Krótka historia świata

Ernst Gombrich zwykle nie pisał dla dzieci.

Wcale też nie studiował historii lecz historię sztuki, a książka którą napisał „Krótka historia świata”, jest tak głęboko przemyślana, napisana tak prostym i komunikatywnym językiem, że czytając ją miałam wrażenie jakbym trzymała książkę skierowaną wprost do dzieci.

Nie znaczy to wcale, że nie mogą jej czytać dorośli.

Jak każdą historię autor rozpoczął od ”Dawno, dawno temu” i zaraz dodaje, że ”dawno, dawno temu” jest dziś jeszcze jakieś dawniejsze, a więc dziadek dziadka, dziadka dziadka - ojej mnie się już kręci w głowie! A więc jakieś wiele tysięcy, milionów lat temu. Autor zaczyna opowieść o historii, którą my nazywamy historią świata.

Zaczynając od prehistorii, poprzez człowieka neandertalskiego, epokę lodowcową, aż po epokę brązu i ludzi takich jak ja i Ty-autor z wielką dokładnością i starannością podchodzi do każdego z tematów i je szczegółowo opisuje, tak abyś Ty Drogi czytelniku miał te pojęcia i fakty historyczne przedstawione ”jak na tacy”.

Autor pisząc o religii egipskiej i jej wierze, mówi, że gdy człowiek umiera to jego dusza wprawdzie opuszcza ciało, ale nadal go do czegoś potrzebuje.

Egipcjanie bowiem uważali, że dusza nie może być przecież zadowolona, jeśli po śmierci człowieka jej dawne siedlisko obraca się w proch.

Między Egiptem a Mezopotamią leży kraina głębokich dolin i rozległych pastwisk. Ludzie ci modlili się do wielu bogów. Wśród nich był bezsilny lud pasterski zwany Żydami.

Żydzi śpiewali pieśni o swoich czynach, będącymi czynami ich Boga-to przecież biblijny Stary Testament.

W pewnym momencie autor zabiera czytelnika na drugi koniec świata. Najpierw do Indii, a potem do Chin.

Zobaczycie co tam się działo w tych krajach, w czasach wojen perskich.

A potem Grecja, Kartagina, Juliusz Cezar i coraz bliżej naszych czasów, a więc Jezus Chrystus i Kazanie na Górze, Krzyż, Neron i Katakumby.

W dalszej części książki są tzw. nowe czasy, a więc Odkrycie Kolumba, Marcin Luter i jego tezy, tureckie zdobycze, Katarzyna Wielka i Ludwik XV i Chiny oraz ich upadek.

Autor opisuje także dwa nowe państwa w Europie, wybuch I i II wojny światowej, w której poległo 11 milionów ludzi, a ogromne połacie ziemi zostały zdewastowane jak nigdy dotąd.

Rozdział poświęcony I wojnie światowej autor zakończył słowami ”Wszyscy mamy nadzieję na lepszą przyszłość, ona przecież musi nadejść”.

Autor w czterdziestu krótkich rozdziałach opisuje historię człowieka od epoki kamiennej aż po skonstruowanie bomby atomowej.

Ukazuje także rzekę czasu.

Tuż przy widnokręgu rozpoznać można wielką egipską piramidę sprzed niemal pięciu tysięcy lat, potem wieżę Babel, Akropol w Atenach, Mur Chiński, rzymski łuk triumfalny, zamek rycerski, armatę, Wiedeń oblężony przez Turków, pałac Fryderyka Wielkiego w Poczdamie, pierwszą kolej żelazną i nowoczesne drapacze chmur.

Krótka historia świata to międzynarodowy bestseller.

Autor w prosty i zwięzły sposób opisuje historię życia ludzkiego aż po nasze czasy.

Mnie się bardzo podobało!

A Tobie? Przekonaj się czytając tę książkę.

Weź ją do ręki i przekonaj się jaka to wspaniała lektura.

Polecamy, zespół [Adres usunięty]

Krótka historia świata to książka, która po raz pierwszy została wydana w 1936 roku. Ernst H. Gombrich napisał ją w obliczu problemów ze znalezieniem pracy po ukończeniu doktoratu z historii sztuki. I choć głównym celem autora było skierowanie jej do młodszego czytelnika, po prostu wręcz dla dzieci, aby mogły one z pasją zapoznać się z historią naszego świata, to książka szybko stała się bardzo uniwersalnym dziełem, która wkrótce została przetłumaczona na 27 języków i została rozpowszechniona na całym globie.

Do opowiadania historii trzeba mieć talent. Do tej pory pamiętam kilku moich nauczycieli z lat szkolnych, którzy próbowali w odpowiedni sposób zaprezentować swoim uczniom dawne wydarzenia. Niestety, nie każdy z nich potrafił to zrobić w wystarczająco porywający sposób. Właściwie tylko jeden z moich nauczycieli robił to tak barwnie, że słuchało się tego z prawdziwą przyjemnością, z maksymalnie uruchomioną wyobraźnią. I podobnie jest w przypadku książki Gombricha.

Trzeba zauważyć, że autor nie zagłębia się zbytnio we wszystkie historyczne szczegóły, więc osoby poszukujące takiej typowej książki dokumentalnej powinny raczej poszukać dalej. Nie taki był cel tej pozycji. Biorąc pod uwagę, iż w pierwszej kolejności miała ona trafić do młodego czytelnika, to nawet po ewentualnych poprawkach, które doprowadziły do powstania ostatecznej wersji, nie mogła ona stać się zbyt skomplikowana. Gombrich w bardzo przyjemny sposób prowadzi nas przez najważniejsze wydarzenia z historii świata. To wzloty i upadki, zwycięstwa i klęski, osiągnięcia człowieka, ale nie daty są tutaj najważniejsze, tylko rozwój i wszystko to, co sprawiło, że dzisiejsze społeczeństwo wygląda tak, jak wygląda.

