Królestwo dusz. Tom 1

Dzieci w wieku od najmłodszych do 16 lat osiągają swoją moc. Arrah czeka na swoją kolej, aby nie było za późno, aby nie patrzyli na nią jak na odmieńca, aby matka w końcu była z niej dumna. Niestety tak się nie dzieje. Arrah nie jest obdarzona mocą mimo tego, że pochodzi z potężnej rodziny. Nie udaje jej się sprostać oczekiwaniom matki, ale to już nie ma znaczenia, ponieważ okazuje się, że jej matka... kradnie dzieci, aby za pomocą czarnej magii stworzyć drugą, lepszą córkę. To dziecko może obudzić Króla Demonów i zagrozić plemieniom magicznym. Co może zrobić nie-magiczna Arrah, aby przeszkodzić matce i siostrze demonce w planach?

Książka zaczyna się tak, że poznajemy główną bohaterkę, jej problemy z magią, a także świat, w którym żyje. Są przedstawione plemiona, hierarchia, przywódcy i pełnione przez nich funkcje. Jest bardzo dużo postaci, momentami ciężko jest załapać, kto jest kim. W książce pojawia się też wiele niezrozumiałych słów, których znaczenie często nie jest tłumaczone. Na początku miałam wrażenie jakbym czytała książkę i nie potrafiła w niej uczestniczyć. Gdy mamy dopiero zarysowane zasady panujące w świecie i staramy się je zrozumieć, dostajemy jeszcze więcej i tworzy się chaos. Z czasem dowiadujemy się więcej o zasadach panujących w świecie, historii i wierzeniach plemion, więc świat staje się nam bliższy i coraz bardziej przekonujemy się do książki.

O wiele ciekawiej staje się też wtedy, kiedy już pojawia się Efiya - siostra demonka. Właśnie wtedy wszystko się zmienia, akcja nabiera tempa, a bohaterowie pokazują swoje prawdziwe twarze. Szczerze mówiąc, to do końca nie jesteśmy pewni, kto jaką rolę odgrywa i odkrywanie tych tajemnic jest świetne.

W książce mamy wielu bohaterów i ciekawe moce, którymi dysponują. Pojawiają się orisze, szamani, szarlatani, a nawet demony i strachopłochy. Książka jest bardzo rozbudowana. Szamani potrafią nastawić złamaną kość jednym słowem, powstrzymać sztorm za pomocą rytuału, umieją przewidywać przyszłość, powstrzymać starzenie się i wydłużać ludzkie życie. Wydawać by się mogło, że dzięki swojej magii są bezpieczni. Ale czy na pewno? Chaos, który nadciąga, jest niewyobrażalny. Straty ogólne dla plemion, a także jednostkowe dla Arrah są ogromne. Istoty magiczne nie są w stanie sobie z tym poradzić.

Akcja na początku ciągnie się dość wolno, ale od momentu narodzin Efiyi przyspiesza (270/440), czyta się już bardzo, bardzo dobrze i ciekawość wygrywa, więc mam nadzieję, że jak sięgnę po drugi tom, to będzie tylko lepiej, bo zakończenie zupełnie mnie zmiotło.

Książka bazuje na polityce, intrygach, magii, antymagii, szamanach, demonach. Jest to fantastyka dość wymagająca, dla osób wytrwałych, które nie zniechęcą się przy próbach zrozumienia świata. Jak się przez to przebrnie, to jest świetnie. Jedynie wątek miłosny mnie jakoś bardziej nie przekonał, ale jest to wątek poboczny.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Jaguar.

Jak wiele jesteś gotów poświęcić aby ratować bliskich? Czy gotów jesteś poświęcić swoje życie by osiągnąć cel?

Główna bohaterka Arrah jest pozbawiona magii mimo, że pochodzi z rodziny bardzo uzdolnionych szamanów. Pragnie odnaleźć swoją moc i móc z niej w pełni korzystać, a gdy jej na prawdę potrzebuje gotowa jest oddać lata swojego życia by ją posiąść i odnaleźć zaginione dzieci. Arrah odkrywa przerażającą prawdę o swojej matce i gotowa jest poświęcić kolejne lata swego życia by ją powstrzymać, oraz swoją siostrę i Króla Demonów. Czy jej się to uda i jaki los czeka cały świat Arrah przekonajcie się sami. Dla mnie była to niesamowita przygoda i chętnie dowiem się jak dalej potoczą się losy naszej bohaterki.

Historia jest niezwykle ciekawa i wciągająca. Dodatkowo znajdziemy tu inny rodzaj magii niż zazwyczaj spotykany w książkach fantasty, mamy szamanów, jasnowidzów oraz nieśmiertelnych orishów. Zupełnie inny świat wykreowany przez autorkę od tych popularnych bazujących na powszechnie znanej popkulturze. Akcja w książce nie stoi w miejscu tylko stopniowo się rozwija i pożera coraz bardziej uwagę czytelnika tak by nie mógł się oderwać od książki z ciągłym pytaniem "co będzie dalej?" i innymi rozmyślaniami na temat dalszego przebiegu wydarzeń kłębiącymi się w jego głowie. Dla fanów romantycznych uniesień mamy tu piękną zakazaną miłość rodem z dramatu "Romeo i Julia" Williama Szekspira, jednakże ten wątek nie jest bardzo rozwinięty i podejrzewam, że w późniejszych tomach będzie się jeszcze rozwijał.

Zdecydowanie polecam Wam tą pozycję! Jest to jedna z lepszych książek, którą miałam okazję przeczytać w tym roku.

Książka ma fajny, mroczny klimat. Podobał mi się też wykreowany świat i magia w nim - jest mega oryginalny🤎

Ciekawa główna bohaterka, całkiem ją polubiłam i jm dalej, tym książka bardziej mi się podobała - coraz więcej się działo🌻

Niepotrzebnie czytałam opis i nie polecam wam tego robić np. przed kupnem książki lub rozpoczęciem czytania, bo akcja z niego dzieje się do 1/3 przez co możemy się nudzić przy czytaniu.

