Kim byłbym bez ciebie?

"Kim byłbym bez Ciebie" to pierwsza książka autorstwa Guillaume Musso, z którą miałam do czynienia. Wcześniej wiele dobrego słyszałam o jego książkach, dlatego z wielkimi nadziejami zabrałam się za tę powieść. Muszę przyznać, że po przeczytaniu mam dość mieszane odczucia. Oczywiście prawdą jest, że powieść trzyma wysoki poziom, że jest to bardzo ambitna książka, nad którą powinno się dłużej pochylić, aby wszystko zrozumieć. Z drugiej strony natomiast, autor ma dość specyficzny styl pisania, gdyż wszystko opisuje bardzo szczegółowo. Momentami może to być naprawdę męczące. Historia opisana w książce jest warta poznania, dlatego zachęcam do jej przeczytania, ale trzeba pamiętać, że nie będzie to lekkie i przyjemne czytanie.

Już w pierwszym rozdziale książki autor ciekawi czytelnika opisem bohaterów i sprawia, że chce czytać dalej. Chce poznać do końca historię Gabrielle i Martina, dwójki młodych ludzi, którzy kochają się bez pamięci. Martin jest zaledwie rok starszy od Gabrielle, ale nie zdaje sobie sprawy z tego, że życie może wystawić go na wiele prób i miłość, jaką darzy Gabrielle, może być tą ostatnią.

Przeszłość obydwu bohaterów skrywa za sobą wiele tajemnic, które oboje odkrywają dopiero po około trzydziestu latach swojego życia. Kiedy poznajemy bohaterów książki, Gabrielle jest studentką trzeciego roku na uniwersytecie w Berkeley, a Martin rozpoczyna swoją karierę w pracy w policji. Oboje spotkali się w San Francisco. Zakochali się w sobie od pierwszego wejrzenia, jednak już na początku los wystawił ich miłość na ciężką próbę. Musieli się rozstać, a kiedy w dzień Bożego Narodzenia Martin kupił Gabrielle bilet lotniczy, aby przyleciała do niego do Nowego Jorku, ona tego nie zrobiła.

Nie widzieli się przez trzynaście lat, a kiedy znów się spotkali, w tym samym czasie w życie Gabrielle wkroczył jeszcze jeden mężczyzna - Archibald. Martin znał go bardzo dobrze i obydwaj byli gotowi walczyć ze sobą na śmierć i życie. Gabrielle jednak nie chciała wybierać. Chciała zatrzymać ich obu przy sobie. Niestety, niektóre pojedynki muszą niefortunnie skończyć się czyjąś śmiercią. Chyba, że...

Musso ma w sobie coś takiego, że nie chce się jego książek odłożyć na bok, że jego powieści są tak urokliwe i pełne emocji, że za każdym razem chce się jeszcze więcej. Jest to pierwsza książka tego autora, którą przeczytałam, ale teraz bez wątpienia sięgnę po kolejne. "Kim byłbym bez Ciebie?" potrafi trzymać w napięciu, wzruszyć, odprężyć i zmusić do refleksji, a samo zakończenie wbija w fotel. Aż do samego końca nie można przewidzieć, jaki będzie finał powieści i za to książka dostaje ode mnie dodatkową gwiazdkę. Kolejnym plusem powieści jest to, że na początku każdego rozdziału autor wstawił pozytywne i skłaniające do refleksji cytaty sławnych osób lub teksty piosenek. :)

Zapraszam: [Adres usunięty]

Byłam zauroczona początkiem książki. Autor pięknie za pomocą słów uchwycił błogi stan pierwszej młodzieńczej miłości, gwałtownych porywów serca, eksplodujących uczuć, uderzających w człowieka z niespodziewaną intensywnością.

Potem... książka zupełnie zmieniła swój charakter i początkowo kręciłam na to nosem, jednak poddałam się obrazowym opisom wartkiej akcji, której nie brakowało i czułam się jakbym oglądała znowu Arsena Lupina, który zresztą bardzo mi się podobał. 🙂 Ciekawa była gra uczuć, sprzecznych, przeplatających się emocji, jakie rodziły się między Martinem i Archim. Najbardziej jednak podobało mi się zakończenie, takie z fantastycznymi elementami charakterystyczny dla Musso - metafora lotniska zostanie mi w pamięci.❤

Tej książki nie da się łatwo zdefiniować za pomocą samych słów. Jest to zdecydowanie historia składająca się z kilku odrębnych części. Akcja toczy się szybko i często są tam krótkie akapity przeskakujące między jedną sceną a drugą. Pierwsza część obejmuje początek romansu, który jest sercem opowieści. Druga część książki była interesująca, ale nieoczekiwana. Występuje dużo zwrotów akcji, które wprowadzają elementy zagadkowości aż do końca. Jest to powieść typowo malownicza, którą mogą osiągnąć tylko francuscy mistrzowie literatury. Niesamowicie wzruszająca historia miłosna, skierowana do wszystkich grup wiekowych. Całkiem krótka książka, ale warta przeczytania.

"Tak, to nigdy nie jest proste. Ale jeśli któregoś dnia trafi się na właściwą osobę, a ten dzień będzie właściwym momentem, to podobno wszystko staje się jasne i proste."

Życie kładzie nam czasem kłody pod nogi, czasem nasze życie nie jest takie jakie byśmy chcieli. Jednak jedno jest pewne, nie możemy się poddać. Jak się poddamy może to spowodować, że nie zobaczymy co nam jeszcze jest dane do przeżycia.

Martin jest jednym z najlepszych policjantów w paryskiej policji. Od kilku lat ściga największęgo złodzieja dzień sztuki - Archibalda McLeana. Kiedy przestępca w sposób dość dziecinny przechytrza młodego policjanta, Martin chce za wszelką cenę go dopaść.

Los jednak bywa dość przewrotny i mężczyzn łączy nie tylko miłość do dzień sztuki, ale także miłość... do kobiety - Gabrielle.

Jak mam być szczera, książkę czyta się bardzo lekko i miło. Musso pisze powieści w poetycki sposób. Mamy tutaj różne formy komunikacji między bohaterami. Dzięki temu jesteśmy cały czas w książce i chcemy czytać kolejne strony. A czyta się ją bardzo szybko. Postacie są naprawdę fajnie opisane i wierzymy w motywy każdej ze stron.

Koniec dla mnie troszeczkę bajowy i niemożliwy. Jest to taki minus tej książki. Jeśli mamy wrażenie, że wszystko może się wydarzyć naprawdę to ostatnia część jest totalną abstrakcją. Wolałabym inne rozwiązanie, inne ukazanie tego wszystkiego. Ale to ja, a to jest Musso.