Kot Marian i strażnicy podziemi. Kot Marian. Tom 3

Znacie Kota Mariana? Trafiłam na niego dopiero przy 3 tomie, a skusiła mnie perspektywa poznania Wrocławia od innej strony, niż znałam dotychczas. Zanim jednak chociaż odrobinę opiszę ogrom wydarzeń z tej książki to polecę Wam poznać całą serię - przetestowałam na sobie i już wiem, że braki wiedzy w kontekście wcześniejszych wydarzeń to strata w samej fabule, która przybiera na mocy i sile z każdą stroną.

Co może robić nastoletni chłopak w towarzystwie kota z wybrednym i charakterkiem i innych podobnych mu osób w podziemiach Wrocławia? A może zastanawia Was co oni w ogóle robią w takim miejscu?

Baltazar i jego towarzysze, zwani Odwiedzaczami nie próżnują zmagając się niemal każdego dnia z najróżniejszymi wyzwaniami i stworami. Sam główny bohater na powierzchni uchodzi za zwykłego nastolatka, pod ziemią wciela się w Wybrańca, od którego zależą losy niejednego świata. Tutaj uprzedzam - będzie się działo!

To chłopak, przed którym postawiono arcyważną misję, a żeby ją wypełnić czeka go nauka, ćwiczenia, współpraca i poświęcenie, bo nikt z miejsca nie staje się superbohaterem. Przygotujcie się więc na potwory, zombie, demony przeszłości, wątki historyczne i te nawiązujące do legend Dolnego Śląska.

Dynamiczna, momentami pełna grozy i trzymająca w napięciu akcji, która porywa czytelnika, często bawiąc dla rozluźnienia dialogami i sarkazmem tytułowego kota.

Fantastyka dla młodzieży w polskim wydaniu, osadzona w miejscu, po którym może będziecie już inaczej stąpać, wiedząc co kryje się w jego podziemiach.

Jeśli znacie młodocianych fanów tego rodzaju literatury, to pomyślnie o 3 tomach tej serii, które będą świetnym pomysłem na prezent.

Wybraniec Baltazar i jego koci opiekun – Marian, wraz z przyjaciółmi i grupą ludzi z pewnego stowarzyszenia przemierzają podziemne korytarze powojennego Wrocławia, aby rozwiązać zagadkę związaną z nazistami. Niestety, nie jest to proste. Na przeszkodzie stają im zombie, potwory, zjawy, ale również trudy życia codziennego, takie jak szkoła i egzaminy z magicznych umiejętności. Czy mimo wszystko uda się im uratować świat?

527 stron… Trochę zajęło mi, aby przeczytać tę cegiełkę (biorąc pod uwagę różne dolegliwości w ciąży), ale po skończeniu jej czuję pustkę. Za mocno wciągnęłam się w świat stworzony przez K. Zapotocznego… Akcja dzieje się we WROCŁAWIU! Zawsze cieszę się, kiedy wydarzenia książek z gatunku fantastyki rozgrywają się w Polsce i mają polskich bohaterów. To daje możliwość całkowitego puszczenia wodzy wyobraźni! Mimo że to już trzeci tom przygód kota Mariana i Baltazara, a wcześniejszych nie czytałam, bez problemu odnalazłam się w całej intrydze. Autor swojej opowieści nadał historyczny wydźwięk, ponieważ odnajdziemy w niej nawiązania do II Wojny Światowej i nazizmu. To świetna garść historii, która może zainteresować bardziej dociekliwych czytelników, by samemu poszukać innych informacji. Intryga skonstruowana niebanalnie – przez całą lekturę byłam pewna zakończenia, ale ostatnie rozdziały udowodniły, że niczego nie można być pewnym! A bohaterowie? Świetnie wykreowani i bardzo realni, dlatego zżycie się z nimi zmusza mnie do sięgnięcia po wcześniejsze tomy. Moim ulubieńcem jest zdecydowanie kot Marian – nienawidzi ludzi, kocha sarkazm i ironię – co rusz mnie rozśmieszał! Jedyne czego chciałabym więcej w książce, to większa ilość magii! Było jej całkiem, całkiem, ale poproszę następnym razem więcej! Nawiązania do bestiariusza na początku dały mi nadzieję na co rusz pojawiające się potwory, ale nie było ich zbyt wiele. Na uznanie zasługuje jeszcze jedna kwestia – język, jakim posługuje się K. Zapotoczny. Bardzo inteligentny, ładny, a jednocześnie zrozumiały dla nastoletniego czytelnika – można zatem poszerzyć swój zasób słownictwa jednocześnie zasięgając rozrywki podczas lektury. Cóż, mogłabym o tej książce napisać jeszcze mnóstwo, ale najlepiej będzie, jeśli sami potowarzyszycie kotu Marianowi i Baltazarowi!