Bardzo dużo zwrotów akcji od koniec i zakończenie naprawdę mi się podobało. Jestem mega ciekawa drugiej części, która ma chyba niedługo swoją premierę💕

- opis -

(mój opis sporo skróciłam i koniec napisałam sama, więc możecie go przeczytać)

Urodzona w rodzinie potężnych szamanów, szesnastoletnia Arrah zupełnie nie radzi sobie z magią, nie potrafi wróżyć z kości, nie umie przywoływać duchów przodków. Ku rozczarowaniu jej okrutnej matki, nie potrafi rzucić nawet najprostszej klątwy. Nagle w jej mieście zaczynają znikać dzieci, a pewnego dnia porwany zostaje jej przyjaciel. Kto stoi za porwaniami? Arrah musi podjąć trudną decyzję.

Instagram @alatolubi

Odnoszę wrażenie, że jako „świeżynka” w literaturze fantastycznej, podchodzę inaczej do książek, które czytam. Wiesz, mam na myśli to, że nie mam za dużego porównania. Nie mogę stwierdzić, że wykreowany świat jest naprawdę słaby, bo nie wiem, jak wygląda naprawdę dobrze wykreowany świat. Mam jedynie porównanie na podstawie książek, których ilość mogę policzyć na palcach jednej ręki i to w dodatku z naprawdę różnych tematów. Ciężko porównać „Żniwiarza” z „Harrym Potterem” czy „Niewidzialnym życiem Addie LaRue”.

Są jednak książki, w których łatwo jest wskazać, że czegoś brakowało. Tak właśnie miałam w „Królestwie dusz”. Brakowało mi większej ilości opisów wykreowanego świata. Coś było, ale gdy zamykałam oczy nie potrafiłam sobie tego wszystkiego w jasny sposób wyobrazić. Niby jakieś wyobrażenie było, ale takie niekompletne.

To, na co zwróciłam jeszcze uwagę to wątek romantyczny. Bardzo podobało mi się to, że nie grał ON pierwszoplanowej roli. Sam ten wątek został też ciekawie przedstawiony, a towarzyszące mu komplikacje są intrygujące.

Sama postać głównej bohaterki… Arrah momentami mnie irytowała. Z drugiej strony to przecież zaledwie szesnastoletnia dziewczyna. Nie jest przecież doświadczona przez życie, nie musi podejmować trafnych wyborów i być idealna. Arrah nie jest idealna, jest dzieckiem. Dzieckiem, które od zawsze miało trudną relację z matką. Dzieckiem, które chciało sprawić, aby kobieta zwróciła na nią uwagę, doceniła… Jak miała jednak zwrócić na siebie uwagę wielkiej Arti, która była Ka-Kapłanką obdarowaną niesamowitym magicznym talentem, gdy ona sama, jako jedyna z rodziny nie miała w sobie magii? Było ciężko, naprawdę ciężko.

Książka jest ciekawa. Trzeba jednak przyznać, że dopiero pod koniec akcja nabiera prędkości, staje się dynamiczna i intryguje bardziej niż ten początek, w którym wszystko dzieje się dość powoli… Tajemnica zielonookiego demona jest tym, co mnie zaintrygowało. Wątek pojawia się dość wcześnie, ale później jest jego wyciszenie… Muszę jednak przyznać, że kiedy powraca, jest naprawdę intrygująco.

Królestwo dusz to powieść, która intryguje opisem i obietnicą licznych tajemnic i zwrotów akcji. I niestety, nie do końca okazuje się tym, czego oczekiwałam. Liczyłam na wartką akcję i wciągającą fabułę, okraszoną magią i nutką szamańskich wierzeń, a przyznam, że nieco męczyłam się z tą historią. Coś po prostu nie kliknęło. Może to przez styl pisania autorki, może też sposób, w jaki poprowadziła historię. Niestety, nie czułam wielkiej chęci, by przewracać stronę za stroną, nie byłam też aż tak ciekawa, co wydarzy się dalej. A szkoda, bo ta historia miała ogromny potencjał i bardzo żałuję, że nie został ON wykorzystany.

Amanda Says

"Królestwo dusz", to hipnotyzująca opowieść pełna plemiennych legend, niebezpiecznych przygód i oryginalnej mitologii. Jestem zauroczona pomysłem na fabułę, barwnym językiem i afrykańskim klimatem. Tempo akcji jest dosyć nierówne, przez co jedne fragmenty czytałam z zapartym tchem, a inne nieco mnie nudziły, ale i tak książka okazała się bardzo pozytywnym zaskoczeniem. Znajdziecie tu magię w różnych postaciach, pradawne bóstwa, okrutne demony i barwną mitologię. Ale to również opowieść o zakazanym uczuciu, pragnieniu akceptacji, szczerej przyjaźni i poświęceniu w imię większego dobra. Ja znalazłam tu wszystko, to co w fantastyce lubię najbardziej i nie mogę się doczekać kontynuacji. Polecam!

Królestwo dusz to powieść, która porwała mnie od pierwszej strony. Niezwykle klimatyczna, magnetycznie przyciągająca i barwna, która pochłania czytelnika bez reszty. Królestwo dusz to powieść, od której nie można się oderwać, a sceny przewijają się przed oczami jak najlepszy film. Dawno nie czytałam tak dobrej powieści fantasy - mnie zachwyciła i powaliła na kolana.

Królestwo dusz to niesamowita opowieść, niezwykle mocno inspirowana magią plemienną i kulturą Afryki Zachodniej. Akcja powieści rozpoczyna się podczas spotkania dzieci i nastolatków z różnych plemion, podczas którego otrzymają dar magii. Jest to bardzo ważna impreza, na którą ściągają nastolatki z całego Królestwa i ościennych plemion. W obchodach święta Krwawego Księżyca uczestniczy szesnastoletnia Arrah, która odbyła ponad miesięczną podróż u boku swego ojca. Dziewczyna co roku wypatruje swego daru magii, jednak magia ją omija i nie jest jej dane otrzymać daru Heki. Jest uznawana za outsiderkę, jednak ma u boku swoich przyjaciół, na których zawsze może liczyć. I tym razem magia ją omija, a jej babka, potężna szamanka z plemienia Aatiri, ma wizję, która ją przeraża, a sama dziewczyna widzi węża z zielonymi oczyma uznawanego za symbol demonów.

