Kozioł. Wielkie Litery

Gdy biorę do ręki książkę, zawsze najpierw przyglądam się okładce i czytam wszystko, co zostało na niej napisane - blurby, opis, ewentualnie biogram autora i fragmenty powieści na skrzydełkach. Nie przywiązuję jednak do tego zbyt wielkiej wagi, wiadomo, że marketing rządzi się swoimi prawami i wszystko da się ładnie opakować. Muszę jednak przyznać, że hasło "najlepszy debiut kryminalny tego roku" działa na moją wyobraźnię podwójnie, w końcu kocham debiuty i kryminały.

"Kozioł" zainteresował mnie nie tylko przez świetną otoczkę promocyjną stworzoną przez wydawnictwo, ale też dlatego, że ta powieść miała nawiązywać do sprawy Józefa Cyppka. Czytałam już świetną książkę na jej podstawie i tutaj liczyłam na to samo. Niestety najlepsza okazała się być okładka, treść była z zupełnie innej bajki.

Zawsze interesowała mnie historia naszego kraju, zwłaszcza ta najbliższa, czyli z XX wieku, fascynują mnie też ciekawostki o różnych miastach, więc teoretycznie "Kozioł" powinien mnie zachwycić. Nie stało się tak, bo nijak nie łączyło mi się to wszystko w całość. Ta powieść jest przeładowana wątkami, jakby autor chciał tu wrzucić każdy pomysł, który przyszedł mu do głowy, zamiast zostawić coś na kolejne książki. Przez to trudno mi było odnaleźć kryminał w tym kryminale, zresztą stylistka była bliższa raczej horrorowi.

Nie mam uwag do stylu autora. Nie kupiła mnie ta historia ani sposób jej opowiedzenia, ale warsztatowo było bez zarzutu, bez koszmarków językowych czy sztuczności w narracji. Co więcej autor pokusił się nawet o udane zabiegi wprowadzające elementy gwary lwowskiej czy języka niemieckiego i to także wypadło naturalnie. Podobnie jest z wiedzą Przemysława Kowalewskiego na temat historii i Szczecina - jest po prostu imponująca.

"Kozioł" to debiut udany od strony technicznej, choć mnie fabularnie zupełnie nie porwał. Po przeczytaniu tej książki zdecydowałam się, że jeszcze ją przesłucham zanim podzielę się moją opinią, ale jednak ponowna lektura jej nie zmieniła. Za dużo tu wszystkiego, zabrakło tylko kryminału. Potencjał Przemysław Kowalewski na pewno ma, więc sprawdzę jego kolejną powieść.

Moje 5/10.

Fabułę swojej powieści Przemysław Kowalewski oparł na dwóch liniach czasowych. Wątek z 1946 roku mrozi krew w żyłach, a ten z 1957 intryguje i wciąga. Cała akcja "Kozła" rozgrywa się w latach powojennych, zahacza o politykę i historię, więc sądzę, że ta książka powinna się spodobać, w szczególności tym czytelnikom, którzy lubią powieści osadzone w historii, gdzie fikcja literacka miesza się z prawdą. To jest to, co bardzo lubię w książkach i może dlatego ten kryminał tak bardzo przypadł mi do gustu, jako że czasy PRL-u mi są doskonale znane.

Autor w wyjątkowy sposób przedstawił powojenny Szczecin, który na skutek bombardowania aliantów został doszczętnie zniszczony. Wielkie Miasto Szczecin stworzone przez Niemców w październiku 1939 roku przestało istnieć, jedynie pozostały po nim stosy gruzów, trupów i resztki znienawidzonych przez Polaków Niemców. Powojenny zrujnowany Szczecin stał się miejscem akcji jednego z wątków "Kozła" Autor wykreował przerażającą postać mordercy z tatuażem kozła na plecach, który roztacza wokół siebie zapach fiołków, niebudzący w swoich ofiarach podejrzeń.

W tamtym okresie Szczecin był trudnym miejscem do życia, bo oprócz powszechnie panującej biedy i powojennych gruzów, miasto stało się polem bezkarnego działania różnego rodzaju przestępców. Nowa władza bowiem, zamiast ich ścigać, wolała zamiatać pewne sprawy pod dywan. W Polsce Ludowej nic nie miało prawa działać niewłaściwie, żeby przyjaciel za wschodniej granicy nie dopatrzył się w postępowaniu nowej władzy czegoś niestosownego, co mogłoby tej przyjaźni zagrozić.

W powieści Kowalewskiego przede wszystkim zachwyciły mnie doskonale odwzorowane realia czasów głębokiego PRL-u. Na uwagę zasługuje także fakt, że autor w fabule wykorzystał archiwalne materiały ze sprawy zabójstwa Ireny Jarosz, zwanej także sprawą Józefa Cyppka, nazwanego później z racji swego czynu Rzeźnikiem z Niebuszewa. Za zamordowanie sąsiadki Ireny Jarosz, skazano go na śmierć, miał podobno też przyznać się do morderstw wielu dzieci. Jak było naprawdę? Nie wiadomo, ta sprawa do końca nigdy nie została wyjaśniona. Do dziś nie wiadomo, czy Józef Cyppek faktycznie był krwawym mordercą, czy tylko ofiarą systemu. Prawdziwy zabójca mógł być władzom doskonale znany, lecz nie mieli w tym interesu, by prawdziwy winowajca miał ponieść konsekwencje za popełnione zbrodnie. Ówczesna historia naszego kraju ma zapewne wiele takich tajemnic. Niewygodnych ludzi usuwało się w cień, a najlepiej na zawsze.

