Anioły z Lovely Lane. Pielęgniarki. Tom 1

Do domu pielęgniarek przy Lovely Lane przybywa pięć nowych uczennic. Rozpoczną one praktyki w szpitalu St Angelus. Każda z nich ma inne pochodzenie i zupełnie inne doświadczenie życiowe. Rzeczywistość, z którą przyjdzie im się zmierzyć, jest zupełnie inna, niż sobie wyobrażały. Muszą bezwzględnie przestrzegać narzuconych im zasad. Jednak wkrótce w szpitalu wydarzy się coś, co wywoła ogromną burzę wśród całego personelu.

"Anioły z Lovely Lane", to pierwszy tom serii Pielęgniarki. Jest to emocjonująca i chwytająca za serce historia. Autorka świetnie odwzorowała dawne lata i zachowania, jakie wtedy były na porządku dziennym. Pielęgniarki, które rozpoczęły naukę w szpitalu St Angelus, muszą zmierzyć się z rzeczywistością, na jaką nie były przygotowane. Niezależnie od tego, z jakich rodzin pochodzą, jakie wyznają wartości, ich zadaniem jest dostosowanie się do standardów panujących w szpitalu. Były takie momenty, kiedy zszokowana czytałam i nie wierzyłam, że tak można postępować. Książka jest wciągająca, czyta się ją szybko, radość miesza się tutaj ze smutkiem. Z przyjemnością sięgnę po kolejną część o Pielęgniarkach.

Książki o tematyce medycznej interesują mnie od dawna, dlatego nie potrafię przejść obojętnie obok niemal każdej z nich. Kiedy tylko ujrzałam nowy cykl o pielęgniarkach, wiedziałam, że to coś, co koniecznie muszę przeczytać. Sięgając po "Anioły z Lovely Lane", poczułam się, jakbym to ja zamieszkała w angielskim domu pielęgniarek w 1953 roku...

Dana, Victoria, Beth i Pammy to młode dziewczęta, które dzieli niemal wszystko, ale łączy chęć pomocy innym. Z tego względu wszystkie trafiają na szkolenie pielęgniarskie, gdzie zderzają się z okrutną rzeczywistością, w której często inni dają im do zrozumienia, że są niczym... Porządek panujący w miejscu ich pracy bywa jedynie iluzją, a realia okazują się dużo bardziej skomplikowane, niż wydawałoby się na pierwszy rzut oka.

Początkowo sporym problemem okazał się dla mnie natłok bohaterów, których musiałam wypisać sobie, aby nie pogubić się w ich tożsamościach. Na szczęście z biegiem czasu zaczęłam kojarzyć każdego po imieniu, więc lektura stała się przyjemniejsza. Dużym szacunkiem darzę autorkę za to, że przy stworzeniu takiej ilości postaci, nadała każdej z nich niepowtarzalne cechy charakteru, odróżniające je od reszty.

"W pielęgniarstwie nie chodziło tylko o tabletki, opatrunki czy baseny. Jego istotą nie były czyste podłogi ani pościel założona czterdzieści pięć centymetrów od krawędzi, tylko prawdziwa troska o pacjentkę, wystarczająca, by uprzyjemnić jej dzień."

Niesamowicie wciągnęłam się w tę historię, która jest bardzo przyjemną odskocznią od lektur trudniejszych tematycznie, chociaż jednocześnie zawiera także poważniejsze wątki, jak choćby homoseksualizm, gwałt, śmierć czy aborcja. Czuć, że Nadine Dorries włożyła wiele wysiłku w to, aby jak najlepiej przedstawić realia lat 60-tych. Czy to jej wyszło, mogą ocenić jedynie ludzie, którzy wtedy żyli, aczkolwiek wydaje mi się, iż całkiem dobrze oddała klimat tamtych lat, gdy relacje międzyludzkie wyglądały zupełnie inaczej niż aktualnie. Z tego względu niektórzy czytelnicy mogą kręcić nosem, ponieważ postępowanie czy poglądy bohaterów mogą budzić wiele wątpliwości, wydając się zbyt nieśmiałymi i słodko-pierdzącymi, ale nie ukrywajmy, iż kilkadziesiąt lat temu ludzie byli bardziej pruderyjni, a różnice pomiędzy poszczególnymi szczeblami kariery wydawały się mocniej zaakcentowane.

