Krok do miłości. Cykl żuławski. Tom 1

Co tu dużo mówić, trzeba przeczytać.

Polecam do tego serię powiślańska!

Do czego doprowadzić może trauma z dzieciństwa? Czy można odciąć się od przeszłości i rozpocząć nowe życie?

Rozczarowanie, ból, cierpienie tak od najmłodszych lat wygląda życie Ewy. Bita i poniżana przez ojca straciła poczucie własnej wartości. Nic dziwnego że kilka miłych słów i gestów spotkanego przez przypadek mężczyzny sprawił że straciła dla niego głowę. Zamieszkała z nim a kilka pierwszych tygodni były niczym bajka. Potem rozpętało się piekło... Ewa z rąk jednego kata trafiła w ręce kolejnego. Żyła złudzeniami. Wybaczała mu wszystko bo go kochała. Po kolejnej awanturze Michał wyrzuca Ewę z domu. Dziewczyna nagle zostaje z niczym. Bez pieniędzy i bez dachu nad głową. Jej jedynym ratunkiem staje się odziedziczony po babci stary dom na Żuławach.

Tymczasem w tej samej miejscowości swój biznes otwiera Kamil. Chłopak ucieka z miasta mając serdecznie dość dotychczasowego życia. Wreszcie może odetchnąć pełną piersią i żyć tak jak chce a nie tak jak chcą jego rodzice. Drogi Ewy i Kamila w pewnym momencie się skrzyżują ale czy ona jest jeszcze w stanie zaufać jakiemukolwiek mężczyźnie?

Powiem szczerze że nie spodziewałam się tak emocjonalnej powieści. Sylwia Kubik napisała powieść pełną cierpienia. Poruszane są tu bardzo trudne i bolesne tematy. Życie w toksycznym związku. Przemoc domowa. Znęcanie się fizyczne i psychiczne. I choć to poruszające tematy to tym razem łezka zakręciła mi się na wątku przebaczenia zmarłej osobie która wyrządziła za życia wiele krzywd. Historia Babci Kamila dała mi sporo do myślenia.

„Krok do miłości” to niezwykle wartościowa powieść która zmusza do refleksji. Daje nadzieję, na to że „po burzy zawsze wychodzi słońce”. Postać Ewy jest tego najlepszym przykładem.

Ewa nie miała lekkiego życia. Najpierw wcześnie straciła mamę, która po prostu zaginęła, potem wychowywana przez ojca despotę marzyła, by jak najszybciej puścić domowe piekiełko. Niestety, trafiła z deszczu pod rynnę. Książę, o którym marzyła, okazał się sadystycznym łotrem, który porzucił ją gdy tylko się znudził. Dziewczyna przypomniała sobie, że gdzieś tam na Żuławach czeka na nią odziedziczony po babci domek, i to tam postanawia zacząć życie od nowa. Ma niewyobrażalne szczęście, że oprócz domu- ruiny, trafia tam na niezwykłych ludzi, którzy okażą jej wiele serca.

Kamil, bohater męski, to młody mężczyzna, który postanawia wyrwać się spod nadopiekuńczych rodzicielskich skrzydeł i zacząć żyć po swojemu. Kupuje ziemię i budynek na Żuławach i planuje otworzyć restaurację. Jeszcze nie wie, że to dopiero początek jego życiowych inwestycji.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, i już wiem, że nie ostatnie. Podobało mi się właściwie wszystko, a już najbardziej to, co pisałam na wstępie.

W tej powieści widać, że autorka jest cudownym obserwatorem. Docenia otaczające ją krajobrazy, przedmioty. Interesuje się ich pochodzeniem, historią, a to procentuje w książkach, bo przemyca w nich ogrom informacji zachęcając czytelników do odwiedzenia tych stron.

Czytając, ja to wszystko widziałam oczyma wyobraźni! Budynki, otulone mgłą pola, ludzi, którzy niegdyś tam żyli.

Sami bohaterowie współcześni są bardzo kontrastowi. Jedni tak jak Ewa i Kamil, szukają schronienia w spokojnym, przyjaznym miejscu, gdzie najważniejsze są uczucia i rodzina. Inni gonią za urodą, bogactwem, żyją z dnia na dzień, przy okazji po drodze depcząc po drodze uczucia i marzenia innych.

Bardzo ważnym wątkiem w "Kroku do miłości" jest przemoc domowa, której znajdziemy tu kilka odsłon. Najpierw terror ojciec dziecko, potem traktowanie Ewy przez partnera, gdzie bita, poniżana znosi to dopóty, dopóki ten jej nie wyrzuci sam. To przerażające jak wiele takich sytuacji dzieje się naprawdę tuż obok z nas. Ilu z nas zna takie kobiety, rodziny... Bardzo jestem wdzięczna autorce za piętnowanie i pokazywanie takich sytuacji, bo dzięki temu gdzieś tam, ktoś wyciągnie pomocną dłoń, ktoś dojrzeje do opuszczenia rodzinnego piekła.

Zaznaczę, że powieść nie jest tylko dramatyczna, oj nie! Jest bardzo ciepła, pełna miłości, ciepła rodzinnego, cudownych rozmów, przyjaźni, a do tego te smaki! Czytając byłam co chwilkę głodna! Pani Sylwio, ja poproszę dokładne przepisy następnym razem ;)

Uczucie, które łączy bohaterów jest delikatne, chwilami bardzo, napisałabym płochliwe, czemu w sumie nie ma się co dziwić po przejściach Ewy. Nie ma tu buchających płomieni namiętności, a delikatne iskierki, które podsycane zaufaniem i szczerością ogrzeją zbolałe serce.

Podsumowując, to ciepła, mądra i bardzo dobrze czytająca się lektura, którą mogę polecić z czystym sumieniem.

W niewielkiej wsi znajduje się osnuty grozą dom. Skrywa w sobie bolesną przeszłość. Każdego bywalca potrafi wykurzyć z krzykiem. Pewnego dnia jednak wszystko ustaje. Nie czuć wszechogarniającego chłodu, ciarek na plecach, a aura, zamiast odstraszać, zaprasza...

Są takie historie, które wciągają od samego początku w swoje odmęty. Pochłaniają całą uwagę, że nie sposób się od nich oderwać do końca. Podbijają serce, przepełniają ciepłem, wrażliwością, niesamowitym klimatem. A w ostateczności potrafią utkwić głęboko w pamięci.

Taką niesamowitą lekturą okazała się najnowsza seria od Sylwii. Ja nią po prostu żyłam. Z wypiekami na twarzy chłonęłam kolejne strony, nie mogąc wprost oderwać się od magii, która mną zawładnęła. Czytając, czułam się jakbym tam była i widziała na własne oczy te niesamowite uroki Żuław, słyszała śpiew ptaków, ożywione rozmowy toczące się w gospodzie, czuła zapachy potraw przygotowywanych w kuchni i tę niezmąconą ciszę niezakłóconą przez żadne hałasy.

Opowieść jest bardzo klimatyczna, ciepła, chwyta za serce. Bohaterowie podobni są do nas samych. Biali, czarni i z odcieniami szarości, z bagażem doświadczeń, pokiereszowani przez los, z marzeniami i planami na przyszłość. Ja odnalazłam z nimi wspólny język, stali mi się bliscy, jak dobrzy przyjaciele, których od wieków nie widziałam, a teraz przyszli mi opowiedzieć swoją historię przy gorącej herbacie. Odczuwałam z nimi ból, rozczarowanie, strach, ale też i radość, miłość, nadzieję. Cieszyłam, kiedy im się udawało i smuciłam, gdy kolejny raz los postanowił im zagrać na nosie. Potrafiłam zrozumieć ich wybory, bolączki, wątpliwości i chęć zmiany. Razem z nimi wkraczałam w nieznane ze strachem, ale i radością na lepszą przyszłość.

To historia odnajdywania miejsca na ziemi, szczęścia, brania życia we własne ręce. O dojrzewaniu, braku akceptacji i zrozumienia. O toksycznej relacji, przemocy, strachu, lęku, ale też i o marzeniach, miłości, przyjaźni, bezinteresownej pomocy. Opowieść pokazuje, że człowiek w każdej sytuacji może otrzymać wsparcie od drugiej człowieka, kiedy ten tego najbardziej potrzebuje. Bo są jeszcze na tym świecie osoby, które mają serce na dłoni. Dajcie się porwać tej niesamowitej, magicznej powieści. Gorąco polecam!

Znacie Cykl Żuławski

Ja poznałam i wprost się zakochałam. Miałam w planach omówić oba tomy w jednym poście ale po prostu się nie da 🤷‍♀️

Dzisiaj wpadam do Was z opinią pierwszego tomu "Krok do miłości"

Poznajcie Ewę, która od zawsze miała pod górę. Życie ciągle rzucało jej kłody pod nogi nie pozwalając zaznać nawet odrobiny szczęścia.

