Kraina z jedwabiu. Royal. Tom 2

Jestem zła. Jestem bardzo zła. Jestem wręcz bardzo bardzo bardzo zła. A dlaczego?

Hmmm pewnie dlatego, że chce kolejny tom! Już, zaraz, teraz, natychmiast!

W sumie to ja nie chcę... ja go wręcz pożądam!

Lekka, przyjemna pełna spontaniczności i intryg.

Wciągająca i porywająca kontynuacja "Królestwa ze szkła".

Tatiana i Philip hmm wybuchowa para... raz ona chce raz nie, raz ON chce raz nie :D uwielbiam ich :D

Dlatego z czystym sumieniem polecam tę lekką, bajkowa przygodę:)

Tatiana wciąż jest w Wyborze, wciąż rywalizuje o względy młodzieńców, a tak naprawdę jednego z nich... Czy to możliwe, aby od tak po prostu zakochać się w kimś, kogo się praktycznie nie zna?

Kandydatki mają do wykonania pierwsze zadanie, z którym nie każda może sobie poradzić, na szczęście główna bohaterka ma plan i dodatkową parę rąk, którym ufa.

Cała sytuacja staje się jeszcze bardziej skomplikowana, kiedy do gry wkraczają prawdziwe uczucia, których nie da się udawać, ani zapomnieć...

Pierwszy pocałunek powinien być czymś wyjątkowym, przyjemną chwilą, którą z miłą chęcią się wspomina, nie ulotnym momentem w bibliotece, a później wizji wychodzącej po nim osoby...

Życie w zamku nie jest łatwe... Szczególnie w tę pamiętną noc... a może właśnie niepamiętną? Bo jak można pamiętać coś, czego się nie pamięta? Można mieć przeczuje, ale co jeśli nigdy nie dowiemy się tego, co kiedyś widzieliśmy i co mogłoby nam pomóc w uchronieniu siebie jak i innych.

Niedługo odpadną pierwsze kandydatki... Zawierając układ z jednym z młodzieńców, Tatiana była pewna jednego... Wraca do domu...

Cała recenzja na ---> [Adres usunięty]

Recenzja pochodzi z bloga: [Adres usunięty]

Reality show trwa dalej!

Przed kandydatkami pierwsze zadanie i odziwo Tatiana, główna bohaterka, wcale się go nie obawia. Głównie dlatego, że miała z tym czymś już wcześniej do czynienia.

Z kolei chłopcy zaczynają zapraszać dziewczyny na pierwsze randki. Claire, przyjciółka Tatiany podczas wyborów, jest wniebowzięta, kiedy się dowiaduje, że jej zauroczenie jest odwzajemnione.

A co z naszą główną bohaterką? Wkurza się na Philipa, który wciąż jest dupkiem. Raz ją przyciąga do siebie, otwiera się, by za chwilę powiedzieć, że jest beznadziejna i ją odrzuca. A ona się w nim powoli zakochuje i ciężko jest się jej do tego przyznać. Jednak ciało ją zdradza, ale co z tego, skoro Philip sam się nie może zdecydować? Raz ją całuje, a za chwilę, że tak nie może być. Sama się na niego wkurzyłam. Jest niezdecydowany, ale możemy się domyślić, że coś jest na rzeczy. Jest rozdarty, bo chciałby, aby Tatiana była jego, ale coś go w rzeczywistości powstrzymuje. Zauważamy, że coś ukrywa, że nie jest całkowicie szczery.

W dodatku któryś z chłopców też jest zainteresowany dziewczyną i dochodzi nawet do rękoczynów! Chociaż jakby nie patrzeć to wszyscy ją lubią, a trójce się podoba.

