Kod róży

Trochę przerażał mnie gabaryt tej powieści, bo przeczytanie takiej cegiełki zajmie więcej czasu niż jeden wieczór. Jednak temat i zapowiadany klimat mocno mnie przyciągał. A teraz mogę stwierdzić, że im więcej stron tym lepiej.

Autorka stworzyła cudowną historię, w której, z wielkim wyczuciem połączyła realne wydarzenia II wojny światowej z fikcją literacką. Opowieść dotyczy trzech kryptolożek, kobiet inteligentnych, silnych i odważnych. Samo łamanie kodów, szyfrów jest interesujące, a autorka dodała do tego warstwę fabularną pełną akcji i dynamiki. Wciągającą, nieodkładalną i trzymającą w napięciu. Bo ten zawód był niebepieczny. Kobiety ciągle ryzykowały, ale wpłynęły na losy świata.

To idealna powieść dla wszystkich lubiących zagadki, ryzyko i prawdziwe historie, z klimatem i z warstwą historyczną. To moje pierwsze spotkanie z autorką - ale na pewno nie ostatnie.

Mój zachwyt nie ma końca.

Przemyślenia dotyczące tej historii mnożą się podczas niemal każdej życiowej czynności, jaką podejmuję (nawet podczas snu!).

Dawno żadna powieść tak bezgranicznie mną nie zawładnęła. Zdawałam sobie sprawę z tego, że proza Kate Quinn jest wyjątkowa, że jej książki nie pozostawiają obojętnym, że angażują, zniewalają, nie pozwalają o sobie zapomnieć. Spodziewałam się wszystkiego, a mimo tego otrzymałam więcej, niż to, na co liczyłam, więcej niż ogrom emocji, do których przyzwyczaiła mnie autorka.

Historia przyjaźni trzech wybitnych kobiet, wybitnych osobowości, różniących się niemal w każdej sferze życia, a mimo wszystko, mimo przeciwności losu, lojalnych w stosunku do siebie podczas najważniejszego, siostrzanego sprawdzianu, jaki był ich udziałem, skradła moje serce. Nie wyobrażam sobie, bym mogła o tej powieści kiedykolwiek zapomnieć.

Zafascynowała mnie relacja Osli, Mab i Beth, zafascynowała mnie każda z tych kobiet - wspaniała, choć z pozoru niczym się nie wyróżniająca, taka, jak każda z nas, a jednak będąca tak niebywale wartościowym człowiekiem.

Zachwycił mnie sposób prowadzenia historii.

A przede wszystkim oszołomiła mnie fabuła, tym bardziej, że powstała na kanwie prawdziwych wydarzeń. Tak, kobiety odegrały nieopisaną rolę w łamaniu szyfrów Enigmy, wpłynęły na losy świata podczas II wojny światowej. Jestem także przeszczęśliwa, że autorka zaznaczyła, jak wielką rolę w rozkodowaniu Enigmy mieli Polacy, o czym dziś już się zapomina.

"Kod róży" to obezwładniająca książka. Zachwycająca, emocjonująca. Taka, co to nie pozwala się odłożyć, nie pozwala przestać o sobie myśleć, nawet podczas najbardziej prozaicznych codziennych czynności. Nie zdołam oddać intensywności mojego wrażenia po lekturze tej powieści - jest nie do opisania. 

Pozostaje mi tylko liczyć na to, że nieporadnie zdołałam Was przekonać do tego, że nie może tej historii zabraknąć na Waszych półkach. To nie tylko najlepsza powieść autorstwa Kate Quinn. To także jedna z trzech najlepszych książek, jakie dane mi było w tym roku przeczytać.

Polecam ze wszystkich sił.

Koniec roku za pasem.. Czy wybraliście już książki, które będą waszym numerem jeden na podsumowaniu czytalicznym ? Na moją listę bezapelacyjnie wskakuje książka Kate Quinnn "Kod Róży". Jak już nie raz wspomniałam, jestem zagorzałą fanką kryminałów, jednak na moim profilu pojawiają się również powieści obyczajowe czy thrillery, myślę, że każdy potrzebuje czasami odskoczni od swojego gatunku. Jestem też osobą, której do lektury książek o tematyce wojennej nie trzeba dwa razy namawiać, tym bardziej gdy są one inspirowane prawdziwymi wydarzeniami. Takie książki biorę w ciemno i wiem, że czas, jaki spędzę z lekturą nie będzie czasem straconym.

