Książki historyczne i opracowania dotyczące II Wojny Światowej nigdy nie będą w stanie w pełni oddać jej horroru i strat, jakich doświadczyli ludzie. To niewyobrażalne dla osób, które nigdy nie musiały zmagać się z takimi problemami. Warto jednak wracać do wspomnień tych, którzy przeżyli. "Kiedy Bóg odwrócił wzrok" to książka wzruszająca, skłaniająca do refleksji i dająca wiele do myślenia.
Niniejsza pozycja to głos nie tyko jednej osoby, ale i opowieść o tych, którzy już nigdy nie będą mogli przedstawić własnej wersji wydarzeń. Wiesław Adamczyk był małym chłopcem, kiedy zaczęła się wojna. W 1940 roku wraz z matką i rodzeństwem został deportowany na Syberię. Ich ojciec był oficerem Wojska Polskiego, przez co ostatecznie stał się jedną z wielu ofiar rzezi katyńskiej. To jednak dopiero początek tułaczki i poszukiwań bezpiecznego azylu dla rodziny. Głód i choroby dawały się we znaki każdego dnia, a skrajne warunki bytowe nie pomagały w przetrwaniu. Kiedy w Iranie matka Adamczyka uległa skrajnemu wyczerpaniu wydawało się, że nie ma już dla nich nadziei na ratunek. Udało się jednak dokonać jeszcze więcej, uciec i spróbować zacząć swoje życie na nowo. Tylko czy z takimi wspomnieniami i po chwilach, które mrożą krew w żyłach, jest jeszcze możliwa normalność?
"Kiedy Bóg odwrócił wzrok" to książka, która pokazuje, że żadna historia wojenna nie jest taka sama. Utrata nadziei, rozpacz, niepewność jutra to uczucia, które łączyły wszystkich uciekających od wojny. Niestety tylko niektórzy byli w stanie przeżyć i dziś móc opowiedzieć nam o tych strasznych wydarzeniach, które nigdy nie powinny mieć miejsca. Wiesław Adamczyk pokazuje prawdziwe oblicze oprawcy, jego punkt widzenia na komunizm i ich zwolenników. Stara się zwrócić sprawiedliwość sobie i tym, którzy już nigdy sami nie będą w stanie o nią walczyć.
Wiesław Adamczyk jest emerytowanym chemikiem i doradcą podatkowym. Obecnie mieszka w Stanach Zjednoczonych. Doświadczony brydżysta turniejowy.