Kiedy wraca do domu, jej matka, potężna Ka-Kapłanka Księstwa jest rozczarowana, jednak ważniejsze staje się nagłe ginięcie dzieci i wieści, które chce zakomunikować, jej wróg wezyr, z którego synem przyjaźni się jej córka. Pośród zaginionych dzieci jest przyjaciel Arrah i dziewczyna postanawia go odnaleźć. Sprzedaje swe życia i kupuje magię, a to co widzi wstrząsa jej życiem. Okazuje się, że za zaginięciem dzieci stoi jedna z najbliższych jej osób. I tak zaczyna się walka Arrah z Arti i Królem Demonów. Jej życie jest zagrożone, jednak ona nie poddaje się. ..

Królestwo dusz to napisana z rozmachem powieść, która wbija czytelnika w fotel. Jest niezwykle klimatyczna i czytelnik zapada się w samą opowieść już od pierwszej strony i nie ma ochoty jej opuścić. Delektowałam się tą powieścią i czytałam ją długo, bo nie mogłam się z nią rozstać - jest cudownie napisana i zabrała mi kawałek mojej duszy. Piękny język, niezwykły klimat i porywająca historia Arrah, a do tego orisze, bogowie i demony - coś fantastycznego.

Książka zdecydowanie wyróżnia się na księgarskich półkach i po prostu trzeba ją przeczytać - jest po prostu piękna!!!

[Adres usunięty]

Arrah zawsze marzyła by zostać obdarzona magią. Jej rodzice są potężnymi szamanami także ona też powinna, prawda? Jednak los nie jest dla niej łaskawy i pomija ją. Dziewczyna jest zrozpaczona, ale wie że nie chce być jak ludzie, którzy za szczyptę mocy oddają swoje lata życia. Jednak gdy w jej rodzinnych stronach dochodzi do porywania małych dzieci, a szamani są bezradni, ona bierze sprawy w swoje ręce. Łamie swoje zasady i szuka winnego. Kto okaże się winnym? Jakie będą konsekwencje jej czynów? Czy jest szansa, że jednak w jej żyłach jest magia?

Okładka boska, opis interesujący, zapadająca w pamięć promocja, to wszystko jest. Jednak gdy sięgnęłam po tą książkę mocno się po niej przejechałam. Po pierwsze jeśli chcecie ją czytać to nie zapoznajcie się z opisem, niestety to co ON zdradza to prawie 150 stron książki. Mając pierwsze sto stron za sobą zastanawiałam się, czy ja na pewno czytałam dobry opis powieści. Dlatego ostrzegam.

Jeśli chodzi o resztę, to może zacznę od minusów, by miło przynajmniej zakończyć. Wiem, że jest to debiut autorki i nie chce tego tak surowo oceniać, ale o niektórych rzeczach nie da się nie wspomnieć. Po pierwsze sam styl pisania był bardzo oporny. Przez długi czas czytanie mnie męczyło i nużyło. Niby dużo się w niej działo, ponieważ pomysły autorka miała dobre, jednak wykonanie mnie nie przekonało. Imiona bohaterów i miejsc były trudne do zapamiętania. Rozumiem autorka chciała wykorzystać w swojej powieści elementy wiary afrykańskiej, jednak powtórzę się, chęci dobre, realizacja gorsza.

Co do bohaterów mam mieszane odczucia Arrah to dziewczyna, która nie umie trzymać się swoich postanowień. Myśli jedno robi drugie. Nie powiem imponował mi jej upór i dążenie do celu, jednak to kolejna bohaterka niezdara. Jest lojalna i wierząca, ale nie myśli racjonalnie. Przez większość czasu rozmyśla o chłopaku, którego kocha ale boi się do tego przyznać. Co przebywa przy nim to chce być jak najbliżej niego, chce by to ON zrobił pierwszy ruch do pogłębienia tego uczucia. Naprawdę nie wiem, co o niej sądzić. Rudjuk zaś nie był najgorszy. Podobała mi się jego lojalność i zawziętość. Jeśli coś obiecywał lub wierzył, to robił wszystko by do tego doszło. Nie bał się ryzyka i bardzo wspierał główną bohaterkę.

Dlatego podsumowując sensem tej recenzji jest zdanie: pomysł super, ale realizacja trochę podupadła. To co wymyśliła autorka naprawdę jest ciekawe, świet rozbudowany, a wiara bohaterów bardzo rozbudowana. Jednak trzeba popracować nad stylem pisania i trochę uprościć nazwy. Przez właśnie ten styl czytało mi się ją naprawdę długo i męczyłam się. Także jeżeli macie ochotę na powieść z nietuzinkowym pomysłem, ale troszkę słabszym stylem pisania to polecam. Ja sama dam autorce szansę przy kontynuacji, bo biorę uwagę, że jest to debiut i nie wiem jak do końca wypadło tłumaczenie.

Ogólnie nie powiem pomysł na fabułę jest naprawdę ciekawy. Wierzenia afrykańskie są nam mało znane i rzadko wykorzystywane w literaturze, więc wielki plus dla autorki za to. Religia w tym świecie jest bardzo rozbudowana i mimo że czasami można się pogubić, bo trudno zapamiętać wszystkie postacie, to i tak nie przeszkadzało aż tak bardzo. Główny wątek też był ciekawy i interesowało mnie co wydarzy się dalej i jak skończą się losy bohaterów.

⭐RECENZJA⭐

Czy wybierając książkę patrzycie najpierw na autora, okładkę, opis? Czy po prostu bierzecie i tyle?

