Anatomia uległości

Książka napisana z wielką pasją, zachwyca i emocjonuje.

Trzydziestojednoletnia Melania Duvall jest piękną kobietą, która zmienia partnerów praktycznie co tydzień. Polega to na tym, że mężczyzna musi być parę lat od niej młodszy, bogatszy i przystojny. Obdarzona nieziemską urodą kobieta, jednak ma w swoim życiu problemy, które nie tak może wielkie, są bardzo ciężkie i przytłaczające. Miejsce pracy przyprawia Mel o przyjemne odczucia, a szef, który ma już parę lat na karku jest dla niej, jak drugi kochający ojciec. Pewnego razu kobieta wraz ze swoim chłopakiem wybiera się do klubu. Tam zauważa ją mężczyzna, który dowiadując się o niej parę rzeczy od kolegi po fachu postanawia ujarzmić tę, która pierwsza rzuca partnerów. Zakładając się o to, że ON Adam Harding rozkocha w sobie tą diablicę i później sam ją rzuci. Na następny dzień do biura zapracowanej Mel przychodzi gorący, przystojny i wysortowany mężczyzna, który nie owijając w bawełnę zaprasza ją na kawę. Stanowczo, aczkolwiek uprzejmie kobieta odmawia Adamowi. Następnie po wyjściu delikwenta sprawdza w Internecie wszystkie informacje związane z jego osobą. Jak na nieszczęście, kiedy Melania niechcący odczytuje tekst na głos ponownie wchodzi tajemniczy przystojniak i z wielkim uśmiechem na ustach oznajmia, że zapomniał teczki z dokumentami. Zaczerwieniona kobieta szybko wnioskuje, że została usłyszana. Kiedy już nie może odgonić się od natrętnych telefonów pana Hardinga, Mel postanawia dać mu jedną szansę i spotyka się z nim. Nieoczekiwanie nieznajomy okazuje się zabawny i bardzo uprzejmy dla kobiety.

Co stanie się z samą Melanią, kiedy na jej drodze stanie tajemniczy, bogaty nieznajomy?

Pomimo swojej grubości książkę bardzo szybko się czyta, a historia staje się bardzo wciągająca. Jednak według mnie jest to tylko i wyłącznie historia dla młodzieży, która ukończyła 17 lat. Dlaczego? Ponieważ w pewnych momentach bohaterowie zachowują się bardzo nieprzyzwoicie i sądzą, że nie jest to przeznaczone dla ciekawskich oczu.

Pomimo tego lektura bardzo mi się podobała i wciągnęła do tego stopnia, że przeczytałam ją w jeden dzień. Za książkę bardzo dziękuję autorce, ponieważ to właśnie od niej dostałam tę książkę z czego bardzo się cieszę.

Polecam kobietom, które mają nerwy twarde jak stal i uwielbiają czytać o najskrytszych fantazjach.

Ocena: 10/10

Polecamy, zespół [Adres usunięty]

„Czuję na plecach dotyk tkaniny, która opływa je delikatnie jak woda.”

Do książki podeszłam z zainteresowaniem, zastanawiałam się, czy autorce uda się mnie czymś zaskoczyć i oczarować, jak się okazało z łatwością przeniknęłam do jej ponętnego klimatu i rozkosznego nastroju. To zmysłowa powieść, pełna cielesnej żarliwości i namiętności. Lekki styl pisania, bardzo sugestywny i plastyczny. Spotkanie z bohaterami i ich przygodami zaliczam do udanych. Książka wprowadziła mnie w relaksacyjny nastrój, ale również zachęciła do przemyśleń. Jakie erotyczne fantazje ludzie skrywają w sobie? Dokąd może zaprowadzić ich namiętność i pożądanie? Czy można tak mocno i bezwzględnie zaufać drugiej osobie, aby oddać się jej całkowicie? Jak trudno wyzwolić zmysły spod krępując norm i wewnętrznych zahamowań, podjąć grę zmieniającą życie, dostarczającą ogromnej satysfakcji i spełnienia?

Autorka ciekawie zaprezentowała nam głównych bohaterów, obeznanych z władzą i sukcesem, mniej z podporządkowaniem, czasami wywoływali we mnie mieszane uczucia, ale tak właśnie powinno być, intrygująco i zajmująco, dlatego szybko wzbudzili we mnie sympatię. Umiejętnie podkręcana fabuła i dynamika akcji, chwytliwe dialogi, działające na zmysły opisy, dobrze wpleciona nuta dobrego humoru, więcej niż szczypta pikanterii, ale takiej ze smakiem i bez większego zażenowania, pomimo pewnych bezpośredniości. Relacje między Melanią a Adamem to efekt ich doświadczeń życiowych, charakterów i pragnień. To dorośli ludzie szukający doznań i wrażeń, wiedzą na co się decydują i do czego może ich to doprowadzić. Bardzo podoba mi się tajemnicza i elegancka oprawa graficzna książki, dobrze komponuje się z jej zawartością i zachęca do sięgnięcia po nią.

[Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Każdy z nas ma marzenia i fantazje, ale nic nie mówimy. Problem polega na tym, że się wstydzimy a tak naprawdę powinniśmy dużo więcej rozmawiać z naszym partnerem/partnerką. To dzięki rozmową w chwili uniesienia i namiętności zrobimy coś, o czym marzymy i co chcemy zrobić.

Główna bohaterka Melania Duvell jest niezależną i silną kobietą. W swoim życiu mężczyzn traktuje jak zabawki na jedną noc. Żyje jak chce nie angażuje się uczuciowo nie podporządkowuje się mężczyzną i nie szuka stałego związku, lecz wszystko się zmienia, gdy poznaje Adama Hardinga. Mężczyzna rzuca wyzwanie i zaprasza do nietypowej gry, ale czy Melania zdecyduje się na układ. Jak potoczy się niezwykła gra i dokąd ich zaprowadzi?

Augusta Docher zadebiutowała na polskim rynku wydawniczym książką „Eperu” literaturą dla młodzieży. „Anatomia uległości” to książka, która należy do całkiem innego gatunku literatury, w której okazuje się, że pisarka bardzo dobrze odnalazła się. Anatomia uległości to gorący erotyk z dużą dawką BDSM. Literatura erotyczna jak się nam wydaje tak naprawdę nie należy do łatwego gatunku żeby bardzo dobrze napisać a naszej polskiej pisarce udało się i szczerze wam powiem, że marzę, że przeczytam jeszcze nie jedną książkę z pióra tej oto autorki.

Książka jest napisana w bardzo lekkim stylem i łatwym językiem, co za tym idzie bardzo szybko i miło się czytał książkę. Już od pierwszych stron książki możemy zauważyć, że pisarka bardzo dba o każdy szczegół i wątek. Powieść ta intryguje, rozpala wyobraźnię i zmysły a każda kolejna strona dostarczy nam niezapomnianych doznań.

W książce znajdziemy wątek Pan i Niewolnica. To właśnie Adam stawia warunki a Melania to właśnie ona ma mu się podporządkować. Mężczyzna spisuje na kartce siedem zasad a Mel ma pewne obawy, bo to zawsze ona dyktowała zasady. Tylko, że Adam ją intryguje i fascynuje a dzięki tej grze życie dziewczyny może się odmienić. Melania i Adam rozpoczynają grę – erotyczną grę – która tak naprawdę jest to walka o nią. Ale co mogą stracić a co zyskać młodzi kochankowie i jaki finał tej historii napisze im życie?

„Anatomia uległości” jest to bardzo dobrze napisany erotyk z dużą dawką zmysłowości i subtelności. Szczerze wam przyznaję się, że jestem zauroczona tą książką. Od pierwszych stron wciągnęła mnie do świata, z którego nie chętnie chciałam wracać do realiów. Jeżeli szukacie książki, w której autorka nie oszczędza w pikantnych fragmentach a która rozpali wasze zmysły to ta książka jest właśnie dla ciebie. Ja przeczytałam tą książkę przyznam wam się szczerzę w niecałe dwa dni, ale za to, z jakimi wypiekami na twarzy. Serdecznie was zapraszam do przeczytania tej książki i pozwólcie, że niech i was ta książka porwie emocjonalnie a nie szybko o niej zapomnicie.

Moje kolejne spotkanie z Augustą Docher, poprzednie było bardzo udane. Jednak poprzednim razem książka była, lekturą młodzieżową, która zebrała mnóstwo pochlebnych recenzji. Anatomia uległości jest inna, jest mroczna, mocno erotyczna i tajemnicza. Czy Augusta udowodni, że Polki potrafią pisać dobre erotyki? Sprawdźmy...

Melania dojrzała kobieta, w sile wieku. Do tej pory, to ona łamała męskie serca, zabawiała się uczuciami innych i czerpała z tego przyjemności. Pewnego dnia na jej drodze staje nieziemsko przystojny mężczyzna - Adam Harding. Adam jest typowym samcem alfa, w tym związku to ON gra pierwsze skrzypce, Melania bardzo szybko zostaje zdominowana. Związek rozkwita... Tylko czy taki układ można nazywać związkiem? Czy w tym związku jest miłość, czy tylko głodna fascynacja ciałem drugiej osoby?