Tak też było w tym przypadku. "Kod Róży" to historia trzech kobiet, Mab, Beth i Osli, które w najgorszym czasie, jakim była druga wojna światowa, połączyła niezwykła przyjaźń. Dzisiaj, gdy Wielka Brytania żyje ślubem stulecia do Osli i Mab przychodzą zaszyfrowane wiadomości od Beth, zamkniętej w zakładzie psychiatrycznym. Czy przyjaciółki zdecydują spotkać się z nią, po tym, co zrobiła w przeszłości? A może winny jest ktoś inny? Czy kobietom uda się odkryć prawdę?

Kate Quinn zabrała nas do najpilniej strzeżonego miejsca w Wielkiej Brytanii podczas drugiej wojny światowej, gdzie za złamanie najmniejszego sekretu groziła kara śmierci. Historia trzech kobiet, które połączyła tajemnica państwowa, kobiety, które łamały szyfry, tłumaczyły niemieckie dokumenty i swoją pracą przyczyniły się do pokonania Hitlera. Były młode, miały marzenia, każda z nich chciała kochać i być kochana, żyły tak, jakby jutra miało nie być. Ich życie zmieniła wojna i praca jaką wykonywały w obronie swojego kraju.

Powiedzieć, że ta powieść jest piękna to tak, jakby nie powiedzieć nic. Kate Quinn oczarowała mnie swoim stylem, językiem i umiejętnością budowania napięcia. Pomyślicie, jak to, w powieści obyczajowej ? Ale nie, "Kod Róży" to nie tylko powieść obyczajowa, której fabuła osadzona jest w czasie wojny. To mistrzowskie połączenie thrillera, powieści szpiegowskiej i sensacyjnej, z delikatną nutą romansu, która pełna jest tajemnic, niesamowitych zwrotów akcji, i którą, mimo tych 630 stron, czyta się z zapartym tchem, nie mogąc się od niej oderwać. Polecam z całego serca, szczególnie fanom powieści historycznych. Gwarantuję, że ani przez moment nie poczujecie się znudzeni.

Przeczytajcie. ❤ Kupcie jako prezent gwiazdkowy ukochanej osobie, polećcie każdemu fanowi książek z akcją toczącą się w czasie II wojny światowej. Po prostu przekazujcie dalej, ponieważ Kod Róży to książka - majstersztyk. Kate Quinn w mistrzowski sposób przedstawiła historię kobiet pracujących w Bletchley Park zajmujących się łamaniem szyfrów, oddała mnóstwo towarzyszących im rozterek i emocji, a przy tym wszystkim stworzyła książkę, od której nie sposób się oderwać. Równie dobrze jej powieść mogłaby mieć i 1000 stron. Pochłonęłabym ją w równie ekspresowym tempie.

Kod Róży to książka, która całą swoją moc rażenia zawdzięcza wspaniałym bohaterkom. Zgadzam się, historia od początku do końca trzyma w napięciu niczym najlepsza powieść szpiegowska, retrospekcje, przenikanie się teraźniejszości z przeszłością sprawiają, że kolejny strony się po prostu połyka, ale to wyraziste postacie nadają jej głębi. Przez te ponad 600 stron jesteśmy w stanie poznać je z każdej strony, polubić, znienawidzić, podziwiać, ponieważ Mab, Osla i Beth nie są papierowymi bohaterkami, to prawdziwe kobiety z krwi i kości, którymi targają namiętności, popełniają wiele błędów, mają swoje wielkie sekrety i tajemnice, a przede wszystkim są niezwykle charakterne. Ich prywatne perypetie, geniusz umysłu Beth, w który autorka pozwoliła nam delikatnie wniknąć wynoszą tę książkę ponad wiele innych, których akcja toczy się w czasie II wojny światowej. To prawdziwa perełka w tym gatunku i z tego co słyszałam o innych powieściach tej autorki z każdą z nich jest podobnie.

