Konkurs im. Janusza Christy Niebieskie Monstrum. Niesamowity Szerlok Worms. Tom 1

Oto w lesie nastąpiła seria niewyjaśnionych porwań. Najpierw zniknęła królowa mrówek, przez co wszystkie robotnice byczą się na urlopie, a zaraz potem przepada jak kamień w wodę królowa pszczół, dezorganizując zupełnie pracę w ulu. Bez mrówek las zacznie przypominać jedno wielkie śmietnisko, a brak zapylaczy skończy się klęską nieurodzaju, a w końcu też głodu. Dziennikarz Zwinka prosi więc najznakomitszego detektywa od ściółki po korony drzewa, czyli właśnie tytułowego Szerloka Wormsa. Razem zbadają poszlaki oraz dokonają przesłuchań świadków. Wszystko jednak wskazuje, że ciężko będzie wytropić monstrum, które stoi za tajemniczymi zniknięciami.

Więcej na: [Adres usunięty]

Najlepsze komiksy młodych polskich autorów wyróżnionych w prestiżowym Konkursie im. Janusza Christy na komiks dla dzieci. Ciekawa i różnorodna stylistycznie oferta współczesnego komiksu dziecięcego, stworzonego przez nową generację polskich twórców.

Kolejny komiks z tej serii wydawniczej to „Niesamowity Szerlok Worms i niebieskie monstrum.”

O komiksie możemy przeczytać, że:

Szerlok Worms to poczciwa, choć momentami nieco pazerna, dżdżownica-detektyw, która lubuje się w oglądaniu programów o glebogryzarkach i rozwiązywaniu dużych problemów małych żyjątek. Wraz z doktorem Jaszczurką Zwinką stawiają czoła przestępczym kreaturom przyrodniczego półświatka i mimo swoich niepozornych rozmiarów nie jeden raz ratują środowisko przed ogromną katastrofą. Tym razem duet będzie musiał zidentyfikować tajemniczego porywacza, którego rysopis nie przypomina żadnego znanego nauce zwierzęcia. Jednak czy wystarczy robaczej dedukcji, aby rozwiązać zagadkę i stawić czoła zagrożeniu?...

Czytałem pewne opinie, że komiks ten jest stylistyczną, ale nie tylko kopią dzieł pewnego rysownika. Nie mnie to oceniać, bowiem z pracami tego twórcy nigdy się nie spotkałem, więc niesmak nie był moim udziałem. Komiks przeczytałem raczej szybko, dzieciom spodoba się na pewno. Jeszcze wspomnę że jest to laureat czwartej edycji wspomnianego przeze mnie konkursu.

,,Niesamowity Szerlok Worms i niebieskie monstrum. Tom 1" to pierwszy tom serii detektywistycznej, w której przenosimy się do świata roślin i zagadki, którą należy rozwiązać. Nie jest to jednak taka prosta sprawa, bo rysopis porywacza nie pasował do żadnego znanego gatunku. Pozycja została wydana w dużym formacie w miękkiej oprawie. Komiks jest bardzo ciekawy i tematyka na pewno jest także rzadko spotykana. Tekstu jest całkiem sporo, jednak całkiem sprawnie można zapoznać się z tą ciekawą komiksową historią.

DUŻE PROBLEMY MAŁYCH ŻYJĄTEK

Pierwszy rzut oka i… Okładka tego albumu wygląda, jakby autor splagiatował styl Tomka Samojlika. Podobny design postaci, taka samo kolorystyka, ujęcie perspektywiczne… Na pierwszy rzut oka można się pomylić. Tym bardziej, że tematyka taka sama. A jak jest z jakością? Nieźle, ale jednak to nie poziom prac Samojlika.

Szerlok Worms. Dżdżownica. Detektyw. Spec od zajmowania się dużymi problemami małych żyjątek, miłośnik programów o glebogryzarkach i poczciwy, ale pazerny osobnik. W jego śledztwach pomaga mu doktor Jaszczurka Zwinka i tak razem mierzą się z przestępczym półświatkiem przyrodniczego świata. I to z sukcesami. Ale czy poradzą sobie, kiedy pojawi się porywacz, który nie przypomina żadnego znanego nauce zwierzęcia?

Komiksy Samojlika lubię, odkąd przypadkiem wpadł w moje ręce jeden z tomów „Sagi o ryjówkach”. Kiedyś wydawało mi się, że to nie prace dla mnie. Za proste, za dziecinne. Sztabko jednak okazało się, że się myliłem, jego prace okazały się wciągające, charakterystyczne, urocze, pełne ciekawych faktów, za których wiele mogło zaskoczyć nawet dorosłych i po prostu dobrze wykonane. A i nie brakowało w nich satyry czy puszczania oka do obeznanych z popkulturą odbiorców. Wspominam o tym wszystkim, bo właśnie dlatego, mimo aż nadmiernego podobieństwa do prac Samjlika, dałem temu albumowi szansę i…

Jak już wiecie, „Szerlok Worms” nie dorównuje pracom wspomnianego wyżej artysty. To bardziej dziecinna, mocno inspirowana jego pracami opowieść. Podobnie, jak u niego, odnosi się do popkultury i zaludniona jest zwierzęcymi bohaterami, ale trudno nie odnieść wrażenia, że próbuje kopiować to, co w Samojliku najlepsze. Z całkiem nienajgorszym skutkiem, bo album czyta się szybko, lekko i przyjemnie, ma udane momenty i niezły, chociaż wciąż to nie Samojlik. Dzieci jednak nie odczują tego w ten sposób i będą bawić się lepiej, niż dorośli czytelnicy.

Jeśli chodzi o rysunki, to w środku już nieco mniej przypominają prace Samojlika, niż na okładce. Tam, gdzie Samojlik serwował nam obłości, Auguścik dorzuca nieco więcej kantów. Kolor wewnątrz też jest o wiele prostszy, a ogół szaty bardziej skierowany do dzieci. Do tego mamy ładne wydanie, standard dla Egmontu, ale wart wspomnienia.

I chociaż rzecz nie ustrzeże się porównań do Samojlika, dzieciom śmiało można ją polecić. Nie przypadkiem zresztą zdobyła nagrodę w czwartej edycji „Konkursu imienia Janusza Christy na komiks dla dzieci”. I, kto wie, może dalsze tomy okażą się lepsze?