Ja często staram się patrzeć na opis i okładkę. Jeśli jedno i drugie mnie przyciągnę, to biorę bez dwóch zdań. Ale czasami mam tak, i zauważyłam, że coraz częściej, że sugeruje się tylko wyglądem okładki. Może stwierdzicie, że tak nie powinno być, no ale cóż, zdarza się.

🟡

Okładka tej książki przyciągnęła mój wzrok od razu. Nie wiem jak Wy, ale ja się w niej zakochałam. @pola_red wielokrotnie wspominała, że @wydawnictwojaguar robi nieziemskie okładki i miała rację! Potrafią od razu przyciągnąć do siebie człowieka. Ostatnio miałam przyjemność czytać powieść „Królestwo dusz” Reny Barron. Jak myślicie, spodobała mi się?

⚫

Arrah to dziewczyna, która nie potrafi przywołać do siebie magii. Co roku przechodzi specjalny rytuał, żeby ją wywołać, niestety nic z tego. Jej rodzina to potężni szamanowie i nigdy nie mieli z tym problemu. Arrah niespodziewanie odkrywa coś, co ją szokuje. Czy będzie potrafiła podjąć bardzo trudne decyzje w swoim życiu?

🟡

Ciężko było mi się wkręcić w książkę. Momentami byłam nią po prostu zmęczona. Autorka dawkuje nam mnóstwo nowych, przedziwnych słów, wierzeń, ale patrząc na to wszystko, było to coś nowego, niespotykanego. Te rytuały, magia oraz wzmianki polityczne pozwoliły wejść mi w inny świat, jednak nie do końca mnie pochłonęły. Historia nie była zła, lecz pewnych rzeczy było za dużo i momentami się gubiłam. Autorka zapewne chciała nas wprowadzić w świat magii i stąd tyle informacji na raz. Podobało mi się, że został poruszony ciężki temat, a mianowicie pokazane zostały oczekiwania rodziców względem swoich dzieci. To, że nie jesteśmy tacy jak rodzina, przyjaciele… - przecież każdy jest inny. To niestety jest bardzo bolesny temat i cieszę się, że pisarka w taki, a nie inny sposób go ukazała. Postacie nie do końca mnie urzekły. Ukazana miłość pomiędzy dwójką bohaterów kompletnie do mnie nie przemówiła, nie czułam bijących od nich emocji. Szkoda. Podsumowując, książka nie była zła, ale czegoś jej zabrakło. Myślę, że każdy sam musi się przekonać i wyrobić sobie o niej własne zdanie.Ja mogę napisać tyle, że jeśli będą kolejne części wydane przez wydawnictwo Jaguar, to z miłą chęcią po nie sięgnę. Wielki plus za okładkę, ona robi tu robotę! I jestem ciekawa jak inne będą wyglądać. Miłego 😘

⚫

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @wydawnictwojaguar

🟡

Uwielbiam piękne okładki. Już nie raz pisałam, że jestem typową sroką okładkową i jestem w stanie kupić książkę właśnie dla niej. @wydawnictwojaguar wykonuje naprawdę niezłą robotę w wydawaniu tak pięknych powieści. Jestem w nich absolutnie zakochana. "Królestwo dusz" Reny Barron jest bosko wydana. Ostatnio sprawdziłam czy zawartość jest równie dobra.

Arrah pochodzi z rodziny potężnych szamanów. Jej mama sprawuje urząd ka-kapłanki w Królestwie, a tata prowadzi sklep z eliksirami. Niestety nasza bohaterka nie ma w sobie magii. Nie potrafi jej przywołać. Mimo kolejnych rytuałów przejścia to się nie zmienia. Pewnego dnia Arrah odkrywa, że jej matka porywa dzieci, gdyż ma zamiar uwolnić Króla Demonów. Arrah będzie musiała podjąć naprawdę kilka trudnych decyzji by do tego nie dopuścić.

Historia w książce niestety nie okazała się taka jakiej oczekiwałam. Bardzo ciężko było mi się w nią wkręcić. Ogrom nowych słow związanych z magią, obyczajami, plemieniami jest zatrważająca i do końca powieści nie byłam w stanie tego ogarnąć. Wciąż myliły mi się postacie. No po prostu ciężko się ją czytało. Sama fabuła nie była zła. Pomysł na nią podobał mi się, ale było zbyt dużo informacji na raz jak dla mnie. No i nie dała radę chwycić mnie za serce. Było chwilami dramatycznie, ale w taki zły sposób co przyprawiało mnie o przewracanie oczami. Miłość między Rudjekiem i Arrah też była taka nijaka. Żaden z bohaterów nie przypadł mi do gustu. Do żadnego z nich nie poczułam głębszej sympatii. Dylematy głównej bohaterki po pewnym czasie już nużyły. Nie miałam na czym się oprzeć w tej historii żeby popłynąć. Wiem, że są już kolejne tomy i domyślam się, że wydawnictwo zdecyduje się je wydać, ale raczej nie będę na to czekać z niecierpliwością.

Szesnastoletnia Arrah żyje w świecie, w którym od zawsze była magia. Magią posługuje się niemal każdy, przychodzi ona, gdy zdecyduje o tym Heka. Niestety do Arrah magia nie przybywa, nie potrafi ona również wróżyć z kości, a przodkowie nie odpowiadają na jej modlitwy i prośby. Jest to dla niej podwójnie bolesne, bowiem zarówno jej matka, ojciec, jak i babcia są potężnymi magami z wielkim poważaniem u społeczeństwa. Nie zawsze jednak magia wykorzystywana jest do pomocy w społeczności, w czym Arrah została boleśnie utwierdzona. Jej potężna matka ma w planach obudzić Króla Demonów, który pochłania dusze z całych królestw, gdy już się przebudzi, a żeby plan nie wyciekł związała swą córkę klątwą milczenia. Jak bez magii uratować siebie, rodzinę i przyjaciół przed nieuchronnie zbliżającą się katastrofą?