Druga linia fabularna to czasy PRL-u. Do szczecińskich szpitali zgłaszają się chorzy cierpiący na tajemniczą chorobę, która zbiera śmiertelne żniwo. Lekarze nie potrafią zdiagnozować jej przyczyny, lecz gdy jednemu z lekarzy udaje się to w końcu ustalić, prawda okaże się szokująca. Władze obawiając się wybuchu paniki, powołują zespół, składający się z czterech nietypowych śledczych i wyznacza ich do zbadania tej trudnej i delikatnej sprawy. Dowództwo zostaje powierzone Ugne Galantowi, milicjantowi znanego z tego, że gdy raz podejmie trop, nie odpuści aż do końca. Ślady prowadzą do nierozwiązanych śledztw sprzed lat, a szczególnie do jednego, które jest pokryte kurzem zmowy milczenia.

Nikt nie chce rozmawiać na temat morderstwa, które miało miejsce we wrześniu 1952 w domu przy ulicy Wilsona 7 na Niebuszewie.

Niezwykle podobał mi się sposób, w jaki została skonstruowana fabuła książki, bo z jednej strony uczestniczyłam w śledztwie Ugne Galanta i jego ekipy, a z drugiej z zapartym tchem obserwowałam przerażające poczynania mordercy.

Autor nie zapomniał o charakterystyce żadnej postaci, którą umieścił w powieści. Robi to przy okazji, mimochodem, nienachalnie. Historia toczy się gładko, a z zakamarków przeszłości niczym diabeł z pudełka wyskakują kolejne elementy przerażającej układanki. Śledczy muszą ścigać się nie tylko z czasem, ale także walczyć z piętrzącymi się problemami i własnymi słabościami, dotyczy to zwłaszcza mocno pokiereszowanego przez życie Ugne, który nie potrafi funkcjonować bez odpowiedniej dawki alkoholu. Nie ukrywam, że to on właśnie najbardziej skradł moje serce. To człowiek, który często miewa chwile słabości, ale gdy zaczyna działać, to robi to z wielką determinacją. Jest człowiekiem czynu, niepozbawionym jednak instynktu samozachowawczego, oddanym swoim partnerom i sprawie. Za wszelką cenę dąży do odkrycia prawdy, ale gdy mu się to uda, wynik dochodzenia zaskoczy nie tylko jego, ale także czytelnika.

Świetna książka, w której oprócz kryminalnego wątku, czytelnik otrzymuje sporą dawkę wiedzy o powojennym Szczecinie i jego pierwszych mieszkańcach osiedlających się w tym okresie. Przemysław Kowalewski zaimponował mi niesamowitą wiedzą na temat swojego miasta. Dotąd po ulicach Szczecina oprowadzał mnie Marek Stelar i zakochana w tym mieście Sylwia Trojanowska, a teraz do tego wyśmienitego grona dołączył także Przemysław Kowalewski. Nie da się nie zauważyć, ile pracy autor włożył w napisanie tej książki. Śmiało mogę stwierdzić, że ta powieść usatysfakcjonuje ambitnego czytelnika, który w książce szuka nie tylko kryminalnej intrygi.

Przemysław Kowalewski @[Adres usunięty]

"Kozioł"

Czyta: Leszek Filipowicz

Przeniesiemy się do Szczecina roku 1957.

Nieznana choroba w szybkim tempie wyniszcza organizmy i zabija. Do sprawy zostaje przydzielony Ugne Galant.

Fabuła jest jak ziemia, która kiedy nie dostanie wody robi się twarda i mało ciekawa, ale kiedy już dostanie i nią nasiąknie jest intrygująca, ciekawa i potrafi wciągnąć, by za moment znowu stać się sucha i krucha.

Tak bym porównała, ponieważ wszystkiego było trochę za dużo, to co było intrygujące i miało smaczek kończyło się dla mnie zbyt szybko i przechodziłam do etapu kiedy słuchanie mi się dłużyło i musiałam robić przerwy, bo było za dużo.

Akcja momentami była naprawdę intrygująca i taka pochłaniająca mnie na całego, ale również została szybko kończona przez co nie mogłam się wczuć w emocje bohaterów.

Opisy, które tak bardzo uwielbiam tutaj były trochę męczące i niektóre były po prostu zbędne. A znowu opisy, które naprawdę dodawały klimatu, i były naprawdę intrygujące, z takim smakiem, kończyły się za szybo, przez co nie czułam tego mrocznego klimatu i tej brutalności.

Bohaterów mamy za to wykreowanych naprawdę bardzo dobrze, każdy jest z krwii i kości. Mamy tutaj naprawdę dużo osób do zapamiętania, ale autor potrafił tak nakreślić ich udział, że nie sposób jest się pogubić.

Duży plus dla lektora, za dodanie im charakteru i takiej osobowości. Przez co dzięki temu książkę słuchało się naprawdę dobrze.

Tak od siebie dodam, że nie wiem jak to w książce, ale w wersji audio zdania w języku niemieckim nie są tłumaczone, więc jeżeli ktoś nie zna, będzie miał z tym trochę problemu. Ja nie miałam, dlatego dla mnie był to taki wyjątkowy dodatek do historii, bo niemiecki to ja uwielbiam. 🤭

Historia oparta jest na faktach, co dodaje pewnego plusa całej powieści. Takie książki czyta się inaczej.

