przeszłe wydarzenia łącząc je w bardzo intrygującą opowieść. Styl autora znany jest mi z poprzednich książek i tym razem również się nie zawiodłam. Każda kolejna strona przybliżała nas do poznania prawdy o minionych wydarzeniach i pozwala szerzej spojrzeć na prowadzone obecnie śledztwo. Barwni i bardzo różnorodni bohaterowie z pewnością wywołają u Was szereg emocji i nie pozwolą o sobie zapomnieć. Dzięki nim dowiemy się też jak dużą moc ma siła perswazji i jak łatwo jest manipulować ludźmi gdy w grę wchodzi ich bezpieczeństwo. Samo śledztwo opisane zostało bardzo dokładnie i mamy niemal wrażenie, że stajemy się jego częścią. „Blizny” to lektura obowiązkowa dla wszystkich fanów kryminałów i tych, którzy lubią historie z mroczną tajemnicą w tle. Gratulacje dla autora i czekam na kontynuację losów komisarza Rędzi.

Z piórem Marka Stelara spotkałam się chyba po raz pierwszy, a z jego kryminałem na pewno. I przyznaję, że po początkowej irytacji na klasyczne zagrywki, spotkanie to udało się całkiem nieźle.

Coraz częściej łapię się na tym, że powtarzalność zachowań i stosowanie ogranych schematów odrzuca mnie od książek. I to właśnie zirytowało mnie w „Bliznach”, przewidywalność zachowań głównych bohaterów. Ile razy można o tym samym. I tak samo. M

Jednak w ogólnym rozrachunku wyszło poprawnie.

Dobrze skrojona historia z sensownym zamknięciem. Widać, że Autor dobrze przemyślał sobie jak splatać wątki w niby oczywiste zakończenie, jednocześnie wyprowadzając czytelnika w pole.

To, co zdecydowanie działa na plus to dialogi, nie przeintelektualizowane, nie epatujące wulgarnością, tylko naturalne, takie jak słyszy się na co dzień, przez co książkę naprawdę dobrze się czyta.

Cieszy mnie także fakt, że Marek Stelar w odróżnieniu od niektórych topowych autorów z braku pomysłu na wypełnienie fabuły nie poszedł w brutalność i rozlew krwi, tylko skupił się na działaniach bohaterów.

Jest dobrze na tyle, że w przypadku kontynuacji przygód Rędzi z pewnością ją przeczytam, ale nie ma efektu „wow”. Mimo wszystko polecam!

"Blizny" Marek Stelar

⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐/10

•

Na placu budowy zostają odnalezione zwłoki w stanie mumifikacji, które przeleżały tam dobre kilka lat. Nadkomisarz Rędzia ze szczecińskiej Komendy Policji pojawia się na miejscu odnalezienia zwłok i rozpoczyna śledztwo wraz z panią prokurator, z którą przed laty chodził do liceum.

Gdy na jaw wychodzi, że denatem jest ich wspólny znajomy z klasy, Rędzia łączy jego śmierć z tragedią sprzed lat, która wydarzyła się na wycieczce klasowej. Nikt nie widzi w tym związku, ale Rędzia ma przeczucie.

26 lat wcześniej, na szkolnej wycieczce w okolice Złocieńca, doszło do zabójstwa trzech osób. Jeden z kolegów Rędzi wrócił jako bohater, inny nie wrócili wcale.

Czy te sprawy są ze sobą powiązane? Co wspólnego ma zabójstwo sprzed lat z odnalezionym niedawno ciałem? Dlaczego wszyscy chcą zapomnieć o wydarzeniach, do których doszło na wycieczce? Dlaczego kłamią?

•

"Chociaż minęło ćwierć wieku, tam, pod bliznami, wciąż są świeże rany, tyle że nie fizyczne. Nie rozdrapuj tego."

•

Dawno nie miałam okazji czytać żadnego kryminału. Ostatnio skupiam się głównie na thrillerach psychologicznych i po prostu nie wpadłam na żaden godny uwagi kryminał. Aż do teraz. Marek Stelar stworzył historię, która porwała mnie od pierwszych stron!

Zwłoki mężczyzny w nieokreślonym wieku, zmumifikowane, zostają odnalezione na placu budowy. Nadkomisarz Rędzia rozpoczyna sprawę. Poszukiwania sprawcy morderstwa doprowadzają go do wniosków, że odkryte niedawno zwłoki mają związek z wydarzeniem sprzed ponad dekady.

Rędzia coraz bardziej zagłębia się w śledztwo, a im bardziej brnie, tym więcej nieścisłości odkrywa. Coraz bardziej rośnie w nim przekonanie, że na polanie w Śmielinie wydarzyło się coś dziwnego i na pewno nie odbyło się to tak, jak ustalono w trakcie śledztwa przed laty.

