Krople deszczu. Bracia Hale. Tom 1

Krople deszczu to historia, która potrafi zauroczyć czytelnika i trzymać go w swoich szponach aż do ostatniej strony. Mimo że fabuła nie jest w żaden sposób zaskakująca czy odkrywcza, to pisarce udało się nadać tej powieści swoistego uroku, który sprawia, że nie sposób nie polubić bohaterów i wraz z nimi przeżywać tych dobrych, jak i złych chwil. Bo poniekąd właśnie w tej wielowymiarowości tkwi jej siła. Momentami jest wzruszająca, by za chwile rozbawić nas przyjemną dawką humoru. Kathryn Andrews postawiła solidne fundamenty serii braci Hale, dając czytelnikowi sporo okazji do poznania i zainteresowania się również drugim z rodzeństwa, Beau. Jestem bardzo ciekawa jego historii i z niecierpliwością będę wypatrywać premiery kolejnej części. Nie wątpię, że będzie to równie smakowity kąsek jak Krople deszczu.

Dwa skrajne światy, różne od siebie jak woda i ogień. A jednak połączone wzajemnym pochodzeniem i marzeniami, które dyktowały im warunki życia. Nigdy mieli się nie spotkać, ale los uknuł dla nich własny plan. Czy istnieje zatem możliwość harmonii dla dwóch żywiołów?

Utrzymana w gatunku New Adult powieść od Kathryn Andrews zabiera swoich czytelników w podróż pełną ukrytych emocji i znaczeń. Nie kategoryzuje, nie zamyka się na możliwości, nie chowa za schematami. Głęboką i świadomą fabułą prezentuje historię dwójki zagubionych bohaterów w sposób tak bardzo wiarygodny, że budzi w głowie czytelnika jedną, konkretną myśl: "czy to na pewno nie zdarzyło się naprawdę?".

Długo można wymieniać zalety tej historii, ponieważ zbudowana została na naprawdę mocnych zasadach. Przede wszystkim otrzymujemy fenomenalną kreację głównych bohaterów obdarzonych indywidualnym zestawem cech, świadomych swoich błędów, stawiających czoła konsekwencjom, ale przede wszystkim ludziom, którzy chcą normalnie żyć. Nie można się im dziwić, wręcz kibicuje się im w drodze ku normalności, jednocześnie zachwycając nad determinacją i odwagą, którymi mogą pochwalić się Ali i Drew. Obydwoje bezsprzecznie zasłużyli na to, by zająć miejsce głównych bohaterów i stanowić wzór do naśladowania.

Jednak w tej historii nie tylko bohaterowie mają coś do powiedzenia. To pomniejsze, ukryte znaki podświadomie przekazują nam cenne pokłady motywacji i wewnętrznej siły. Nie od dziś wiadomo, że pasja wynosi człowieka ponadprzeciętność, sprawia że czuje się wyjątkowy i motywuje go do działania. Nie umknęło więc mojej uwadze jak ważną rolę pasja odegrała w życiu głównych bohaterów. Andrews subtelnie uchwyciła momenty w ich życiu, kiedy troski odchodziły na moment w zapomnienie, gdy Ali zatracała się w tańcu, a Drew odnajdywał siebie na basenie.

Wszystko skupia się właśnie na nich. Wydaje się, że to typowa opowieść, którą znamy już od dawna, ale to gra świateł i życiowych doświadczeń, która zaskakuje wyjątkowością. Ali zmuszona do przeprowadzki na Florydę tęskni za matką, która zmarła i nie potrafi zrozumieć ojca, który tak bezwzględnie ją odtrącił. Pozostawiona sama sobie musi zapomnieć o beztroskich latach i dorosnąć znacznie szybciej niż przypuszczała. Nie inaczej jest z historią Drew. Marzy o tym by wyrwać się z miasteczka, które go tłamsi. Zamknięty w sidłach poczucia winy nie potrafi żyć inaczej niż skrywając się za maską. I chociaż tą dwójką kierują inne zasady - są do siebie podobni bardziej niż myślą.