Dziś słów kilka o trzecim tomie wspaniałej serii fantasy, ✨️📚✨️ którą czyta się z zapartym tchem i od której dosłownie nie można się oderwać. "Kot Marian" powraca, ❤️ tym razem zabierając nas w fascynującą podróż po alternatywnym Wrocławiu, podczas której odkryjemy podziemne, mroczne tajemnice miasta. 😯 Zapraszam na recenzję książki Krzysztofa Zapotocznego - "Kot Marian i strażnicy podziemi"❗️👇

12-letni Baltazar, wraz ze swoim nieodłącznym kompanem, gadającym kotem Marianem, 🐈‍⬛ muszą stawić czoła kolejnym wyzwaniom. Gdy odkrywają całkiem nowe, mroczne i niebezpieczne oblicze Wrocławia, 🫣 czyli jego podziemną, alternatywną rzeczywistość, zaczyna się dziać! 🤩 Przemierzając przedwojenne korytarze, zapomniane bunkry i tajemnicze schrony, przy okazji zostają wplątani w intrygę sięgającą czasów II wojny światowej. 😲 Czy pomimo skutecznie przeszkadzających i przerażających potworów 😱 oraz niezwykle namacalnego widma [Adres usunięty], zombizmu i innych okropności, Baltazar sprosta zadaniu uratowania wieloświata❓️

Uwielbiam tę serię i sposób, w jaki Krzysztof Zapotoczny kreuje w niej świat, bohaterów i ich niesamowite przygody, mieszając rzeczywistość z fantazją w najbardziej nieoczekiwany i fascynujący sposób. 😍 Z każdym kolejnym tomem cyklu coraz bardziej zachwycam się niezwykłą relacją Baltazara i jego futrzastego kompana 🐈‍⬛ o wrednym charakterku. 🤩 W części trzeciej autor rzuca nas w teoretycznie znaną przestrzeń, jednak przedstawioną z zupełnie nowej perspektywy. Alternatywny Wrocław i jego poniemiecki podziemny labirynt, to sprawne połączenie fikcji z historycznym kontekstem. 👍 Książka jest napisana przyjemnym w odbiorze językiem, akcja płynie wartko, nie pozwalając na ani chwilę nudy, 🙅‍♀️ a czarny humor doskonale komponuje się z mrocznymi elementami fabuły. 🖤

"Kot Marian i strażnicy podziemi" to uniwersalna opowieść, która przemówi do czytelników w każdym wieku. Ta książka zachwyca oryginalnością, pomysłowością, wciągającą fabułą i świetnie zarysowanymi postaciami. Gorąco polecam❗️☺️

"Kot Marian i strażnicy podziemi." to trzeci tom serii przygodowej autorstwa Krzysztofa Zapotocznego.

Akcja dzieje się we Wrocławiu, a Kot Marian ma przed sobą ostatnie życie, w którym staje się opiekunem Baltazara - wybrańca. W tej części (poprzednich niestety nie czytałam) schodzimy do podziemi, poznajemy tajemniczy poniemiecki Wrocław, mierzymy się z tajną organizacją, stąpamy po śladach SS.

Ta książka to pięćset stron przygody. Tajemnicze moce, obeliski, artefakty, stwory i potwory oraz dobry humor. Czytając bawiłam się przednio. Moją ulubioną postacią bez wątpienia jest kot Marian. Charakterny, bezczelny, z upodobaniem do ekstremalnych rozwiązań.

Młodzież też zacnie przedstawiona. Grupa przyjaciół z kręgosłupem moralnym, która mimo wizji zagłady świata nie odpuszcza sobie obowiązków szkolnych.

