Krzyk zagubionych serc. Prawda zapisana w popiołach. Tom 2

No cóż tu napisać? Jak zwykle- rewelacja :) Wspaniale się czyta, nie ma nawet mowy o jakiejkolwiek nudzie. Nie mam pojęcia jak Joanna Jax to robi, ale pisze albo wciąż tak samo rewelacyjnie jak do tej pory, albo wręcz coraz lepiej. Moi ulubieńcy- czyli Igor i Kary- pojawiają się ponownie na pierwszym planie i porywają czytelnika w wir przygody. Nie zabrakło śmiechu, łez i strachu. Z ogromną niecierpliwością czekam na tom III. Polecam, jeśli ktoś nie zna książek Joanny Jax i zastanawia się czy po nie sięgać to z czystym sumieniem zachęcam, bo jej książki to po prostu najlepsze pozycje na naszym rynku.

Pierwszy tom trylogii Prawda zapisana w popiołach przeczytałam jeszcze w ubiegłym roku. Po upływie kilku miesięcy nareszcie mogłam zabrać się za kontynuację. Oczywiście, nie obyło się bez licznych zaskoczeń czy łez... Cóż ta Joanna Jax ze mną robi?

Szesnaście lat po wojnie w Polsce wcale nie jest spokojniej. Zimna wojna robi się coraz bardziej zaciekła, na całym świecie wrze, a Polacy próbują jakoś odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Bohaterowie powieści również nie są beztroscy. Czas zmusił ich do naprawy prywatnych relacji, by uciszyć wyrzuty sumienia. Mimo wielu wad i niezbyt dobrych pomysłów mogą liczyć na wsparcie ze strony bliskich im osób. Czy dadzą radę pokonać również inne przeciwności losu?

Mogłabym jak zwykle zacząć od tego, co uważam na temat bohaterów, jednak od czasu lektury pierwszej części niewiele się zmieniło. No dobra, skłamałam. Nela Domosławska, którą pokochałam miłością wielką, szczerą i niezwyciężoną tak, jak kocha się swoją rodzinę, jeszcze bardziej zyskała w moich oczach. Wiedziałam, że ta dziewczyna ma w sobie wielką odwagę, siłę do walki o lepsze życie dla siebie i jej bliskich, jednak tutaj zaskoczyła mnie swoją odwagą, kiedy zdecydowała się na wyjazd do Afryki. Jako korespondentka wojenna Nela sprawdza się idealnie i szczerze mówiąc, widzę ją w stu procentach właśnie na takim stanowisku w redakcji.

Znacznie lepiej poznałam również Nadię, która pojawiła się już w poprzedniej książce, ale przyznam szczerze, że nie zapisała się w mojej pamięci zbyt dobrze. Tutaj jednak autorka przestawiła jej postać szerzej, dzięki czemu mogłam stwierdzić w stu procentach czy jest to postać, którą lubię czy też nie. No i na początku nie była to bohaterka, z którą poszłabym konie kraść, jednak z czasem ujrzałam w niej kobietę zagubioną, zranioną oraz taką, która zdecydowanie zasługuje na uwagę i sympatię. Owszem, popełniła sporo błędów, jednak człowiek uczy się na nich całe życie.

Nie zabrakło również obecności pozostałych postaci. Mateusz, Błażej, Gabrysia, Szymon... Wszyscy oni sprawili, że na nowo wciągnęłam się w ich dość poplątaną historię. Nie udałoby się to jednak gdyby nie warsztat i umiejętność przyciągania czytelnika, jakie posiada Joanna Jax.

Wydawać by się mogło, że skoro jest to powieść obyczajowa, to i akcja nie będzie jakaś przesadnie dynamiczna czy też wzbudzająca napięcie w odbiorcy. Nic bardziej mylnego! Czytając Krzyk zagubionych serc, czułam mnóstwo emocji, a jedną z nich było napięcie w oczekiwaniu na to, co wydarzy się kilka stron później. Dodatkowym urozmaiceniem historii jest fakt, że akcja toczy się w różnych miejscach świata. Polska, Londyn, Afryka czy Stany Zjednoczone – tutaj po prostu nie da się nudzić.

Jestem absolutnie zauroczona tą powieścią. Mam wręcz wrażenie, że jest ona lepsza niż tom pierwszy, a to świadczy tylko o dużym progresie, jaki poczyniła autorka (choć nie wiem, czy da się pisać lepiej, bo pani Jax już robi to świetnie). Czy muszę Was jeszcze bardziej przekonywać do sięgnięcia po tę serię? Mam nadzieję, że nie. Jeżeli nieobce Wam powieści obyczajowe, w których ludzkie dramaty splatają się z nadzieją na lepsze jutro – nie ociągajcie się i czytajcie.

25 lutego nakładem wydawnictwa Videograf do księgarń trafi kolejna książka mistrzyni powieści historycznych. Joanna Jax ponownie przekonuje nas, że jej powieści to nie tylko poruszające historie, lecz ważna lektura, która przypomina nam o wydarzeniach, których świadkami byli nasi przodkowie. „Prawda zapisana w popiołach. Tom 2. Krzyk zagubionych serc” to bardzo ważna lekcja historii, która niesie za sobą ważny i wartościowy przekaz dla obecnych pokoleń. Lata 60. XX wieku nie były usłane różami. Społeczeństwo musiało borykać się z trudnościami, które dziś zacierają się w pamięci. Na kartach tej powieści poznajemy losy Polaków, którzy musieli odnaleźć się w czasach gomułkowskiej władzy. W czasach zimnej wojny, niektórzy z nich musieli dokonać rachunku sumienia swojego postępowania w przeszłości. Jaką cenę będą musieli ponieść? Czy zdołają odnaleźć się w nowej rzeczywistości? Warto sięgnąć po tę książkę i zadać sobie pytanie, jak my postąpilibyśmy w takich okolicznościach. Dzięki tej książce możemy poznać naszą przeszłość, pochylić się nad nią i docenić lata w których żyjemy. Choć nie jest łatwo, warto docenić, to co mamy. A Czyt-NIK docenia fakt, iż ma zaszczyt patronować tej powieści, a na jej skrzydełku miał możliwość umieszczenia blurba tej oto treści: „Fabuła tej powieści zapisuje się w naszym umyśle, rozlewając w sercu próbę zastanowienia się nad samym sobą. Czy postąpilibyśmy tak samo, jak ludzie stojący przed dylematami lat 60. XX wieku? Czy bylibyśmy wierni swym zasadom, czy jednak ugięlibyśmy się pod naciskiem ówczesnej władzy? Czy w obliczu tragedii zmienilibyśmy się w potwora, czy pozostalibyśmy wierni swoim zasadom moralnym? Historia choć daleko, dziś tak bliska, niemalże realna. Ta książka wręcz woła do naszej świadomości, a prawda wylewa się z każdej strony i nie sposób jej przemilczeć. Po lekturze tej powieści zerkniemy wstecz, by dokonać osobistego rachunku sumienia, by je oczyścić, by poczuć małą stabilizację ducha i zastanowić się, czy idziemy właściwą drogą”. A już 25 lutego właściwą drogą dla każdego z nas, będzie wybranie się do księgarni, by chwycić w swe dłonie najnowszą książkę Joanny Jax, by poznać historię, która wywoła w nas wiele wzruszających emocji. Czyt-NIK poleca! Czyt-NIK patronuje!

[Adres usunięty]