Cudowny język, fantastyczny styl i masa cytatów, którymi można się kierować to opowieść o ludziach, którzy utracili swoje szczęście. "Krople deszczu" to książka, która zabiera nas w podróż ku historii pełnej emocji, z bohaterami świadomymi swoich decyzji, udowadniająca że codzienne życie potrafi być niezwykle trudne. Okazuje się, że w życiu niczego nie możemy być pewni poza ludźmi, którzy nieoczekiwanie pojawiają się w naszym życiu. Pełna nadziei, ciepła i chociaż nie pozbawiona bólu - budząca w sercu to co najlepsze zabiera nas w podróż, której nie możemy przegapić.

Niedawno skończyłam tę historię, a emocje po lekturze jeszcze nie opadły. Próbuję sklecić kilka słów o niej, ale sama nie wiem jakie słowa będą tutaj odpowiednie, bo pomimo kilku wad, ta historia jest naprawdę niezwykła i poruszyła mną do głębi.

W tej powieści poznajemy historię Ali i Drew. Po śmierci mamy, dziewczyna zostaje zmuszona do przeprowadzki do obcego miasta, w którym musi zmierzyć się z nową codziennością, szkołą oraz braćmi Hale - chłopakami, którzy są poza zasięgiem każdej dziewczyny, a wszyscy w okół marzą, by się z nimi kolegować. Ali nie domaga się aprobaty z ich strony, są oni dla niej obojętni, dziewczyna marzy o tym, by zniknąć w tłumie, nie zwracać na siebie uwagi i jakoś przetrwać ten rok. Ali żyje marzeniami, które dzieliła ze swoją mamą. Teraz zostaje jej tylko naszyjnik z ważką i obowiązek spełnienia marzenia, które jako dziecko, obiecała swojej mamie, że je spełni. Dziewczyna czuje się samotna, ponieważ ojciec zostawił ją w tym wielkim domu samą, a ON mieszka w bloku obok swojej pracy. Ali czuje, że straciła dwoje rodziców i bardzo potrzebuje czyjeś uwagi, dlatego gdy na plaży spotyka przystojnego nieznajomego - ON pobudza w niej uczucia, o których dawno zapomniała i wyparła. Po spotkaniu na plaży dziewczyna pragnie poznać tajemniczego mężczyznę.

"Krople deszczu" to książka, która opowiada dwie historię jednocześnie. Z jednej strony opowieść o Ali - dziewczynie, która została opuszczona przez ojca i w nowym środowisku jest zdana sama na siebie. Poczucie samotności i braku bliskości sprawia, że Ali zamyka się w sobie i tłumi wszystkie uczucia, a jedyną formą zapomnienia jest taniec, który jest dla niej całym życiem. Dzięki niemu może poczuć się wolna i zapomnieć o wydarzeniach, które zmieniły jej życie na zawsze. Z drugiej strony historia Drew- chłopaka, który zmaga się z bolesną tajemnicą i okropnymi przeżyciami, które zaważyły na jego życiu i sprawiły, że wycofał się z życia i postawił sobie cel, że wyrwie się z tego miejsca i już nigdy nie wróci. Każdego dnia zakłada maskę i stara się być normalnym nastolatkiem, który chodzi do szkoły i imprezuje, a tak naprawdę tonie w poczuciu winy, które zjada go od środka i pozbawia tchu. Drew nigdy nie przypuszczał, że ktoś może go pokochać, za to kim jest, aż tu nagle zjawia się Ali i wywraca jego życie do góry nogami.

Fabuła tej książki jest mocno rozbudowana, nie zdradziłam wam wszystkiego co się w niej działo, zapewniam. Z każdej strony tej powieści emocje, aż się wylewają. Wraz z bohaterami przeżywamy ich problemy i zmagania z cierpieniem, jakie ich spotyka. Autorka sprawnie manipuluje uczuciami czytelnika, bowiem ta historia jest bardzo emocjonalna, a autorka potrafi przedstawić je w tak rzeczywisty sposób, że odczuwamy każdą emocję wraz z postaciami tej książki.

To książka o miłości, pokazująca jak odmienia ona życie człowieka sprawiając, że zapomina się o bólu i cierpieniu. Ali i Drew to młodzi ludzie, którzy ze względu na ich sytuacje życiową nie mogą korzystać w pełni ze swojej młodości i doświadczać wielu rzeczy, takich jak imprezy, zabawa oraz tworzenie wspaniałych wspomnień. Każde z nich chce się wyrwać z rzeczywistości, w której tkwią. Marzą o tym, żeby czas płynął szybciej, by uleczył ich zranione dusze i pozwoli zapomnieć o cierpieniu i stracie.