"Anioły z Lovely Lane" to pierwszy tom cyklu, który bardzo przypadł mi do gustu i bezapelacyjnie niebawem zabiorę się za kolejne, ponieważ nie mogę doczekać się poznania dalszych losów bohaterów. Zdaję sobie sprawę z pewnych mankamentów owej historii - zbyt długich opisów, nieco niepotrzebnych powtórzeń czy wszechobecnej infantylności, ale nie ukrywam, że jednocześnie owe minusy nadają niepowtarzalnego uroku powieści.

[Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Nadine Dorries jest absolwentką szkoły pielęgniarskiej w Liverpoolu.

Jest też autorką bestsellerowej serii „Pielęgniarki”, której bohaterkami są młode uczennice takiej właśnie szkoły.

Poznajmy zatem bliżej powieść rozpoczynającą dany cykl.

Zapraszam do zapoznania się z moją opinią dotyczącą książki „Anioły z Lovely Lane”.

Akcja rozgrywa się w latach 50-tych XX-tego wieku.

Poznajemy realia powojennej Anglii.

Jednym z najbardziej szanowanych zawodów była wówczas właśnie pielęgniarka.

Wiele szpitali oferowało kursy tego zawodu.

Do najbardziej prestiżowych należał organizowany przez szpital St. Angelus w Liverpoolu.

Niestety, zwykle niełatwo było się tam dostać. Kandydatka musiała bowiem mieć odpowiednie pochodzenie.

Kobiety pracujące w tym szpitalu powinny być pannami, dostosowywać się do panujących standardów, przestrzegać wielu reguł.

Uczennicom oferowano pokoje(jednoosobowe) w domu pielęgniarek przy Lovely Lane.

Dziś nazwalibyśmy go zapewne „ekskluzywnym akademikiem”.

O pokoje dziewcząt dbały pokojówki, a one same miały zawsze podawane pod nos smaczne i ciepłe posiłki.

Wszystko po to, aby błahe, przyziemne sprawy, nie odciągały ich od nauki tak poważanego zawodu jak pielęgniarstwo.

Ich zadaniem jest niesienie pomocy chorym, oddanie ich potrzebom i życzliwość. Dlatego też nazywane są „Aniołami”.

Poznajmy więc dziewczęta z naboru w roku 1953.

Postanowiłam przedstawić je w takiej kolejności, w jakiej prezentują się na zdjęciu okładkowym(od lewej).

Pammy- pochodzi z ubogiej rodziny dokerów z Liverpoolu, mieszka w ubogiej dzielnicy tego miasta.

Nie spełnia standardów kandydatki do szacownego St. Angelus, tylko cud sprawił, że przeszła rozmowę kwalifikacyjną i została przyjęta do grona kursantek.

Jest to dziewczyna bardzo pracowita i życzliwa otoczeniu.

Jednak wiele osób chciałoby się jej pozbyć.

Często jest delegowana do najcięższych i najbardziej niewdzięcznych zadań.

Pammy nie poddaje się jednak, z oddaniem zajmując się podopiecznymi szpitala.

Pewnego dnia pod jej skrzydła trafia młoda kobieta po nieudanej próbie aborcji.

Lekarz, który pomaga pacjentce, traktuje chorą w bardzo grubiański sposób.

Wykonuje też zabieg niezgodnie z procedurą.

Co kryje się za jego zachowaniem?

Pamela zszokowana podejściem jednego z najbardziej doświadczonych medyków w placówce do podopiecznej.

Postanawia podzielić się swoimi obserwacjami.

Niestety, doniesienie na lekarza może skutkować dla Pammy pożegnanie ze szpitalem i kursem pielęgniarstwa.

Tylko cud może ją ocalić…

Dziewczyna nie wie jednak, że ma obok siebie osobistego anioła stróża, który jej pomaga.

Któż to taki?

Victoria- Arystokratka wychowana w piękny dworze.

Po śmierci ukochanej matki, dowiaduje się o problemach finansowych swojej rodziny.

Postanawia wyjechać by uczyć się zawodu wykonywanego niegdyś przez jej rodzicielkę.

W ten sposób chce być niejako bliżej niej.

Wyjazd jednak oznacza rozłąkę z ukochanym domem, ojcem, a przede wszystkim z ukochanym mężczyzną.

