Kobiety niepodległości. Bohaterki, żony, powiernice

Kobiety od wieków wstępowały w szeregi wojski i były znane z waleczności na całym świecie. Polki jako ósme na świecie uzyskały prawa wyborcze i równość wobec prawa. Odegrały wielką rolę w dochodzeniu do wolności, tworzeniu nowej Ojczyzny i utrzymaniu niepodległości. Politycy i mężowie stanu II RP zawdzięczali zaistnienie na scenie politycznej po części dzięki swoim partnerkom.

Maria Wojciechowska była żoną prezydenta II RP Stanisława Wojciechowskiego. Mało kto wie, że w młodości była zaangażowana w pracę konspiratorską oraz była członkinią PPS-u. Konspiratorka, kurierka i rewolucjonistka. Bliska przyjaciółka Piłsudskiego. Z mężem wiodącym wówczas żywot mnicha zapoznał ją sam generał. Kariera polityczna męża nabrała tempa, poświęcił się ON pracy a Maria była bardzo samotna. Ich życie rodzinne diametralnie się zmieniło. Prowadzenie domu, wychowywanie dzieci i rodzinne sprawy spoczywały na jej barkach. Oszczędna i gospodarna nie radziła sobie z obowiązkami reprezentacyjnymi. Zmarła w wieku 90 lat.

Helena Paderewska - żona pianisty, premiera Ignacego Jana Paderewskiego. Przed Heleną w życiu Ignacego gościło wiele kobiet, które pomogły mu osiągnąć oszałamiający sukces. Była żoną najlepszego przyjaciela Ignacego. Zastawiła na niego sidła i chciała zdobyć jego miłość. Otaczała go ciągłą opieką i chciała mieć go tylko dla siebie. Wspierała męża w działalności na rzecz niepodległości ojczyzny. Nie szczędziła mu czułości i na każdym kroku okazywała przywiązanie. Ośmieszała go swoim zachowaniem w miejscach publicznych. Ta kobieta była wszędzie. Nadała sobie przydomek królowej Riond - Bosson a wielki sukces przyniosła jej hodowla rasowego drobiu. Zmarła w 1934 roku.

Józef Piłsudski wygrał z Romanem Dmowskim walkę o serce Marii Juszkiewiczowej, rozwódki z Wilna. Ich małżeństwo przeszło kryzys po śmierci pasierbicy. Wojna postawiła kres małżeństwu a Piłsudski zainteresował się Aleksandrą Szczerbińską, z którą ożenił się dwa miesiące po śmierci Marii. Aleksandra była zaangażowana w działalność partyjną i niepodległościową, przewoziła zakazane przesyłki. Wykształcona, odważna i zaradna. Józef Piłsudski nie był stały w uczuciach i często mówiono o jego licznych romansach. Zauroczyła go ponoć 28 - letnia lekarka a później urzędniczka Jadwiga Burhardt.

Michalina Mościcka poślubiła swego kuzyna Ignacego Mościckiego. To ona zarabiała na utrzymanie rodziny. Ambitna, zorganizowana i odważna. Nawiązała kontakty z miejscowym ruchem feministycznym, powołała do życia koło Ligi Kobiet. Aktywnie działała w sekcji dobroczynności i opieki społeczne, skrupulatnie wywiązywała się z obowiązków. Wszechstronna w każdym polu, aktywna do ostatnich dni życia.

Najbardziej niedocenianą osobą jest Jadwiga Sosnkowska, żona generała Kazimierza Sosnkowskiego, zaufanego współpracownika Piłsudskiego.

Jadwiga Beck to żona ministra spraw zagranicznych Józefa Becka. Najelegantsza Europejka. Przyjmowała zagranicznych dyplomatów i polityków, czuwała nad organizacją oficjalnych rautów i przyjęć. Zaangażowana w ruch harcerski. Inteligentna, kulturalna i obyta towarzysko.

Jak widać partnerki najwybitniejszych mężów stanu miały kluczowy wpływ na ówczesne wydarzenia. Przedstawicielki płci pięknej wiodły ogromną rolę w historii naszego kraju. Iwona Kienzler przedstawiła biografie kobiet bliskich sercu mężów stanu. Wojciechowska, Paderewska, Piłsudska, Mościcka, Sosnkowska i Beckowa. Autorka przytoczyła szczegółowe dane, anegdoty, opowieści, niuanse i ciekawostki, których nie zna większość osób. Bohaterowie stają się nam bliżsi, nie stanowią już wyłącznie osób, o których uczą nas na historii. Stają się bardziej namacalni i autentyczni. Są wśród nich historie, które rozśmieszają, zadziwiają i budzą podziw. Nie wszystkie kobiety spełniały się w reprezentacyjnej roli. Są takie, które poświęciły się roli gospodyni i matki, są działaczki, konspiratorki ale są i bywalczynie salonów czy dyplomatki. Wszystkie stoją jednak wiernie przy boku swych mężów, wspierają ich i służą ojczyźnie.

Iwona Kienzler zrobiła bardzo fachową robotę, godną podziwu. Przybliżyła historie prawdziwe w sposób ogromnie interesujący. Z historią zupełnie mi nie po drodze ale ta książka wciągnęła mnie całkowicie. Nie nudziłam się ani przez chwilę i dałam się pochłonąć. Z ogromnym zainteresowaniem chłonęłam wszystkie fakty. Takie książki, mocno historyczne, aż chce się czytać i mówi to osoba, która historię w szkole traktowała jako zło konieczne. Autorka dostarcza nam nowej wiedzy, przedstawia nieznane fakty w sposób fascynujący i zaskakujący. Jestem pod ogromnym wrażeniem. Gorąco polecam!

[Adres usunięty]