"Krople deszczu" to piękna historia o miłości. O połączeniu dwóch zranionych dusz. O przyjaźni, tęsknocie, intrygach i bolesnej stracie. Wszystko to ujęte w piękną historię, która wybrzmiewa niesamowicie emocjonująco, sprawiając, że nie sposób oderwać się od lektury. Dawno nie czytałam tak mądrej i wzruszającej książki młodzieżowej. Polubiłam braci Hale i już nie mogę się doczekać drugiego tomu, w ktorych bliżej poznamy historię Beau i Leilii.

„Nauczyła mnie, że w życiu najpiękniejsze są chwile. Że ciężko jest tylko wtedy, kiedy tego właśnie się chce. I że codziennie każdy ma wybór, co chce robić, jak reagować i traktować innych.”

Ali Rain niedawno straciła matkę. Wraz z ojcem przenosi się na Florydę, gdzie ojciec przy plaży kupił dom. Mimo ogromnej tragedii jaka ją spotkała, próbuje być silna, ale stara się trzymać z daleka od ludzi. Jej pasją jest taniec, z którym wiąże swoją przyszłość – pragnie studiować w Julliard.

„Jedno słowo… Siedem liter, które na zawsze odmienią moje życie.”

Drew Hale jest jednym z trzech braci, najstarszym z rodzeństwa. Na pozór wydaje się, że jego życie jest idealne. W szkole każdy chłopak chce być taki jak on, a każda dziewczyna pragnie być jego dziewczyną. Nie wykorzystuje jednak swojej popularności, nie zamierza wiązać się z nikim, bo jedyny plan jaki ma na życie – to po skończeniu ostatniej klasy wyrwanie się z tego miasteczka i rodzinnego domu. Nikt bowiem nie wie, jaką tajemnicę skrywa.

„Od 15 czerwca odliczam swoje ‘ostatnie pierwsze dni’. Dzisiaj to ostatni pierwszy dzień szkoły, zostało jeszcze tylko dwieście dziewięćdziesiąt osiem i już mnie tu nie będzie.”

Zarówno Ali jak i Drew nie spodziewają się, że przypadkowe spotkanie na plaży odmieni ich życie.

Czytaliście kiedyś książkę, którą zaraz po skończeniu mieliście ochotę przeczytać raz jeszcze? Dla mnie „Krople deszczu” były właśnie taką książką. To nie jest tylko słodka opowieść o chłopcu, który spotyka dziewczynę. To opowieść o stracie, ale nie tylko bliskiej osoby, także o utraceniu poczucia wartości samego siebie. Zarówno Ali jak i Drew zmagają się z dużym bólem, chcą kochać i być kochani. Już od samego początku byłam całym sercem z Ali. Doskonale wiem jaki ból przynosi strata rodzica, bez problemu mogłam poczuć wszystkie emocje, które czuła ona. Wydawać by się mogło, że straciła tylko jednego rodzica, tymczasem jej ojciec tak pogrążył się w żałobie, że zatracając się w pracy zupełnie nie zauważył jaki wpływ ta tragiczna sytuacja wywarła na Ali. Została sama, przez co jeszcze trudniej było jej pogodzić się ze wszystkim, ale nie poddała się i walczyła.

Doskonałym posunięciem ze strony autorki było opowiedzenie historii zarówno ze trony Ali jak i Drew. Dzięki temu mogliśmy zrozumieć oboje, poczuć ból obojga, a w końcu cieszyć razem z nimi kiedy wszystko powoli zaczęło się układać. Książka od początkowych stron jest emocjonalna i pełna wzruszających momentów. Nie da się nie pokochać głównych bohaterów. Ale na uwagę zasługuje również młodszy brat Drew, Beau. Jego postać wniosła mnóstwo humoru do historii, a jego potyczki słowne z Ali sprawiały że śmiałam się w głos. Cieszę się, że jego historia będzie opowiedziana w kolejnej części z serii, po którą naprawdę chętnie sięgnę.

„Krople deszczu” to debiutancka powieść Kathryn Andrews. Na jej przykładzie pokazuje jak potrafi przyciągać czytelnika i trzymać go od początku do końca zauroczonego historią. Właśnie tak powinny wyglądać debiutanckie powieści!

