Karuzela

Skusiłam się jakiś czas temu na książkę obyczajową z Wydawnictwa Wab Agnieszki Litorowicz-Segiert o tytule "Karuzela".

Dwie kobiety, które przez błąd właścicielki wynajmują ten sam dom na wrzosowisku. Decydują się go współdzielić, choć je osobiście dzieli wszystko. Weronika jest bardzo zasadniczą panią adwokat z Warszawy, która stara się przygotować dom na powrót ojca z Anglii. W tym celu będzie gonić za tajemnicą sprzed lat. Maria, pani profesor, która zaszyła się w tym pięknym domu, by dokończyć książkę. Jest już kobietą, którą los już nie może zadziwić. Była posiadaczką trzech mężów, a mimo to twierdzi, że uczucia są najważniejsze. Co powstanie ze zderzenia tych dwóch różnych światów?

Na początku trochę się bałam, że jednak typowa literatura obyczajowa aktualnie nie jest dla mnie. Bo w końcu co tam się może zdarzyć? No i kolejny raz się pomyliłam. Autorka stworzyła naprawdę ciepłą i interesującą historię opierającą się na emocjach i odrobinie tajemnicy. Świetnie wykreowane postacie. Przemiana Weroniki z nieprzystępnej pani adwokat w osobę bardziej otwartą i odpuszczającą samej sobie była bardzo interesująca. Dodatkowo autorka poruszyła tematy przemocy domowej czy niepełnosprawności. Ale tak to umiejętnie wplotla w fabułę, że i tak czytało się książkę niezwykle lekko. Bardzo byłam ciekawa czy Weronice uda się odnaleźć tytułową karuzelę. Ta szczypta tajemniczości bardzo mnie intrygowała. No i Tycjan skradł moje serce. Mogłabym jeszcze tak długo. Ale wolę żebyście przekonali się sami. Nawet w powieści obyczajowej można znaleźć coś dla siebie. A jak jest tak dobrze napisana to przyjemność z lektury jest tym większa. Z czystym sercem polecam tę książkę.

Lubię książki obyczajowe i z ogromną ciekawością sięgnęłam po autorkę w ogóle mi nieznaną.

W wyniku pomyłki właścicielki domu we Wrzosówce, w tym samym czasie zostaje ON wynajęty przez dwie kobiety.

Weronika przyjeżdża z Warszawy, aby pomóc przy remoncie domu jej ojca, który ma wrócić z zagranicy.

Stawia przed sobą ogromne wyzwanie, którym jest sprowadzenie karuzeli,ktora jest wspomnieniem ojca z dzieciństwa.

Maria przyjeżdża, aby napisać książkę.

Obie kobiety dochodzą do porozumienia i wspólnie angażują się w wiejskie życie.

Książka zmusza nas do reflekcji nad nami samymi nad tym co ważne tak naprawdę jest w życiu. Porusza tematy, których unikamy między innymi przemoc w rodzinie. Książka jest napisana bardzo ciekawie. Każda kolejna strona zachęca nas do czytania. Coraz więcej tajemnic do odkrycia. Zaczynamy czuć klimat malowniczego miasteczka, angażować się w poszukiwanie zabytkowej karuzeli.

Autorka pięknie wprowadza i zachęca do tego miejsca, do problemów naszych bohaterów. A nie każdy autor potrafi tak zachęcić i tak napisać, aby czuć było klimat.

Tu autorce się udało. Stworzyła piękna historię, ubrała w cudowną otoczkę.

Nigdy nie jest za późno na miłość. Ani za wcześnie...

Okładka tej książki rzuca się w oczy. Widzimy uśmiechnięta kobietę w objęciach mężczyzny. Ciepłe kolory, powiedziałabym, że jesienne... Przyjemnie się na nią patrzy. Posiada skrzydełka, które dodatkowo chronią przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z ich przeczytamy kilka zdań o autorce, a na drugim fragment lektury. Na początku znajduje się również kilka polecajek. Stronice są kremowe, czcionka nie za duża nie za mała, odstępy między wersami i marginesy zostały zachowane. Literówek brak. Każdy rozdział był specjalnie zatytułowany.