Gdy los całkowicie przypiera ją do muru calkowocie zabierając nadzieję, Ewa postanawia rzucić wszystko i wyjechać na Żuławy.

Powiem Wam, że dawno nie czytałam książki, która już od samego początku porusza tak trudne tematy.

Sylwia zaczyna z grubej rury a następnie powoli stara się prostować wszelkie zawirowania w życiu Ewy, a tego prostowania jest od groma.

Ewa musi zmierzyć się z całym swoim życiem, problemami które towarzyszą jej od dawna al przede wszystkim musi zmierzyć się sama ze sobą i ze swoimi lękami.

Genialny język i ogrom emocji sprawiają, że książkę czyta ekspresowo.

Dostajemy rewelacyjnie skonstruowaną historię o bólu, samotności i braku poczucia własnej wartości, ale mimo tego szokującego początku w całej opowieści widać iskierkę nadziei, autorka sprawia, że razem z główną bohaterką możemy patrzeć w przyszłość bez lęku i mimo wyboistej drogi czekać na uśmiech losu.

Bohaterowie no właśnie to oni odgrywają ogromną rolę w tej historii i to właśnie dzięki nim emocje przekazane przez Sylwoe są tek bardzo realne, że aż możemy je poczuć.

Ogromnym szokiem był dla mnie ogrom nienawiści i pogardy jaką Ewa otrzymała od najbliższych jej osób, czasami sama miałam ochotę wykrzyczeć ból jaki ona odczuwała.

Autorka porusza w książce bardzo trudne tematy z którymi boryka się wiele osób.

Nie możemy oczywiście zapomnieć o pięknych Żuławach, które autorka opisuje w iście magiczny sposób. Krajobraz, kuchnia, ludzie a nawet zwykła mgła (która notabene nie jest wcale taka zwykła) sprawiają, że czujemy się jakbyśmy tam byli.

Aby dokładnie oddać swoje odczucia musiałabym się tu bardzo rozpisać i częściowo poruszyć wiele wątków, które lepiej jest odkryć samemu podczas czytania a szczerze mówiąc uważam, że samodzielne odkrywanie tajemnic bohaterów, poznawanie ich rozterek i emocji to najlepsze co może się nam przydarzyć, dlatego też gorąco i z całego serca polecam Wam Cykl Żuławski jest to seria dla której warto skraść czas.

Sylwia Kubik zyskała kolejną wierną czytelniczkę, która z niecierpliwością będzie wypatrywać kolejnych książek.

„Krok do miłości” Sylwia Kubik

Co przychodzi nam na myśl, gdy patrzymy na powyższy tytuł powieści? Prosta i lekka opowiastka spowita słodką mgiełką, pod którą kryje się szereg przyjemnych momentów. Pewnie jakaś część odbiorców rzeczywiście pójdzie tym tropem. Nic w tym dziwnego, ale czeka ich zaskoczenie. Miłe czy wręcz przeciwnie? Nie mnie oceniać. Osobiście czytając odetchnęłam z ulgą, że Pani Sylwia Kubik nie zaserwowała mi mdłej historii, o której zaraz po lekturze zapomniałabym a próbując przywołać tytuł po czasie, potrafiłabym powiedzieć tylko, że był bardzo lekki i w zasadzie nie znaczący.

Ewę Mętel szukając szczęścia poznaje Michała, fenomenalnego mężczyznę, który może mieć każdą kobietę na skinienie małego palca, ale wybiera właśnie Ewę. Początki są piękne, wręcz idealne. Każdy dzień przy boku ukochanego tylko utwierdza dziewczynę w przekonaniu, że się udało. Udało się wyrwać z domu i pójść zupełnie inną drogą. Uwolnić się od pozostawiającego wiele do życzenia ojca. Niestety to wszystko tylko do pewnego momentu. Gdy mężczyzna osiąga swój cel, czyli rozkochuje i uzależnia od siebie Ewę do tego stopnia, że ta chodzi jak w zegarku, drastycznie zmienia swoje postępowanie. Życie dziewczyny zaczyna przypominać horror. Uwolnienie się, fizyczne i psychiczne, to bardzo trudne przedsięwzięcie. Kiedy jednak kończy się ono sukcesem następuje pustka a po niej nowy, ciężki start w nowym miejscu, z długiem i zerowym kontem. Na Żuławach bez wątpienia jest pięknie. Wieś ma mnóstwo plusów, ale minusy również nie dają o sobie zapomnieć. Ewa naprawdę nie ma innego wyjścia jak tylko porządnie zakasać rękawy i wziąć się do pracy nie tylko tej mającej przynieść korzyści zewnętrzne, ale również wewnątrz niej samej.

„Krok do miłości” jest książką napisaną świetnym, prostym, lekkim językiem. Fabuła może i nie jest nie wiadomo jak skomplikowana, ale to cudne pióro autorki sprawia, że pochłania się historię z zapartym tchem. Mimo iż nie brakuje w niej dramatycznych wątków. Chciałabym to jeszcze raz podkreślić, ponieważ wydaje mi się to istotne.

Życie Ewy pokazuje bardzo wyraźnie, iż zawsze jest wyjście z danej sytuacji. Chodzi o to, by go znaleźć i zebrać w sobie siły, żeby z niego skorzystać. To głęboka w swojej prostocie akcja a przy tym oczywiście bardzo emocjonalna.

Lektura wywołała we mnie wiele buntu i przywiodła wiele buntu w zderzeniu z jakimś wycinkiem z życia głównej bohaterki. Dlaczego? W imię czego? Jak to możliwe? To, co zostało opisane przez Panią Sylwię Kubik powinno być tylko jej wyobraźnią! Niestety tak nie jest, oj nie.

Pierwsza część serii Żuławskiej to również moja pierwsza styczność z piórem autorki i muszę powiedzieć, że pierwsze co pomyślałam po lekturze to to, że recenzja powinna być konkretna bo Panią Sylwię odebrałam jako pisarkę nie owijającą w bawełnę. Nie wiem, czy udało mi się sprostać narzuconemu sobie „przedsięwzięciu”. Może Wy drodzy Państwo odpowiecie mi na to pytanie?

Ewa przebywa w toksycznym i niebezpiecznym związku ze starszym od siebie mężczyzną Michałem. Jest przez niego poniżana, nękana psychicznie i fizycznie. Dziewczyna jest jednak po uszy zakochana w chłopaku i nie wyobraża sobie życia bez niego. Szczególnie, że przez przeprowadzkę została skreślona w oczach ojca i nie miałaby dokąd pójść.

Pewnego dnia, dziewczyna zostaje jednak na lodzie. W tragicznym stanie ląduje w szpitalu. Zaczyna się jej podróż, jej walka o lepsze życie i przyszłość. Ląduje na Żuławach i tam stara się zacząć od nowa.

Marcel Kamil natomiast, pochodzi z zamożnej rodziny, w której zarówno matka jak i siostra chłopaka, to próżne materialistki. Marcel jest jednak inny, praca programisty nie jest jego pasją, marzy o ciszy i spokoju, dlatego pewnego dnia przejeżdżając przez pewną wieś, zakochuje się w niej, kupuje działkę i tak planuje rozpocząć swój biznes.

Samo miejsce, kryje w sobie wiele tajemnic.

Rewelacyjna i lekka książka, która zabiera nas w podróż po Żuławskich polach i łąkach. Pięknie opisane krajobrazy, zaserwowane regionalne potrawy i historyczne ciekawostki. Książka pięknie oddaje klimat miejsca, aż chcę się w nim przebywać i chłonąć każdą chwile, emocje.

Ewa z początku bardzo mnie irytowała swoim zachowaniem, jednak jestem w stanie sobie wyobrazić, że czuła się samotna, bez szans na normalne życie, dlatego tkwiła w czymś co nie miało przyszłości.

Michał to skończony…..wrrr nie będę źle mówić. Wywołał tyle okropnych i bolesnych emocji, że miałam ochotę coś mu zrobić.

Marcel, ah ten Marcel. Przystojny, przedsiębiorczy, zorganizowany, czuły i troskliwy. Czego chcieć więcej?

Antek, chłopak z gospodarstwa. Uczynny i zawsze pomocny, jednak wydaje się być trochę hmm uparty? Okaże się w kolejnej części.

Szczerze zachęcam Was do zapoznania się z książkami autorki. A ja zabieram się za drugą część !

Ewa jest w tarapatach, ciąg nieprzyjemnych zdarzeń doprowadza do tego, że traci wszystko. Postanawia wyjechać na Żuławy do odziedziczonego po babci domu. Pomoc oferuje jej stary przyjaciel jej babki, jednocześnie Ewa znajduje pracę w nowo otwartej gospodzie, której właścicielem jest Kamil. Jakie niespodzianki czekają na Żuławach na Ewę? Czy dziewczyna odnajdzie spokój i szczęście?