Będziecie zauroczeni tą historią, przeczytacie ją z wypiekami na twarzy i szybko bijącym sercem. Będziecie przeżywać wszystkie towarzyszące postaciom emocje, może uronicie kilka łez wzruszenia, a na koniec, gdy dotrzecie do przypisów autorki i dowiecie się ile z tej historii wydarzyło się naprawdę lub jest mocno prawdopodobne otworzycie usta ze zdziwienia. Lubię powieści, które pokazują prawdziwe realia, nie koloryzują lub nadmiernie nie grają na emocjach. Ta historia była tak dobra, a jednocześnie realistyczna, że ląduje w ulubieńcach tego roku. Perełka.

"Kod róży" to najnowsza powieść Kate Quinn, której akcja została osadzona w czasach i realiach II wojny światowej.

Ta książka przyciągała mnie do siebie niczym magnes. Kiedy przeczytałam streszczenie zamieszczone na okładce, wiedziałam, że mi się spodoba.

To była niesamowita przygoda, w której nie zabrakło zaskakujących momentów, mocnych wrażeń i tajemnic. Powieść jest inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, to jej duży plus.

Praca kryptologów od zawsze wydawała mi się niezmiernie ciekawa, pełna wyzwań, lecz też trochę frustrująca. Uważam, że nadają się do niej osoby niezwykle inteligentne i odporne na stres.

"Kod róży" to historia trzech młodych kobiet, które zostają zatrudnione do łamania szyfrów w tajnym ośrodku Bletchley Park. Osla, Mab i Beth trzymają się razem, są przyjaciółkami. Do czasu. Po wojnie nie kontaktują się ze sobą. Jednak pewnego dnia wszystko się zmienia. Muszą połączyć siły, żeby dopaść zdrajcę i rozszyfrować bardzo ważny kod.

Czy im się to uda?

Bohaterki tej książki są mocne psychicznie, inteligentne oraz wytrwałe. Dzięki pracy, którą wykonują stają się silniejsze, walczą o siebie. Mają tajemnicę, której nikomu nie mogą wyjawić. To nie ułatwia im nawiązywania relacji z ludźmi. Nawet przed najbliższymi muszą dochować sekretu. To wiele je kosztuje, a gdy kończą służbę dla kraju, nadal wszystko czym się zajmowały musi pozostać enigmatyczne.

"Kod róży" to mistrzowska fabuła, od której nie sposób się oderwać. Pokaźnych rozmiarów powieść czyta się błyskawicznie. Zaskakujące zwroty akcji, miłosne historie (jedna z przyszłym księciem Filipem) sprawiają, że ta historia wciąga od pierwszej do ostatniej strony.

Bardzo chętnie obejrzałabym film lub serial nakręcony na podstawie tej książki. A jak tylko znajdę czas chwycę za kolejne powieści Kate Quinn.

"Kod Róży" to Kate Quinn w doskonałej formie. Autorka zabiera czytelników [Adres usunięty]. za mury Bletchley Park, do bombardowanego Londynu i na korytarze szpitala psychiatrycznego. Historyczny aspekt książki absolutnie mnie oczarował. Kate Quinn wspaniale oddała atmosferę dawnych czasów i stworzyła postaci odpowiadające ówczesnym realiom. Fakt, że całość zbudowana jest na bazie prawdziwych miejsc, wydarzeń i osób nadaje powieści wyjątkowego charakteru. "Kod Róży" to opowieść o odważnych kryptolożkach i ich ważnej misji. O przyjaźni, miłości, zdradzie, bolesnych pożegnaniach i walce z przeciwnościami losu w niespokojnych latach drugiej wojny światowej. Genialna książka - gratka dla miłośników powieści historycznych. Warto ❤

Złamanie szyfru – tylko to się liczy. Jak poradzić sobie z niemiecką Enigmą? Jak przechytrzyć Niemców i być o krok przed nimi? Jak nie dopuścić do kolejnego ataku? Te pytania na pewno zadawali sobie łamacze szyfrów podczas II wojny światowej. Te pytania zadają sobie również główne bohaterki książki „Kod Róży”.