Gdybym miała określić gatunkowo książkę to były taki kryminał z dużą ilością obyczajówki z odrobiną krwistych opisów, które tak uwielbiam, a których tak bardzo mi tutaj brakowało.

Podsumowując jest to historia oparta na faktach, więc dla tych co lubują się w takich klimatach będzie to dodatkowy plus. Nie była to zła książka, dzięki lektorowi, wysłuchałam ją do końca, i powiem Wam, że końcówka jest naprawdę dobra! I w niej jest ten klimacik, którego tak szukałam przez całą historię.

Polecam oczywiście, bo książka na pewno znajdzie swoich fanów 😊

A ja z przyjemnością będzie wyczekiwać kolejnej książki autora, bo potencjał jest.

Rok 1957. Do szczecińskich szpitali zgłaszają się chorzy cierpiący na nieznaną chorobę.

Łociepanie, co tu się wydarzyło! Zaskoczona jestem, że to debiut, bo to było mocne wejście. Ja się kłaniam autorowi w pas, bo po prostu dopracował tę książkę jak należy.

PRL w „Koźle” jest prawdziwy. Bez wyolbrzymień, bez ozdobników, po prostu prawdziwy. I to mi się bardzo podobało. Jeszcze bardziej mnie zachwycił pomysł na fabułę, bo Kowalewski zahaczył o prawdziwą sprawę z tamtych czasów. Nie zdradzę Wam o jaką chodzi, ale jestem przekonana, że o niej słyszeliście. Dla mnie to była taka alternatywna historia ówczesnego mordercy.

Gdybym miała polecić Wam jeden debiut w tym roku, to byłby to ten - zaskakujący, pełen napięcia i po prostu dobrze napisany. Czytajcie! Możecie też słuchać, bo audiobooka dobrze mi się słuchało 😊

"Kozioł" to książka, która wzbudziła wiele emocji jeszcze zanim odbyła się jej oficjalna premier, ponieważ jest to debiut autora, a blurb na okładce głosi wszem i wobec, że najlepszy tego roku. Musiałam to sprawdzić i dzięki Wydawnictwu Filia miałam okazję sprawdzić o co tyle szumu.

Tematyka jest jedną z moich ulubionych, czyli medyczna. I zmieszana jest z opcją, za którą nie przepadam szczególnie, czyli jest to powieść historyczna. No, ale dokładając do tej kanapki okładkę, która jest genialna i która mnie kupiła jak tylko ją pierwszy raz zobaczyłam... co tu wiele mówić, wiedziałam, że albo będzie to również moja topka tego roku, albo się nie polubimy. A, że bardzo chętnie sprawdzam debiuty, to chciałam się przekonać co Kowalewski stworzył.

Wybieramy się więc do Szczecina, do roku 1957. Wyobraźcie sobie moment, kiedy pojawia się nieznana choroba, jak u nas covid i zaczyna się panika. Do szpitali zgłasza się całe mnóstwo ludzi, nikt nie wie co się dzieje, co to za wirus. Zaczyna się dziać spustoszenie, ludzie umierają, a na tamte czasy jest to ogromny problem więc do działań i znalezienia przyczyny zostaje włączona milicja. Tutaj pojawia się wątek kryminalny, gdzie to funkcjonariusze cofają się w śledztwach aby zweryfikować skąd ta choroba się wzięła. A nie jest ona przypadkiem...

Bardziej spodziewałabym się, że tego typu opowieść zostanie wydana jeszcze w trakcie trwania pandemii. Faktycznie wtedy był wysyp opowieści nie tylko post apokaliptycznych, ale też dreszczowców z pandemią w tle. I choć "Kozioł" też zahacza o tematykę dziwnej choroby wyniszczającej ludzkie organizmy, to jednak jest... inna. To dobre określenie. Wszystko dzieje się szybko, cofamy się jeszcze bardziej w czasie, do nierozwiązanych spraw, w tym do morderstwa. Czyżby to wszystko mogło być powiązane?

Zagadka kryminalna jest iście fascynująca i generalnie zakładałam, że może to być dobry debiut, ale moje oczekiwania zostały zmiecione z powierzchni ziemi, chapeau bas panie Kowalewski za stworzenie czegoś tak zaskakującego, mocnego i wciągającego. Jak na pierwszą książkę tego typu, to jest to absolutny sztos i wcale, a wcale się nie dziwię, że wszyscy się nią zachwycają.

Ale powiem jeszcze o głównym bohaterze, bo jest stworzony tak, że myślę, że osoby, które żyły w czasach PRL-u mogłyby powiedzieć, że to taki człowiek z tamtych czasów, prawdziwy, z krwi i kości. A podszepnę tylko, że autor zahaczył o sprawę, która faktycznie miała miejsce, co jeszcze bardziej podbija napięcie podczas czytania.

Podsumowując, mamy tutaj kawał dobrego kryminału wymieszanego z rozmachem z thrillerem, do tego bohaterów i akcję stworzone tak, że można się zapomnieć i pozwolić wyobraźni poszybować te niemal siedemdziesiąt lat wstecz i pozwolić się zaskoczyć. A wtedy nie było zbyt wielu metod badania dowodów, a mordercy mieli swoiste niebo na ziemi, bo gdyby się tak zastanowić... gdyby nie zjadało ich własne ego i by nie popełniali błędów, to mogliby nigdy nie być złapani.