Na początek powiem, że zapowiedzi Anatomii uległości, mogą przywodzić na myśl 50 twarzy Greya - wcale mnie nie dziwią takie porównania - jednak Anatomia jest czymś lepszym, przede wszystkim pod względem językowym. Augusta Docher włada dość składnym językiem, niezwykle plastycznym, w dialogach używa kolokwializmów, dzięki takim zwrotom, rozmowy nabierają wiarygodności.

,, A on? Wiem, jak uwielbia sprawiać mi ból, widziałam to w jego oczach. Pragnie sprawować kontrolę i wydawać polecenia, być odpowiedzialny za siebie i za mnie. "

Jednak nie może być cacy i różowo, mam kilka minusów, które chciałabym omówić na wstępie. Po pierwsze droga Augusto, dlaczego Anatomia została pozbawiona rozdziałów? Nie wiem, czy jest to wina autorki, czy też kogoś, kto pracował przy obróbce tekstu, ale strasznie mnie to irytowało, momentami miałam wrażenie, że scena została urwana, a my zostajemy przeniesieni do kolejnej. Sceny seksu, są dość suche, pozbawione emocji, odrobinę nieśmiałe, tak jakby autorka wstydziła się pisać otwarcie. Jeżeli chcemy pisać o seksie, musimy być otwarci jak C.J Roberts albo Sylvia Day. Przy zapowiedziach miałam obiecany gorący erotyk, a dostałam dobrze skrojony romans. Zdaję sobie sprawę, że opisy seksu, w języku polskim, mogą wychodzić zbyt wulgarnie, albo zwyczajnie śmiesznie, jednak ważne, żeby w czasie pisania scen łóżkowych budować napięcie, tego tutaj mi zabrakło.

Ciekawym połączeniem jest też rodzaj narracji, pierwszoosobowa - w której narratorem jest Melania. Jak i trzecioosobowa, gdzie mamy narratora wszechwiedzącego, który przybliża nam nieco postać Adama. Choć na samym początku taki rodzaj narracji może uwierać, to jednak z czasem zaczynamy go doceniać.

Akcja książki jest mozolna. Początek strasznie się dłużył, miałam wrażenie, że ciągnie się w nieskończoność. Autorka czuję niewytłumaczalną potrzebę informowania nas o przyziemnych sprawach, dostajemy wiadomość: jakiego kremu używa Mel, jakiej bazy pod podkład itp. Nie dostajemy za to jej głębszych myśli, nie wchodzimy w jej psychikę, a przecież to ona jest jednym z narratorów. Mniej więcej w połowie książki akcja napiera rozpędu, jest znacznie ciekawiej. W moim mniemaniu początek jest zbyt długi, jeżeli skrócić wszelkie formy z przodu, dziwne sytuacje, niezrozumiałe zachowanie Mel (zmywacz w WC... mam uraz do tej sceny, choć z biegiem czasu, została mi ona wyjaśniona, to jednak niesmak pozostał), wyszedłby naprawdę świetny romans obyczajowy, z nutką erotyzmu. Tak, niestety zostajemy zanudzeni na początku i nie potrafimy już docenić innych części książki. Miałam nieodparte wrażenie, że autorka nie wiedziała, w którym kierunku iść i błądziła na oślep, aż w połowie książki, wpadła na dobry plan i dopiero go zrealizowała.

Autorce dobrze wyszedł wątek miłosny, choć zabrakło mi głębszej analizy postaci, dostajemy suche fakty na temat ich przeszłości, ale to za mało, żeby móc analizować. W drugiej części powieści - tej ciekawszej, mniej nudnej - dostajemy wiele uczuci, sprzeczności i to mi się podobało, to ratuje w jakimś stopniu całość, ale przejście pierwszych trzystu stron to katorga. Kompletnie nie mam pojęcia jak ocenić, powieść, gdybym miała mówić o języku i stylu Augusty, byłaby mocna piątka, jednak fabułę oceniłabym na dwójkę. Może wyciągnę średnią z ocen?

Augusta Docher, poprzez Eperu podniosła sobie poprzeczkę bardzo wysoko, niestety w moim odczuciu, nie udało jej się przeskoczyć. Anatomia uległości nie zapada w pamięć i nie pobudza zmysłów. Debiut autorki był, dla mnie, jedną z lepszych książek ubiegłego roku, jednak Anatomia, nie znajdzie się w takim rankingu. Myślę, że autorka powinna zostać przy prozie dla młodzieży, albo zająć się pisaniem książek obyczajowych, ponieważ to jej wychodzi świetnie. Czekam na Habbatum, na emocje, które tam spotkam i na zatarcie niemiłego wrażenia po Anatomii.