Jestem oczarowana tą historią, urzekły mnie opisy krajobrazów Żuław, tym bardziej, że nigdy nie miałam okazji tam być. Dodatkowo te wszystkie pyszności, które przygotowywała w gospodzie babcia Kamila i Pani Rozalia, palce lizać.

Jednak mimo, że mamy tak magiczną i piękna otoczkę, nie oznacza, że w życiu bohaterów również jest tak kolorowo.. wręcz przeciwnie.

Autorka porusza tutaj wiele ważnych w dzisiejszych czasach kwestii, takich jak przemoc fizyczna, psychiczna, manipulacja, brak samoakceptacji, pewności siebie i zaufania.

Ewa mimo tego co przeszła stara się myśleć pozytywnie i szukać nawet w najmniejszych rzeczach plusów. Kamil natomiast szkalowany przez własną rodzinę, postanawia postawić na sobie i swój rozwój, ma wsparcie jedynie w babci Matyldzie.

Kiedy bohaterowie się spotykają zaczyna stopniowo nawiązywać się pomiędzy nimi pewna więź, tylko czy Ewa po tym co przeszła pozwoli sobie na bliskość? Żeby się tego dowiedzieć musicie koniecznie przeczytać wbrew wszystkiemu pełna ciepła i emocji historię dwójki młodych ludzi o walce z przeciwnościami losu, szukaniu własnego miejsca na ziemi, szczęścia i miłości.

Dodatkowo bardzo ciekawi mnie pewien tajemniczy dom i koniecznie chciałabym dowiedzieć się o nim czegoś więcej! Dlatego też, bardzo chętnie sięgnę po drugi tom 😍

„Krok do miłości” Sylwii Kubik to chwytająca za serce historia o nowych początkach, dojrzewaniu, odwadze, wybaczaniu i miłości. Ciepła, otulająca, niosąca nadzieję i przywołująca wspomnienia z wiejskich wakacji u dziadków, ale jednocześnie poruszająca kilka ważkich problemów społecznych, które mimo upływającego czasu wciąż są aktualne.

Ewa – nie miała łatwego dzieciństwa a życie nadal jej nie rozpieszcza. Pewnego dnia ląduje na ulicy, bez dachu nad głową. Z niewielkim plecakiem, reklamówką ubrań oraz rachunkiem za leczenie szpitalne w dłoniach, przypomina sobie o domu, który odziedziczyła po zmarłej babci. Wyjeżdża na Żuławy, aby tam poskładać swoje życie na nowo.

Kamil – dobrze wykształcony i sytuowany mieszkaniec stolicy, który do tej pory „robił, co matka chciała, i miał święty spokój” pewnego dnia przejeżdżając przez Żuławy, „ dostrzegł z drogi ciekawy, choć zrujnowany dom podcieniowy. Nie wiedział, co go w nim zachwyciło, mimo to włączył kierunkowskaz, wjechał na szutrową drogę, z obu stron obsadzoną dorodnymi lipami i … przepadł całkowicie”. Mężczyzna postanawia opuścić stolicę, przenieść się na żuławską wieś i otworzyć gospodę.

Jak nietrudno się domyślić drogi tych dwojga wkrótce się krzyżują. Nie jest to jednak, jak mogłoby się wydawać, kolejna banalna, sielska historia miłosna. „Krok do miłości” to przede wszystkim opowieść o dojrzewaniu głównych bohaterów. Dojrzewaniu do wzięcia odpowiedzialności za własne życie i odwadze do tego, aby żyć tam gdzie chcą i jak chcą.

Choć Ewa i Kamil znaleźli się na Żuławach z zupełnie innych powodów i mierzą się z innymi problemami to obydwoje mogą liczyć na pomoc i zrozumienie. Kamila wspiera ukochana babcia – Matylda, a Ewie oferuje bezinteresowną pomoc przyjaciel zmarłej babci – pan Bronisław. Życiowe doświadczenie, mądrość i troska tych dwojga są dla młodych ludzi niezwykle cenne i pomagają im przetrwać trudne chwile. „Czasem tak niewiele potrzeba, żeby znaleźć ukojenie. Trochę życzliwości, dobre słowo i kubek herbaty potrafią zdziałać cuda”.

Pobyt na Żuławach przywołuje bolesne wspomnienia, z którymi babci Matyldzie, mimo upływu lat ciężko jest się uporać. Za sprawą tej postaci „Krok do miłości” to również historia o trudnej sztuce godzenia się z przeszłością, zapominania i wybaczania.

Autorka stara się uwrażliwić czytelnika na przemoc wobec kobiet i dzieci, samotność starszych ludzi.

Dreszczyku emocji dostarcza wpleciony w fabułę motyw nawiedzonego domu, za którym kryje się romantyczna, choć zarazem tragiczna historia miłosna.

Powieść Sylwii Kubik urzeka pięknymi opisami krajobrazu oraz bogactwa smaków żuławskiej kuchni. Losy wykreowanych przez Autorkę, barwnych postaci fascynują, a lekkie pióro i przystępny język uprzyjemniają lekturę.

Jeżeli lubicie niebanalne powieści obyczajowe mocno związane z określonym regionem naszego kraju, to serdecznie polecam Wam zarówno „Krok do miłości” jak i jego kontynuację.

Ewa

„Tanio ją kupił. Uśmiechnął się cynicznie […] Kilka czułych gestów i pięknych słów, bukiet kwiatów”. Tanio ją kupił, a dziewczynie wydawało się, że chwyciła Pana Boga za nogi, bo przecież ON jest taki przystojny, przedsiębiorczy nie możliwe, że akurat ona mu wpadła w oko, jakie to niezwykłe szczęście, że właśnie ją wybrał. Robi wszystko, żeby mu się przypodobać, żeby był z niej zadowolony. Wszystko. Natomiast człowiek, który wydawał się jej ideałem, jest pozbawiony empatii, byle pretekst, byle drobiazg wyprowadzają go z równowagi i spadają na dziewczynę razy. Cokolwiek by nie zrobiła i tak jest źle. Ona o tym nie wie, że już mu się znudziła, że ON szuka sposobu jak ją wystawić za drzwi, jak pozbyć się jej ze swojego życia. Jest tylko towarem, który trzeba podać dalej i szukać następnego. Dziewczyna nie ma, dokąd wracać. Apodyktyczny i bezduszny ojciec nie chce jej w swoim domu. Pobita trafia do szpitala, za który trzeba zapłacić. Tylko skąd ma wziąć pieniądze, skoro nie ma grosza przy duszy?

Kamil

Wychował się w rodzinie, gdzie prym wiedzie matka. Matka, która jest dzieckiem miasta, urodzonym i wychowanym w stolicy. Jest zachwycona możliwościami, jakie daje miasto, swoją pozycją. Mieszkanie na wsi i pospolite życie bez rozrywek i zakupów w galeriach nie mieści się jej w głowie. Chłopak długo dla tzw. świętego spokoju pozwala rodzicielce decydować o wszystkim, chociaż od zawsze ma wrażenie, że nie pasuje do tej rodziny. Musisz to, musisz tamto, tak się ubieraj, tak się nie zachowuj. Nawet po studiach nie musiał szukać pracy, bo ojciec zatrudnił go w swojej firmie. Zaczyna mieć tego dość. Ciągnie go na wieś do babci Matyldy, ku ogromnemu niezadowoleniu jego matki. Chłopak nie rozumie takiego zachowania. Babcia, to przecież jej mama i powinna ją odwiedzać. Matylda ma tak wiele do zaoferowania, opowiada fascynujące historie, o tym jak dawniej żyli ludzie. Znudzony życiem w mieście i niezbyt zajmującą pracą postanowił uciec z Warszawy. Podczas jednej z podróży służbowych natrafia na Żuławach na zrujnowany dom podcieniowy, którym jest zachwycony od pierwszej chwili. Postanawia wejść w jego posiadanie i zacząć żyć po swojemu.

Dwójka ludzi, którzy chcą zmienić swoje życie. Każde z innego powodu. Pewnego dnia ich drogi się przecinają. Co przyniesie los tej parze z dwóch różnych światów, obarczoną różnymi doświadczeniami i przeszłością? Powieść Sylwii Kubik, to nie tylko historia o rodzącym się uczuciu, próbie poukładania sobie życia pomimo traumatycznych przeżyć, ale jest zapewne pretekstem, do poruszenia bardzo trudnej tematyki. Patologicznego dzieciństwa, braku zrozumienia, toksycznych relacji oraz przemocy fizycznej i psychicznej. Autorka nie szczędzi swoim bohaterom przeciwności losu, ale daje także nadzieję na jego zmianę. Umieszcza akcję w pięknej i malowniczej wsi położonej na Żuławach, która może pomóc im obojgu, odciąć się od przeszłości, stać się ukojeniem i początkiem czegoś nowego.