Moje pierwsze spotkanie z autorką, chociaż wiem, że ma na koncie kilka innych tytułów. Kojarzę je właśnie z Instagrama, ale niestety, nie miałam okazji ich czytać. Dominika S., z wspomnianej platformy zachęciła mnie do lektury i jej polecajka również znajduje się na samym początku książki. Sięgając po recenzowany dziś tytuł, nie wiedziałam, czego się do końca spodziewać. Byłam zaintrygowana i ciekawa tego, jak ją odbiorę. Czytało mi się całkiem szybko, ale bardzo przyjemnie. Strona za stroną uciekały dość szybko, a ja coraz bardziej zainteresowana przewracałam kartkę za kartką, by móc jakoś szybciej?poznać dalszy ciąg. Jestem naprawdę zadowolona i myślę, że jeśli jeszcze kiedyś będę miała możliwość przeczytania historii spod pióra autorki, zrobię to. :)

Weronika jest bohaterką, która nie zaskarbiła sobie mojej sympatii. Drażniło mnie jej zachowanie, była taka drastycznie inna niż ja i chyba dlatego tak działała mi na nerwy. Momentami opryskliwa, zachowująca się jak rozpieszczone dziecko. Gdzieś tam w pewnym momencie zaczęła nieco się zmieniać, ale niestety niesmak pozostał. To, na co się porywa jednak jest niezwykle może nie odważne, a wytrwałe. Chociaż ona po trupach do celu by poszła, to w sumie nie powinno mnie dziwić.

Poznajemy również Marię, która też odgrywa w tej lekturze ważną rolę. I ona już bardziej charakterem mi odpowiadała, była sympatyczna, chociaż różni nas sporo lat różnicy. Niemniej jednak jest to bardzo inteligentna kobieta, uczuciowa i widzi więcej niż to, co wyrazi się słowami. Sama ma swoje sekrety, które po trochu odkrywamy...

Jest też Albert, który pomaga Weronice odnaleźć bardzo ważną dla niej, ale i dla jej ojca rzecz. Jest to specyficzny mężczyzna, z bagażem doświadczeń, o którym w końcu się dowiadujemy i jest nam ogromnie przykro, bo przecież tego to nikt się nie spodziewał... Było mi go żal, ale zapałałam do niego sympatią, myślę, że to, jaki jest sprawi, że i Wy go polubicie.

Nie mogę nie wspomnieć o Kompromisie, który... dzięki któremu to wszystko potoczyło się tak, a nie inaczej.

Akcja miała dość jednostajne tempo, nie za szybkie, nie za wolne. Nie nudziłam się podczas poznawania kolejnych stron. Wręcz przeciwnie, im dalej czytałam, tym byłam jeszcze bardziej zainteresowana i chciałam dowiedzieć się, jaki to będzie miało finał. Ciekawy temat sobie obrała autorka, bo nie skupiła się też tylko na problemach codziennego życia, nie tylko na uczuciach, ale i na pewnych poszukiwaniach, które śmiało możemy nazwać zagadką. I to jej rozwikłanie mnie baaardzo ciekawiło. Każdy z bohaterów ma jakieś problemy, takie życiowe, więc czytało się dobrze. Różnorodność - mimo iż to życie i pewnych sytuacji można się spodziewać, to ja byłam zadowolona.

Może nie odczułam emocji panujących między bohaterami, bo między nimi też nie było ich jakichś silnych i w dużej ilości. Ale dzięki zachowaniu postaci możemy zauważyć pewne wartości, które autorka wplotła i chce, byśmy zwrócili na nie uwagę. Za to jest ode mnie duży plus. Bardzo miło spędziłam przy niej czas i tak jak pisałam wyżej, jeśli kiedyś będę mieć okazję, by sięgnąć po książki autorki, na pewno to zrobię.

Reasumując uważam, że po lekturę sięgnąć może każdy zainteresowany. Nie ważna jest płeć czy wiek. Jest to przyjemna lektura, która umili Wam dzień czy też wieczór. Mi osobiście zajęła dwa wieczory. Mogłam się przy niej odprężyć, a problemy bohaterów stały się na moment moimi. Prosty styl, którym posługuje się pisarka przekonuje, żeby sięgnąć po "Karuzelę". Jest to dopracowana historia, którą polecam!

„Świat ma wiele twarzy, także te niewidzialne”.