Pewnej nocy coś się dzieje, czego świadkiem jest Tatiana. Viterra na tym cierpi, Tatiana jest pewna tego, co widziała. Niestety, spada z dachu, co kończy się niemal tragicznie. Po odzyskaniu przytomności wypytuje się o to zdarzenie, ale wszyscy utrzymują, że był to deszcz meteorytów (specjalnie nie zdradzam wszystkiego, musicie przeczytać sami!). Oczywiście Tatiana się z tym nie zgadza. Po przebudzeniu odkrywa, że nie pamięta, co się wtedy wydarzyło. Pamięta jedynie wszystko do konkretnego momentu. Czyżby ktoś zadbał o to, by wymazać jej pamięć?

Dziewczyna jest przekonana, że wraca do domu, bowiem ogłaszane są wyniki dotyczące zadania oraz tego, z kim się wszyscy pożegnają. No i oczywiście w takim momencie książka musi się kończyć! Już mamy czytać o wynikach a tu koniec! Aż rzuciłam książką :D Autorka znów stosuje zabieg zakończenia w takim momencie!

Ta część podobała mi się zdecydowanie bardziej niż pierwsza. Nawet się wciągnęłam i czytałam z zapartym tchem. Nie ma co porównywać tej serii do Rywalek. Jest trochę podobieństw, ale rządzi się swoimi prawami. I już wiem, że z pewnością przeczytam pozostałe tomy. Nie mogę się doczekać!

Pierwsza część serii Royal to było zaledwie wprowadzenie do świata Veritty oraz show, do którego kandydatki dopiero starały się zaaklimatyzować, wzdychając i robiąc maślane oczka do czterech młodzieńców, a bo nuż jeden z nich może być tym prawdziwym księciem.

Druga część to już moment, kiedy dziewczyny są przygotowywane do pierwszej konkurencji, a ma nią być skopiowanie klucza do serce księcia - jakkolwiek to brzmi.

Tatiana nadal nie potrafi się odnaleźć w pałacu. Jest wciąż obserwowana przez kamery i książąt, a do tego nielubiana przez inne konkurentki. Nadal nie ma pojęcia, co tu robi, a kłamstwa i sekrety oraz niedomówienia książąt sprawiają, że młoda dziewczyna ma ochotę powrócić do swojego miasteczka, zamieszkać z siostrą i z jej mężem oraz wieść spokojne życie, zanim to tutaj, wciągnie ją w swoje czeluście. Pewnego dni życiem mieszkańców pod Kopułą wstrząsa, co sprawia, że dziewczyna zaczyna wątpić czy życie po drugiej stronie aby na pewno wymarło.

Autorka kolejną część ponownie zakończyła w takim momencie, że miałam ochotę czymś rzucić. Dlaczego? Bo ma być ona w Polsce dopiero we wrześniu.

Miałam nadzieję, że będzie tu więcej akcji niż w poprzedniej części, ale autorka po raz kolejny utrzymała ją na tym samym poziomie, co w "Królestwie ze szkła". Jednak tę książkę również przeczytałam z przyjemnością. Zaczarował mnie baśniowy klimat, zaczarowali mnie bohaterowie - chociaż nie wszyscy. Phillip nadal mnie irytował: nie wiedział czego chce, wysyłał Tatianie sprzeczne sygnały, raz był miły, by za chwilę znów rzucić fochem. Za to polubiłam Henrego oraz Fernarda. Pierwszy jest słodki, szczery i miły, a drugi to zabawny typ dobrej wróżki, która chce dla swoich przyjaciół dobrze. Charles nadal pojawia się najmniej, więc o nim trudno mi cokolwiek powiedzieć.

Jeśli chodzi o główną bohaterkę to jej zachowanie waha się pomiędzy dojrzałością, a dziecinnością. Nie oszukujmy się - ma ona 17 lat, a to taki trochę pokręcony wiek i autorka świetne to okazała. Aby lektura tej książki nie była dla kogoś irytująca, warto patrzeć na jej postać z przymrużeniem oka. Dziewczyna mimo to nadal ma moją sympatię, bo nie straciła swojej zadziorności, siły i ciętego języka. Jest szczera, odważna oraz lojalna.

