Kocia Szajka i klątwa starego kina

Stare budynki mają to do siebie, ze coś w nich stuka, trzeszczy, a czasami nawet straszy. W Cieszynie stoi takie nawiedzone kino. Znalazł się hojny darczyńca, prezes Pieczonka, który dał środki na remont tego przybytku, ale ów remont zwyczajnie „nie idzie”. Ciągle się coś sypie, wali, a z zabytkowego budynku dochodzą dziwne dźwięki. Policjanci nie wierzą w przeklęte kino i postanawiają przyjrzeć się tej sprawie. Wysyłają swoich najlepszych i najdyskretniejszych konsultantów, Kocią Szajkę.

Przy okazji recenzowania czwartego tomu kocich przygód „Kocia szajka i duchy w teatrze” zwróciłam uwagę, że Agata Romaniuk rozwiewa dziecięce lęki. Pisze o tym, że nawet paranormalne zjawiska maja swoje wytłumaczenie. Podobnie jest w „Kociej Szajce i klątwie starego kina”. Cieszyniacy omijają rzekomo nawiedzone miejsce szerokim łukiem, a dzielne koty wchodzą do środka, żeby sprawdzić o co może chodzić.

„Kocia Szajka i klątwa starego kina” to już szósty tom kryminalno-detektywistycznego cyklu dla dzieci. Skąd Agata Romaniuk ma tyle pomysłów? Nie wiem. Wiem natomiast, że w każdej kolejnej części zaskakuje czytelnika, bo sprawy rozwiązywane przez sprytne koty są przeróżne. Tym razem mamy opowieść o cwaniactwie, a nawet o oszukiwaniu państwa. Ja, dorosły, od razu wytypowałam sprawcę i jego motywy. Nie było to szczególnie trudne, bo autorka jasno zaznaczyła te miłe i te antypatyczne (takie określenie zostało użyte w książce) postacie. Jestem ciekawa, czy dzieci równie szybko rozgryzą tę sprawę.

Zaznaczyć w tym miejscu muszę, że przewidywalność nie odebrała mi przyjemności z czytania. Książki z cyklu „Kocia Szajka” to nie tylko wątek detektywistyczny. To całe kocie przedsięwzięcie. Wspaniali bohaterowie, z których każdy ma niepowtarzalny charakter, koci język i kocia technologia, kocie przyzwyczajenia i obecna od początku cyklu – dzięki kotce Bronce – cieszyńska gwara. Te wszystkie elementy tworzą niebanalną, niepowtarzalną publikację dla dzieci.

Już po raz szósty mam przyjemność polecać wam przygody Kociej Szajki. Mam nadzieję, że dzielni koci detektywi jeszcze nie raz zrobią porządek w kryminalnym światku Cieszyna. Ba, ja jestem tego pewna. Agata Romaniuk już udowodniła, że ma głowę pełną pomysłów.

Stare kino w niedużym miasteczku Cieszynie od dłuższego czasu jest bardzo zniszczone. Burmistrz podejmuje decyzję, że nadszedł czas na remont. Jednak nie idzie on, tak jak powinien, co chwilę coś się dzieje, a nocne odgłosy, jakie dochodzą ze środka, mrożą krew w żyłach. Niektórzy twierdzą, że nic z tego remontu nie będzie, że kino jest nawiedzone. Tajemnice tego, co tam naprawdę się dzieje, postanawia odkryć Kocia Szajka oraz aspirantka Walerka Koczy. Czego się dowiedzą? Co dzieje się w kinie? Czy remont się uda? Czy to miejsce naprawdę jest nawiedzone?

Nie będę ukrywać, że to nasze pierwsze spotkanie z Kocią Szajką. Po, mimo że to tom szósty, my nie znamy poprzednich, jednak ani troszkę to nie przeszkadzało w odbiorze historii, jaką w nim znaleźliśmy. Spotkanie okazało się tak bardzo udane, że na pewno nadrobimy wcześniejsze tomy.

Historia w książce bardzo spodobała się synowi. Ksawery z zainteresowaniem czytał kolejne strony, odkrywając sekrety i tajemnice wraz z bohaterami. Kiedy skończył czytać, stwierdził, że bawił się świetnie. Momentami była śmieszna, momentami z nutką strachu, z ciekawą zagadką kryminalną.

Bohaterowie okazali się niebanalni, według syna ciekawi, dający się lubić.

„Kocia Szajka i klątwa starego kina” to książka, którą polecamy młodym czytelnikom lubiącym historie z zagadkami i nutką strachu.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Cieszyńska Kocia Szajka znów ma łapy pełne roboty. Tym razem sprawa dotyczy starego kina, w którym trwa remont i co rusz dochodzi tam do niebezpiecznych wypadków. To nie wszystko, bo w nocy z budynku dobiegają mrożące krew w żyłach odgłosy. Na pomoc rusza szajka kocich detektywów, która razem z aspirantką Walerką Koczy postara się rozwikłać tę zagadkową sprawę. Co dzieje się w murach starego kina? Czy w sprawę może być zamieszany duch kotki Grety? Niektórzy twierdzą, że to wszystko wina klątwy. Jaka jest prawda?

