48 tygodni

Polecam:) na chandrę, trudny dzień, świetnie się czyta a przy okazji balsam na obolałą duszę. Po przeczytaniu życie robi się radośniejsze . Doskonały prezent na Walentynki.

Wspaniała, utrzymana w radosnym stylu książka. Przeczytałam w jedno popołudnie. Czytając uśmiałam się do łez a niektórymi fragmentami rozmieszylam swoje dzieci. Polecam każdemu. Masz zły dzień, jesteś chora, a może wszystko zwróciło się przeciwko tobie? Przeczytaj i przekonaj się jakie nieszczęścia przytrafiło się głównej bohaterce 😘

Magdalena Kordel zadebiutowała powieścią ,,48 tygodni", która prawie 2 lata temu została wznowiona. Postanowiłam się z nią zapoznać w wolniejszy dzień.

Natasza miała już 6-letnią córkę i męża. Jednak jej partner marzył o drugim dziecku. Kobieta postanowiła jednak zapisać się na studia, znaleźć pracę. Nie za bardzo uśmiechało jej się ponowne zajmowanie się niemowlakiem.

Magdalena Kordel opisała perypetie Nataszy w taki sposób, że co chwilę wybuchałam niekontrolowanym śmiechem. Przyjaciółka głównej bohaterki także miała niebagatelne pomysły. W ogóle całość była niezwykle zabawna.

,,48 tygodni" Magdaleny Kordel nie jest może jakąś bardzo obszerną pozycją, jednak doskonale poprawi wam nastrój w te jesienne dni.

Magdalena Kordel, wybitna polska pisarka, powraca z jedną z pierwszych powieści. Co ciekawe, to mój debiut, jeśli chodzi o spotkanie z jej twórczością.

Oczywiście słyszałam wiele dobrych słów na temat twórczości tej autorki, jednak nie było nam po drodze mimo faktu, że na półce stoją wszystkie jej książki, ponieważ Paulina jest ich wielką wielbicielką. Korzystając jednak z wydania wznowienia ,,48 tygodni", postanowiłam dać jej szansę.

Natasza to zwyczajna kobieta, żona, matka, zajmująca się domem, dzieckiem i mężem. Pewnego dnia postanawia jednak nieco urozmaicić swoje życie, zapisując się na zaoczne studia, w następstwie czego zdobywa także pracę. Okazuje się, że nie jest już pochłonięta tylko domowymi obowiązkami, poznaje przyjaciółkę Martę, która wspiera ją w cięższych momentach życia. Przed Nataszą przez te kilkadziesiąt tygodni wyzwań będzie wiele - jak sprawić, by przyjaciółka męża przestała odwiedzać ich w najmniej oczekiwanym momencie, jak sprawić, by mama znów była dawną mamą i wiele innych. Na brak nudy nie będzie narzekać.

Muszę przyznać, że miło spędziłam czas z tą lekturą. Czyta się ją niezwykle sprawnie, ponieważ książka zostala wydana na nieco ponad 250 stronach. Bohaterowie są tacy jak my, zabiegani, zapracowani, ale jednocześnie szukający ciepła rodzinnego i akceptacji.

,,48 tygodni" to jedna z pierwszych powieści Magdaleny Kordel, której wznowienie ukaże się na rynku już 10 stycznia. Pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośników jej twórczości!

Wszystko zaczęło się w 2005 roku, kiedy to na rynku wydawniczym pojawiła się debiutancka historia Magdaleny Kordel - "48 tygodni". Miała być dla autorki lekiem na wszelkie zło a stała się początkiem kariery - teraz miliony czytelniczek uwielbiają jej powieści!

Dwudziestokilkuletnia Natasza jest z pozoru zwyczajną młodą kobietą - matką sześcioletniej Gosi oraz żoną Sebastiana, której na myśl o drugim dziecku robi się gęsia skórka. W jej życie wkrada się jednak rutyna i kobieta chce coś zmienić, zrobić dla siebie. W tym celu postanawia dokończyć studia (sądząc z jej wieku i wieku dziecka, musiała przerwać - wspomniane w tekście - studia ekonomiczne), ale tym razem na kierunku filologii polskiej. Zamierza też iść do pracy, żeby nie słuchać gderania męża o tym, że tylko ON zarabia. Po niezwykle zabawnie opisanym procesie poszukiwania wymarzonej pracy, Natasza zostaje korektorką w redakcji - w której chwilami można się poczuć jak w cyrku. Wkrótce potem udaje jej się osiągnąć pierwszy sukces, czyli przeprowadzić wywiad z pewnym poetą, którego do tej pory ujarzmić się nikomu nie udało.

Oprócz życia zawodowego i wiążących się z nim wielu śmiesznych czy burzących krew w żyłach sytuacji, Natasza ma również życie rodzinne. A może przede wszystkim! A w życiu jak to w życiu, i to jeszcze nietypowym życiu bohaterki, pojawia się kilka irytujących osób z byłą sympatią męża - Sylwią - na czele. W obliczu jej wizyt czy telefonów Natasza wychodzi zwykle na niedorozwiniętą umysłowo, bo już o irytującej teściowej wspominać nie będę. Z grzeczności. By zapobiec rutynie w domu Nataszy i Sebastiana pojawiają się przeróżne istoty - od rybek zaczynając, poprzez znajome, rodziców na teściach skończywszy. A każde z wyżej wymienionych wnosi w ich progi wiele niesamowitych sytuacji.

Książka napisana jest w formie pamiętnika vel dziennika, który obejmuje tytułowe 48 tygodni z życia bohaterki. Autorka nie uniknęła kilku drobnych wpadek w treści, które wybaczam z uwagi na debiut oraz na fakt, że znam późniejsze książki autorki i wiem jak bardzo rozwinął się jej warsztat pisarski. Kolejne powieści są bardziej dopracowane, obszerniejsze i jeszcze bardziej wciągające. Ale czytając "48 tygodni" nie skupiałam się na stronie negatywnej. Wiecie dlaczego? Spędziłam niewiele ponad godzinę z lekturą, która niesamowicie mnie odprężyła. Mam aktualnie sporo stresu w życiu i znalazłam oto doskonałe lekarstwo - przynajmniej na chwilę mogłam zapomnieć o zaległościach, chorobach, lekarzach, terminach, bólu czy mailach, na które nie mam wieczorem sił odpisać... Poczułam się jakby w innym świecie, gdzie królują nie moje problemy, gdzie to ktoś inny musi je rozwiązać. Ja nie muszę nic. Nie czujecie czasami potrzeby przeczytania takiej właśnie książki? "48 tygodni" to pigułka skondensowanego humoru, samokrytyki i ironii. Bawiłam się świetnie, teksty rozkładały mnie na łopatki i chichotałam jak nastolatka, kiedy czytałam o rudej wiewiórce czy mądrościach Gosi - to dziecko jest wręcz maszynką do rozśmieszania. Jeśli zatem poszukujecie książki idealnej na poprawę humoru to niniejsza będzie akurat.

Chciałabym jeszcze zwrócić uwagę na plusy niniejszego wydania. Ładniejsza okładka, większa czcionka co znacznie polepsza komfort czytania, ozdobniki przy numerach stron. A przede wszystkim dostępność! Każdy kto nie czytał i nie miał szans zdobycia debiutu pisarki, teraz może śmiało nadrobić zaległości. Gorąco polecam, bo nawet ponowne czytanie tej książki sprawia niezwykłą radość!