Pisz, Natalio. Rozgrzewaj serca czytelników.
Masz poetycką duszę, oko błyskotliwe niczym brzytwa i naturalny dar opowiadania historii.
Katarzyna Bonda
Piękna, wrażliwa, błyskotliwa. I tyle w niej uroku ?? Świat widziany oczami dziecka. Barwny, kolorowy zabawny i pełen głębokich przemyśleń… nie słyszę żadnego fałszu :)
Justyna Steczkowska
Obowiązkowa lektura dla dzieci i ich rodziców! Jaka szkoda, że takiej wrażliwości większość z nas musi się uczyć przez wiele lat. Kubuś Puchatek i Dzieci z Bullerbyn mają poważną konkurencję.
Krzysztof Ibisz
Natalia jest genialna… Wielka szkoda, że autorka zajęła się pisarstwem a nie filmem.
Radosław Pazura
Bajkoterapia daje siłę i moc. Sztuką jest umieć się nią podzielić. Ta książka jest dowodem na moc autorki, która pokazuje, jak radzić sobie w zmaganiu się z niełatwym światem.
Dr nauk o zdrowiu, pedagog, terapeuta Sylwia Jędrzejewska
Czternaście lat temu Jolanta Borowiec stanęła na czele Polsat Cafe, by od podszewki i kuchni stworzyć pierwszą w Polsce telewizję dla kobiet. W tym czasie jej córka Natalka Sander stawała na palcach przy oknie, żeby pomachać mamie wychodzącej do pracy. Jej mama codziennie znikała z domu na wiele godzin. To wtedy Natalia wyobraziła sobie pierwszą różdżkę z Kociolandii, która jak pilot do telewizora przeniosła ją do zaczarowanego świata – krainy, gdzie mamy pracują tylko w weekendy, dziadkowie nigdy nie chorują, a Kicia, cudowny puchaty kotek, całymi dniami bawi się i wypoczywa na hamaku. Teraz Natalia ma już 17 lat i szykuje się na studia reżyserskie w USA. Ale nie byłaby córką swojej mamy, gdyby nie chciała zrobić jeszcze czegoś. Przelać na papier swojej Kociolandii.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura
Jaką tematykę porusza książka "Kociolandia" i dla kogo jest przeznaczona?
Książka skupia się na dziecięcej wyobraźni jako sposobie radzenia sobie z tęsknotą za pracującym rodzicem. Autorka opisuje magiczną krainę, w której relacje rodzinne i poczucie bezpieczeństwa stanowią fundament każdego dnia. Publikacja łączy w sobie elementy bajki z głębokimi przemyśleniami nastoletniej autorki patrzącej wstecz na swoje dzieciństwo. Jest to lektura wspierająca budowanie silnej więzi emocjonalnej między opiekunem a dzieckiem.
Czy opowieści zawarte w tej publikacji mają charakter terapeutyczny dla dziecka?
Tak, publikacja wykorzystuje elementy bajkoterapii, pomagając najmłodszym oswoić emocje związane z rozłąką i codziennymi wyzwaniami. Poprzez metaforyczny świat krainy czytelnik uczy się, jak przekuwać lęk w kreatywną siłę oraz optymizm. Tekst wspiera rozwój wrażliwości emocjonalnej i uczy empatii w stosunku do osób starszych oraz zwierząt. Terapeutyczny wymiar książki pomaga dzieciom lepiej zrozumieć i zaakceptować otaczającą ich rzeczywistość.
Z czyjej perspektywy prowadzona jest narracja w świecie wykreowanym przez autorkę?
Narracja prowadzona jest z perspektywy dziecka, co nadaje opowieściom autentyczność i unikalny, barwny urok. Natalia Sander spisała swoje wizje z czasów wczesnego dzieciństwa, dzięki czemu język jest bezpośredni i pozbawiony sztuczności. Czytelnik poznaje świat, w którym bliscy nigdy nie chorują, a czas płynie rytmem beztroskiej zabawy. Taka konstrukcja pozwala najmłodszym odbiorcom łatwo utożsamić się z emocjami i marzeniami głównej bohaterki.
Czym wyróżnia się styl literacki Natalii Sander na tle klasyki literatury dziecięcej?
Styl autorki charakteryzuje się poetycką wrażliwością, która buduje atmosferę spokoju i bezpieczeństwa znaną z klasycznych dzieł. Zamiast gwałtownych zwrotów akcji, tekst stawia na celebrowanie drobnych momentów i budowanie bogatego świata wewnętrznego. Natalia Sander operuje językiem pełnym ciepła, który angażuje wyobraźnię równie silnie jak tradycyjne historie o dzieciach z Bullerbyn. Książka stanowi nowoczesną propozycję literacką, kładącą ogromny nacisk na jakość relacji międzyludzkich.
Dla jakiego typu odbiorcy ta książka może okazać się zbyt refleksyjna?
Książka nie jest odpowiednia dla osób poszukujących wyłącznie dynamicznej akcji lub typowej literatury przygodowej bez warstwy psychologicznej. Ze względu na swój refleksyjny charakter i skupienie na emocjach, może nie zainteresować czytelników preferujących proste, czysto rozrywkowe formy graficzne. Treść wymaga skupienia i często skłania do rozmów o tęsknocie, dlatego najlepiej sprawdza się podczas wspólnego czytania z rodzicem. Publikacja omija tematykę typową dla współczesnego fantasy, koncentrując się na magii ukrytej w codziennym życiu.