Mocna, dobra książka, po którą warto sięgnąć i z czystym sumieniem ją polecam.

Recenzja powstała we współpracy z wydawnictwem Filia.

"Kozioł" to książka, która wzbudziła wiele emocji jeszcze zanim odbyła się jej oficjalna premier, ponieważ jest to debiut autora, a blurb na okładce głosi wszem i wobec, że najlepszy tego roku. Musiałam to sprawdzić i dzięki Wydawnictwu Filia miałam okazję sprawdzić o co tyle szumu.

Tematyka jest jedną z moich ulubionych, czyli medyczna. I zmieszana jest z opcją, za którą nie przepadam szczególnie, czyli jest to powieść historyczna. No, ale dokładając do tej kanapki okładkę, która jest genialna i która mnie kupiła jak tylko ją pierwszy raz zobaczyłam... co tu wiele mówić, wiedziałam, że albo będzie to również moja topka tego roku, albo się nie polubimy. A, że bardzo chętnie sprawdzam debiuty, to chciałam się przekonać co Kowalewski stworzył.

Wybieramy się więc do Szczecina, do roku 1957. Wyobraźcie sobie moment, kiedy pojawia się nieznana choroba, jak u nas covid i zaczyna się panika. Do szpitali zgłasza się całe mnóstwo ludzi, nikt nie wie co się dzieje, co to za wirus. Zaczyna się dziać spustoszenie, ludzie umierają, a na tamte czasy jest to ogromny problem więc do działań i znalezienia przyczyny zostaje włączona milicja. Tutaj pojawia się wątek kryminalny, gdzie to funkcjonariusze cofają się w śledztwach aby zweryfikować skąd ta choroba się wzięła. A nie jest ona przypadkiem...

Bardziej spodziewałabym się, że tego typu opowieść zostanie wydana jeszcze w trakcie trwania pandemii. Faktycznie wtedy był wysyp opowieści nie tylko post apokaliptycznych, ale też dreszczowców z pandemią w tle. I choć "Kozioł" też zahacza o tematykę dziwnej choroby wyniszczającej ludzkie organizmy, to jednak jest... inna. To dobre określenie. Wszystko dzieje się szybko, cofamy się jeszcze bardziej w czasie, do nierozwiązanych spraw, w tym do morderstwa. Czyżby to wszystko mogło być powiązane?

Zagadka kryminalna jest iście fascynująca i generalnie zakładałam, że może to być dobry debiut, ale moje oczekiwania zostały zmiecione z powierzchni ziemi, chapeau bas panie Kowalewski za stworzenie czegoś tak zaskakującego, mocnego i wciągającego. Jak na pierwszą książkę tego typu, to jest to absolutny sztos i wcale, a wcale się nie dziwię, że wszyscy się nią zachwycają.

Ale powiem jeszcze o głównym bohaterze, bo jest stworzony tak, że myślę, że osoby, które żyły w czasach PRL-u mogłyby powiedzieć, że to taki człowiek z tamtych czasów, prawdziwy, z krwi i kości. A podszepnę tylko, że autor zahaczył o sprawę, która faktycznie miała miejsce, co jeszcze bardziej podbija napięcie podczas czytania.

Podsumowując, mamy tutaj kawał dobrego kryminału wymieszanego z rozmachem z thrillerem, do tego bohaterów i akcję stworzone tak, że można się zapomnieć i pozwolić wyobraźni poszybować te niemal siedemdziesiąt lat wstecz i pozwolić się zaskoczyć. A wtedy nie było zbyt wielu metod badania dowodów, a mordercy mieli swoiste niebo na ziemi, bo gdyby się tak zastanowić... gdyby nie zjadało ich własne ego i by nie popełniali błędów, to mogliby nigdy nie być złapani.

Mocna, dobra książka, po którą warto sięgnąć i z czystym sumieniem ją polecam.

Recenzja powstała we współpracy z wydawnictwem Filia.

Jestem naprawdę pod wrażeniem. Piekielnie dobry debiut Przemysława Kowalewskiego zdecydowanie zasługuje na uznanie, ponieważ opisana tutaj historia wciąga już od pierwszych stron.

Przenosimy się do 1957 roku do Szczecina. Do szpitali zgłaszają się chorzy na nieznaną chorobę. W mieście panuje popłoch. Ludzie umierają.

Milicja Obywatelska tworzy specjalny zespół mający zbadać tą sprawę na czele z porucznikiem Galantem. Aby rozwikłać zagadkę śledczy muszą zajrzeć do archiwów i odświeżyć wcześniejsze śledztwa. Na jaw wychodzą kwestie, które burzą spokój i odbierają chęć do normalnej egzystencji. Kim bowiem są ludzie, którzy przybyli do Szczecina, aby zacząć nowy świat, a stworzyli coś tak przerażającego?

KOZIOŁ to naprawdę mroczna i pełna porażających faktów powieść. Autor steruje czytelnikiem dając mu smaczek po smaczku, aby pod koniec wzmocnić budowane napięcie. Historia tutaj opisana nie tylko zawiera trochę prawdy, ale też idealnie się do niej dopasowuje. Autor zrobił według mnie dobry research, dzięki czemu całość ma mocno realistyczny wydźwięk.

Książka to thriller połączony z kryminałem, w którym pojawiają się sceny naprawdę mocne, może dla niektórych obrzydliwe. Jak dla mnie, wszystko jest świetnie zgrane. Treść buduje napięcie, zaciekawia i czyni z czytelnika uczestnika śledztwa. Dobry zabieg.