Ali Rain po śmierci mamy przeprowadza się wraz z ojcem do Kalifornii, gdzie pierwszą osobą, jaką poznaje jest Drew Hale. Tajemniczy chłopak, który od pierwszego wejrzenia czuje silne przyciąganie względem dziewczyny. Jednak z pewnych powodów Drew trzyma się na dystans. W szkole traktuje Ali, jakby nigdy nie zamienił z nią słowa, natomiast podczas ich porannych spotkań, gdy ona biega po plaży, a ON pływa, jest wobec niej inny. Ciepły, szczery i prawdziwy, mimo to nie chce otworzyć się przed Ali całkowicie i powtarza sobie, że nie może łączyć go z nią nic więcej. Drew nie wolno się rozpraszać. Jest obiecującym pływakiem, od którego ojciec wymaga niemożliwego. Ali osamotniona po śmierci mamy, mieszkająca sama w domu, bo ojciec odseperował się od niej po przeprowadzce, pragnie bliskości i przede wszystkim – towarzystwa mamy. Drew jest dla niej bezpieczną przystanią, a taniec namiastką obecności ukochanej mamy.

Na drodze tych dwojga stanie wiele przeciwności losu, które będą ranić ich i ich bliskich. Drew skrywa tajemnicę, kim tak naprawdę jest i kryje się pod maską idealnego chłopca z idealnego domu, choć w rzeczywistości wygląda to zupełnie inaczej. Ali jest jego wybawieniem i nadzieją na lepszą przyszłość.

Czy pokonają los, rzucający im co rusz kłody pod nogi?

Krople deszczu porusza ważne tematy. Na pierwszy ogień – o czym mogę wspomnieć – idzie śmierć bliskiej osoby. Matki. Każde dziecko, mające ze swoimi rodzicami zdrową relacje i czuję się w pełni kochane i akceptowane, boi się tego momentu, gdy w ich życiu zabraknie jednego z nich. Przeważnie to właśnie śmierć mamy boli najbardziej. Z tym musi zmierzyć się Ali, ale jeszcze z czymś. Z całkiem nowym otoczeniem i ludźmi, którzy od pierwszych chwil przekroczenia przez nią szkolnego progu, patrzą na nią krzywo. Dziewiętnastolatka nie ma i nie będzie mieć łatwo. Szczególnie gdy na jaw zacznie wychodzić, że jest obiektem zainteresowań jednego z braci Hale. Najpopularniejszego chłopaka. Problemy gwarantowane.

Główna bohaterka w trakcie powieści, będąc sama pośród nieznanych jej osób, zmuszona jest sobie radzić z bólem w duszy i z codziennością, która nie maluje się w kolorowych barwach. Autorka w ciekawy i spójny sposób przedstawiła tę postać. Ali wykazuje się niesamowitą siłą psychiki i mimo przeciwności, nie poddaje się. Walczy każdego dnia, by dotrzeć do celu, który sobie obrała jeszcze w dzieciństwie. Jest zdeterminowana, choć nie ma nikogo na kim mogłaby polegać.

Drew Hale, to bohater, który skrywa w sercu niewyobrażalny ból, ale także i miłość. Kocha cały sercem dwóch młodszych braci i matkę, ojca zaś nienawidzi. Odlicza dni do momentu, aż wyrwie się z wyspy na studia i zacznie być sobą. Tak jak Ali jest silną osobowością, barwną i prawdziwą.

Krople deszczu to powieść nie tylko pełna bólu, przyjaźni i miłości, to wędrówka przez życie młodych ludzi, którzy w głównej mierze, polegając na sobie samych muszą zmierzyć z teraźniejszością, by móc być wolnym w przyszłości. Autorka napisała ciepłą historię, z sympatycznymi bohaterami, których można polubić lub pokochać. Występują też “gorsze” postacie, irytujące, jakich nie da się polubić, ale dzięki nim książka staje się barwniejsza, wzbudza emocje i przede wszystkim przedstawia realną historię. Dzięki temu możemy wczuć się w sytuację bohaterów i trzymać za nich kciuki.