"Królestwo dusz" czytało mi sie niezmiernie szybko, historię Arrah pochłonęłam w ciągu jednego dnia i z trudem i niechęcią odrywałam się od lektury. Już od pierwszych stron zapowiadała się dobrze, a im dalej robiło się mroczniej i gęściej od magii.

Arrah od samego początku skradła moje serce i kibicowałam jej do samego końca. Nie udało mi się z nią zżyć tak, jakbym chciała, ale niewątpliwie była najlepiej rozpisaną bohaterką, której nie dało się nie polubić. To właśnie ku bohaterom chylę mały przytyk, autorka otaczając nas, odbiorców, w świecie pełnym magii, klątw i wróżb z kości zapomniała o większym skupieniu się na bohaterach. Poza główną bohaterką reszta pozostała niedoceniona i nad tym ubolewam. Pojawiło się również kilka postaci, o których z chęcią przeczytałabym w osobnych książkach, skoro tu nie dostali swej szansy.

"Królestwo dusz" to jedna z lepszych premier tego roku, jaką miałam okazję poznać. Autorka ma przystępny styl pisania, a strony wręcz kipią od zwrotów akcji. Mimo stworzenia nowego świata, pełnego zawijasów w wierzeniach czy samej magii, autorka starała się jak najlepiej nas do niego wprowadzić, dzięki czemu dość szybko zniknęło uczucie zagubienia w lekturze.

Rena Barron poza stworzeniem ciekawego świata na wzór wierzeń afrykańskich pokusiła się również o przedstawienie wielu problemów, z którymi stykamy się na co dzień. Pod lupę wzięła szczególnie problemy w rodzinie związane z oczekiwaniami względem własnych dzieci i dziecięce poczucie niedorównywania przyjaciołom, rodzinie, a także chęci zaistnienia. Pokazała jak bolesne dla obu stron mogą być wygórowane ambicje i przez ten tytuł będę polecać, ponieważ każda książka, która może pomoć w relacjach międzyludzkich, a szczegolnie tych w rodzinie, jest warta uwagi!

Miłym dla oka dodatkiem jest piękna okładka, na którą wręcz nie mogę się napatrzeć. Mam nadzieję, że okładki do kolejnych tomów będą równie śliczne!

Muszę przyznać, że ta książka jest zaskoczeniem. Jej fabuła jest nieoczekiwana i zaskakująca. Do końca nie wiedziałam czego się spodziewać.

Arrah ma szesnaście lat i urodziła się w rodzinie potężnych szamanów. Jednak ona sama zupełnie nie radzi sobie z magią, nie potrafi wróżyć z kości, nie potrafi przywoływać duchów przodków. Nie potrafi rzucić najprostszej klątwy, a jej matka nie ukrywa rozczarowania.

Pewnego razu Arrah odkrywa, że jej matka kradnie dzieci, aby przy pomocy czarnej magii stworzyć drugą, lepszą córkę. Planuje obudzić Króla Demonów, który zniszczył już niejedno królestwo. Jeżeli teraz wróci, to zniszczy wszystko na swojej drodze.

Zanim dziewczyna zdąży kogokolwiek ostrzec jej matka wiąże ją klątwą milczenia. Arrah robi wszystko, by powstrzymać matkę i swoją siostrę, która mocą dorównuje nieśmiertelnym orishom. Poświęca swoje lata, by poczuć namiastkę magii. Każdy rytuał przybliża ją do śmierci, ale wie, że musi dać z siebie wszystko.

Rena Barron postawiła na bardzo oryginalne i charakterystyczne tło wydarzeń - plemienne wierzenia i magię, która jest ich nieodłącznym elementem. Jestem o tyle zdziwiona, że nigdy nie miałam do czynienia z wierzeniami plemion afrykańskich.

Więcej na: [Adres usunięty]

Wszelkiego rodzaju mitologie zawsze spotykają się z dużym zainteresowaniem. Jeśli dodamy do tego fakt, że autor potrafi umiejętnie umiejscowić takowe mity w swojej powieści, możemy otrzymać przepis na naprawdę świetną historię. Z tą myślą sięgnęłam po Królestwo dusz, czyli książkę z wątkiem mitologii afrykańskiej/plemiennej w tle. Czy dobrze spędziłam przy niej czas?

Arrah żyje w nadziei, że jej magia w końcu się obudzi, a dziewczyna będzie taka sama jak rówieśnicy. Zależy jej na tym tak bardzo również ze względu na matkę, która stale krytykuje córkę. Arrah nie może znieść również współczującego wzroku ojca i babki. Kiedy nieznana moc zaczyna porywać dzieci z miasteczka, dziewczyna decyduje się na szalony krok, by zdobyć choć trochę magii i móc odkryć prawdę. Nie spodziewa się jednak, jak poważne konsekwencje będzie to za sobą niosło. A demoniczna moc nigdy nie śpi...

Główną bohaterką jest właśnie Arrah, czyli dziewczynka, którą bardzo polubiłam. Jej determinacja w dążeniu do celu, czyli w tym przypadku do zdobycia magii była godna podziwu. Muszę przyznać, że wątek braku magii i ogromnej chęci posiadania takowej przewija się dość często w pozycjach, które czytam, jednak w przypadku Królestwa dusz zostało to przedstawione naprawdę ciekawie i świeżo. Autorka tym samym zasługuje na dużego plusa. Wracając jednak do tej bohaterki, to dodam jeszcze, że wzbudziła też moje współczucie - nieważne jak bardzo się starała, jej matka i tak uważała ją za rozczarowanie.

Chciałabym odnieść się również do postaci wspomnianej wcześniej matki Arrah, czyli Arti. Kobieta ta zdecydowanie wzbudza strach, niepewność, a nawet i złość. Jest bezwzględna i nie patrzy czy coś jest moralne, czy nie – po prostu robi to, co chce i każdy ma być jej podporządkowany. Nie mogłaby być w pełni okrutną bohaterką, gdyby również nie pragnęła władzy nad Królestwem. No cóż, w każdej powieści musi być taka czarna owca, a Arti zdecydowanie nie zasługuje na sympatię.