Choć na co dzień gustuję w innych gatunkach, to śmiało mogę powiedzieć, że KOZIOŁ to szalenie dobra książka i genialny debiut jednocześnie!

W Komendzie Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w roku 1957 zostaje powołany specjalny zespół do zbadania tajemniczych zgonów pacjentów, którzy zgłaszali się do szpitali z oznakami nieznanej choroby. Porucznik Ugne Galant wraz z podległymi mu milicjantami musi wrócić do wielu nierozwiązanych spraw sprzed kilku lat, by odkryć wyjątkowo mroczną prawdę…

Debiuty literackie obok książek wydawanych przez moich ulubionych autorów są tym rodzajem książek, po które sięgam najczęściej. W myśl „spodziewaj się niespodziewanego” daję się porwać ich historiom, by zaraz po zakończeniu móc ocenić pomysł, styl oraz rzecz jasna samą fabułę.

„Kozioł” to znakomity kryminał i co do tego nie ma żadnej wątpliwości. Przemysław Kowalewski postanowił z mocnym uderzeniem wejść na polski rynek wydawniczy i to czuć od samego początku- rzetelnie przemyślana fabuła, w którą autor wplótł archiwalne materiały sprawy słynnego „Rzeźnika z Niebuszewa” na tle mrocznego wątku w połączeniu z wiernym odwzorowaniem Polski lat pięćdziesiątych dają piorunujący efekt, który zadowoli w moim przekonaniu nawet tych najbardziej wymagających czytelników.

Kowalewski napisał książkę, w której każdy z wątków fabuły ostatecznie okazuje się istotnym trybikiem w funkcjonowaniu doskonale skonstruowanej maszyny. Czyta się to znakomicie i nie sposób się oderwać od jej magnetyzującej, ciemnej aury. Z pewnością jeden z lepszych debiutów tego roku. Czy najlepszy? To się w krótce okaże, ale jego konkurenci mają czego się obawiać…

Współpraca z wydawnictwem Filia.

Wracamy do roku 1957 po to, by Autor mógł przedstawić nam dość mroczną i szokującą historię powojennego Szczecina, takiego który jest jeszcze w gruzach... Wszystko zaczyna się od nowa... budowa mieszkań,domów, firm.. bo wokół leżą gruzy.. Jednak do szpitala zaczynają zgłaszać się osoby z bardzo dziwną chorobą, by za chwilę odejść.. co to za choroba? Co wykończyło tych ludzi? Zdecydowanie... "Prawda Cię przerazi" mnie przeraziła..

Komenda Wojewódzka Milicji Obywatelskiej zabiera się za nowe śledztwo, chcą dowiedzieć się, co kryje się za tą sprawą, do tego zadania powołany jest specjalny oddział pracowników, którymi dowodzi Ugne Galant. Milicjanci, po zapoznaniu się ze sprawą, wiedzą, że muszą jeszcze bardziej cofnąć się w czasie.. I sięgnąć do dawniejszych spraw.. Jednak to już niestety nie podoba się wszystkim. Ugne będzie musiał zmierzyć się też, z ludźmi którzy próbują zaskoczyć jego śledztwu..

Och, zdecydowanie mocna, tajemnicza i pełna akcji historia. Dodatkowo Autor nawiązuje do prawdziwych wydarzeń, przez co jeszcze bardziej ta historia przeraża. Dla mnie to dodatkowy atak, bo nie miałam pojęcia o tych zbrodniach sprzed lat. Zdecydowanie nie jest to książka dla ludzi o słabych nerwach, lub lubiących delikatne thrillery.. Tutaj akcja pędzi, nie ma czasu na nudę czy przypadek, bohaterowie, którzy zdecydowanie zapadają w pamięć i do tego styl Autora, który jest tak dobry, jakby pisał co najmniej piątą książkę... Jestem bardzo pozytywnie zaskoczona, i serdecznie polecam. Nie polecam Jednak nic jeść podczas lektury... zupełnie nic! A już szczególnie mięsa ... 🤯. Przez pewien czas po lekturze ja sama podejrzliwie na nie patrzyłam 😎

Jeśli poszukujecie mocniejszych wrażeń, to "Kozioł" Przemysława Kowalewskiego powinien spełnić Wasze oczekiwania. Mroczny klimat w kryminale, którego akcja rozgrywa się w latach 50. XX wieku, to mocny atut książki.

Czasy powojenne, milicja, problemy z żywnością, to tylko kawałek świata, do którego zaprasza Kowalewski.

Jestem mile zaskoczona przygotowaniem autora do napisania książki. Wykonał ogrom pracy, by powstała historia inspirowana sprawą zabójstwa Ireny Jarosz.

Kanibalizm - jest to zjawisko, które wywołuje u człowieka same negatywne emocje, przynajmniej u większości społeczeństwa. Historia pokazuje, że jest kilkoro znanych kanibali, którzy zapisali się w świecie kryminologii. W "Koźle" zjawisko kanibalizmu dość szczegółowo zostało przedstawione, dzięki czemu książka dostarcza dreszczy i zapada mocno w pamięć. Przyznaję, że po odłożeniu lektury pojawiały się w głowie sceny, które miały miejsce w książce. Niełatwo o niej zapomnieć.

