Błękitny zamek

Nie ma to jak zacząć rok od klasyki. Od mojej ukochanej Lucy Maud Montgomery. Od „Błękitnego zamku”. Joanna mieszka razem z matką i ciotką i jest starą panną. Każdy dzień jest taki sam. Owsianka, cerowanie kołder, spotkania z nieżyczliwymi kuzynami. Boli ją serce więc idzie do lekarza. Tam dowiaduję się że zostało jej kilka miesięcy życia. I zmienia te życie. Zatrudnia się do pomocy dla ciężko chorej dziewczyny, poznaje jej ojca i przyjaciela rodziny, Edwarda. I – wychodzi za niego za mąż. Nie ma już przecież nic do stracenia. Wtedy to zaczyna doceniać życie… Książka wspaniała, ciepła, pocieszająca, cudowna. Absolutnie polecam „Błękitny zamek” Lucy Maud Montgomery.

Z pewnością nie jestem jedyną osobą, która zapytana o ulubioną książkę z dzieciństwa, odpowie „Ania z Zielonego Wzgórza”. To z nią kojarzyłam Lucy Maud Montgomery, szczerze uwielbiając ją za stworzenie tak rewelacyjnej serii. Gdy więc zobaczyłam nazwisko autorki na wznowionym i wiernym oryginałowi „Błękitnym zamku”, od razu wiedziałam, że muszę go przeczytać. I nie zawiodłam się! Książka jest pouczająca, wzruszająca, miejscami zabawna, napisana starannym i kwiecistym językiem, którym autorka nie tylko opisuje, ale wręcz maluje świat.

Główną bohaterką jest Valancy Stirling - kobieta stłamszona przez matkę i resztę rodziny, którzy uważają ją za hańbę rodu tylko dlatego, że nie udało jej się wyjść za mąż i nie jest nazbyt urodziwa. Długo znosiła upokorzenia, rozkazy i głupie domowe zwyczaje. Udawała, że żarty wujka Benjamina są zabawne, choć słyszała je sto razy, że wierzy w chore nerwy ciotki, że nie może zbyt długo przebywać na wietrze, bo dostanie zapalenia płuc...Uwierzyła, że jest niewiele warta, bo przecież wszystkie pochwały i zalety należało kierować do kuzynki Oliwii. Valancy nauczyła się ukrywać swe myśli, walczyła z pragnieniami i chęcią normalnego życia, bez konwenansów, obłudy i plotek. W dniu jej 29 urodzin nastąpił przełom. Dowiedziała się bowiem, że został jej zaledwie rok życia i choć większość ludzi przyjęłoby taką wiadomość z rozpaczą, ona poczuła ulgę. Nie musiała się już niczego bać, z nikim liczyć...mogła wreszcie mówić, co faktycznie myśli i robić to, na co ma aktualnie ochotę. Rodzina z przerażeniem stwierdza, że dziewczyna oszalała, bo jak tak można nie zważać na to, co oni jej nakazują?

Nie można powiedzieć, że powieść ma wartką akcję, bo tak naprawdę nie dzieje się tu nic nadzwyczajnego. Ot, jakaś niewiele znacząca dla otoczenia kobieta opuszcza dom, aby poświęcić się umierającej dziewczynie, której reputacja pozostawia wiele do życzenia, a do tego zadaje się z „typkiem”, o którym wręcz krążą legendy. Ile w tym obłudy, kłamstwa i pomówień! Rodzina Valancy uważa, że wszelkie honory są im należne, tylko dlatego, że się urodzili i mają odpowiednie nazwisko. Ich hipokryzja wzbudzała we mnie ogromne oburzenie, a postępowanie bohaterki falę czystej satysfakcji. Przemiana Valancy, a w zasadzie zerwanie z dotychczasowym życiem pokazuje, jak niewiele potrzeba do szczęścia, ile drobnych spraw, na które nie zwracamy uwagi, może dać radość i satysfakcję. Każdy ma w sobie siłę, aby realizować marzenia, tylko potrzeba odwagi, aby wykonać pierwszy krok. Często odkładamy ten moment i dopiero silny wstrząs otwiera nam oczy, oby tylko wówczas nie było za późno!