Tłem tej niesamowitej historii, od której nie można się oderwać, a w której zakochałam się od pierwszej strony jest przyroda Żuław. To miejsce jest wyjątkowe, chociaż tak mało znane. Żuławy kojarzą się z mgłami, wschodami i zachodami słońca oraz wierzbami. Takie krajobrazy poruszają wyobraźnię i serce. Autorka tak przecudnie opisała ten region, że wydawało mi się, że sama tam się znalazłam. Tak pięknie pisze o tym mało znanym zakątku Polski, że czułam się tak, jakbym sama tam spacerowała wśród pól i lasów otoczona niesamowitą mgłą i nieziemską atmosferą tego miejsca.

Autorka ma mnóstwo jeszcze do zaoferowania swoim czytelnikom, podobnie jak Żuławy. Jestem tak zaintrygowana jej opowieścią, że z drżeniem serca i wielką niecierpliwością sięgam po ciąg dalszy.

To powieść z gatunku literatury obyczajowej. Główną bohaterką jest Ewa. Pech chciał, że związała się z niewłaściwym facetem. Początkowo miły, szarmancki i wyrozumiały, rozkochał ją w sobie u szybko zamienił się w prawdziwego potwora. Ślepo zakochana w nim dziewczyna trwa w tym toksycznym związku, a nawet, gdyby chciała go zostawić, nie ma do kogo zwrócić się o pomoc.

Gdy pewnego dnia Michał pobił ja do nieprzytomności i wystawił za drzwi jej życie się zmienia. Zostaje bez pracy, pieniędzy i dachu nad głową. Wtedy pojawia się światełko w tuneli. Przypomina sobie, że odziedziczyła po babci domek na Żuławach. Nigdy nie odwiedzała babci i sama nie wie dlaczego ta zapisała jej cokolwiek w spadku. Nie mając wyjścia Ewa postanawia tam zamieszkać. Nie spodziewa się jaką ruiną okaże się nieruchomość i w jakich warunkach przyjdzie jej zamieszkać...

Kamil z kolei uciekł od miejskiego zgiełku trzy lata temu w tajemnicy przed rodziną postanowił poprowadzić gospodę na wsi. Jego matka - mieszczuch z krwi i kości nie jest w stanie pojąć, jak sym może chcieć mieszkać na wsi i zmarnować sobie życie...

Uwielbiam historie o nowym początku i o szukaniu swojego miejsca. Sama z chęcią przeprowadziłabym się za miasto i zamieniła miejski zgiełk na uroki życia na łonie natury. Cisza, spokój, kominek, ogród...

Podobało mi się, że byliśmy świadkami "dorastania" Ewy. Musiała w końcu ogarnąć się z "tym życiem", zdana samą na siebie... No może nie do końca, bo w końcu zawsze znajdzie się jakiś życzliwy sąsiad, który wesprze w trudnej sytuacji.

Historię, które rozgrywają się w małych miasteczka i wsiach dzielą się głównie na dwie kategorie. Te mroczne, w których zamknięta społeczność ma coś do ukrycia oraz tą, w której można poznać życzliwych i mądrych ludzi. Oczywiście zawsze trafi się jakaś "śliwka robaczywka" 🤭 na to nie ma rady 😊

Od razu pokochałam babcię Kamila za jej dobre serce i życzliwość. Pani Matylda to taka babcia z krwi i kości, która uwielbia swojego wnuka.

Jestem bardzo ciekawa dalszych losów bohaterów. Mam nadzieję, że jutro wrócę do lektury i zaspokoję swoją ciekawość. "Tajemnice z przeszłości" czekają 🤩

Dziękuję serdecznie @wydawnictwootwarte oraz @sylwia_kubik_autorka za możliwość zrecenzowania obu tytułów.

Krok do miłości to moje pierwsze spotkanie z twórczością Sylwii Kubik. Muszę przyznać, ze jestem oczarowana przedstawioną historią. Skomplikowane losy głównej bohaterki wzruszały, ale też budziły we mnie złość. Autorka poruszyła tutaj bardzo trudny temat przemocy domowej. Czytając takie historie zawsze zadaję sobie pytanie, dlaczego kobieta nie opuściła swojego oprawcy wcześniej. Tak jak w przypadku Ewy, zwyczajnie nie mają dokąd uciec. Są finansowo i emocjonalnie uzależnione od swoich partnerów. Jestem przekonana, że gdyby nie decyzja Michała, Ewa tkwiła by w tym toksycznym związku jeszcze długo. Polubiłam tę nieco naiwną młodą kobietę, zaimponowała mi, że na Żuławach za wszelką cenę chce być samodzielna. Podobnie jak Kamil, który przeciwstawił się apodyktycznej matce i żyje po swojemu, realizując swoje pasje i marzenia. Na przykładzie tej dwójki, autorka zwraca uwagę też na trudne relacje rodziców z dziećmi. Nawet w bogatych rodzinach, nie zawsze jest pięknie i kolorowo.⁠

Urzekły mnie bardzo malownicze opisy żuławskich krajobrazów, budownictwa i wyposażenia domów. Z dużym zainteresowanie czytałam historię tych terenów, aż wstyd przyznać, że nie miałam o tym wcześniej żadnej wiedzy. Dodam, że autorka bardzo umiejętnie wplotła tę wiedzę w bieżącą akcję, tak że nawet przez moment nie odczuwałam znudzenia. Dom nawiedzony przez duchy o dodatkowy, intrygujący smaczek.⁠

⁠

Ogromnie się cieszę, że kolejna część cyklu czeka już u mnie na półce!⁠

Kiedy dostałam propozycję zrecenzowania książek @[Adres usunięty]_pisarka od wydawnictwa Otwartego zastanawiałam się nad tym dwa razy. Nie znałam autorki to raz i miałam gorszy czas czytelniczy i byłam ogólnie na "Nie"... jednak coś mnie pchnęło do nich... wiecie jak ja się cieszę, że się zgodziłam?

"Krok do miłości" to piękna historia, która poruszyła moje serce i czytałam ją z zapartym tchem!💚

W książce przenosimy się w zacisze na Żuławy... dzięki pięknym opisom przyrody, oczami wyobraźni mogłam się tam przenieść i być tam razem z bohaterami.

Historia zaczęła się od poznania Ewy. Dziewczyna nie ma łatwego życia. Dzieciństwo ją nie rozpieszczało, a gdy dorosła trafiła na mężczyznę tyrana! Jaka ja byłam zła czytając to jak Michał ją traktował! Bił, poniżał i wykorzystywał pod każdym względem... A ona nie potrafiła się od niego uwolnić. Ciągle myślała, że będzie dobrze😢

Pewnego razu tak jak skatował, że Ewa wylądowała w szpitalu. Od tego dnia jej życie totalnie się zmienia.

Dziewczyna trafia do domku na wsi. Odziedziczyła go po babci. Dom jest zaniedbany, a dach dziurawy. Mimo tego jest jej tam lepiej niż z Michałem. Zaczęła również pracę w nowo otwartej restauracji u Kamila...

Kamil też pojawił się na wsi przez przypadek. Miał dość życia w Warszawie. Ten młody chłopak bezgranicznie kocha swoją babcię i jest dumny z tego, że udało mu się otworzyć restaurację o której marzył...

Intryguje go Ewa, ale dziewczyna nie chce się przed nim otworzyć.

Jak potoczą się losy tych młodych ludzi?

Czytajcie!

Zachęcam!

Warto!💚

Gratuluję autorce pięknej historii! Jestem w niej totalnie zakochana i cieszę się, że dziś będę mogła poznać dalsze losy bohaterów.

"Miłość musi być, ale tylko wtedy przynosi szczęście, gdy jest odwajemniona..."

Kamil zostawia zatłoczoną Warszawę i wybiera się na Żuławy, gdzie spontaniczne inwestuje w ziemię i budowę karczmy. Jest zafascynowany lokalnymi specjałami i okoliczną naturą. Jego decyzje popiera najważniejsza w jego życiu kobieta, czyli... babcia. Ewa za to ucieka, bo musi, nie ma innego wyjścia. Jeśli coś mogło pójść źle, to poszło i tej młodej, niewinnej do bólu dziewczynie nie pozostało już nic innego, tylko rudera na końcu świata. Oczywiście, że ta para się spotka, ale w jaki sposób i co z tego wyniknie, tego musicie się dowiedzieć sami.

To była dla mnie zaskakująco dobra lektura. Pomimo nieraz trudnej i przykrej tematyki, czułam się wypoczęta, odprężona, miałam ochotę czytać tę książkę leniwie, rozkoszować się tą historią. Coś wisiało w powietrzu, taka nadzieja na odwrócenie losu i szczęśliwe zakończenie (chociaż jeszcze nie w tej części, a że mam drugi tom na półce, to od razu zabieram się za kontynuację!).