Lata 50. mieszają się z czasami powojennymi, a nawet dwudziestoleciem międzywojennym. Autor obrazowo oddał ducha wspomnianych czasów, dzięki czemu ciekawość wzrasta z każdym rozdziałem. Dotyczy to także śledztwa, przy którym główną rolę odgrywa porucznik Ugne Galant. Niestety, tak jak w innych kryminałach, tak i tu główny bohater nie radzi sobie życiowo. Co prawda jego przeszłość jest dość burzliwa, ale alkoholizm wylewający się przy okazji jego udziału w śledztwie był dla mnie irytujący. Nie wiem, czy rozumiem zamysł tego zjawiska, ale czytanie o tym, ile wypił główny bohater i jak się wtedy czuł, nie przemawiało do mnie. Na szczęście w mojej ocenie jest to jedyny minus.

Opisy kanibalizmu są mocne, drastyczne, przyprawiające o mdłości, a fakt, że ktoś taki mógłby poruszać się między nami sprawia, że jeszcze bardziej będę zwracała uwagę na dziwne zachowania ludzi na ulicy. Jeśli ktoś chce przejść na wegetarianizm czy weganizm, to jest to książka, która pomoże skutecznie podejść do tematu 😉

"Kozioł" to książka, która zachwyci, jednocześnie zaburzając pracę żołądka. Niemniej uważam, że jest to jedna z niewielu historii, która może poszczycić się ogromnym przygotowaniem autora. Jeśli tak wygląda debiut w wykonaniu Kowalewskiego, to każda kolejna książka powinna być jeszcze lepsza. Polecam!

Tajemnicze zgony, które z każdym kolejnym dniem coraz szybciej mnożą się w Szczecinie, prawdopodobnie zwiastują rozpędzającą się epidemię. Gdy jednak sprawę zaczyna badać Ugne Galant, porucznik miejscowej milicji, wszystkie tropy stopniowo prowadzą go do mrocznej prawdy. Prawdy, która została zakopana o wiele głębiej, niż mógłby początkowo przypuszczać...

Czy to faktycznie najlepszy debiut kryminalny tego roku? Cóż, to się dopiero okaże. Niemniej jest to z pewnością debiut wart uwagi.

"Kozioł" po części czerpie z tego, co przeraża najbardziej - z rzeczywistości. Autor zgrabnie wplata w całość prawdziwą postać Józefa Cyppka, powszechnie znanego również jako Rzeźnik z Niebuszewa, jednocześnie ze skrupulatnością ukazując nam powojenne realia Szczecina oraz ówczesną mentalność jego mieszkańców.

Cóż, Kowalewskiemu bezsprzecznie trzeba oddać jedno - działa na wyobraźnię jak nikt inny. Drobiazgowe, do bólu plastyczne opisy pojawiają się w naszej głowie niczym najlepsze filmowe klatki. Klatki równie odrażające i odpychające co... na swój sposób fascynujące. I chociaż nie jest to lektura łatwa w odbiorze, gdyż mocno angażuje zarówno pod względem fabularnym, jak i momentami przytłacza pod względem emocjonalnym, to jest warta każdej przeczytanej strony. A już szczególnie tych ostatnich, które niosą za sobą widowiskowe i w pełni satysfakcjonujące zakończenie.

"Kozioł" to obrzydliwie dobra historia, która z pewnością zaspokoi Wasz kryminalny apetyt - miłośnicy mocnych wrażeń i finezyjnych zbrodni będą nią w pełni usatysfakcjonowani, polecam!

Cóż to była za lektura! Nie powiem, wahałam się, by po nią sięgnąć, bo nie lubię książek, które osadzane są w historii. Jednak kiedy poznałam pierwsze strony, szybko przepadłam. Chyba przez brutalność, której towarzyszy również spokój. Niejednokrotnie się dziwiłam, marszczyłam brwi, przechodził mnie zimny dreszcz.

"Kozioł" to debiutancka powieść Przemysława Kowalewskiego. Autor zainspirował się sprawą zabójstwa Ireny Jarosz z 1952 roku, której oprawca – Józef Cyppek – kanibal, został nazwany Rzeźnikiem z Niebuszewa.

Przemysław Kowalewski doskonale przygotował się do napisania tego kryminału. Jego wiedza, poparta źródłami, została doskonale wpleciona w fabułę – to zrobiło na mnie ogromne wrażenie. Dzięki temu Autor przybliża czytelnikom atmosferę lat 50-tych ubiegłego wieku: Szczecin, który wciąż nie otrząsnął się po wojnie, topografię miasta, panujące nastroje. Kozioł będzie wyjątkową gratką dla tych, którzy znają Szczecin – mają szansę odkryć miasto na nowo, poznać jego tajemnice i historie miejsc.

Ale "Kozioł" to przede wszystkim śledztwo prowadzone w latach 50-tych XX wieku. Zawiłe, wciągające, a przede wszystkim makabryczne. Ten kryminał to książka dla ludzi o mocnych nerwach. Przemysław Kowalewski serwuje wyjątkowo obrazowe i zatrważajace opisy, nie mając dla czytelnika wiele litości 🙂 To doskonale wpisywało się w całość, nadając powieści odpowiedniego tonu.

Innym atutem jest kreacja bohaterów, a tu szczególnie zwraca uwagę Ugne Galant oraz jego historia. Autor sprawnie wplata ją w śledztwo aż w końcu nadaje jej odpowiednie znaczenie dla całości.