Wspomniałam wcześniej, że pojawia się tutaj wątek posiadania i pragnienia posiadania magii. Po kilkunastu rozdziałach na pierwszy plan wysuwa się jednak motyw walki dobra ze złem, czyli coś, co znamy już z setek jak nie tysięcy książek. Czy mi to przeszkadza? Absolutnie! Gdyby nie to, Królestwo dusz byłoby miałkie, rozlazłe i nie miało takiego charakteru. Tutaj ten motyw jest jak najbardziej uzasadniony i jego obecność nie jest czymś, co przeszkadza.

Autorka nie oszczędziła magii i pojawia się ona na każdej karcie tej powieści. Podczas lektury czytelnik czuje to wszystko, co się dzieje i z każdą kolejną stroną wciąga się bardziej. Wszelkie zwroty akcji dodają jeszcze więcej smaczku, więc myślę, że mogę śmiało napisać, że Królestwo dusz to naprawdę dobra powieść.

Niestety, znalazło się też kilka minusów. Niektóre fragmenty były dla mnie zbyt długie, a spokojnie mogłyby zostać skrócone. Przez to na początku bywały momenty, że po prostu nudziłam się podczas lektury tej pozycji i dopiero po tej setnej stronie udało mi się tak prawdziwie wciągnąć w całą historię. Następnie mam uwagę dotyczącą bohaterów drugoplanowych, którzy zostali potraktowani trochę po macoszemu. Jasne, nie są oni tak istotni dla całej fabuły, ale jednak dobrze byłoby wiedzieć o nich coś więcej niż to, czyimi są dziećmi i co robią na co dzień. Z racji tego, że jest to debiut literacki Reny Barron, nie będę więcej narzekać, ale mam nadzieję na poprawę w kolejnych książkach.

Czy polecam Królestwo dusz? Mimo wszystko jak najbardziej. Myślę, że książka ta spodoba się wszystkim tym, którzy lubią poznawać historie z mitologią i wierzeniami w tle, a także lubią powieści fantastyczne, gdzie nie brakuje magii dobrej i magii złej.

Swego czasu bardzo lubiłam czytać książki, których gatunek określany jest jako fantasy. Nadal, gdy jestem pytana o ulubione gatunki to wymieniam fantastykę jako jeden z nich. Mimo że o nim często mówię to coraz rzadziej sięgam po książki z tego gatunku. Jednak, gdy zobaczyłam zapowiedź książki „Królestwo dusz", to od razu mnie zaciekawiła. Pomyślałam, że warto wrócić do gatunku, który kiedyś uwielbiałam. Sama historia zapowiadała się interesująco i nie mogłam się doczekać przygody, w jaką miała wciągnąć mnie ta książka.

Już od pierwszych stron książki „Królestwo dusz" czułam, że to chyba nie do końca to czego oczekiwałam. Opisywana historia nie była zła, ale ani trochę mnie nie wciągnęła. Nie wywołała we mnie żadnych emocji ani tych negatywnych, ani pozytywnych. Miałam wrażenie, że cała książka była mi obojętna. Wiem, że na odbiór książki wpłynął też czas w jakim ją czytałam. Bywało tak, że nie potrafiłam się skupić na książce, niektóre strony musiałam czytać kilka razy.

Książkę „Królestwo dusz" czyta się bardzo szybko, jednak mnie nie wciągnęła, a tego od niej oczekiwałam. Wiem, że na to jak ją odebrałam wpłynęły moje problemy osobiste, ale właśnie chciałam, aby ta książka odciągnęła moje myśli od tych problemów, a to się jej nie udało. Myślę, że kiedyś jeszcze wrócę do tej książki w lepszych dla mnie czasach i sprawdzę czy odbiorę ją tak samo.

Szesnastoletnia Arrah pochodzi ze sławnego rodu szamanów, jednak mimo tak szlachetnego pochodzenia, magia nie chce do niej przyjść. Dziewczyna widzi ją i czuje wokół siebie, jednak nie jest w stanie po nią sięgnąć. Fakt iż jej matka jest jedną z najważniejszych osób w Królestwie także nie poprawia jej sytuacji, a presja staje się coraz gorsza z roku na rok. Do tego stopnia, że Arrah coraz bardziej kusi sięgnięcie po zakazaną magię – taką, która zdobywa się oddając lata swego życia. Nie wiadomo jednak nigdy jak wiele magia zabierze temu kto po nią sięga. A niedługo okaże się, że jej brak przestanie być największym zmartwieniem młodej dziewczyny. Nad Królestwo nadciąga bowiem widmo pradawnej grozy.

,,Królestwo dusz” zachwyciło mnie stworzonym przez autorkę światem. Jego główną podwalinę tworzą wierzenia i związana z nimi plemienna magia. Afrykańska kultura kipi tutaj z każdej strony, nadając całości niezwykle egzotyczny charakter, choć jednocześnie całość przepełniona jest mrocznym klimatem. Osobiście na początku brakowało mi nieco wyjaśnienia niektórych pojęć, przyznam bowiem, że afrykańskie wierzenia nie są mi zbyt dobrze znane, na szczęście nie przeszkadzało mi to we wczuciu się w niezwykły klimat zawarty na kartach ,,Królestwa dusz”.

Sama historia również należy do ciekawych, nie mamy tutaj klasycznej dla książek fantasy wybranki, która swoją niezwykłością stawi czoła wszelkim wyzwaniom stawianym jej przez los. Wręcz przeciwnie, wyjątkowość Arrah czyni ją słabą i podatną na ataki. Jeżeli dodamy do tego dobrze nakreślony, inteligentny i trudny do pokonania czarny charakter robi się naprawdę ciekawie. Trochę zabrakło mi większej uwagi poświęconej pobocznym bohaterom, ale być może zostanie to jeszcze nadrobione w kolejnych tomach.