Świat przedstawiony wydaje trochę bajkowy, ale dzięki temu tak dobrze się w nim czułam. Staruszkowie są mądrzy i pełni współczucia, dzięki ciężkiej pracy można się odbić od dna, a w nieznajomych ludziach można odnaleźć dobro. Nawet te czarne charaktery, które się tutaj pojawią (borze szumiący, ta matka, trzymajcie mnie) są tak naprawdę niegroźne, bo wiemy, że po prostu muszą się pojawić i trochę namącić.

Żuławy są piękną scenerią do tej historii. Autorka postarała się, żeby było je widać w opisach przyrody, wystroju domów, a w szczególności w kuchni. Jeśli jej celem było rozbudzić apetyt na podróż czytelnika do jakiejś regionalnej restauracji w okolicach Malborka to owszem, udało się. Mam ochotę wsiadać w pociąg i jechać, a potem koniecznie wybrać się na spacer po polu.

Bardzo podobał mi się wątek z nawiedzonym domem i przeznaczeniem, które stara się dopełnić w kolejnych pokoleniach. To bardzo romantyczna wizja, która sprawia, że "Krok do miłości" nie jest kolejną powieścią obyczajową, jedną z wielu, tylko jest w niej coś wyjątkowego. Polecam, naprawdę warto sięgnąć po tę książkę!

Oto przed Wami pięknie napisana obyczajówka. Historia, która spowija niczym żuławska mgła. Mimo złych początków, które osobiście mocno mnie przygnębiały weszłam z ogromnym zaciekawieniem w losy naszych bohaterów. Obojga życie nie rozpieszczało. Ewa pochodzi z patologicznej rodziny, w której przemoc i alkohol były na porządku dziennym. Przez to nie potrafiła odnaleźć swojego miejsca na ziemi. Niby wiedziała jakiego życia chce, ale nie potrafiła rozróżnić prawdziwego bezpieczeństwa od tego złudnego, stworzonego po to by zniszczyć. Tak właśnie było w jej toksycznym związku. Bicie, gwałty, poniżanie. Na szczęście potrafiła wstać i uciec. Tym samym pokazała samej sobie, że jest gotowa do zmian, że ma siłę do walki. Schronienie znalazła w domu swojej babki, której nie znała. Warunki w jakich przyszło jej żyć nie jednego by załamały, jednak ona z podniesioną głową podjęła wyzwanie. Może tym razem życie nie skopie jej tyłka, a żuławska wieś sprawi, że nabierze kolorów innych niż szarość. Kamil z kolei wywodzi się z dobrego domu, w którym żyło się na poziomie. Jednak jego toksyczna matka od początku zatruwała jego życie. Ona o wszystkim decydowała. Do jakiej szkoły pójdzie, która praca będzie dla niego najlepsza. Kamil rozgoryczony dotychczasowym życiem postanowił zmienić je, co oczywiście nie dostało aprobaty rodzicielki. Po wielu latach postawił się. Tylko, że ON w przeciwieństwie do Ewy miał kogoś kto w niego wierzył - babcię, którą kochał najmocniej na świecie.

Perypetie naszych bohaterów są poprzeplatane ich tajemnicami rodzinnymi, które swoje korzenie mają w tej małej żuławskiej wioseczce, w której się znaleźli. Muszę przyznać, że to te historie bardzo mnie intrygują. Jestem bardzo ciekawa jak potoczy się los Ewy i Kamila. Jaka dola ich czeka? Wspólna czy nie? Powieść napisana jest prostym i lekkim językiem. Od pierwszych stron chciałam wiedzieć co takiego wydarzy się w tej książce. Czytało mi się ją płynnie, jednym tchem. Mimo początkowego smutku pojawiła się nadzieja, która od połowy książki towarzyszyła do samego jej końca. Powieść ta to historia o marzeniach, wybaczaniu, poszukiwaniu siebie. Wierzę, że wraz z bohaterami dużo jeszcze tajemnic odkryjemy. Jedyny zawód jaki był w tej książce, to ten ze zbliżeniem się naszej dwójki. Wszystko toczyło się niespiesznie, a wątek miłosny wręcz wyskoczył jak Filip z konopi. Był ON do przewidzenia, jednak jego poprowadzenie było takie bez polotu. Ciach bach i już. No zawiodło mnie to. Nie mniej powieść czyta się bardzo dobrze. I jest ona w sam raz na jesienne wieczory z książką i kubkiem gorącej herbaty.

"Krok do miłości" Sylwia Kubik otwiera Cykl Żuławski. Jest to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki i napewno nie ostatnie.

Historia Ewy i Kamila porwała mnie od pierwszych stron. Obydwoje muszą stawić czoła problemom i odnaleźć swoje miejsce na ziemi.

"Wybaczyłaby mu wszystko, zapomniała zaczęła od nowa... Ale ON nie chciał. Nie chciał!".

Ewa to młoda, zalękniona dziewczyna. Poznajemy ją, kiedy tworzy związek z Michałem. Dziewczyna nie dopuszcza do siebie myśli, że wpadła w toksyczny związek, znosi złe traktowanie i nie potrafi uwolnić się od Michała, który ją niszczy i zaniża jej samoocenę. Przemoc fizyczna i psychiczna jest na porządku dziennym. Pewnego dnia zostaje dotkliwie pobita i wyrzucona przez Michała z domu. Gdyby nie pomoc kobiety z parku nie wiadomo, co stałoby się z Ewą. Z poczuciem wstydu, długiem za pobyt w szpitalu dziewczyna postanawia wyjechać na Żuławy. Odziedziczony dom po babci jest w strasznym stanie, ale lepsze to niż bezdomność. Dzięki pomocy sąsiada Bronka dziewczyna próbuje sobie jakoś poradzić. Praca, którą dostała w gospodzie u Kamila ratuje jej życie. Młody mężczyzna, który porzucił życie w stolicy, otwierając gospodę nie spodziewa się tego co przyniesie mu los. Czy Ewa poradzi sobie na wsi i stanie na nogi? Czy Kamil odnalazł swoje miejsce na ziemi? Czy Ewa otworzy się na nowy związek? Czy ta dwójka będzie szczęśliwa?

"Każdy chce kochać i być kochanym. Tylko nie każdemu to dane. I później takie tragedie".

"Krok do miłości" dostarczył mi wielu emocji od smutku, rozczarowania po radość. Cieszę się, że autorka nie bała się podjąć trudnych tematów. Nieprzystępny rodzic, brak dbania o potrzeby oraz emocje wpędziły Ewę w toksyczny związek. Strach o odrzuceniu jest tak silny, że dziewczyna potrafiła siebie obwiniać za wszystkie niepowodzenia Michała. Autorka pokazała jak niewiele potrzeba, aby przekroczyć niewidzialną granicę od miłości do uzależnienia od toksycznego mężczyzny. Jeśli kobieta poświęca się i taci własne ja, jej wnętrze staje się puste. Nie ma już nic do zaoferowania partnerowi,nie jest w stanie pokochać prawdziwie, dopóki sama siebie nie pokocha. Dziękuję Wydawnictwu Otwarte za możliwość przeczytania i zrecenzowania książki, która porwała mnie swoją fabułą. Zakończenie intrygujące, pozostawiające czytelnika z pytaniem "co dalej". Cieszę się że spokojnie mogę poznawać losy bohaterów w kolejnej części,a Wam gorąco polecam sięgnąć po książkę.

Sylwia Kubik w książce „Krok do miłości” rozpoczynającą cykl Żuławski zaprosiła mnie do świata, gdzie bohaterowie szukają swojego miejsca na ziemi. Gdzie obok trosk i zmartwień, obok smutków i problemów za wszelką cenę starają się iść do przodu, podnosić po kolejnych niepowodzeniach i szukać swojego szczęścia…

Autorka na kartach książki przywróciła mi nadzieję i wiarę w drugiego człowieka. Pozwoliła uwierzyć w lepsze jutro i w to, że za kolejnym zakrętem nawet w najtrudniejszym momencie życia znów zaświeci słońce.

Zdecydowanie to książka dzięki której mogłam się oderwać od swoich trosk, zaszyć wieczorem w fotelu pod kocem z kubkiem herbaty w ręku i czytać… Przenieść do malowniczej wsi, gdzie z dala od zgiełku i miejskiego hałasu rozgrywa się akcja książki. Gdzie opisy przyrody przywołują wspomnienie lata, gdzie zapachy kuchni tego regionu powodują, że chciałoby się tam zagościć na niedzielnym obiedzie.

Autorka dowiodła, że nie trzeba komplikować fabuły i stosować sztuczek aby stworzyć wciągającą i wręcz niedokładaną powieść. Czasami wystarczy dostarczyć odpowiednich emocji, szczypty tajemnicy i malowniczych opisów, aby przekazać w ręce czytelnika książkę, która spowoduje, że historia chwyci za serce i dostarczy czytelniczych wrażeń…

Książkę czytałam z dużym zainteresowaniem. Cieszę się, że mogę od razu sięgnąć po drugi tom tej powieści, zagościć w Krasnymstawie i poznać dalsze losy bohaterów…

Mam przyjemność zrecenzować książkę Sylwii Kubik "Krok do miłości " dzięki Wydawnictwu Otwarte .