Krople deszczu jest lekką pozycją, czyta ją się szybko, przyjemnie i nie wiadomo nawet kiedy, przepada się w słonecznej Kalifornii, piasku i imprezach z fajnymi postaciami. Dzieli się peturbacje życiowe bohaterów i wzrusza, ociera łzy, przełyka ślinę, a potem… Potem cieszy się z happy endu :) Gorąco polecam!

Za możliwość przeczytania książki dziękuję wydawnictwu NieZwykłe.

Samanta Louis, pisarka, autorka bloga [Adres usunięty]

Ona- owładnięta samotnością po stracie matki dziewiętnastolatka, która potrzebuje opiekuna, powiernika, miłości swego życia. Dotychczas jej sprzymierzeńcami były wyłącznie taniec i łzy.

On- mimo sławy i wszechobecnego rozgłosu wokół jego osoby, trzyma się na uboczu i nie chce wzbudzać jeszcze większego zainteresowania. Odczuwa pustkę w sercu i nie chce nikogo do siebie dopuścić. Ukojenie odnajduje pod taflą wody, gdy trenuje. Tylko tam może zapomnieć o otaczającym go świecie i ujawnić swoje najszczersze emocje.

Losy tej dwójki krzyżują się w pewien letni poranek i zmieniają życia obojga. Jesteście gotowi na lekturę pełną wzruszeń?

Najpiękniejszy w powieści jest sposób, w jaki autorka opisała relacje głównych bohaterów. Nie zrobiła tego szablonowo, wprowadzając schemat miłości, która spada jak grom z jasnego nieba i od momentu pierwszego spotkania postaci, wszystko między nimi układa się świetnie, spijają sobie z dziobków oraz penetrują każdy zakamarek swego ciała podczas stosunków fizycznych. Zamiast tego autorka raczy nas wyjątkowym pierwszym spotkaniem bohaterów oraz odkrywaniem uczuć, które w nich kiełkują i dopiero rozwijają ich wyobrażenia odnośnie tej relacji.

Książka ukazuje tematy aktualne i przede wszystkim jak najbardziej realne. Albowiem kwestie takie jak samotność, czy przemoc fizyczna rzutująca na naszą psychikę mogą dotyczyć każdego z nas. W takich chwilach warto mieć przy sobie kogoś, na kim można polegać, lecz nie każdy może sobie na taki przywilej pozwolić. Powieść ukazuje właśnie tę sytuację. Traktuje o poszukiwaniu, pielęgnowaniu i walce o uczucia, które wzbudzą w nas chęć stawienia czoła wszelkim przeciwnością losu.

Wgłębiając się w lekturę można dostrzec również smutną zależność, jaką jest wpływ jednego człowieka na większa grupkę osób. To smutne, a nawet zatrważające, że mimo, iż nie ma racji, to strach, który podsyca w innych, jest na tyle silny, że potrafi zrujnować życie jego najbliższych. Potrafi pokrzyżować najambitniejsze plany i podburzyć podwaliny silnego uczucia dwójki zakochanych w sobie osób. O kim myślę? Przekonajcie się sami, sięgając po tę niesamowitą powieść, którą polecam każdemu, kto skłonny jest ku głębszym refleksjom podczas przyjemnej dla oczu lektury.

Całość pochodzi z mojego bloga: [Adres usunięty]

Ali to piękna dziewczyna, która straciła matkę. Po wszystkim przez co przeszła jej życie bardzo się zmienia. Ojciec, który bardzo przeżywa śmierć żony postanawia zmienić otoczenie i przeprowadzają się na Florydę. Na miejscu wcale nie jest lepiej, ponieważ Ali zostaje zupełnie sama, gdyż ojciec nie potrafi porozumieć się z córką. W wyniku tego bohaterka musi radzić sobie sama nie tylko z nowym miejscem, ale również stratą najważniejszej osoby w jej życiu. Z dnia na dzień musi dorosnąć i mierzyć się z rzeczywistością.

Drew to utalentowany pływak, który pod maską obojętności, skrywa pewną tajemnicę. Chłopak zacięcie trenuje, aby za niecały rok uzyskać upragnioną wolność. Bohater mimo tego, że stara się normalnie funkcjonować, wie że nie może sobie pozwolić na wiele ze względu na pewne okoliczności. Nie zamierza nikogo narażać na niebezpieczeństwo, gdyż już od dawna żyje z poczuciem winy, które coraz bardziej go pochłania.

