Korytarz kości. Miasto duchów. Tom 2

Korytarz kości to drugi tom przygód Cassidy Black, o Miasto duchów pisałam niedawno na blogu. Cieszę się, że tak długo zwlekałam z zapoznaniem się z tą serią, bo praktycznie od razu mogłam zabrać się za kolejną przygodę. Już przy zakończeniu wiedzieliśmy, że czeka nas wyprawa do Paryża. Czy stolica Francji będzie nawiedzona? Jakie niebezpieczeństwa czyhają na Cassidy? Jak rozwinie się przyjaźń między naszą główną bohaterką a Larą? Czy duch-przyjaciel naprawdę może okazać się niebezpieczny? Tyle pytań zostawiło po sobie Miasto duchów, że od razu trzeba się zabrać za drugą część!

Lustereczko, powiedz, kto tam straszy w tym dziwnym świecie?

Wraz z rodzicami Cassidy, którzy prowadzą program Duchodzeniowcy, wyruszamy tym razem do Paryża, cudownego miasta sztuki, architektury i… słodkości. Radziłabym jednak zacząć od pierwszej części, aby zrozumieć mechanizm Zasłony, łowców duchów oraz bardzo ważnej relacji między Cassidy a Jackiem. Choć są to odrębne historie, będziecie mogli nie zrozumieć podstawowych rzeczy, które Victoria Schwab wykreowała w nawiedzonym świecie. Niemal od razu jesteśmy wrzuceni w akcję, w drugi odcinek o nawiedzonych miastach świata. Z czym Wam się kojarzy Paryż? Bagietkami? Croissant, makaroniki i wino? Od przeczytania Korytarz kości będziecie myśleć tylko o Katakumbach! Mroczny Paryż na wyciągnięcie ręki, a Cassidy nie potrafi spokojnie zwiedzać, musi od razu wpakować się w kłopoty!

"– Znasz definicję szaleństwa, prawda? – pyta Jacob, pojawiając się koło mnie. – To robienie cały czas tej samej rzeczy i oczekiwanie różnych rezultatów."

Korytarz kości, korytarz wspomnień

W tej części mamy o wiele więcej akcji, niemal od razu zostajemy wciągnięci w wir wydarzeń, a wszystko nabiera takiego tempa, że trudno złapać oddech. Tego się nie spodziewałam, bo już zdążyłam się przyzwyczaić do leniwych początków książki, które zazwyczaj serwuje nam Victoria Schwab. Ale nie tym razem! Byłam mile zaskoczona, że poznajemy ten nieoczywisty Paryż, pełen mroku, historii, o których trudno będzie nam poczytać w pierwszym lepszym przewodniku. Chociaż odwiedzam miejsca znane na całym świecie, mają one zupełnie inny klimat. Czuć ten mrok, to napięcie, które utrudnia odłożenie książki na bok. Cassidy dojrzewa, ma w sobie wciąż dziecięcą ciekawość i brawurę, ale widzimy, że staje się bardziej ostrożna, a jednocześnie dopiero próbuje zrozumieć świat duchów przebywających za Zasłoną. Nawet w relacji z Jackiem pojawia się coraz większy niepokój, strach o to, co będzie dalej. Cassidy w końcu widzi duchy, tylko z pomocą Lary będzie mogła zrozumieć swoje przeznaczenie, ale to nie jest przecież takie proste. Nasza główna bohaterka jest mało cierpliwa w tej kwestii, chciałaby się wszystkiego nauczyć niemal natychmiast, przez co wpada w kolejne kłopoty. Paryż serwuje wiele przeżyć, a czający się za rogiem poltergeist, który rośnie z każdym dniem, budzi niepokój.

"– To ważne, by dbać o naszą przeszłość – rozprawia tato, kiedy mijamy kolejne eksponaty. – Powracać do niej, przyglądać się jej i uczyć na nowo. Gdy rozumiemy przeszłość, lepiej poruszamy się w teraźniejszość i odkrywamy przyszłość."

Un, deux, trois

Wprowadzenie jednego ducha, małego chłopca, który nęka Paryż, jest genialnym rozwiązaniem. Mamy silnego antagonistę, razem z Cassidy próbujemy odkryć, kim jest i jak możemy mu pomóc. Świat za Zasłoną jest bardzo niebezpieczny, nasza główna bohaterka już miała okazję się o tym przekonać. Jaką więc funkcję ma Jack w fabule? Oprócz cudownego pokazywania przyjaźni, to jest przede wszystkim głosem rozsądku. Bardziej strachliwy, spokojniejszy, a przede wszystkim wydaje się dojrzalszy. I ON się zmienia na kartach historii, co uważam za rewelacyjny zabieg, bo nie dość, że czujemy niepokój związany z duchami, Zasłonią i poltergeistem, to jeszcze Victoria Schwab pokazuje Jacka w zupełnie innym świetle. Nie mogę się doczekać zakończenia tej historii, bowiem Korytarz kości to idealny przykład na to, że są takie drugie tomy, których nie spotyka klątwa drugiej części. Mroczna, trzymająca w napięciu, pełna zwrotów akcji, historii Paryża i cudownej, francuskiej kultury. Gdzie nas Victoria Schwab zabierze następnym razem? Jestem bardzo ciekawa!

„Dlaczego, kiedy dzieci w coś wierzą, dorośli składają to na karb wyobraźni, ale kiedy dorosły w coś uwierzy, ludzie zakładają, że to prawda.”