Jest to moje pierwsze spotkanie z autorką i jej książką i zapewniam nie ostatnie . Autorka porusza trudny temat przemocy . Żadko kiedy ktoś kto tego doświadczył chce o tym mówić, raczej zapomnieć, wyprzeć z myśli...

Ojciec który po zaginięciu mamy Ewy zająć się nią i otoczyć opieką nie interesuje się córką tylko stawia ciągłe wymagania zaglądając do kieliszka i robi awantury .czy to jest normalne raczej nie .Ewa jest zagubiona ,pozbawiona miłości i bezpiecznego domu . Gdy poznaje Michała zakochuje się i myśli że wreszcie jej los odmieni się i wreszcie będzie szczęśliwa. Niestety los nie był łaskawy nie dość że wylądowała w szpitalu to została z wielkim rachunkiem i bez dachu nad głową. Czuła się zagubiona ,samotna i bez perspektyw na przyszłość. Jej świat legł w gruzach . Wszystko zaczyna pomału małymi kroczkami się układać gdy wyjeżdża na Żuławy gdzie ma domek który zostawiła jej babcia w spadku . Czy Ewa znajdzie swoje miejsce na ziemi? Czy znajdzie wokół siebie przyjaznych ludzi przy których będzie szczęśliwa? Jak potoczą się losy Ewy ,kogo spotka na swojej drodze musicie przeczytać i dowiedzieć się sami .

Autorka zachwyciła mnie Żuławskimi smakami ,pięknym krajobrazem i tajemnicami skrywanymi przez mieszkańców. To historia obok której nie można przejść obojętnie, otula nas wrażliwością i zapiera dech w piersiach . Zachęcam wszystkich by przekonali się sami.

Ewa zdecydowanie nie ma ma życiu łatwo. Ojciec znęcał się na nią psychicznie, a jej matką odeszła z dnia na dzień gdy Ewa była dzieckiem. Gdy poznaje Michała ma wrażenie że los w końcu się do niej uśmiechnął. Szybko się w nim zakochuje i przeprowadza do niego, co powoduje iż do domu rodzinnego nie ma już po co wracać. Niestety okazuje się że ukochany jest kimś innym niż myślała. Codziennie jest bita i poniżana. Gdy Michał  wyrzuca ją na bruk została z niczym, bez domu, pracy i perspektyw. Postanawia wyjechać na Żuławy do domu odziedziczonego przez babcie której nigdy nie widziała na oczy. Spotyka tam Kamila który porzucił swoje życie w stolicy i otwiera restaurację na Żuławach.

" Krok do miłości " to pięknie napisana historia, która czyta się jednym tchem. Jest  mądra, wartościowa i ukazuje życie takim, jakie ono jest. Zdecydowanie daje do myślenie, a przy tym niesie nadzieję na lepsze jutro. Autorka porusza tutaj bardzo trudne tematy jak przemoc fizyczną i psychiczna czy toksyczne relacje w jakie można się wplatać. Ale pokazuje również że w około jest  jeszcze dużo dobrych ludzi oraz iż jeżeli tylko uwierzymy w siebie to wszystko jest możliwe. To historia o marzeniach, wybaczaniu, poszukiwaniu siebie i tajemnicach. Autorka wręcz czaruje słowem, a realistyczne i plastyczne opisy powodują,  iż ma się ochotę odwiedzić Żuławy i skosztować tych wszystkich potraw kuchni regionalnej o których możemy przeczytać. Powieść całkowicie skradła moje serce, a czytanie od początku do końca było ogromną przyjemnością.

Pierwsze, co zachwyca, to piękna, klimatyczna, wręcz hipnotyzująca okładka, która mogłaby zwiastować subtelną, romantyczną, wręcz ckliwą opowieść. Pozory jednak mylą, Sylwia Kubik zgotowała swoi bohaterom silne życiowe turbulencje, z jakich otrząsnąć się nie będzie łatwo nawet czytelnikowi. Ta hipnotyzująca opowieść stopniowo zaciska na nim swoje mroczne macki, czyniąc go naocznym świadkiem porażających, niesłychanie bolesnych zdarzeń, dotykających najciemniejszych zakamarków ludzkiej duszy.

Autorka nie boi się trudnej tematyki i jak wspomniałam wcześniej, ani trochę nie oszczędza swoich postaci. Począwszy od trudnego patologicznego dzieciństwa, poprzez brak zrozumienia czy toksyczne relacje, aż do przemocy psychicznej i fizycznej, przekraczającej ludzkie granice. Na całe szczęście, bohaterowie stojący na zakręcie swojego życia, trafiają na piękną, spokojną wieś, która może stać się ich nowym startem, ucieczką od przeszłości, ale też ukojeniem i być może początkiem nowego uczucia. Tylko czy tak mocno pokiereszowana dusza odważy się jeszcze komuś zaufać? I czy można budować związek na niedomówieniach?

Język, jakim włada pisarka, jest niesłychanie przyjemny, błyskotliwy, sugestywny. Wszelkie malownicze opisy działają na zmysły równie mocno, co porażające sceny, mające miejsce w domu Ewy. Powieść angażuje wyjątkowo silnie, czytelnik widzi oczami bohaterów, czuje to, co oni, niemal zapada w otumaniający trans, dlatego przerwanie lektury staje się niemożliwe. Poruszona tematyka i autentyzm, bijący z każdej strony, dosłownie miażdżą psychicznie, po to, by za chwilę ukoić sielskim klimatem i nadzieją, że los zawsze może się odmienić, bo przecież każdy zasługuje na prawdziwe szczęście.

Fundamentem tej przejmującej powieści są doskonale nakreślone postacie. To bohaterowie złożeni, nietuzinkowi, których nie sposób nie pokochać już od pierwszych stron. Najmocniej porusza dopracowany portret psychologiczny Ewy, będącej ofiarą przemocy domowej, żyjącej w wiecznym strachu przed odrzuceniem, zgubionej zbyt silną potrzebą miłości i akceptacji, która doprowadziła ją do całkowitej zguby. Gdzieś z tyłu głowy pojawia się myśl, że nie jest to bynajmniej tylko wytwór pisarskiej wyobraźni, takich kobiet, uzależnionych od brutalnych partnerów jest wiele i niestety, każdej z nich bardzo ciężko zakończyć niszczący związek.

„Krok do miłości" jest boleśnie prawdziwą, wzruszającą, niesłychanie wartościową powieścią, która trafia do najskrytszych zakamarków ludzkiego serca. To słodko-gorzka historia o odnajdywaniu siebie i swojego azylu, ale też klimatyczna, dopieszczona wątkiem paranormalnym, otulająca niczym ciepły koc opowieść o rodzącym się uczuciu i życiu w zgodzie z naturą, pozbawionym konsumpcjonizmu i banalnych wartości. Głęboka, sentymentalna, lecz równocześnie przeszywająca na wskroś, poruszająca bolesną tematykę, a jednak napełniająca serce nadzieję, że każdemu pisane jest szczęście i prawdziwa miłość, fundująca lawinę skrajnych emocji, a zarazem kojąca sielskim, niezapomnianym klimatem. Ta powieść skradnie wasze serce!

"Krok do miłości" to powieść obyczajowa, której akcja rozgrywa się na Żuławach.

Ewa nie jest szczęśliwa. Myślała, że znalazła spokój przy ukochanym mężczyźnie. Jednak sielanka szybko się kończy, a jej facet staje się coraz bardziej agresywny. Kobieta traci pracę, zostaje porzucona i trafia do szpitala. Musi zapłacić za leczenie, ale nie ma pieniędzy. Za ostatnie kilka złotych kupuje bilet i jedzie do domku babci, który jest na Żuławach. Ewa odziedziczyła go w spadku. Na miejscu znajduje pracę w gospodzie, której właścicielem jest Kamil.

Czy na żuławskiej wsi, Ewa znajdzie szczęście i spokój? A może czeka na nią miłość?

Przyznam, że od dawna chciałam przeczytać "Krok do miłości". Byłam jej bardzo ciekawa, bo uwielbiam powieści obyczajowe, które poruszają i nie dają o sobie zapomnieć.

Książka porwała mnie od pierwszej strony. Autorka potrafiła świetnie opisywać uczucia bohaterów. Czujemy, jakbyśmy brali udział w tej historii.

Ewa wiele w życiu przeszła. Nieraz zadaje sobie pytanie, dlaczego spotykają ją ciągle złe zdarzenia. Nikt jej nie szanuje. Nie ma niczego, jedynie, domek na wsi, po babci. Tam leczy rany fizyczne i psychiczne i zaczyna nowe życie.