"Kozioł" Przemysława Kowalewskiego – pomimo tego, że akcja była dynamiczna, a styl Autora bardzo przystępny – to nie była dla mnie łatwa w odbiorze lektura. Nie znaczy to, że była zła, a tyle, że wymagała skupienia, zaangażowania i czasu. Gwarantuję, że było warto! Tym bardziej, że ostatnie strony zostawiają czytelnika ze szczęką na podłodze. Polecam!

"Kozioł" to debiut kryminalny Przemysława Kowalewskiego. Autor postarał się, żeby było mrocznie i przerażająco. Od razu zaznaczę, że jest to lektura dla fanów mocnych wrażeń i o stalowych nerwach. Autor na wstępie swojej książki informuje nas, że w książce wykorzystane są archiwalne materiały ze sprawy zabójstwa Ireny Jarosz, której oprawca Józef Cyppek - kanibal został nazwany Rzeźnikiem z Niebuszewa.

Ostrzegam, że będzie brutalnie ❗️

Autor oddaje klimat lat 50-tych. Akcja rozgrywa się w powojennym Szczecinie. Możemy poznać nastroje panujące w tamtym okresie i poczuć klimat komunistycznej Polski.

Milicjanci muszą wrócić do nierozwiązanych śledztw sprzed kilku lat. Szczególnie do morderstwa, które miało miejsce we wrześniu 1952 w domu przy ulicy Wilsona 7 na Niebuszewie.

Prawda okaże się przerażająca!

Jeśli nie boicie się brutalnych opisów to będziecie usatysfakcjonowani tym zawiłym śledztwem.

Emocje będą towarzyszyły Wam podczas czytania tej historii i nie będziecie nudzić się. Dużo dzieje się, akcja jest dynamiczna, autor ciekawie skonstruował bohaterów. Szybko przeczytałam tę książkę i pióro autora bardzo przypadło mi do gustu. Chętnie sięgnę po kolejną książkę autora, aby przekonać się jaką historią zaskoczy mnie.

Polecam!

BRUNETTE BOOKS

Tam gdzie pojawiał się zapach fiołków można było spodziewać się śmierci.

"Kozioł" to bardzo okrutny i mocny debiut Przemysława Kowalewskiego. To jest książka dla osób o mocnych nerwach, którym nie straszne są krwiste opisy zbrodni.

Czasy powojenne - rok 1857 Szczecin. Do tutejszego szpitala trafiają ludzie z niespotykanymi objawami choroby, która prowadzi do tajemniczych zgonów. Tę zagadkę musi rozwiązać specjalnie do tego powołany zespół, któremu przewodzi porucznik Ugne. Mnóstwo zagadek prowadzi do jednej tajemniczej sprawy.

Autor zabiera nas do świata przesiąkniętego złem i przedstawia realia panujące w powojennych latach. Świat polityki, ułomność systemu sprawiedliwości i tuszowania tego co niewygodne.

Jeśli lubicie historie przedstawione w taki sposób to polecam.

Przemysław Kowalewski – zapamiętajcie to imię i nazwisko. Jestem przekonany, że odmieniane będzie ono przez wszystkie przypadki. Co więcej, jestem pewien, że kryminalny debiut autora nie jest dziełem przypadku. „Kozioł” to dzieło, które w polskiej literaturze kryminalnej wiele namiesza, sprawiając, że gatunek ten nabiera na jeszcze większej wartości. Historia stworzona przez Przemysława Kowalewskiego skupia naszą czytelniczą uwagę już od pierwszej strony. I z każdą kolejną jeszcze bardziej zatracamy się w lekturze tegoż kryminału. Bez wątpienia to mistrzowski debiut tego roku.

Fabuła nawiązuje do prawdziwych wydarzeń, które krwawą zgłoską zapisały się w historii naszego kraju. Zabójstwo Ireny Jarosz wstrząsnęło całym krajem. Kanibal z Niebuszewa – Józef Cyppek siał postrach wśród społeczeństwa. Każde tajemnicze zniknięcie mieszkańca Szczecina budziło strach, rodząc wiele plotek, potęgując panikę.

Warto dodać, że Przemysław Kowalewski doskonale ukazuje nam topografię miasta tamtych lat, a także postaci tamtych czasów. To jeszcze bardziej pozwala nam wczuć się w historię, przeżywać ją całym sobą. Ten zabieg zastosowany przez autora przybliża nas do tej historii, tak bardzo, że czujemy się nie tylko jej obserwatorami, ale również uczestnikami. To dodaje kryminałowi jeszcze większej wartości. Zatem śmiało mogę stwierdzić, że kryminał ten skierować można do ambitnego czytelnika, który w książce szuka nie tylko kryminalnej intrygi. Tu znajdziecie coś o wiele więcej! Co? Przekonajcie się sami i sięgnijcie po debiutancką książkę Przemysława Kowalewskiego pt. „Kozioł”! Koniecznie!

Autor zabiera nas do Szczecina roku 1957. Wówczas do szpitali zgłasza się wielu mieszkańców. Lekarze nie potrafią zdiagnozować choroby, która atakuje, a w konsekwencji prowadzi do zgonów. Czyżby mięso pochodzące z UNRRA – Organizację Narodów Zjednoczonych do Spraw Pomocy i Odbudowy było zatrute? A może właściwy trop prowadzi na ryneczek na Placu Kilińskiego?

W tym celu w Komendzie Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej utworzono specjalny zespół do zbadania tej tajemniczej sprawy. Grupą dowodzi Ugne Galant. Ta sprawa prowadzi do wydarzenia, które miało miejsce 11 września 1952 roku w domu przy ulicy Wilsona 7 na Niebuszewie. Wówczas dokonano morderstwa, które wstrząsnęła nie tylko mieszkańcami Szczecina, lecz całą Polską.