Nadkomisarz współpracuje z panią prokurator Agnieszką Rybarczyk, z którą łączy go wspólna przeszłość.

Samo śledztwo przebiega w swoim tempie. Początkowo wszystko opiera się tylko na przypuszczeniach Rędzi, który raczej błądzi po omacku, doszukując się punktu wspólnego. Do tego dochodzą zatajenia i kłamstwa osób, z którymi rozmawia, a które to wyprowadzają go czasem w pole. Jednak Rędzia, polegając na swych przeczuciach, wkrótce odkrywa, co tak naprawdę wydarzyło się przed laty na szkolnej wycieczce i kto stoi za zabójstwem jego kolegi z klasy.

Wiecie co mi się tutaj podobało? To, że akcja książki rozgrywa się w czasie pandemii koronawirusa. Dzięki temu czułam się, jakby te wydarzenia rozgrywały się naprawdę i jakbym brała czynny udział w śledztwie.

Bardzo podobało mi się zakończenie tego kryminału, nie było ani trochę oczywiste i przewidywalne. Zaskoczyło mnie.

Nie mam się zupełnie do czego przyczepić, ten kryminał był po prostu świetny i trzymający w napięciu. Zachęcam was do przeczytania!

•

"Z wykopu wystawała ludzka ręka. Kości obciągnięte były wyschniętą skórą, wystawały z jakiegoś szarego materiału, na którego skraju Rędzia zauważył trzy plamki. Kilka centymetrów obok widać było kawałek pożółkłej folii oraz fragment żelbetonowej płyty. [...]

Nie mógł mieć pewności, czy to zwłoki, czy jedynie szczątki, choć na pewno były ludzkie. Wątpliwości budził też stan tkanek: wyglądało na to, że trup leży tu od dość dawna, w dodatku w specyficznych warunkach, które nie spowodowały odsłonięcia kośćca. Jednym słowem miał do czynienia z mumią."

Kryminał? Thriller? Czy jedno i drugie? Który gatunek bardziej lubicie?

Ja uwielbiam oba 🤩 i to gdy książka trzyma mnie w napięciu od początku do końca 🤩 nie lubię zbędnego pitolenia, zbyt długich opisów, czy rozdziałów. Krótko, zwięźle i na temat! To lubię!

⭐RECENZJA PRZEDPREMIEROWA⭐

"Kara musi być adekwatna do winy"

Zostają odnalezione zwłoki. Nadkomisarz Rędzia łączy denata z tragicznymi zdarzeniami z przeszłości. Musi wszystko odtworzyć, żeby dociec prawdy. Czy mu się to uda? Czy dowie się, co tak naprawdę wydarzyło się w przeszłości?

✖️

Moje pierwsze spotkanie z pisarzem @marekstelar uważam za bardzo udane 😁

Język i ogólny styl autora bardzo przypadł mi do gustu. Historia jest wciągająca i naprawdę "wchodzi" się w nią od samego początku i nie można się oderwać. Lubię, gdy fabuła trzyma w napięciu, gdy czuć te emocje. Akcja 😱 no ja się nie spodziewałam tego, co tam zastałam. Pisarz dawkował wszystkie informacje, a na końcu zrobił wielkie wow 😲 no mi szczęka opadła. Nie spodziewałam się takiego zakończenia. Po prostu autor zrobił sobie ze mnie żart 😅 i "wpuścił w maliny" 😅 ale właśnie o to chodzi w książkach, prawda?

Morderstwa, ofiary, zagadka, pandemia - no po prostu cała niewiadoma. To lubię!

Autor w ciekawy sposób stworzył wątek pandemii, z którą obecnie się ponoć zmagamy. Oczywiście to był taki wątek poboczny, nie przeszkadzał w wątku głównym. Bohaterowie interesujący. Moje serce skradł nadkomisarz Rędzina. Mogło by się zdawać, że jest to postać realna poprzez jego ludzkie zachowania. Nie był zadufany w sobie ani nie wywyższał się nad innymi. Ukazana przeszłość i teraźniejszość postaci daje wiele do myślenia, ale także pokazuje jak łatwo można kogoś zmanipulować i wmówić nieprawdę. W powieści przeszkadzała mi jedna rzecz, a mianowicie zbyt długie rozdziały. Owszem, były tam przerywniki w postaci *** znaczków, ale wolałabym jakby to było podzielone na mniejsze rozdziały. W tym wypadku wybaczam autorowi 🤣 bo po przeczytaniu tej lektury nie pamiętam już o tym 😉

Polecam! Jest to bardzo dobry kryminał, który od początku trzyma w napięciu i zmusza do myślenia. Planuję sięgnąć po inne książki autora. A Was zachęcam do sięgnięcia po tę powieść 😁 nie zawiedziecie się!