"Royal. Kraina z jedwabiu" to jak jej poprzedniczka, powieść napisana w lekkim i przyjemnym stylu, która nie raz rozbawi czy zasmuci. Mogłaby być lepsza, ale jest idealna na odmóżdżenie, spokojny wieczór lub wtedy, kiedy szukamy czegoś na raz. Nie zabraknie tu też sekretów, tajemniczej postaci, która jakby skrywa się za zasłoną fabuły oraz dziwnych zdarzeń, które każą wątpić w to, co do tej pory wierzyła Tatiana. Naszą główną bohaterkę czekają miłosne rozterki, ale również spotka ją coś bardzo dziwnego. Jak sobie poradzi, kiedy tajemnice przybiorą na sile?

Chcesz zostać księżną? Musisz najpierw przejść kilka wyzwań i zdobyć względy czterech kandydatów, który każdy z nich może być prawdziwym księciem. Zawziętość, zazdrość i pierwsze zauroczenia. A pośród tego jedna kandydatka, która tego nie chce i najchętniej wróciłaby do domu i zapomniała o całej sprawie. Jednak musi grać swoją rolę, bo ciotka musi uwierzyć, że walczyła do końca. Tylko jak to się skończy? Jakie będzie pierwsze zadanie? Czy dziewczyny odkryją tożsamość prawdziwego księcia? Czy coś grozi mieszkańcom Viterry?

Nie mogłam się doczekać aż ta część wpadnie wreszcie w moje łapki! Byłam bardzo podekscytowana tym, jak dalej potoczą się losy Tatiany, czy w końcu coś się wyjaśni. A tu proszę dostałam jeszcze więcej zagadek, więcej intryg i mam po tej lekturze jeszcze więcej pytań! ( coś czuję, że będę wylewać dużo emocji przy tej recenzji)

Kraina z jedwabiu jest genialną kontynuacją. Jest w niej jeszcze więcej niewiadomych, tajemniczych wydarzeń i zachowań bohaterów. Ciężko przewidzieć co się za chwile wydarzy. Autorka co chwila czymś zaskakuje. Nie wiem jak ona to robi, ale jeszcze bardziej chce poznać kontynuację i nie wiem jak jak wytrzymam do momentu wydania kolejnego tomu!

Co do bohaterów to nie wiem jak mam ich dla Was opisać. Problem polega na tym, że tutaj z każdą kolejną stroną poznajemy nowe oblicza bohaterów, którzy zaskakują w niektórych momentach. Poza tym autorka tak wszystkimi bohaterami kręci i mąci, ze naprawdę nawet nie mam podejrzeń, który może być prawdziwym księciem. Co chwila ci chłopacy robią coś, co sprawia, że szybko zmieniam zdanie. Jestem ogromnie ciekawa wielkiego finału i wyjaśnienia wszystkiego.

Co mogę jeszcze powiedzieć? Książkę czyta się z zawrotną prędkością. Mi udało się ją pochłonąć w jeden dzień. Czyta sie to bardzo lekko, przyjemnie, a jednocześnie z zapartym tchem przewraca się kolejne strony by poznać odpowiedzi. No i zakończenie. TAK SIĘ NIE ROBI! NIE W TAKIM MOMENCIE! Tak, jestem zbulwersowana i to bardzo. Czekałam na ten moment długo, a tu autorka w ostatniej chwili mi zakończyła książkę. Kurde jedno zdanie więcej i ja byłabym szczęśliwszym i spokojniejszym człowiekiem, który w mniejszych nerwach czekał na kolejny tom. Teraz będę zachodzić w głowę jak to się dalej potoczy.

Podsumowując Kraina z jedwabiu to świetna kontynuacja. Pełna akcji, intryg i zaskoczeń. Przy tej książce z pewnością nie będziecie się nudzić. A przez zakończenie będziecie chcieli wyrywać sobie włosy z głowy i rzucać książką o ściany (moja skończyła na podłodze, ale ciii). Także koniecznie sięgnijcie po tą kontynuację! Nie zawiedziecie się.