Nie ukrywam, że Przemysław Kowalewski zaimponował mi kryminalną intrygą i osadzeniem jej w prawdziwych wydarzeniach. Kryminał zasieje w Was ciekawość już od pierwszych stron. I tak będzie przez cały czas! Zatem weźcie w dłonie ten kryminał i dajcie pochłonąć się intrydze zszytej mistrzowską miarą. Taki debiut to doskonały prognostyk na kolejne sukcesy Przemysława Kowalewskiego.

Książka „Kozioł” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia, Filia Mroczna Strona

„ Kozioł ” - mocny, intrygujący i wybornie skomponowany debiut. Historią mnie porwał. Niezwykle plastyczną wyobraźnią autora mnie oczarował. Zaskoczył. Pochłonął. Moje myśli zagarnął.

Powojenny Szczecin się kłania. Na zgliszczach i gruzach wyniszczonego, zmęczonego wojną miasta autor buduje historię nietypową. Jakże inną od tych, po które sięgam na co dzień. Pośród upadłych budynków, wyniszczeń i ruin toczy się zawiłe śledztwo.

Tajemnicza choroba, która z ludzkiej potworności się narodziła, zabija. Zawiłe i kręte drogi do rozwiązania tej zagadki prowadzą. Trzeba być skupionym, bo autor nie szczędzi na historycznych wzmiankach, ilości postaci i wątkach. Na opisach powojennego Szczecina także. Ale moja dusza się w tym tonącym w gruzach Szczecinie zakochała. W tym klimacie lat 50. przepadłam. I nie ma znaczenia, że milicja obywatelska główną rolę tutaj gra. Takie były realia tamtych lat. I ja chylę czoła, jak Przemysław Kowalewski je odwzorował. Włożył w tę książkę ogrom pracy. To wyłania się z kart tej historii.

Kryminalne serce moje skradł Ugne Galant. To bohater z zamiłowaniem do spożywania alkoholu, ale pełen determnacji i instynktu. Oddany partnerom i dążący za wszelką cenę do odkrycia prawdy.

„ Ugne jest jak tykająca bomba. Gdy wywącha trop, idzie jak ogar za juchą ”.

„ Kozioł ” to książka mocna. Wątek kanibalizmu z niej się wyłania i niektóre opisy są dość wstrząsające. Nie jest ich jednak zbyt wiele. Nie przytłaczają. Zaciekawił mnie bardzo wątek o Józefie Cyppku, zwanym Rzeźnikiem z Niebuszewa. Autor wplótł jego postać na karty tej historii tak umiejętnie, że do teraz się zastanawiam jak to mu się udało.

Dla mnie to debiut godny uwagi.

Lubicie naprawdę mocne książki, które nie pozwolą Wam zasnąć i naprawdę zaniepokoją?

Mam dla Was idealną pozycję.

"Kozioł ' to debiutancki kryminał Przemysława Kowalewskiego.

Powiem najprościej jak się da. Posiadanie dość plastycznej wyobraźni jest darem lecz w tym przypadku to naprawdę jest przekleństwo.

Książka została oparta na archiwalnych aktach sprawy zabójstwa Ireny Jarosz.

Jej katem był Józef Cyppek, który został nazwany Rzeźnikiem z Niebuszewa. Pierwszy polski seryjny morderca i przede wszystkim kanibal

Pisząc o tej książce nie sposób nie wspomnieć o realiach w jakich osadzona została akcja tej powieści. Lata 50. XX wieku były bardzo trudnym czasem. Wyniszczona wojną Polska znalazła się w strefie wpływów sowieckich , a w okresie PRL dostęp do mięsa był mocno ograniczona.

W szczecińskich szpitalach lekarze odnotowują wśród pacjentów tajemniczą infekcję , której przyczyn początkowo nie potrafią zdiagnozować.

Niemniej przypadłość nieuchronnie prowadzi do śmierci.

Wkrótce Milicjanci z pomocą lekarza Szymona Ferenca znajdują klucz do rozwiązania sprawy, jednak w celu postawienia zbrodniarza przed obliczem wymiaru sprawiedliwości funkcjonariusze muszą powrócić do wcześniejszych dochodzeń w tym jednego.. o którym woleliby zapomnieć.

Komendant Sucharek nie ma wyjścia- powołuje specjalny zespół mający odkryć kto i dlaczego zabija.

Na czele owego zespołu staje litewski porucznik Ugne Galant, pomaga mu Basia Romanowska.

Gdy czytałam o głównym bohaterze nie mogłam powstrzymać skojarzeń z Harry'm Hole, co niewątpliwie jest dla mnie atutem tej fabuły.

Historia była dynamiczna i pełna zwrotów akcji, zaś intryga niezwykle misterna.

Powiem szczerze lektura nie należy do łatwych, choć autor operuje lekkim językiem.

Specyficzne przepisy stosowane przez mordercę z pewnością nie byłyby inspiracją dla Magdy Gessler.. powodowały u mnie mdłości i dreszcze. Opisy były naprawdę wyjątkowo.. makabryczne i nie wywarłyby wrażenia jedynie na patologach sądowych.

Polecam czytelnikom o stalowych nerwach i gratuluję Panu Przemysławowi udanego debiutu w gronie autorów wydawnictwa Filia.