Dwoje różnych bohaterów, z których każdy coś przeżył. Kiedy spotykają się po raz pierwszy czują, że mogą stać się dla siebie kimś naprawdę ważnym.Jedno spojrzenie wystarczy, aby nie móc wyrzucić obrazu drugiej osoby z głowy. Jednak, aby zacząć myśleć o wspólnych chwilach trzeba pozbyć się wszystkich sekretów, które mogą wpłynąć na dalsze losy.

"Krople deszczu" to rewelacyjna lektura, która pokazuje jak wiele może spotkać jedną młodą osobę, która z dnia na dzień musi stać się dorosła. Jak wiele można skrywać za maską obojętności, w obawie o życie i zdrowie, najważniejszych osób. Jak spotkanie właściwej osoby może pomóc z uporaniem się z najtrudniejszymi problemami.

Książka, która bardzo pochłania. Historia w niej opisana jest bardzo realistyczna i potrafi chwycić za serce. Momentami jest naprawdę wzruszająca, ale nie brakuje w niej również humoru. Ali i Drew mimo swoim bagaży, potrafią dostrzec piękno w drugiej osobie i nie chodzi tu tylko o wygląd, lecz przede wszystkim o wnętrze.

Bardzo polecam tą historię, gdyż porusza wiele ważnych aspektów i nie jest banalna.

Krople deszczu to pierwszy tom sagi o Braciach Hale.

Poznajemy w nim Drew oraz Ali.

Ali to młoda 19-sto letnia dziewczyna która straciła bardzo bliską osobę. Przeprowadza się do na drugi koniec kraju, gdzie nie zna nikogo. Jedyne co daje jej radość to taniec, który jest dla Niej wszystkim.

Drew - to 19-sto letni chłopak, który marzy jedynie o tym by w końcu skończyć szkołę i wyprowadzić się z domu. Pływanie jest dla Niego wszystkim. Nie może doczekąć się opuszczenia miasa. Wszytko zmienia się jednak w momencie gdy poznaje Nową sąsiadkę.

Czy dwoje skrzywdzonych przez życie młodych ludzi jest w stanie pomóc sobie nawzajem?

Czy będą w stanie trwać przy sobie, gdy wszyscy zdają się być przeciwko im?

Historia bardzo mi się podobała.

Serdecznie Polecam :)

MŁODZI, CIĘŻKO DOŚWIADCZENI

Ona odnajduje wolność w tańcu, oddając się rytmom muzyki, ON pływa, kojąc poranioną psychikę w tafli wody. Ona straciła matkę, którą tak bardzo kochała, ON każdego dnia zmaga się z okrucieństwem fundowanym przez bliską osobę. Oboje niosą na swoich barkach zbyt ciężkie doświadczenia, jak na tak młodych ludzi i oboje mają możliwość prowadzenia pierwszoosobowej, swoją drogą – mojej ulubionej – narracji. Szkolny przystojniak i ta nowa, raczej nie wychodząca przed szereg, spokojna. Gdyby tylko umieli otwarcie powiedzieć sobie o tym, co czują, z pewnością byłoby im łatwiej. Ale przecież na wszystko musi przyjść odpowiedni czas.

ISTOTNE POSTACI DRUGOPLANOWE

Historia utkana z nadziei i tragedii, rozegrana w środowisku młodzieży, zróżnicowanym, przez co będącym w stanie zafundować czytelnikowi wiele wrażeń. W treść wkradają się istotne dla całości postaci drugoplanowe. Jest cudowny brat głównego bohatera, Beau, który mimo przeciwności losu potrafi się uśmiechnąć i przytulić. Mam nadzieję, że autorka ma przygotowaną dla niego odrębną powieść ze szczęśliwym zakończeniem. Na pewno na to zasługuje. Jest także bulwersująca swoim zachowaniem ex, doprowadzająca do spięć i upajająca się konfliktami. Nie jednak ona stanowi najmroczniejszy czarny charakter tej książki, a pewien tyran i prześladowca, który bezkarnie odbiera ludziom prawo do szczęścia. Wrażeń fundowanych przez rozmaite osobowości z pewnością nie brakuje.