Tym razem Cassidy Blake musi się zmierzyć z czymś mroczniejszym i straszniejszym. Razem z rodzicami wyjeżdża do Paryża aby nagrać kolejny odcinek „Duchodzeniowców”. Jeszcze nie wie, że serial będzie kręcony w słynnych katakumbach. Miasto miłości skrywa w sobie mnóstwo sekretów, które Cassidy musi poznać.

Niebezpieczeństwo czai się na każdym kroku, a dziewczyna wraz ze swoim przyjacielem duchem będzie musiała zapobiec prawdziwej katastrofie.

Po raz kolejny Victoria Schwab zaserwowała nam cudowną historię, ze świetną fabułą i genialnymi bohaterami. Oczywiście moim ulubieńcem jest przyjaciel duch - Jacob ❤. To przez niego wiele razy się zaśmiałam. Uwierzcie mi jego teksty są nie do pobicia 😆.

Zarówno ta część jak i poprzednia "Miasto Duchów" są na bardzo podobnym poziomie, aleee jednak "Korytarz Kości" wygrywa to zestawienie. Przede wszystkim dzięki Jacobowi (no mówię uwielbiam go 😂) i wątkowi w katakumbach. Niejednokrotnie czułam się jakbym rzeczywiście była w paryskich podziemiach.

To seria wręcz idealna dla dzieci i młodzieży, którzy nie czytają książek. Gwarantuje, przygody Cassidy wciągną ich od razu!

Victoria Schwab to niekwestionowana mistrzyni jeśli chodzi o powieści różne. Świetnie czuje się w szeroko pojętej fantastyce, ale lawiruje zgrabnie między odbiorcami, bo raz są to dzieciaki i młodzież, a raz dorośli. Nie widzę przeszkód, by dorośli czytywali również te pozycje skierowane do młodszych, bo zabawa to iście szalona.

Cóż nowego u młodej Cassidy Blake, dziewczynki, która widzi duchy? Ano, po staremu, bo znów daje się wciągnąć w wir pełen przygód i przeżywa je na swój sposób – upiornie! Tym razem akcja rozgrywa się w Paryżu, który zwykle kojarzy się z wieżą Eiffla. Jednak mało kto wie o strasznych katakumbach, które kryją w swoich ciemnych i wilgotnych wnętrzach mnóstwo tajemnic. A Cassidy to wie i wcale nie przeszkadza jej fakt, że może się tam natknąć na potężne i przerażające straszydło.

Cudowna była to historia. Sceny grozy cudownie przeplatały się tu z dowcipnymi i zaskakującymi, dialogi pierwszorzędnie ilustrowały treść, a bohaterowie to postaci dopieszczone w każdym szczególe.

Wspaniały francuski klimat korespondował tutaj z wiedzą historyczną, opowieściami z tzw. krypty, które wcale nie należały do najprzyjemniejszych.

Ta książka to też wspaniała przypowieść o przyjaźni, zaufaniu i wsparciu, które można otrzymać od bliskiej osoby (choć właściwie "osoba" to w tym kontekście to zbyt dużo powiedziane) lub, jeśli kto woli bytu obdarzonego olbrzymim poczuciem humoru.

Tę uroczą historię pochłania się błyskawicznie i muszę powiedzieć, że jest szalenie wirusogenna, ponieważ błyskawicznie opanowała umysł mojego syna. Ale z takim wirusem nie zamierzam walczyć! Czytajcie i podsuwajcie ten cykl swoim pociechom!

⭐RECENZJA PREMIEROWA⭐

"...Dwunastoletnia Cass towarzyszy rodzicom w podróży do Paryża, gdzie kręcą oni kolejny odcinek serialu „Duchodzeniowcy”. Ta podróż nie ma jednak nic wspólnego ze spacerami po paryskich uliczkach, zapachem croissantów i fotografią na tle wieży Eiffla. W podziemiach miasta czai się budzące grozę niebezpieczeństwo, któremu Cassidy musi stawić czoła..."

Powyższy opis pochodzi od wydawcy

🦴

" Korytarz kości" to drugi tom trylogii o Cassidy, której nie opuszczają kłopoty 🙊 @veschwab po raz drugi zachwyciła mnie swoim językiem, stylem oraz poczuciem humoru! 😃 Tak jak przy pierwszym tomie, tak przy tym, bawiłam się świetnie! 😁 Strona uciekała mi za stroną, a historia była ciekawa i pełna niespodzianek. Akcja goniła akcje, a jej zwroty powodowały, że czasem nie dowierzałam temu, co tutaj czytałam 😳 Nie wiadomo czego można było się spodziewać po kolejnych rozdziałach. Uważam, że kreacja bohaterów była świetna. Każdy z nich był oryginalny, jedyny i niepowtarzalny. Emocje biją od nich na każdym kroku, co jest wyczuwalne. @wydawnictwozygzaki urzekło mnie po raz kolejny pięknym wydaniem lektury. Powiem Wam, Kochani, że ta okładka, te podzielone rozdziały oraz cała otoczka wydania ów powieści bardzo mi się podobała i od razu przyciąga wzrok. Wydawnictwo ewidentnie przykłada bardzo dużo wysiłku w całe to wydanie, co mnie bardzo cieszy i napawa radością, że będę miała okazję jeszcze nieraz, nie dwa sięgnąć po książkę od nich. Teraz nie pozostaje mi nic innego, jak czekać na kolejny tom, a Wam w tym miejscu, polecić zarówno tę lekturę, jak i tom pierwszy 😈 Polecam z całego serca!

🦴

Współpraca z @wydawnictwozygzaki 💚

🦴