Gdy dziewczyna przyjeżdża na urlop w rodzinne strony, pojawiają się kolejne kłopoty.

Czy tak młoda osoba będzie w stanie stawić im czoła?

Jak wpłynie to na jej sytuację w St. Angelus?

Czy umocni to jej wieź z wybrankiem?

Dana- Uboga wiejska dziewczyna z Irlandii.

Tylko dzięki zmianom w kierownictwie szpitala, udaje jej się dostać na kurs pielęgniarstwa w Liverpoolu.

Jak można się domyśleć Ona również nie pasuje do standardów panujących w St. Angelus.

Uczestnictwo w szkole pielęgniarskiej, jest dla niej szansą wybicia się.

Jako pierwsza z rodziny, a może i z całej wioski, ma możliwość zdobycia zawodu.

Wie, że nie chce, podzielić losu innych kobiet ze swojej mieściny i zostać żoną brutalnego wieśniaka.

A kandydat, warto nadmienić, już dawno jest wybrany.

Syn przyjaciela ojca, Patrick…

Nie, Dana zdecydowanie nie chce związać z nim swego życia.

Wyjazd zdaje się być wybawieniem…

Już pierwszego wieczoru w Liverpoolu, poznaje mężczyznę, który sprawia, że szybciej bije jej serce.

Jednak nie wie jeszcze, że Patrick, tak łatwo się nie podda…

Jak Dana poradzi sobie w wielkim mieście?

Kogo wybierze jej serce?

Beth- Ta dość niska dziewczyna w fantazyjnych(jak na tamte czasy) okularach na nosie, to wzór perfekcjonizmu.

Zawsze idealnie przygotowana do zajęć, mająca idealny porządek w pokoju, najlepsza studentka na roku.

Nic dziwnego, Beth jest córką wojskowego i odebrała tzn. twarde wychowanie.

Jej silny charakter, mocne cechy przywódcze, i wieczne dążenie do ideału, nie spotyka się jednak z aprobatą większości dziewcząt.

Beth postanawia więc zewrzeć szyki z Celią, dziewczyną wyrachowaną i złośliwą.

Jednak pewne wydarzenia zmuszą tą ambitną młodą damę do zastanowienia się, czy był to prawidłowy wybór?

Do czyjej paczki dołączy finalnie Beth?

Na wszystkie te pytania, poznacie odpowiedzi czytając „Anioły z Lovely Lane”.

Przekonajcie się, czy bohaterki stworzone przez Nadine Dorries, nadają się na tytułowe „Anioły”…

Te dziewczęta choć studiowały niemal 70 lat temu, kiedy medycyna i technika nie były na tak wysokim poziomie jak w obecnych czasach, pomagały pacjentom oddając im całe swe serca.

Choć nie korzystały ze smartfonów i mediów społecznościowych, zawierały przyjaźnie i poznawały smak pierwszych pocałunków.

Dzięki temu, nawet współczesne dziewczęta, mogą odnaleźć w historii pielęgniarek z Lovely Lane, coś dla siebie.

Coś co Was czasami zaintryguje, a czasami wzruszy…

Serdecznie polecam tę ciepłą opowieść wszystkim, który lubią historie o prawdziwej życzliwości wobec drugiego człowieka.

Życzliwości, której obecnie często nam brakuje…

Cała seria jest według mnie bardzo przyjemna i poruszająca. Jest to historia opowiadająca o 4 młodych kobietach o różnych charakterach i pochodzeniu. Wszystkie mają jeden cel-pomagać innym. Zawód pielęgniarki jest stresujący i wymagający, zwłaszcza w latach 50-tych (w których dzieje się akcja). Polecam z czystym sumieniem.

Czekałam na drugi tom z niecierpliwością, a teraz już przebieram nogami w oczekiwaniu na trzeci, który będzie można kupić lada dzień. Tytułowe pielęgniarki to dziewczyny pełne pasji, energii do działania, pełne ideałów i dobre, dlatego od razu kradną serce czytelnika. Moje skradły :) W drugim tomie na ich drodze staje wredna zołza – ich nowa przełożona nazywana Krwawą Avą Wampirzycą. Postać nietuzinkowa, z którą trudno wygrać, ale to tylko dodaje pikanterii powieści. Zdecydowanie warto przeczytać!