Niestety ,,Królestwo dusz” nie uniknęło wad i podczas lektury mocno daje się we znaki iż jest to debiut autorki. Przede wszystkim styl w jakim została napisana książka jest mocno nierówny, a miejscami wręcz toporny. Książki nie czyta się lekko. Czasami akcja pędzi do przodu w takim tempie, że wystarczy nieuważnie przeczytać jedno zdanie by zgubić się w tym co właśnie się dzieje. Niektóre informacje powtarzane są zbyt często, podczas inne, mimo iż bardzo istotne dla fabuły, zostały wspomniane raz, a przy natłoku wydarzeń czytelnik może o nich zwyczajnie zapomnieć.

Kolejną wadą jest niestety opis na stronie wydawcy, który zdradza zbyt wiele z fabuły. Jeżeli możecie, po prostu go nie czytajcie. Sama historia co prawda jest miejscami dość przewidywalna, ale po co dodatkowo psuć sobie radość z lektury. Bowiem mimo tej przewidywalności, książka potrafi zaskoczyć w miejscach, których się tego nie spodziewamy. A bogaty świat i wszechobecna magia oddziaływają na wyobraźnię do tego stopnia, że można to książce wybaczyć. Przynajmniej ja nie żałuję poświęconego na książkę czasu. ,,Królestwo dusz” potrafi oczarować, trzeba tylko dać mu szansę.

Jeżeli chodzi o wydanie, wydawnictwo Jaguar stanęło na wysokości zadania – książka naprawdę kusi by po nią sięgnąć. Piękna okładka, złote zdobienia, a także elementy dekoracyjne otwierające poszczególne części książki tworzą naprawdę miłą dla oka całość.

Rena Barron dostaje u mnie duży kredyt zaufania. Bowiem choć ,,Królestwo dusz” wymęczyło mnie nieco podczas lektury, to nie mogę zaprzeczyć, że były w tej książce elementy, które mnie zauroczyły i bez zbędnego owijania w bawełnę przyznam, że chcę poznać zakończenie tej historii. Dlatego mam ogromną nadzieję, że autorka poprawi swój warsztat i powróci z naprawdę dobrym drugim tomem serii , której pełnego potencjału jeszcze nie ujawniła przed czytelnikami.

Recenzja dostępna na stronie Kosz z Książkami.

,,Królestwo dusz" Reny Barron to pierwszy tom młodzieżowej serii, który ukazał się niedawno na naszym rynku.

Arrah nie mogła uporać się ze świadomością, że nie posiada magii. Co roku próbowali wydobyć z niej tę umiejętność, ale ona nie nadchodziła. Nastolatka była bardzo związana z ojcem, choć brakowało jej lepszych stosunków z matką. W tym roku także nie udało się odnaleźć magii, a dodatkowo doszło do porwań dzieci. Kto za tym stał?

Pierwsze strony są w porządku, ale akcja bardzo szybko się rozkręca. Po kilkudziesięciu byłam już całkowicie zagłębiona w tę lekturę. Jest to takie lekkie młodzieżowe czytadło z główną linią fabularną na kilka godzin. Bardzo podobało mi się zaskakujące zakończenie.

Rena Barron stworzyła dość nietuzinkową powieść, w której nie brakuje elementów fantastycznych. Główną narratorką jest Arrah, jednak zdarzają się krótkie rozdziały z innym przewodnikiem. Pod względem stylu jestem bardzo usatysfakcjonowana tą lekturą.

,,Królestwo dusz" Reny Barron to początek nowej młodzieżowej serii, która spodoba się nastolatkom i nieco starszym czytelnikom.

Cała akcja książki rozgrywa się w świecie inspirowanym Afryką Zachodnią, gdzie magia stanowi ważną część życia.

Główna bohaterka Arrah, to córka dwóch najpotężniejszych ludzi w plemieniu, zaś jej babcia jest potężna szamanką o niezwykłych mocach. Jak widać dziewczyna ma bardzo magiczną rodzinę, lecz ona sama ma z tym problem. Arrah w ogóle nie potrafi się połączyć z magią.

.

Po tę książkę sięgnęłam, nie wiedząc o niej prawie nic. Jedyne co przeczytałam, to fakt, że jest ona inspirowana Afryką Zachodnią i to mi wystarczyło! Nigdy nie czytałam książek inspirowanych taką kulturą, więc bardzo mnie to zaciekawiło. Przyznaję książka ma swoje niedociągnięcia, mimo to przyjemnie ją odebrałam.

Pierwsze co mi się rzuciło w oczy, to piękny i bardzo liryczny styl pisarski, dzięki któremu w mgnieniu oka przeczytałam cała historię. Co do samego świata, to Barron bardzo dobrze go wykreowała. Świat jest przepełniony bogami, demonami i magią, a to wszystko okraszone kulturą afrykańską. Brzmi mi to bardzo ciekawie i oryginalnie. I tak też jest! Jeżeli chodzi o bohaterów, to niestety niektórzy z nich byli bardzo słabo rozwinięci. Oczywiście o główną bohaterkę mi tu nie chodzi, tylko o te mniejsze postaci. Trochę mi to przeszkadzało, ponieważ lubię jak bohaterowie są szczegółowo wykreowani i konsekwentnie poprowadzeni. Natomiast, w tej książce nie do końca tak było. Z przykrością również stwierdzam, że romans jaki występuje w książce nie należy do najlepszych. Ja osobiście nie czułam tej chemi między bohaterami. Było to dla mnie zbyt sztuczne i pospiesznie. Mam wrażenie, że autorka poświęciła zbyt mało czasu na ten romans, przez co nie jest ON tak dopracowany, jakbym tego oczekiwała. Natomiast, największym dla mnie problemem, było tempo akcji. Jak pierwsza połowa książki była bardzo interesują a akcja była wartka, tak pozostała jej część straszliwie się ciągnęła. Gdyby nie piękny styl autorki, to miałabym pewnie problem z dokończeniem tej książki.

.

Podsumowując, "Królestwo Dusz" to ciekawa pozycja z oryginalnym pomysłem na świat. Jednak tempo akcji całej historii, ujmuje tej książce, przez co niektórzy mogą mieć do niej mieszane uczucia.