MIŁOŚĆ I DRAMATY

Miłość, ta potrzebująca czasu, oparta na szczerości, wsparciu, przeżyciach mentalnych, nie zaś na czysto fizycznym pożądaniu. Książce zatem daleko do literatury erotycznej, to z pewnością romantyczna, ale nie słodka historia, sporo w niej cierpienia neutralizowanego od czasu do czasu przez młodzieńczego ducha ludzi, którzy przecież mają przed sobą całe życie. Autorka porusza bardzo ważne tematy, jest śmierć, kwestia przemocy rodzinnej, próby dyktowania innym zasad, wedle których powinni budować swoją przyszłość. Są emocje, a książka ma w sobie ciepło, które pomimo wcale niegalopującej akcji utrzymywało moje równomiernie zainteresowanie treścią. Historię polecam zaś fankom powieści w stylu M.Leighton, Tillie Cole (mam tutaj na myśli jej książki New Adult, absolutnie nie zaś dark romance) czy Brittainy C. Cherry.

https://ktoczytaksiazki-[Adres usunięty]/2019/02/krople-deszczu-hale-brothers-kathryn.html

"Gdyby tylko krople deszczu mogły mnie stąd zmyć, pozwoliłabym im na to bez żadnego sprzeciwu".

Allyson „Ali” Rain po śmierci swojej mamy wraz z ojcem przeprowadza się z Denver na Florydę. Pogrążona w żałobie, samotności i braku wsparcia rozpoczyna ostatni rok nauki w liceum. Z ogromnym zaangażowaniem i miłością oddaje się również swojej pasji, jaką jest taniec. W przyszłość marzy o tym, aby móc rozwijać i kształcić swoje umiejętności w prestiżowej szkole w Nowym Jorku.

Krótko po przeprowadzce, kiedy Ali decyduje się popływać niefortunnie wpada na tajemniczego chłopaka. Przypadkowe spotkanie staje się dla dziewczyny impulsem do zawarcia nowej znajomość. Jednak chłopak ulatnia się z plaży z prędkością światła. Ali jest pewna, że już nigdy nie dojdzie do ich spotkania, ale...

Później okazuje się, że Drew Hale uczy się w tym samym liceum, do którego ma uczęszczać Allyson. I choć chłopak zbudował wokół siebie ogromny mur i nie zamierza wiązać się z kim na stałe, bo marzy tylko i wyłącznie o uwolnieniu się od swojego apodyktycznego ojca i opuszczeniu rodzinnego miasta, to jednak za sprawą wrażliwej Ali zaczyna wierzyć, iż może jej zaufać i stworzyć z nią związek godny pozazdroszczenia.

Czy rzeczywiście im się uda?

Czy Drew otworzy się na nową znajomość?

Jakie przeszkody staną na ich drodze?

„Otaczam się samotnością jak kocem, a serce pęka mi w piersi na milion kawałków. Czuje się niechciana i niekochana. Jak ludzie mogą żyć w ten sposób?”.

Kathryn Andrews oddaje w ręce czytelników przejmującą historię, która porusza wiele istotnych wątków, stanowiących podłoże fabuły. Pierwszym i zasadniczym elementem niniejszej historii jest żałoba i próba pogodzenia się utratą bliskiej osoby. Ali żyje w ogromnym poczuciu straty i w samotności, nie ma wsparcia ze strony swojego ojca i nieustannie myśli o mamie, która odeszła już na zawsze. Dziewczyna jest pogrążona w ogromnej rozpaczy, smutku i bólu. Sytuacja, w której aktualnie tkwi wyraziście ukazuje odbiory, jak bardzo śmierć bliskiej osoby wpływać na człowieka.

"Odkąd zmarła mama, przez większość czasu czuję się opuszczona. Prawie tak, jakbym była sierotą, bo nawet jeśli mam ojca, ON się mną nie interesuje. Od miesięcy żyję z pustką w sercu, która kiedyś była wypełniona przez matczyną miłość. Ta pustka jest jak ból tak głęboko zakorzeniony w moim sercu, że są dni, kiedy mam wrażenie, że nie mogę oddychać. I chyba to jest najgorsze w stracie kogoś – pustka, która się pojawia i nigdy nie znika. A ja nawet nie oczekuję, że tak się stanie. To miejsce należało tylko i wyłącznie do niej. Odeszła… a razem z nią jej miłość".