Mnie bliskie są klimaty polskiej wsi. Tak jak w mieście, nie wszystko jest idealne, ale czas zdecydowanie płynie wolniej. Jest spokój, cisza i niesamowita przyroda. Autorka pięknie odmalowała klimat wsi na Żuławach. A do tego zaznajomiła nas z historią i potrawami tego regionu.

"Krok do miłości" to poruszająca powieść, pełna ciepła, emocji i prawd życiowych. W życiu bardzo ważne jest poczucie bezpieczeństwa oraz dach nad głową. Cudownie jest mieć swoje miejsce na ziemi.

A Wy czytaliście już "Krok do miłości"? Przede mną drugi tom "Tajemnica z przeszłości". Mam nadzieję, że będzie równie dobry.

Kolejna powieść polskiej autorki, która urzekła mnie w takim stopniu, że nie mogę przestać o niej rozmyślać i rozpamiętywać bolesnych przejść głównej bohaterki. To co ta biedna kobieta przeżyła dogłębnie mną wstrząsnęło i zszokowało. Bo jak można być aż tak uległą i bierną osobą, wobec krzywd i okrucieństwa najukochańszej osoby, którą się wręcz wielbi. Przyznam się wam, że czytając o tym łzy kąpały mi jak grochy i kilka razy odkładałam lekturę, by ochłonąć. Skrajne emocje aż mnie dusiły i pozbawiały tchu. Byłam tak wściekła, przerażona i miałam mordercze myśli. Gdybym dorwała tego kata to już by ON wylądował w szpitalu.

Początkowo Ewa mnie irytowała, po mimo, że było mi jej żal, jednak później zyskała w moich oczach. Wyjazd na Żuławy do domku po babci odmienił ją i nareszcie została kobietą niezależną, która powoli stawała na nogi. W dużej mierze pomogli jej dwaj życzliwi przyjaciele Kamil i Antek, którzy podjęli walkę o jej poranione serce.

Czy któryś z mężczyzn rozgrzeje w Ewie uczucia? Czy ta dziewczyna potrafi zawalczyć o swoje szczęście? Czy sprzeciwi się rodzinie? Czy wreszcie zacznie czerpać radość z życia i stanie się niezależna?

Ta genialna powieść zachwyca swoją niebanalną historią, przecudownymi opisami krajobrazu i świetnie wykreowanymi postaciami. Tajemnicza aura, nawiedzony dom i nostalgiczna opowieść o Matyldzie, która wiele przeszła w swoim życiu, dodają tej pozycji atrakcyjności.

Autorka cudownie pisze lekkim i przystępnym stylem, o uczuciach tych dobrych jak i złych, o bezinteresownej dobroci ludzkiej, o przemocy psychicznej i fizycznej oraz o codzienności. Fabuła jest prosta, toczy się wolnym tempem, jednak dynamiczne wątki nie pozwalają nawet na chwilę nudy. Na mój podziw zasługuje również prześliczna okładka, która zachęca do czytania.

Ujęła mnie za serce ta opowieść i zmusiła do głębszych przemyśleń. Jestem przekonana, że zainteresuje was w takim stopniu co i mnie. Dlatego zachęcam do sięgnięcia po tę książkę. Pozwólcie się porwać tej sielskiej historii, która daje nadzieję i przesiąknięta jest pozytywną energią. Gorąco polecam!

"Krok do miłości" – ten tytuł mnie zmylił. To nie jest historia miłosna pięknej dziewczyny (może nawet podobnej do tej z okładki książki). To opowieść pełna wzruszeń z wieloma wątkami, które łączy postać Ewy – młodej kobiety, która w życiu doświadczyła wiele zła.

Sytuacja, w której się znalazła sprawia, że można docenić tak prozaiczne rzeczy, jak szampon do włosów, szalik czy łóżko. W tej książce nie znajdziecie bajkowej zmiany, którą Ewie przynosi los, ale jej własne starania, by doprowadzić do stabilnego życia.

Te pozostałe wątki to między innymi historia opuszczonego domu, w którym podobno straszy czy smutna historia babci Matyldy i próby pogodzenia się z przeszłością.

Osobnym bohaterem powieści są Żuławy. Wiedza, którą tak naturalnie dzieli się Sylwia Kubik z czytelnikami świadczy o tym, że Autorka bardzo dobrze zna te rejony i są jej one bliskie.

"Krok do miłości" to moje pierwsze spotkanie z Sylwią Kubik. Autorka ma niezwykły dar opowiadania, który sprawił, że przepadłam w tej lekturze od pierwszych stron. Z tej powieści, pomimo wielu bolesnych, mrocznych i wzruszających momentów, bije dużo ciepła i dobrej energii.

Autorka podarowała nam historię, w której dobro przeplata się ze złem. Pokazuje jak wiele czasami trzeba włożyć pracy, by odmienić swój los. I nie chodzi tu o pracę fizyczną, ale sposób myślenia o sobie. Dać sobie szansę by uwierzyć, że jesteśmy w stanie drobnymi krokami wprowadzać zmiany w postrzeganiu nas przez inne osoby. Bardzo ważna jest tu asertywność i empatia. Jest to historia o przebaczaniu, miłości, przyjaźni, ale też toksycznych związkach, wykorzystywaniu ludzi.

“Krok do miłości” jest historią przepełnioną całą paletą emocji, od negatywnych do pozytywnych. W niektórych momentach miałam ochotę potrząsnąć Ewą i krzyknąć jej “dziewczyno ratuj się, nie daj się poniżać”, “uwierz w siebie, a poradzisz sobie z każdą przeciwnością losu”! Ale dobrze tak mówić, gdy jest się postronnym obserwatorem. Jeżeli samemu jest się zaangażowanym w daną sytuację, to nic nie jest proste. Często własne emocje i chęć przekonania siebie, że wcale nie jest tak źle, można wytłumaczyć tylko tak, że działa jakiś mechanizm. Mechanizm, który ma sprawić, że ofiara żyje w iluzji i nie dopuszcza do siebie prawdy.

W książce znajdziecie opisy poszczególnych regionalnych potraw. Ja czytając o nich, miałam ochotę sprawdzić przepis i zrobić takie danie. Nie zabraknie kilku ciekawostek o historii Żuław, w tym architekturze.

Żałuję tylko jednego, że powieść skończyła się w takim momencie, że byłam zła. Czułam się, jakby ktoś przerwał mi czytanie. A ja chciałam dowiedzieć się tylu rzeczy. Wiele pytań pozostało bez odpowiedzi. Na szczęście 1 września ma ukazać się drugi tom “Tajemnica z przeszłości”, który chętnie przeczytam.

„Każdy chce kochać i być kochanym. Tylko nie każdemu jest to dane.”

Dzieciństwo Ewy było koszmarem, pewnego dnia jej mama zaginęła, od tego czasu ojciec traktował ją jak zło koniecznie. Bita, poniżana, została poddana swoistej tresurze, z której wyniosła niskie mniemanie o sobie i brak wiary we własne możliwości. Po poznaniu Michała, myślała, że w końcu odnajdzie upragniony spokój i szczęście. Niestety ten okazał się jeszcze gorszy od ojca. Traktował Ewę jak swoją własność, na każdym kroku znęcał się nad nią fizycznie i psychicznie, a ona zapatrzona w niego, zakochana wszystko mu wybaczała. W pewnej chwili jej życie ponownie się zawaliło. Michał kolejny raz ją pobił i wyrzucił z domu. Dziewczyna trafia do szpitala, zostaje z niczym, bez dachu nad głową, bez pracy, z rachunkiem za szpital. Zrozpaczona i załamana przypomina sobie o spadku, jaki zostawiła jej babcia. Zdesperowana, nie mając pojęcia, co ją tam może spotkać wyrusza w nieznane, na Żuławy. Czy w końcu odnajdzie spokój i zacznie się cieszyć z życia? Na jej drodze staje Kamil, właściciel gospody, w której Ewa znajduje pracę i któremu wpadła w oko. To energiczny, młody mężczyzna, wbrew apodyktycznej matce kupił dom na Żuławach i tam się osiedlił. Jest i Antek chłopak z sąsiedztwa, któremu Ewa podoba się coraz bardziej.

Tutaj każdy poczuje się jak u siebie. Tak po prostu jest. Pani Sylwia ukazała nam pokomplikowane relacje międzyludzkie, wzajemne zależności, złożoność ludzkiej natury. Przeszłość idealnie miesza się z teraźniejszością, chwile złe z dobrymi, radość ze smutkiem. Dom rodzinny, brak oparcia w najbliższych, przemoc, toksyczny związek. Niskie mniemanie o sobie, brak wiary we własne możliwości. Trudne decyzje i ich konsekwencje. Szukanie swojego miejsca na ziemi. Ciężka praca, która niesie ukojenie i spokój. Trudna droga do wybaczenia. Intrygujący wątek o nieszczęśliwej miłości i tragicznej historii Wacława, dom, w którym straszy…

Żuławy – muszę przyznać, że nigdy tam nie byłam – po przeczytaniu książki nabrałam ogromnej ochoty, aby tam wyruszyć. Pani Sylwia barwnie, plastycznie ukazuje nam klimat i piękno tamtych okolic, majestat przyrody. Do tego potrawy regionalne, aż czułam ich aromat. W całość idealnie wplecione wątki historyczne, które podnoszą walory tej niesamowitej powieści i dają nam ciekawe spojrzenie na ludzi, którzy tam żyli i żyją.