"Królestwo Dusz" ma jedną z najładniejszych okładek, jakie posiadam w swojej kolekcji. Zarówno okładka, jak i grafiki wewnątrz książki są piękne, bardzo dopracowane. Jestem nimi zachwycona. Autorka opowiada historię nastoletniej Arrah, która mimo posiadania uzdolnionych magicznie rodziców, nie posiada daru Heki. Spragniona miłości matki, nie potrafi zaakceptować braku magii. Autorka tworzy cudowny świat, gdzie magia, antymagia i osoby niemagiczne przeplatają się w wspólnym świecie. Bardzo ciekawa jest różnica pomiędzy Królestwem a Ziemiami Plemiennymi. Zafascynowały mnie opisywane przez Autorkę rytuały, odprawiane z okazji święta Krwawego Księżyca. Nadawały one niepowtarzalnego charakteru książce. Styl pisania Autorki nie jest lekki. W książce jest bardzo dużo informacji, które nie łączą się płynnie ze sobą. Bardzo dużo informacji powtarzanych jest kilkukrotnie, przez co odnosiłam wrażenie monotonii. Bohaterowie są ciekawą zbiorowością. Jest ich sporo, jednak Autorka przedstawia ich w bardzo interesujący sposób. Myślę, że ta książka nie jest odpowiednia dla młodszych Czytelników, ze względu na brutalność, która cechuje niektóre sceny.

Największym pragnieniem Aarah jest dołączenie do elitarnej grupy szamanów. Jednakże magia jaką posiada, nie chce z nią współpracować na tyle, aby zostać jej "mocą".

Nad społeczeństwem dzieją siędziwne i niezrozumiałe rzeczy, które mogą zwiastować przyjście Króla Demona.

Powiem tak, książka była dobra, jednak chwilami czułam się odrobinę znudzona i zniechęcona. Oczywiście pierwsze co bardzo zachęciło mnie do sięgnięcia po tę pozycję to świetna okładka i do tego zdanie, na tylnej okładce, któe brzmi "magia, antymagia i zakazana miłość...". Wydawałoby się, że to będzie naprawdę dobra pozycja, która spełni wszystkie poje oczekiwania, jednak tak nie było.

Sama postać Króla jest naprawdę świetnie wykreowana i taki dobrze stworzonych bohaterów często w książkach brakuje. Do niego nie mam żądnych zastrzeżeń i dzięki niemu bardzo fajnie czytało mi się tę książkę.

Trochę irytowała mnie Aarah. Jej wypowiedzi, tok myślenia i brak rozwijania wątków z nią związanych doprowadzał mnie do szału. Być może to dlatego, iż jest to typowa młodzieżówka, choć wydaje mi się, że mimo wszystko jej postać i wątki z nią związane mogły zostać bardziej rozbudowane.

Podsumowując ksiażka jest dobra, tylko ja jestem na nią chyba odrobinę za stara, choć mogłabym rzec, że autorka miała naprawdę fajny pomysł na całą historię i wtedy z pewnością uznałabym ją za jedną z lepszych powieści tego roku, jednak dla mnie jest to książka taka.. pomiędzy XD

Jeśli jesteście ciekawi jej treści to zachęcam do czytania, bo być może tobie ta książka przypadnie do gustu, jeśli natomiast jesteś średnio przekonana co do niej to odradzam.

Uwielbiacie piękne okładki? Przykuwające wzrok i wprost magnetyczne? Czy krzyczą do Was, że musicie je mieć?

Do mnie krzyczą - i to bardzo głośno! I taką właśnie przepiękną okładkę ma “Królestwo Dusz”. Ba, spokojnie można stwierdzić, że nawet piękniejszą niż oryginał. A nie ukrywajmy, nie często się to zdarza.

Ale oprócz pięknego wnętrza, potrzebna jest jeszcze interesującą zawartość. A więc przejdźmy do najważniejszego.

Zapomnijcie o blurbie z książki. Niestety zdradza ON połowę fabuły, więc nie psujcie sobie niespodzianki.

Arrah urodziła się w rodzinie władającą silną magią. Nie jest to nic niespotykanego, wręcz przeciwnie - to raczej osoby, które jej nie posiadają są rzadkimi wyjątkami i są odrzucane przez społeczeństwo… właśnie tak jak Arrah. Brak magii niesamowicie jej doskwiera, a rozczarowujące spojrzenia matki niczego nie ułatwiają. Każdego roku liczy, że w końcu wydarzy się ten upragniony dzień i bóstwo Heka odwiedzi ją, obdarzając swoją uwagą.

W spokojnej dotąd społeczności dochodzi do niepokojących wydarzeń… Wszędzie po mieście krążą chowańce, straszne zwiastuny śmierci, a niewinne dzieci… znikają. Wiele wskazuję, że ktoś może chcieć uwolnić Króla Demona, którego głód dusz jest niezaspokojony. Kiedy znika jeden z bliskich przyjaciół Arrah, dziewczyna postanawia za wszelką cenę go uwolnić. Nawet za cenę lat życia.

Tym co najbardziej rzuca się w oczy przy lekturze “Królestwa Dusz” jest niesamowity, magiczny klimat. Widać tutaj inspiracje afrykańskimi i indiańskimi plemionami, ich rytuałami i obyczajami. Jednak jest to zupełnie inny, na nowo wykreowany świat. Świat, w którym ogromną rolę pełni magia. Bardzo interesujący jest również sam motyw dusz, czyli ka.

Podobały mi się kreacje głównych bohaterów, a szczególnie Rudjeka. Między nim, a główną bohaterką tworzy się niesamowita więź, jednak wszystko jest bardzo delikatne i subtelne. Jednak najciekawszą postacią był bez wątpienia sam Król Demon, o którym chciałabym dowiedzieć się nieco więcej.

A zakończenie! Oh, nic Wam nie zdradzę, ale było takie dobre. Zdecydowanie najlepsza część książki, na którą było warto czekać!