Osla, Mab i Beth – trzy młode dziewczyny żyjące w latach 40. W czasach, gdy każdy walczył o przetrwanie i zastanawiał się czy dożyje jutra. Ta historia ma dwie linie czasowe: początek wojny i listopad 1947 roku, parę dni przed ślubem księżniczki Elżbiety z księciem Filipem. Osla źle znosi przygotowania do ślubu. Jest jednym z gości, ale jest również byłą dziewczyną księcia Filipa. Jak pójść na ślub z nadal złamanym sercem? Podczas tych rozterek Osla odbiera dziwną wiadomość. Bez problemu łamie szyfr i orientuje się, że to od Beth, która od trzech lat przebywa w szpitalu psychiatrycznym. Kontaktuje się z Mab i razem ruszają na spotkanie z Beth. Wydarzenia sprzed paru lat, gdy wszystkie pracowały w tajnej agencji i pomagały w łamaniu szyfrów podczas wojny, nadal w nich tkwią. Wiedzą też, że ktoś był tam szpiegiem. Tylko kto zdradzał?

To historia pełna tajemnic, nagłych zwrotów akcji i niespodziewanych zdarzeń. Powieść porywa od pierwszych stron. Czyta się ją z zapartym tchem. Od samego początku jest się w centrum wydarzeń, a na dodatek chce się wiedzieć co będzie dalej.

Świetnie stworzeni bohaterowie. Osla, Mab i Beth to silne kobiety, a każda na swój własny sposób. Osla jest bogatą dziewczyną z wyższych sfer, Mab jest dziewczyną z East End, która całe życie walczy o swoje, a Beth z pomocą Osli i Mab uczy się samodzielności i uwalnia się od toksycznej matki.

Historia jest naprawdę ciekawa. Trzyma w napięciu i mimo sześciuset trzydziestu stron czyta się ją bardzo szybko i przyjemnie.

Powieści osadzone podczas II wojny światowej to jedne z moich ulubionych. Biorę je w ciemno i nigdy się nie zawiodłam. Teraz też nie i polecam ją z całego serca. To jest powieść, przy której nikt nie będzie się nudził.

Kate Quinn po raz kolejny dokonała niemożliwego. „Kod Róży” podobnie jak jej inne książki jest niezłym grubaskiem, jednak czytając ma się wrażenie, że jest dużo, dużo krótsza. Po prostu czytało się samo. Nie wiem jak wy, ale ja uwielbiam te uczucie kiedy zapominam, że czytam książkę.

W czasie lektury „Kodu Róży” byłam tam razem z Mab, Oslą i Beth w Bletchley Park… Autorce udaje się stworzyć nie tylko wspaniałe historie, ale również bohaterów z krwi i kości.

Ciekawiła was kiedyś historia złamania Enigmy? Przyznam, że troszkę o tym czytałam po obejrzeniu filmu z moim ukochanym Benedictem Cumberbatchem o Alanie Turingu. Pamiętam również serial kryminalny, gdzie zagadki rozwiązywały byłe kryptolożki wojenne. Podobnie jak bohaterki książki Kate Quinn, nie mogły absolutnie nikomu zdradzić co robiły w Bletchley Park. Nawet już po wojnie!

Mab i Osla pochodzą z całkiem innych światów. Druga z nich ma pieniądze oraz może zaliczać się do arystokracji. Mab może tylko o tym marzyć. Łączy ich wojna i właśnie miejsce pracy zwane BP. Na wspólnej kwaterze poznają Beth, gnębioną przez despotyczną matkę. Jeśli jeszcze was nie przekonałam to powiem, że występuje tutaj książę Filip! Tak, mąż królowej Elżbiety we własnej, jeszcze kawalerskiej osobie. (Mnie by to kupiło 😂)

Jeśli jeszcze nie znacie powieści tej autorki to naprawdę polecam nadrobić, bo są po prostu niesamowite!