Było to bardzo przyjemne przypomnienie sobie czasów szkolnych, w których śledziło się krok po kroku, na każdej lekcji, poszczególne działy historii. Tutaj nie jest inaczej, bowiem autor usystematyzował to w bardzo podobny sposób. W moim odczuciu był to bardzo dobry zabieg, no bo jak inaczej przedstawiać historię świata? Musi być zachowana chronologia i logika. Tego w tej książce nie brakuje, jej forma jest naprawdę bardzo dobra. Ogromną zaletą tego dzieła jest styl Gombricha – bardzo lekki i przyjemny, przystępny dla każdego, bowiem autor nie skupia się na skomplikowanych faktach, ale jednak w odpowiedni sposób zachowuje w swojej opowieści to, co najważniejsze; to, co miało najważniejsze znaczenie. Właściwie znalezienie takiego złotego środka i wyselekcjonowanie konkretnych wydarzeń w taki sposób, aby zachowana była logiczna ciągłość i widoczne były pewne powiązania, wcale nie jest takie proste, jak mogłoby się wydawać.

Krótka historia świata to książka odpowiednia dla osoby w każdym wieku. Dla dzieci będzie to bardzo barwna opowieść, która być może okaże się przydatna nawet w trakcie lekcji historii; dla dorosłych z kolei będzie to przyjemny powrót do czasów szkolnych. Jest to bardzo uniwersalna publikacja, świetnie napisana, skierowana nie tylko do pasjonatów historii czy nauczycieli, ale właściwie dla każdego, kto lubi poszerzać swoją wiedzę ogólną, kto lubi historię, ale niekoniecznie przepada za wszystkimi datami, nazwiskami i szczegółami. Zdecydowanie polecam!

[Adres usunięty]

Jestem zawiedziona książką.O ile "Krótka historia medycyny", "Krótka historia nauki","Czy krótka historia religii"(oczywiście napisane przez innych autorów), są bardzo dobrymi książkami,tak "Krótka historia świata" Ernsta Gombricha wg mnie powinna być wycofana ze sprzedaży ze względu na błędy merytoryczne.Przeczytałam na wstępie książki,że premierę miała w 1936 r.,obecnie jest po niby aktualizacji.Niestety,aktualizacji albo nie było,albo przeprowadzona została powierzchownie.Przeczytałam pierwsze rozdziały i stwierdziłam ,że dalej nie warto. Autor przedstawił rozumienie świata zgodne ze stanem wiedzy swojej młodości,czyli lat 40-ych-60-ych ubiegłego wieku.Od tego czasu w naukach biologicznych nastąpił kosmiczny postęp.Np. ewolucjonizm.Dzisiaj już mamy dowody na to,że drzewo genealogiczne człowieka jest rozgałęzione.To nie tak,że jedna forma praludzi dawała początek drugiej,a gdzieś w tle szukało się ogniwa pośredniego. Rodzaj Homo dzisiaj ma tylko jeden gatunek-Homo sapiens,kiedyś przedstawiciele rodzaju Homo żyli jednocześnie na wielu terenach i krzyżowali się ze sobą np. denisowianie,neandertalczyk,człowiek rozumny.Szczególnie duży wkład w kulturę,opiekę nad chorymi,pochówki wniósł w bagażu ewolucyjnym neandertalczyk,może nawet więcej niż żyjący z nim równolegle Homo sapiens.Słowa autora mówiące,że praludzie mniej myśleli,niż Homo sapiens jest zupełnie nieuprawnione(bo tego nie wiemy), za to wpisuje się w archaiczny pogląd,że nasz gatunek osiągnął sukces ewolucyjny,dzięki niebywałej inteligencji ,co nie jest prawdą.Dalej np. na str.25 czytamy,że "nasi najbliżsi krewni pojawili się prawdopodobnie dopiero około trzydziestu tysięcy lat temu". Pamiętam z podręczników biologii z których uczyłam się w szkole ok.45 lat temu,że faktycznie początek historii Homo sapiens datowano na 30 tys. lat.Tylko,że od tego czasu rozwój biologii molekularnej,techniki,archeologii,klimatologii pozwolił zweryfikować tę hipotezę.40 tys. lat temu ,to Homo sapiens już dotarł do Europy,po wyjściu z Afryki, a tam ewoluował przed wędrówką jeszcze jakieś 200 lat.Dalszych błędów już nie chciało mi się szukać.Uważam,że błędy merytoryczne są pożywką dla fake-newsów i pretekstem do tworzenia alternatywnej rzeczywistości,dlatego nie należy publikować ani sprzedawać książek z błędami.Ta książka faktycznie mogła odnieść sukces w 1936 r.

Małgorzata (biolog)

Tak opowiedzieć historię świata jak to zrobił E.H. Gombrich w tej książce to prawdziwy majstersztyk.

To niewiarygodne, że na 350 stronach Autor zdołał opisać historię człowieka. Skondensowana wiedza, gdzie ewolucja naszego gatunku i jego niesamowity rozwój interesują bardziej Autora niż pedantyczny i chronologiczny układ dat i faktów, do których przyzwyczaiły nas rodzime lekcje historii. Niezwykle osobista i mądra lektura.