Niestety Augusto, mimo Twojego dobrego stylu i lekkiego pióra, czuję się mocno zawiedziona tą lekturą. Może to wina tego, że nastawiłam się na zbyt wiele. Jednak, drogi czytelniku, pamiętaj, że to tylko moje subiektywne zdanie, może Ty odkryjesz w książce coś, czego mnie się nie udało. Może dla ciebie, będą emocje, których ja nie poczułam. Wszyscy, którzy mają Anatomię uległości w planach, niech się nie sugerują moim zdaniem, a zabiorą się za lekturę i wyrobią własne. Wszyscy, którzy się wahają, nad lekturą, niech czytają - tylko nie nastawiajcie się na wiele, unikniecie rozczarowań.

Możecie zauważyć, że mam mocno ambiwalentne uczucia co do tej pozycji, bardzo chciałam pokochać ją całym sercem, jednak pierwsze trzysta stron nie pozwoliło mi się zakochać. Czasami w moje ręce wpadają książki z piękną fabułą, napisane beznadziejnym językiem, tu mamy przystępny język i styl, a fabuła kompletnie do mnie nie przemawia. Jadnak co by nie mówić, Anatomia uległości może się podobać, jednak ja nie będę jej fanką, zostaje wiernie z Eperu.

Podsumowując. Anatomia uległości to dobrze skrojony romans obyczajowy. Znajdziecie kilka gorących scen, jednak nie zostajemy nimi przytłoczeni na każdej kartce. Polecam tę książkę fanom autorki, aby każdy się przekonał, jak na niego wpłynie los Melanii, jak i wszystkim wielbicielom romansów i subtelnych powieści erotycznych. Dajcie się ponieść. Jednak ja pozostaję ze swoim rozczarowaniem.

O Auguscie Docher usłyszałam , a raczej przeczytałam przez przypadek, na jednym z portali społecznościowych, gdy wydała swoją drugą powieść "Anatomia uległości ". Dzieło autorki zostało tam porównane do powieści E.L. James "50 twarzy Greya". Biorąc pod uwagę że ta druga zrobiła na mnie duże wrażenie postanowiłam sprawdzić czy proza Augusty Docher wzbudzi we mnie podobne odczucia...

Już na początku powieści zostałam pozytywnie zaskoczona ponieważ autorka cudownie wykreowała postać Melanii Duvall. Przed przeczytaniem, bałam się że Melania będzie niedoświadczoną dziewiętnastolatką odkrywającą tajniki seksu ze starszym panem. Jednak nic z tych rzeczy, poznajemy ją jako piękną, silną i niezależną businesswoman, wielbicielkę niedoświadczonych mężczyzn.

Adam bogaty, pewny siebie i oczywiście przystojny wydaje się być ideałem dla każdej kobiety, jednak Melania nie wydaje się nim szczególnie zainteresowana, przynajmniej na początku ich znajomości. Do pierwszego kontaktu dochodzi w barze, gdzie nasz bohater zakłada się z przyjacielem, że poskromi pannę Duvall.

Co z tego wyniknie? Czy niezależna Melania da się poskromić? A może to Adam się zmieni i dopasuje do niej?

Miłość i wzajemne pożądanie przeplatają się ze sobą w każdej przeczytanej kartce i gdy zaczynałam odczuwać lekkie przytłoczenie tym jakże idealnym pożyciem bohaterów i czułam przesyt, autorka zaaplikowała mi pełne zaskoczenie nagłymi komplikacjami w tej sielance. Panna Duvall musi zapomnieć o swojej niezależności i całkowicie zaufać partnerowi. Musi tańczyć tak jak ON jej zagra i może odmówić mu tylko raz co będzie równoznaczne z końcem ich związku.

Ta powieść nie pozwoliła mi się nudzić, o nie. Trzymając w napięciu, nie dała mi nawet spać . Anatomia uległości wzbudziła we mnę taką gamę uczuć że aż ciężko to opisać. Wypieki na twarzy pojawiały się w strategicznych momentach, zołzowaty uśmiech za każdym razem gdy Melania triumfowała i oczywiście maślane spojrzenie gdy sobie wyobrażałam ten ideał w garniturze.

Dawno nie czytałam książki polskiego autora. Chyba nigdy nie czytałam romansu polskiego autora. Na pewno nigdy nie czytałam polskiej powieści erotycznej. Wstyd mi, jednak zamierzam to zmienić. Żadna książka zagraniczna nie wzbudziła we mnie tylu pozytywnych emocji, oczywiście zdaję sobie sprawę z tego że to również jest wina samej autorki która pisze tak lekkim piórem, przystępnym językiem że momentami miałam wrażenie że słucham relacji najlepszej przyjaciółki.

Czy mogę polecić Anatomię uległości? Tak, Tak Tak zdecydowanie Tak ! Jeżeli masz ochotę na pikantny romans lub gorący erotyk to na pewno powieść Augusty Docher będzie dla Ciebie odpowiednią lekturą.