Weronika to pewna siebie, inteligentna, zabiegana, młoda kobieta. Jest prawnikiem, to głównie wokół pracy kręci się jej całe życie. Ciągła rywalizacja z mężczyznami ma wpływ na jej relacje, czy też raczej zupełny ich brak z nimi w życiu prywatnym. Do życia podchodzi bardzo pragmatycznie, a do nowo poznanych ludzi z wyraźną rezerwą. Przez lata nie utrzymywała kontaktu z ojcem, który mieszka w Anglii. Teraz starszy pan postanowił wrócić w rodzinne strony, prosi córkę o odnowienie domu. Ta kierowana wyrzutami sumienia zgadza się, nawet idzie krok dalej, chce w ogrodzie postawić karuzelę, która była nieodłącznym elementem jego dzieciństwa. Przypadkowo poznany Albert – lekarz i miłośnik lokalnej historii, pomaga jej w odnalezieniu owej karuzeli. Początkowa niechęć przeradza się w coś zupełnie odwrotnego. Maria ma skończone siedemdziesiąt lat, niejedno widziała i niejednego w życiu doświadczyła. To inteligentna z poczuciem humoru i w dalszym ciągu ciekawa życia osoba. Jest serdeczną, empatyczną, pogodnie nastawioną do życia, kobietą. Jest profesorem, teraz już na zasłużonej emeryturze. Nie potrafi siedzieć bezczynnie, pisze kolejną już książkę. Szukając spokoju i weny postanawia wyjechać na wieś, na Pomorze. W wyniku zbiegu pewnych okoliczności, drogi tych dwóch kobiet się krzyżują, a między nimi nawiązuje się szczera, serdeczna relacja.

Autorka podjęła cały szereg trudnych problemów, wyszło jej to bardzo dobrze. Złożone relacje międzyludzkie, niedopowiedzenia, brak szczerych rozmów. Skuteczne ignorowanie tego, co w życiu jest tak naprawdę ważne. Samotność, opuszczenie, rozgoryczenie. Poczucie winy, rezygnacja. Historia z przeszłości jest ważnym elementem fabuły, wzbudza ogromne emocje.

O ludziach, takich jak my wszyscy, którzy szukają swojego sposobu na szczęście w życiu. Powieść pozytywnie zaskakuje, czytanie od początku do końca było przyjemnością. Całość wyważona, inteligentnie przekazana, tworzy razem porywającą historią. Polecam, jestem pewna, że przyniesie ukojenie, spokój i uśmiech. Tatiasza i jej książki :)

Gdybym miała podsumować tę książkę jednym słowem, określiłabym, że jest po prostu ciepła.

Ta powieść jest z rodzaju tych, które macie ochotę włożyć pod poduszkę 😍

Tocząca się w swoim tempie fabuła, powoli wprowadza nas do świata, w którym panuje ludzka życzliwość, międzyludzkie wsparcie, przyjaźń i miłość.

Główna bohaterka, Weronika, przybywając do Wrzosówki ma jasno określone cele - przygotować mieszkanie, dla powracającego zza granicy po latach ojca, oraz odnaleźć relikt z jego przeszłości - tytułową karuzelę.

Na miejscu jednak okazuje się, że jej poukładany plan, z powodu zbiegów okoliczności, zostaje nieco zmodyfikowany. A to za sprawą Marii, która przypadkowo wynajmuje dom w tym samym czasie. Obie kobiety na pierwszy rzut oka dzieli niemalże wszystko, jednak z biegiem czasu nawiązuje się między nimi nić porozumienia, a w konsekwencji przyjaźń.

Na miejscu Weronika poznaje kilku mieszkańców okolic Szczecinka, którzy w mniejszy lub większy sposób wpłyną na jej pobyt i cel podróży. Szczególny wpływ odegra Albert, tutejszy lekarz, ofiarowujący pomoc w odnalezieniu karuzeli.

Fantastycznie było przenieść się do tego świata. Mimo, że nie wszystkie opisane historie są szczęśliwe, całość wykreowana jest w niezwykle przyjaznej atmosferze.

Ta książka pozwoli Wam się oderwać i zrelaksować. Poprawi nastrój i wywoła uśmiech 😊 I z tych powodów polecam Wam jej lekturę.