Każdy powinien przeczytać „Błękitny zamek”, aby uwierzyć w marzenia i dostrzec, jak wiele szczęścia spotyka nas w zwykłej codzienności!

Wydawnictwo Egmont we wrześniu wydało dwie książki należące do serii wydawniczej ,,Romantyczna". Jedną z nich już przeczytałam i byłam nią zachwycona. Przyszła teraz kolej na drugą - ,,Błękitny zamek". Kiedy miałam książkę w rękach i przeczytałam opis, zanim zaczęłam czytać zawartość książki, przeszedł mnie dreszcz niepokoju, że w tej książce za wiele się nie będzie działo. Spodziewałam się, że będzie to przyjemna lektura na odpoczynek, lecz za bardzo mną nie poruszy. Jakże się myliła w tamtym momencie.

Bardzo szybko polubiłam główną bohaterkę. Taka szara myszka, a jakie ciekawe opinie miała na temat swojej rodziny. Kiedy dowiedziała się o swojej chorobie zmieniła się. Ale jak? Co ona zaczęła wyrabiać? Czytanie o Valancy mnie wtedy tak wciągnęło, że nie potrafiłam się oderwać od tej książki. Przeze mnie przelewały się emocje. Najczęściej był to śmiech, którego nie potrafiłam opanować, ta kobieta potrafi utrzeć nosa swoim bliskim. Jednak bywały także momenty refleksji, zadumy, współczucie wywołane smutkiem bohaterki.

Oprócz doskonałej bohaterki i historii zakochałam się także w języku. Dzięki niemu książka staje się czytelniczą ucztą. Od początku stawiałam różne hipotezy na temat zakończenia, lecz z czasem się one zmieniały. Samo zakończenie nie wywarło na mnie zaskoczenia, lecz nie sprawiło, że książce można przepisać jakąś wadę. Byłam i nadal jestem tak oczarowana tą historią, że już za nią tęsknie. W tej pozycji spodobało mi się także wydanie, które idealnie oddaje klimat książki. Takie romantyczne i subtelne, na które z przyjemnością się patrzy podczas chwilowych przerw w czytaniu. Jak najbardziej polecam sięgnięcie po książkę ,,Błękitny zamek"!!

,,Błękitny Zamek" jest bardzo urokliwą powieścią. Skupiamy się w niej na losach Joanny Stirling. Jest ona 29 letnią panną. Jej matka i ciotka za wszelką cenę próbują znaleźć jej kandydata na męża, lecz Joanna nie zamierza poślubić nikogo z nich. Reszta jej rodziny uważa ją za cichą osobę. Joanna od pewnego czasu miewa bóle serca więc udaje się -w tajemnicy przed matką i ciotką- do lekarza. Z badań wynika że pozostał jej zaledwie rok życia. Po tej diagnozie zamierza się zbuntować i zawalczyć o swoje życie jako takie jakie chce aby było. Rodzina ma w mniemaniu że Joanna zwariowała i poskradała zmysły. Kobieta zamierza zamieszkać ze swoją dawną koleżanką Cesią która choruje. Dotychczas próbował zajmować się nią jej ojciec, lecz nie cieszy się on dobrą opinią w okolicy, dlatego przeprowadzka Joanny wywołuje kontrowersje wśród jej rodziny. W domu Cesi Joanna poznaje Edwarda-pomagającego w codziennych sprawunkach-i wychodzi za niego. Życie Joanny radykalnie się zmienia, zaczyna cieszyć się z chwil spędzonych w otoczeniu przyrody i w nowym domku.

Uwielbiam tą książkę Lucy Maud Montgomery za swój nietypowy klimat i przekaz. Serdecznie polecam :)

Cudowna, ciepła powieść o kobiecie najpierw stłamszonej przez konwenanse i opinię jej najbliższych, która pewnego dnia wychodzi, by spełniać swe marzenia. Piękne opisy przyrody, elegancki, spokojny styl. Dla tych, którzy lubią się zrelaksować przy książce bez większych poruszeń i sensacji.