Dobranoc 😘

✖️

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @wydawnictwofilia @filiamrocznastrona

✖️

Witajcie Kochani ❤ Dzisiaj przychodzę do was z przedpremierową recenzją, mrocznego kryminału #Blizny Marek Stelar. Za egzemplarz tej powieści serdecznie dziękuję Wydawnictwo FILIA FILIA Mroczna Strona . 🥰🌹😘❤

Chciałam wam powiedzieć, że ta książka jest niesamowita. Wciąga od pierwszej strony.

Na placu budowy znaleziono zwłoki mężczyzny. Trudno określić ile czasu tam leżały...Sprawę próbują wyjaśnić: Nadkomisarz Tomasz Rędzia z KMP Szczecin oraz Prokurator Agnieszka Rybarczyk. Idzie im bardzo powoli. Trudna sprawa. Różne tropy...

26 lat temu w Złocieńcach doszło do koszmarnej tragedii. Na szkolnej wycieczce, w dramatycznych okolicznościach zginęły 3 osoby. Jeden nastolatek z tej wycieczki wrócił jako bohater... Tylko czy na pewno nim był? Co takiego się tam wydarzyło? Dlaczego do tego doszło?

Czy po 26 latach ta sprawa ujrzy światło dzienne? Czy zwłoki z budowy mają coś wspólnego z tą sprawą?

"Blizny" to kryminał, który mocno trzyma w napięciu. Nic nie jest w nim oczywistego. Znakomite zwroty akcji. Są morderstwa, zwłoki oraz rewelacyjne śledztwo. Komisarz Rędzia jest w swoim fachu najlepszy, chociaż często błądzi. Jego szkolna miłość mąci mu w głowie.

Czas akcji, to również rok 2020, a więc mamy i koronę. Niektórzy ludzie siedzą na kwarantannie. Inni noszą maseczki..

Uwielbiam współczesne kryminały. Zakończenie- palce lizać. Cały kryminał to mistrzostwo. ❤

Tą powieść polecają również znakomici pisarze, między innymi: Robert Małecki oraz Wojciech Chmielarz - pisarz . Ta książka to wyśmienita uczta dla zmysłów czytelników. Ambrozja dla smakoszy. 🥰 "Blizny" zawierają wszystko, to co idealny kryminał powinien posiadać. Życzę @marekstelar , żeby ta książka stała się bestsellerem. ❤ Premiera 02.09.2020r. 💚

Zachęcam was do przeczytania tego cudownego dzieła. Przeczytajcie do czego może doprowadzić ludzka głupota, zazdrość. W czasie zagrożenia, w ludziach budzą się zwierzęce instynkty. Kto jest łowcą a kto zwierzyną? Zemsta jest słodka czy gorzka?

Kilka słów o autorze. Marek Stelar urodził się w 1976r. Z wykształcenia jest architektem, a z zawodu urzędnikiem. Uwielbia filmy i książki kryminalne oraz takie, które wzbudzają grozę.

Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością tego pisarza. Mam nadzieję, że nie ostatnie. Po takich doznaniach mam ochotę na więcej. Kochani książka tak wciąga tak bardzo, że zasługuje na 10/10 .❤️❤️ Czytając ją, ani przez sekundę się nie nudziłam. Was zapraszam do jej przeczytania. Za jakiś czas ponownie wrócę do tej książki. ❤️❤️❤️🔥🔥🔥

Płodność to pierwszy plus pandemii, który dostrzegam. Pan Marek napisał tę książkę w dwa miesiące, można? Można. A wszyscy się dziwią Remkowi 😉

Nie jest to moje pierwsze spotkanie z autorem i jedno wiem na pewno, że mogę spodziewać się rzetelnego kryminału z niebagatelną zagadką.

Po przeczytaniu opisu myślę: WOW, to będzie naprawdę dobre. Zwłoki sprzed lat, tajemnice z przeszłości, klasowa wycieczka i ogromna tragedia. Bohater, którego nikt nie chce znać.

"Może ta opinia będzie nieco kontrowersyjna, ale ten, kto mu to zrobił... wyświadczył mu przysługę".

Na placu budowy znalezione zostały zmumifikowane zwłoki młodego mężczyzny z odmianą niezwykle bolesnego raka żołądka. W takim przypadku śmierć zdaje się wybawieniem. Sprawą zajmuje się nadkomisarz Tomasz Rędzia wraz z prokurator Agnieszką Rybarczyk, prywatnie dobrzy znajomi z liceum, których przypadek zetknął po latach.

Nic nie dzieje się bez przyczyny. Nagle pojawia się nić łącząca teraźniejszość z przeszłością. Cofamy się dwadzieścia sześć lat, do czasów licealnych naszej dwójki bohaterów. Są oni uczniami klasy trzeciej i planują szkolną wycieczkę.