Książki z serii „Kocia Szajka” mają w sobie to coś. Coś, co przyciąga, hipnotyzuje i nie pozwala się oderwać. To krótka opowieść kierowana do dzieci w wieku 6-8 lat. Jednak, co wiem po sobie, również dorośli, szczególnie wielbiciele kotów, będą się podczas lektury świetnie bawić. Bo kotki, chociaż twarde, jak na detektywów przystało, są totalnie rozczulające. W tym tomie pojawia się na dokładkę kociak Precelek, co sprawia, że zauroczenie tą historią wzrasta jeszcze bardziej. Z nowym bohaterem wiąże się pewna tajemnica, której nie zdradzę. Mogę jednak napisać, bo już to wiadomo, że powstanie dla niego specjalna seria. Precelek, jak każde dziecko, jest bardzo ciekawy świata. Jest mały, niebieski i wszędzie go pełno. Biedactwo zostało porzucone w kinie i całe szczęście, że na jego drodze stanęły koty z Kociej Szajki, bo nie wiadomo jak by się to dla niego skończyło. Nasza zgrana paczka postanowiła się kotkiem zająć, dopóki nie znajdzie się dla niego nowy dom. W ten oto sposób malec zaczyna towarzyszyć detektywom w poszukiwaniu tropów i poszlak mających rozwikłać zagadkę dziwnych wydarzeń, które dzieją się w starym kinie. Bohaterowie podchodzą do zadania jak zawsze bardzo poważnie. Są skupieni, odpowiedzialni, rzetelnie przesłuchują podejrzanych, przemierzają ulice miasta w poszukiwaniu śladów.

Książka idealnie nadaje się do samodzielnego czytania przez starsze dzieci. Czcionka jest duża, duże są też odstępy między wyrazami i między linijkami, dlatego samodzielna lektura nie powinna sprawić dzieciom trudności. Dla młodszych dzieci będzie to również wyśmienita lektura, nawet jeśli będzie ją czytał ktoś dorosły. Uwagę przykuwają przepiękne ilustracje Malwiny Hajduk. Jest to niewątpliwa zaleta tej książki. Jej najmocniejszą stroną są jednak interesująca i angażująca zagadka kryminalna i wartka akcja, która nie pozwala oderwać się od lektury. Nie brakuje w książce niespodziewanych zwrotów akcji i nie jest łatwo przewidzieć, w jakim kierunku potoczy się ta historia. Na plus wypada również poczucie humoru kocich bohaterów, a także fakt, że w tej opowieści spotkać można cały przekrój różnych osobowości, postaw i poglądów. Bohaterowie są wyraziści, niektórzy wzbudzają sympatię od razu, do innych trzeba się przekonać. Każdy z nich z całych sił stara się rozbawić czytelnika do łez. Jednym wychodzi to lepiej, innym gorzej. Humoru jednak tej książce odmówić nie można.

„Kocia Szajka i klątwa starego kina” to kolejny świetny, dopracowany tom przygód kocich detektywów, będący naprawdę przyjemną i odprężającą lekturą, którą polecam każdemu, nie tylko dzieciom, chociaż im przede wszystkim.

Na potęgę mysiego czerepu, cieszyńska Kocia Szajka ma nieustannie pełne ręce roboty, ale to tylko cieszy nas, czytelników, ponieważ przygód kocich detektywów nigdy dość.

Gdy okazuje się, że w starym kinie dochodzi do kolejnych wypadków Kocia Szajka wkracza do akcji i razem z aspirantką Walerką Koczy ruszy tropem tajemniczych wydarzeń, tropów i śladów: mrożące krew w żyłach odgłosy, spadające przedmioty i podejrzani, dla których przedłużający się w nieskończoność remont budynku może przynieść pewne korzyści. Nie obejdzie się bez seansu spirytystycznego 👻

Kocia Szajka będzie musiała odkryć, czy to wszystko co budzi niepokój mieszkańców Cieszyna wiąże się z klątwą starego kina, czy misternie uknutą intrygą?

Na scenę wkracza także nowy bohater, kotek Precelek, którego z miejsca polubią mali czytelnicy, i z którym wiąże się coś więcej... 😉

Zwinne, zabawne i przemyślane przygody Kociej Szajki to perełka wśród polskich książek detektywistycznych dla dzieci. Seria zawiera już 6 tytułów, które można czytać niezależnie, ale warto poznać wszystkie sprawy, z którymi borykali się koci detektywi😉

Muszę przyznać, że czytało mi się naprawdę dobrze, czcionka jest też idealna dla dzieci, jest duża i są duże odstępy między literami oraz między linijkami. Jest też dużo, jak zawsze pięknie wykonanych, ilustracji.

Swoją drogą, nie mam pojęcia dlaczego, ale coś sprawiło, że okładka i ilustracje jakoś wyjątkowo przypadły mi do gustu (tak, wiem, nie ocenia się książki po okładce, ale ilustracje Malwiny Hajduk przecież też trzeba docenić).

Historia pełna jest zwrotów akcji, trudno określić, który moment dokładnie był punktem kulminacyjnym, takim największym zwrotem akcji. Niektórych rzeczy, które się wydarzyły, nie dało się za bardzo przewidzieć.

Książka bardzo mi się spodobała. Ta recenzja oczywiście nie byłaby kompletna, gdybym nie napisała, tak jak to zwykle robię, że polecam tę książkę wszystkim, ale w szczególności młodym miłośnikom kotów i kryminałów.

Pełna recenzja w serwisie W Roli Mamy