Białe róże z Petersburga

Jak tylko usłyszałam, że Joanna Jax znowu zaszczyciła nas czymś nowym, to od razu ogarnęła mnie niesamowita radość. Liczyłam, że po raz kolejny mnie zaskoczy i zauroczy, i się nie zawiodłam. Jest jedyna w swoim rodzaju, każdy jej nowa powieść to perełka. Ależ one się u niej mnożą w zastraszającym tempie. Nie wiem, jak długo autorka będzie nas rozpieszczać takimi rarytasami … Biorąc do ręki każdą jej nową powieść już wyciąga się rękę po kolejną, apetytu nie można zaspokoić ….

Tym razem Joanna Jax zabiera nas w dziejową podróż do carskiej Rosji. Schyłek rządów cara, w całej tej brutalnej zawierusze rodzi się miłość. Miłość bez szans na spełnienie i przetrwanie. Typowy mezalians. Pochodzą z dwóch rożnych światów, więcej ich dzieli niż łączy. Elena wraz z młodszym bratem ucieka z domu, od ojca kata i alkoholika. Tuła się po niebezpiecznych zakątkach Petersburga, w końcu znajduje schronienie u właściciela kwiaciarni. Aleksander pochodzi z bogatej arystokratycznej rodziny, poświęca się karierze w wojsku. I ten trzeci Iwan, wichrzyciel i zawadiaka, uparcie walczący o miłość Eleny i próbujący pozbyć się stojącego na drodze do niespełnionej miłości Aleksandra. Przypadkowe spotkanie Leny i Aleksandra odbije się na ich życiu. Tylko czy ich ewentualna miłość ma rację bytu? Czy bliżej jej jednak do Iwana? Przynajmniej pochodzenie ich nie dzieli, a uczucie? Z czasem może się pojawić ...

Białe róże z Petersburga to piękna powieść o narodzinach miłości w trudnych i niespokojnych czasach rewolucji październikowej. Ukazuje trudną, nie mającą szans na spełnienie miłość dwojga ludzi, którzy nie są dla siebie przeznaczeni. Dzieli ich wszystko, a połączy …. wielkie i gorące uczucie. Patrzymy z boku, jak ta miłość kwitnie, jak jest skalana trudnościami i przeciwnościami, ale jaką nadaje im niespotykaną siłę i moc. Prawdziwe uczucie potrafi pokonać każdy trud, napawa ogromną nadzieją i wiarą w lepsze i szczęśliwsze jutro. Wszelkie niepowodzenia tylko wzmacniają bohaterów i mobilizują do przekomarzania się z własnym losem, dodają im wielkiej otuchy w walce ze złem tego świata, niszczonego przez bratobójcze krwawe walki. Los wielokrotnie zadrwi z bohaterów, na pewno nie będzie ich sprzymierzeńcem. Będą z nim walczyć uparcie, pokonywać intrygi i knowania innych. Czy wyjdą z tej walki zwycięsko? Przekonajcie się sami.

Joanna Jax zabiera nas w emocjonującą i pełną niespodzianek podniebną podróż do krainy miłości, nadziei i namiętności. Ta podróż pozostawia po sobie niezapomniane wspomnienia, za każdym razem, gdy dosięgnie nas chwila smutku i przygnębienia, wystarczy wspomnieć o tej bezkresnej wycieczce, a od razu robi się lepiej i cieplej na sercu. Nie odbieraj sobie tej przyjemności, pozwól na chwile zapomnienia i wzruszenia. Nie często dostajemy taką okazję, jaką nam sprawia ta utalentowana pisarka. Korzystajcie z tej cudownej chwili, bawcie się dobrze i z przyjemnością oddajcie się w ramiona namiętności i cudownej rozkoszy.

Trzeba śmiało i pewnie przyznać, że autorka posiada wyłączność na prawdziwie niezapomniane i emocjonujące wspomnienia i przeżycia. Z podróży z tą przyjemną lekturą wracamy pewniejsi siebie i bardziej zdecydowani, zdecydowanie potrafiący określić swoje potrzeby i pragnienia. I już wiemy, w którym kierunku mamy skierować swoje myśli, aby te wizje zrealizować. Ale niech pozostanie to naszą słodką tajemnicą … Nie uchylimy nawet jej rąbka. Ale możecie zrobić to sami, wystarczy się zaprzyjaźnić z bohaterami Białych róż z Petersburga.

Joanna Jax zabiera nas tym razem w podróż do Sankt Petersburga, który stoi u progu rewolucji. Poznajemy zarówno świat rosyjskiej śmietanki towarzyskiej, korzystającej do upadłego z życia w skrajnym luksusie, jak i świat biedoty, porwanej rewolucyjnym obietnicami, gdyż ich codzienność jest więcej niż rozczarowująca. Połączenie tych dwóch światów wydaje się być niemożliwe, ale... Dla Joanny Jax nie ma rzeczy niemożliwych. Wspaniała historia, która całkowicie pochłania czytelnika, brutalne wydarzenia i miłość niewinna i delikatna jak białe róże... Czy będzie to opowieść o szczęśliwym zakończeniu? Spróbujcie sami, nie pożałujecie! Gorąco polecam ❤️

„Białe róże z Petersburga” to kolejna powieść Joany Jax, która bardzo mi się podała, choć główną bohaterkę najchętniej zamordowałabym gołymi rękami.

Autorka jak zwykle niesamowicie plastycznie i z dbałością o zachowanie prawdy historycznej pokazała czas zmian, rewolucję październikową i upadek carskiej Rosji, jednak pokazany oczami zwykłych obywateli. Tych, których ten czas bardzo mocno doświadczył, głód, brak pracy, zamieszki na ulicach, ale zaszczepiana nadzieja, że kiedy to wszystko minie będzie lepiej, że trzeba ponieść ofiarę w imię wyższego dobra.

Na tym tle niebanalna, pozbawiona schematów historia miłości zwyczajnej dziewczyny Leny i księcia Aleksandra, mezalians, związek, który nie miał prawa istnieć. W wirze zmian ustrojowych tych dwoje traci ze sobą kontakt, to go odzyskuje, a gdzieś w oddali majaczy sylwetka rywala Aleksandra i to zarówno na polu politycznym, jak i uczuciowym — Iwana. Obaj są dla Leny ważni, każdy w innym momencie jej życia zrobił wszystko by ją ocalić, ale ona nie może i nie chce kochać ich obu.

Joanna Jax grę na emocjach czytelnika opanowała do perfekcji, stawia swoich bohaterów w sytuacjach, które zmieniają ich sposób widzenia świata i swojego życia, przewartościowują, pokazują, że nie zawsze można podążać z góry wytyczoną ścieżką, jak zaciera się granicą między tym, co kiedyś było nie do przyjęcia, a jak pod wpływem okoliczności stają się normą.

W „Białych różach z Petersburga” uczucia grają główną rolę, ale nie jest to książka o miłości, a przynajmniej na pewno nie tylko o niej. Polecam.