Powieść całkowicie skradła moje serce. Czytanie od początku do końca było ogromną przyjemnością, niespodzianką, chwilami zaskoczenia i wzruszenia. Mądra, wartościowa, ukazuje życie takim, jakie ono jest. Daje do myślenie, nie pozostawia obojętnym, niesie nadzieję na lepsze jutro. Już z niecierpliwością czekam na kontynuację. Polecam z całego serca, Tatiasza i jej książki :)

.

Pełna pasji, wytrwałości, szukania siebie historia z Żuławami w tle. Jest to pierwsza część serii, która zapowiada się naprawdę fenomenalnie. Lekkie pióro autorki jest tu dodatkowym atutem. Czyta się szybko, przyjemnie i ciężko się od niej oderwać.

.

Historia opisana w tej książce jest nietuzinkowa. Zahacza o poważne problemy jakimi są przemoc fizyczna i psychiczna, brak akceptacji w rodzinie, brak samoakceptacji. To nie jest słodka historia. Jest to powiedziałabym pełna nadziei opowieść z gorzkim początkiem. Chciałabym więcej takich połączeń.

.

Ewa od niepamiętnych czasów pragnie akceptacji, miłości, spokoju,troski. W domu, gdzie od wielu lat była sama z bezwzględnym ojciec nigdy tego nie zaznała. Pierwsza miłość miała być tą na zawsze, jednak co zrobić kiedy rzeczywistość okazuje się brutalnie inna?

.

Kamil jest kochającym spokój, wiejskie klimaty, tradycje młodym mężczyzną. Życie w Warszawie, gdzie matka wiecznie niezadowolona nie daje mu żyć totalnie go wykończyło. Kiedy jako informatyk przyjeżdża na Żuławy zakochuje się w tym miejscu i postanawia osiąść tam i założyć własny biznes.

.

Historie tej dwójki splotą się w tych pięknych okolicach. Obserwowanie tych wszystkich relacji jest dla czytelnika czystą przyjemnością. Mam nadzieję, że sięgnięcie po "Krok do miłości" bo warto.

Czasem ktoś pyta: dlaczego czytasz tyle obyczajówek? Co takiego ma w sobie ten gatunek, że po takiej ilości przeczytanych powieści, nadal czujesz do niego miętę? Zazwyczaj wtedy odpowiadam pytaniem na pytanie: czytałeś jakąś? Przeważnie odpowiedź jest przecząca. Wtedy ja zaczynam mówić o walorach książek obyczajowych, opisywać wrażenia po ich lekturze, podkreślać wszystko to, co mnie do nich ciągnie. Teraz kiedy ktoś zada mi to pytanie, polecę mu sięgnąć po „Krok do miłości” Sylwii Kubik, która stanowi esencję obyczajowych smaczków, że tak się wyrażę.

Nowa powieść autorki to jedna z tych książek, które wywołują w nas wiele skrajnych emocji. Autorka stopniowo wprowadza czytelnika w fabułę. Zaczyna od gniewu i strachu o losy głównej bohaterki. Bunt, który się w nas rodzi, każe potrząsnąć Ewą. Czujemy, że musimy coś zrobić do momentu, kiedy orientujemy się, że nie możemy, bo to przecież fikcja literacka... Zaraz wtedy przychodzi refleksja, że ta postać utożsamia jedną z wielu kobiet, które w ciszy odbijającej się od czterech ścian, przeżywają domowe piekło. Zaciśnięta pięść, podłość, upokorzenie, słowa, które ranią bardziej niż każdy zadany cios. Wykorzystana, poniżona, zniszczona... Porzucona niczym szmaciana lalka, której w zasadzie nikt nie chce, nikt nie potrzebuje... Tak ciężko się podnieść po upadku, zwłaszcza jeśli doprowadza nas do niego ktoś, kogo kochamy... Sylwia Kubik zaczęła swoją opowieść mocnym uderzeniem, które otrzeźwia czytelnika na samym początku lektury. Czytelnika, który spodziewała się sielskiej historii, jednej z wielu opowieści, które niosą ze sobą jedynie pozytywne emocje. I bardzo się cieszę, że tak właśnie postanowiła rozpocząć "Serią żuławską", bo pokazała tym samym, że powieści obyczajowe mają moc. Być może ktoś, kto przeczyta o losach Ewy, rozejrzy się w poszukiwaniu kobiety, która potrzebuje pomocy. Być może będzie to kolejna ofiara przemocy domowej, która zrozumie, że żadna miłość nie jest warta tego, aby dać sobą pomiatać...

Jednak „Krok do miłości” to nie tylko powieść, która porusza trudny temat społeczny. To także otulająca, pełna aromatów żuławskiej kuchni opowieść o szukaniu swojego miejsca na ziemi. Dla każdego z nas oznacza ono coś innego. Dla jednych jest to miejsce, któremu daleko do luksusu, ale które daje nam poczucie bezpieczeństwa. Dla kogoś innego to miejsce, które jest spełnieniem marzeń, które sprawia, że czujemy, iż znaleźliśmy naszą prywatną oazę. Każdy go potrzebuje, ale nie każdy wierzy, że w końcu na nie trafi. Ważne jest, aby nie tracić nadziei i dać sobie szansę na nowy start, na to, aby zapuścić korzenie.

Podsumowując:

Sylwia Kubik stworzyła powieść, która sprawia, że mamy ochotę rzucić wszystko i... wyjechać na Żuławy. Spróbować aromatycznej kuchni, rozsmakować się w lokalnej tradycji. Ogrzać się w cieple domowego ogniska, stworzonego przez Kamila, którego gospoda zdaje się przystanią dla życiowych rozbitków. Powieść, która udowadnia, że nawet wtedy, kiedy myślimy, że życie nie ma nam już nic dobrego do zaoferowania, to zawsze należy mieć nadzieję. Na lepsze jutro, na pomocną dłoń wyciągniętą bezinteresownie w naszym kierunku. Na to, że karta losu się odwróci i zaserwuje nam asa z rękawa. Ciepła opowieść o miłości, która może być szansą na nowy start i porzucenie balastu trudnej przeszłości. Czekam niecierpliwie na ciąg dalszy. Polecam!

Zamykam oczy.

W pośpiechu odnajduję najpotrzebniejsze rzeczy i wkładam do walizki. Nie sprawdzam, czy wzięłam wszystko, nie ma na to czasu.

Wyjeżdżam na urlop.

Urlop na Żuławach. Żuławach, które mienią się wszystkimi odcieniami zieleni. W których zapach regionalnych potraw drażni nos i niemal ciągnie do Gospody. Żuławach, które swoim urokiem i klimatem sprawiają wrażenie miejsca idealnego. Miejsca, które nas uspokoi, ukoi, pocieszy. Które pozwoli zapomnieć o wszystkim, co złe.

Gwałtownie otwieram oczy. To nie będzie idealny urlop. To nie będzie idealna opowieść o szczęśliwych ludziach.

Widzę jej uśmiech przez łzy. Widzę jej siniaki na ciele. Widzę jej zmartwioną minę, jej smutek, jej rozpacz. Widzę niedowierzanie malujące się w jej oczach. I w końcu widzę gniew. Na niego. I na siebie. Widzę i czuję ból, złość, bezradność. Czuję, ale wierzę, że to nie koniec. Że to dopiero początek.

Widzę jego nadzieję. Jego determinację, siłę, wolę walki. Jego przyjemne, ciepłe spojrzenie.

Widzę jego stanowczość, kiedy wbrew najbliższym decyduje się zrobić krok ku szczęściu.

Widzę ją i jego. I wszystkich innych dookoła. Ludzi złych, podłych, chciwych. Ludzi, którzy własne potrzeby stawiają na pierwszym miejscu. Którzy nie liczą się z drugim człowiekiem.

Ale widzę też ludzi o dobrym sercu. Pomocnych, życzliwych, szczerych. Ludzi, którzy roztaczają wokół siebie ciepłą, pełną radości aurę.

Widzę prawdziwość.

Bo taka właśnie ta historia jest.

Prawdziwa.

Ukazująca słodko-gorzkie realie życia.

Świetna, wciągająca, niesamowicie przyjemna i klimatyczna książka, która porusza ważne życiowe problemy. To niełatwa opowieść o życiu. O problemach. O codzienności. O decyzjach, które podejmujemy.

Polecam! Już czekam na kolejny tom!