Opiekunowie, czarne charaktery, zdrajcy, naukowcy, rodzice. Grupa dorosłych to prawdziwy kalejdoskop charakterów. Przeplatanie się tych trzech światów: młodzieżowego, dorosłego i kociego wraz ze światem fantastycznym tworzy rewela mieszankę, która zasmakuje każdemu miłośnikowi takiej literatury. Mnie bardzo przypadła do gustu i z chęcią sięgnę po poprzednie oraz kolejne tomy. Zwłaszcza, że widzę w tych przygodach elementy wspólne z Harrym Potterem.

To świetna seria dla młodzieży, ale także dla starszych czytelników. Serdecznie polecam!

Współpraca reklamowa

Wrocław, ze swoim pięknym rynkiem i licznymi zabytkami, jest częstym celem podróży. Zwykle jednak zwiedzając koncentrujemy się na kilku punktach, polecanych w przewodnikach czy przez blogerów podróżniczych. Jeśli mamy dzieci, dodatkowo obowiązkowym punktem wizyty we Wrocławiu staje się ZOO czy multimedialna fontanna. Spacerując po ulicach miasta nie zdajemy sobie sprawy, że kryje ono niejedną tajemnicę. A część z nich znajduje się … pod ziemią.

Czy można przeżywać niezwykłe przygody z kotem? Czy ucząc się w szkole o potworach można pozostać zwyczajnym chłopcem? Czym mając świadomość rychłego ziszczenia się apokaliptycznej przepowiedni, może spokojnie jechać sobie na wycieczkę? Na te wszystkie pytania można odpowiedzieć twierdząco, a kto nie wierzy, koniecznie powinien sięgnąć po niezwykłą opowieść o odwiedzaczach z kotem Marianem na czele. Książka „Kot Marian i strażnicy podziemi”, autorstwa Krzysztofa Zapotocznego, to fantastyczna historia adresowana do młodych czytelników, choć jestem przekonana, że będą musieli podzielić się nią z rodzicami. Powieść pokochają nie tylko fani poprzednich części historii, ale i ci, którzy od tego tomu rozpoczęli lekturę serii o niezwykłym chłopcu, o którym mowa jest w przepowiedniach.

O dwunastoletnim Baltazarze można wiele powiedzieć, ale na pewno nie to, że ma zwyczajne życie. Nie dość, że całkiem niedawno dowiedział się, że jest wybrańcem, któremu przeznaczona jest walka z potężną, pradawną rasą panującą inwazję na świat, to jeszcze zwycięstwo osiągnąć ma rzekomo razem ze swoim gadającym kotem Marianem. Jeśli dodamy jeszcze osobliwą przyjaciółkę Amelię, która jest … żywym trupem i liczne spotkania z potworami, które miały zamiary dalekie od przyjaznych, to otrzymamy codzienność, z którą mierzy się Baltazar.

Żeby nie było zbyt łatwo, a sielanka bohatera z przepowiedni nie była zbyt łatwa, szykuje się kolejna przygoda. I to całkiem niezapowiedzianie, bowiem rozpoczyna się zwyczajną wycieczką szkolną w Karkonosze. Osobliwe spotkanie z Duchem Gór i tajemniczy pamiętnik, który chłopcu przekazał, prowadzą do niezwykłych odkryć, ale i sytuacji pełnych niebezpieczeństw. Można było się tego spodziewać biorąc pod uwagę, że praktycznie nikt nie może dziennika dotknąć, a co dopiero przeczytać – to potrafi tylko Marian. Zaskakujące jest to, że nie jest to zbiór zapisków o potworach, a w tle pojawiają się tajne projekty nazistów i tajemnicza broń, która miała za zadanie zmienić losy wojny.

Jakby Baltazar nie miał już sporo na głowie, to musi się zmierzyć jeszcze z takimi problemami, jak Żywioł, który materializuje się u niego w domu i chce go porwać do Przedwiecznych, a także – to chyba gorsze – kurs tańca, od którego trudno jest mu się wymigać. To wszystko, w połączeniu z grupą odwiedzaczy, podziemnym Wrocławiem i całkiem zwykłymi, nastoletnimi problemami, daje nam mieszankę niemalże wybuchową. Ciężko jest przejść koło książki obojętnie, ciężko jest też się od niej oderwać, kiedy pochłonie nas już wieloświat…