Kawał solidnej roboty. Niezwykle szczegółowo przedstawiona praca nad śledztwem, miałam wrażenie, że biorę w tym procesie udział. Wszystko opisane bardzo realistycznie z najmniejszymi nawet detalami. Postacie "z krwi i kości", wydaje się że możesz ich spotkać gdzieś na ulicy. To świat taki, jakim jest na co dzień, pandemia zaczyna hulać po kraju a życie musi toczyć się dalej.

" Była w nim rozpaczliwa potrzeba akceptacji ze strony środowiska, jakiegokolwiek. Ważne było tylko to, że do niego przynależał. Nie utożsamiał się z nim, jedynie przynależał. Tyle mu wystarczało".

Już nieraz wspominałam, że szczególnie lubię czytać o szkolnych społecznościach. I tym razem nie mogłam się doczekać fragmentów o niej traktujących. Grupa przyjaciół, tragiczne wydarzenia, zmowa milczenia i znienawidzony bohater, co naprawdę wydarzyło się na szkolnej wycieczce? Na to pytanie, po latach, będzie chciał znaleźć odpowiedź Tomek Rędzia.

"Jeden głupi wybryk młodych chłopaków miał niewyobrażalne konsekwencje, a jego echo wciąż się niosło".

Muszę przyznać, że bardzo lubię takie męskie, ciężkie i solidne kryminały, na dodatek ta nieoczywista sprawa sprzed lat, która dodaje całości smaku. Autor niezwykle umiejętnie wodzi czytelnika za nos, podsuwając mylne tropy, a prawda okazuje się być szokująca! Polecam.

Nadkomisarz Tomasz Rędzia przyjeżdża na plac budowy, gdzie znaleziono zwłoki mężczyzny. Na miejscu ku zdziwieniu policjanta pojawia się też prokurator Agnieszka Rybarczyk, która okazuje się być jego dawna miłością. Jeszcze większym szokiem dla dwójki prowadzącej śledztwo prawdopodobnego morderstwa jest identyfikacja denata, który okazuje się być dawnym znajomym z czasów licealnych. Zarówno Rędzia jak Pani prokurator powracają wspomnieniami do tragedii sprzed lat jaka miała miejsce na licealnej wycieczce. Wszystko za sprawą zamordowanego, który był jednym z uczestników, a co więcej wrócił z niej uznany za bohatera, kiedy życie straciły 3 inne osoby. Czy tożsamość denata jest przypadkiem? Czy ma coś wspólnego z wydarzeniami sprzed lat? Jak rozwiąże się zagadka śmierci? Jak daleko zajdzie śledztwo Rędzi?

Przewrotny, jednak dobry kryminał. Przeskoki w czasie pozwalały poznać namiastkę wydarzeń ze szkolnej wycieczki przed laty. Nadkomisarz Rędzia błądził w swoim tropie, co sprawiało, że ja również traciłam swoje teorie. Autor umiejętnie kluczył w rozwikłaniu śledztwa. Na plus książki jest również wątek obyczajowy, który pojawia się w pewnych momenach. Cała akcja rozgrywa się w dobie koronawirusa, gdzie przewijają się doskonale nam znane w obecnym czasie środki zachowawcze. Zdecydowanie polubiłam Nadkomisarza Tomasza i zachęcam do zapoznania się z pozycją.

Nie będę przepisywała Wam opisu z okładki, nie napiszę, że książka jest wciągająca, bo to oklepane. Nie napiszę, że Blizny są świetnie napisane, bo w przypadku Stelara to oczywiste. Ale napiszę, że ta książka to kryminał kompletny, znajdziecie w niej klimat, zagadkę, odpowiednią narrację, dopracowanych bohaterów, satysfakcjonujące zakończenie (nawet jeśli dość wcześnie zaczniecie domyślać się rozwiązania nie zepsuje Wam to lektury, bo zawsze pojawia się nowy kamyczek w ogródku pytań). Dostajemy historię opowiadaną w dwóch przedziałach czasowych, kryminalny i mało namolny wątek obyczajowy (nie lubię tych miłosnych rozkmin w kryminałach, ale tutaj proporcje są idealne). Napięcie jest odpowiednio stopniowane, a wszystkie elementy spójne. Samonakręcająca się spirala zdarzeń, głupi wybryk z przeszłości i jego konsekwencje odbijające się echem po latach. Nadkomisarz Rędzia drapie rany, które tylko pchyschły z wierzchu, ale nie zabliźniły się do końca, szuka związków między przeszłością i teraźniejszością, kładzie na szali pytania i odpowiedzi, i czeka co wyjdzie z tej przepychanki. A zadanie nie jest łatwe, bo w grę wchodzą emocje, a prawda okazuje się względna.

Nie chcę za dużo zdradzać, polecam Wam tę książkę i wszystkie pozostałe pozycje z dorobku Autora.

-"Tajemnica jest jak pocisk, potrafi zabić."