Kolejnym istotnym wątkiem, jaki ukazała autorka w swojej książce jest przemoc, której doświadcza Drew Hale wraz ze swoja matką i dwójką młodszych braci - Beau i Matt'em, z rąk apodyktycznego oraz bezwzględnego ojca. Wychowywani w poczuciu winy i przekonaniu, że są nic nie warci, a także że nie zasługują na miłość każdego dnia walczą choć o odrobinę normalności. Drew oddaje się swojej pasji - pływaniu, która w pewnym stopniu pozwala mu zapomnieć o piekle jakie rozgrywa się w jego domu. Jak dziewczyna zareaguje na informację o tym, iż chłopak, który skradł jej serce zmaga się z ogromnymi trudnościami i marzy tylko o wolności?

"Gdy Ali potwierdziła, że chciałaby być moja, skorupa otaczająca moje serce pękła, a ściany, jakie przez lata wokół siebie zbudowałem, zaczęły się rozpadać cegła po cegle. Nikt wcześniej nie chciał być mój".

Całość czytało mi się bardzo dobrze. Przez fabułę przepływa się z niebywałą lekkością, mimo trudności z jakimi borykają się bohaterowie. Cieszę się, że autorka nie bała się opisać scen przemocy. Wprawdzie nie jest ich dużo, ale są na tyle autentyczne i wyraziste, że czytelnik bez problemu może wyobrazić sobie z czym zmaga się Drew, jego bracia i matka.

Narracja jest dwutorowa. Raz widzimy wydarzenia oczami Ali, zaś za chwilę chłoniemy fabułę z perspektywy Drewa. Bardzo lubię taki podział, dzięki temu oboje z bohaterów stają się czytelnikowi bliżsi, dystans się skraca i bez problemu możemy się z nimi utożsamić. Polubiłam ich w takim samym stopniu i wraz z nimi przeżywałam wszystko to, z czym się zmagają. Warto podkreślić również, iż autorka bardzo dobrze uchwyciła ich osobowość i stan umysłu. Bez problemu możemy poczuć jakie emocje im towarzyszą, kiedy są smutni, a kiedy w ich sercu gości radość. Co ważniejsze mimo smutku, który jest częstym gościem w życiu bohaterów, nie tracą oni wiary w lepsze jutro. I właśnie dzięki temu historia ta nabiera wiarygodności i realizmu. Intrygującym bohaterem jest również Beau, jego błyskotliwość, humor oraz inteligencja utwierdziły mnie w przekonaniu, że chłopak ma bardzo silną osobowość i mimo trudności z jakimi się codziennie zmaga - nie poddaj się i wierzy w to, że jeszcze kiedyś będzie dobrze. Bardzo mnie cieszy, że kolejny tom z tego cyklu będzie poświęcony jego postaci.

Kathryn Andrews operuje bardzo lekkim, prostym i barwnym językiem. Znajdziemy tutaj także naturalnie dialogi oraz plastyczne i przemawiające do wyobraźni opisy, które pozwalają na pełne wyobrażenie sobie tego, co akurat się dzieje. Książka posiada również symbolikę - ważki - łącznik Ali z jej mamą oraz deszcz - coś co oczyszcza i koi.

Reasumując: "Krople deszczu" to piękna i przejmująca historia o stracie bliskiej osoby, żałobie, samotności, poszukiwaniu własnej życiowej drogi, pasjach, przemocy, miłości i ogromniej potrzebie wolności. Serdecznie polecam!

[Adres usunięty]

Podobała mi się ta młodzieżówka.

Były momenty , że nie mogłam się wręcz od niej oderwać. Książka opowiada o dwójce nastolatków, którzy pragną spełnić swoje marzenia.

Ali to dziewczyna, która zbyt wiele czuje, a największą radość sprawia jej taniec. Drew jest szkolną gwiazdą, to najbardziej popularny chłopak w szkole, ale jest bardzo wycofany, stara się trzymać wszystkich na dystans.

Obydwoje ukrywają swoje blizny przed innymi i robią co mogą, żeby przetrwać codzienność.

"Sometimes you will never know the value of a moment until it becomes a memory."

Jeśli ktoś szuka przyjemnej historii do poczytania na wieczór to ta będzie idealna.