Jutro będę dzielny

„Jutro będę dzielny” Sabine Bohlmann, zilustrowana przez Emilię Dziubak, to książka dla dzieci, która dorosłym zapada w pamięć na dłużej. Pewnego dnia Ptasia Mama składa w gniazdku 5 jaj, podczas gdy 4 pierwsze wykluwają się bez problemu, 5 jajo potrzebuje troszkę więcej czasu. I w późniejszym życiu mały pisklaczek z piątego jaja, wymaga troszkę więcej troski ze strony rodziców.

To piękna opowieść o dawaniu dziecku przestrzeni i czasu do rozwoju, we własnym, może czasem za wolnym, z punktu widzenia społeczeństwa, tempie. Wskazówka dla rodzica, że powinien dziecko otulić swoim skrzydłem, a nie wypchnąć od razu z gniazda w nieznany świat, choć głosy innych będą wyrażały inne opinie. Podpowiedź, że warto dłużej swoje dziecko pielęgnować, warto zawalczyć z wszechobecnymi dobrymi radami, zaufać własnemu instynktowi. Kiedy mój mąż czytał książeczkę po raz pierwszy z naszym synkiem i zapytałam go o opinię, powiedział bez wahania, że to taka książka nawet bardziej dla rodzica. Muszę się zgodzić, bo choć mały pisklaczek słuchał słów innych ptaków, które kierowały swoje zalecenia do jego rodziców i zapewniał, że już jutro będzie dzielny, to postawa jego mamy i taty była godna naśladowania i może zachęci niejedną młodą osobę na początku macierzyńskiej czy tacierzyńskiej drogi, do zawalczenia o własne dziecko. „Wtedy mały ptaszek wzbił się w powietrze. Jego skrzydła były silne, więc poszybował wyżej i dalej niż inne ptaki.”

Książka wydana jest pięknie na grubszym papierze, utrzymana w brązowo-zielonych barwach, otacza spokojem, a nie przytłacza tekstem, a więc ułatwia młodemu Czytelnikowi śledzenie pięknej fabuły.

Pewnego dnia Ptasia Mama złożyła pięć jaj. Z czterech z nich wkrótce wykluły się pisklaki, tylko piąty potrzebował trochę więcej czasu. Gdy przyszła nauka latania, cztery pisklaki szybko wyfrunęły z gniazda, tylko piąty nie mógł się zdobyć na odwagę.

"Jutro będę dzielny" to krótka historia o odwadze, strachu, cierpliwości i wsparciu, którego potrzebujemy od strony najbliższych, by móc rozwinąć skrzydła. A to właśnie prostota ptasi opowieści sprawia, że jest tak wspaniała. To jedna z niewielu książek dla dzieci, która mnie wzruszyła. Jak ją zrozumiemy i jaką lekcję nie wyniesiemy, zależy tylko od nas.

Można razem z dzieckiem wracać do niej kilka razy i za każdym razem odkryć coś nowego lub zdobyć pretekst do porozmawiania na przykład o innych emocjach. Bo z jednej strony mamy wyrozumiałych, kochających rodziców małego pisklaka, a po drugiej stronie różne inne ptaki, które przylatują zobaczyć, czy ostatnie dziecko w końcu wyfrunęło z gniazda. Niektórzy radzą, aby je wypchać, inni śmieją się z jego strachu. To sprawia, że piątemu pisklakowi jest trudno ze swoim strachem. Wie, że inni się nie boją, ale to nie wystarczy, by się odważyć. Na koniec Ptasia Mama daje nam piękną lekcję, że czasem warto się odważyć, by być szczęśliwym.

Oczywiście dużą rolę odgrywają ilustracje. Te tutaj są przepiękne i idealnie dobrane. Dominująca zieleń oddaje klimat lasu i przyrody, a towarzyszący jej brąz sprawia, że ilustracje są ciepłe i sprawiają, że historia jeszcze bardziej ogrzewa serce.

Oto książka, która dorosłych poruszy i sprawi, że w oku zakręci się łezka, a dzieciom pokaże, że każdy ma swój czas na rozwój.

Ptasia mama składa w gnieździe pięć jaj. Z czterech z nich wykluwają się pisklęta a piąte potrzebuje więcej czasu. Gdy w końcu wykluwa się piąte pisklę jego rodzeństwo opanowuje już kolejne umiejętności.

Inne ptaki naśmiewają się z piątego pisklaka, który odstaje od reszty. Doradzają ptasiej mamie, namawiają by wypchnęła go z gniazda ale ona pozostaje niewzruszona i wciąż powtarza, że mały ptaszek potrzebuje więcej czasu. Ptaszek opuszcza gniazdo rodziców o wiele później niż jego rodzeństwo, ale gdy w końcu się to dzieje, silniejszy leci wyżej i dalej niż inne ptaki.

To piękna opowieść o bezgranicznej miłości matki i zaufaniu, że jej dziecko sobie poradzi ale czasem potrzebuje na to chwili dłużej. O pozostawaniu przy swoich przekonaniach i nie uleganiu innym. O obronie swojego dziecka przed trudnymi komentarzami z zewnątrz. I o wielkim wsparciu jakie można dać swojemu dziecku własną postawą, wiarą i dobrym słowem.

Dla dziecka to znak, że każdy kiedyś rozwinie skrzydła, jeśli nie podda się presji otoczenia i nieprzychylnym słowom obcych.

Być może nie raz potrzeba więcej czasu, ale z odpowiednim wsparciem bliskich wszystko jest możliwe.

Ta książka urzeknie Was nie tylko samą treścią ale i mistrzowskimi ilustracjami Emilii Dziubak.

Serdecznie Wam polecam!

Czy umiemy pozwolić dzieciom dojrzewać we własnym tempie? Bez prób przyspieszania i porównywania ich do innych?

„Jutro będę dzielny” autorstwa Sabine Bohlmann, z ilustracjami Emilii Dziubak, to historia z pozoru prosta. Ptasia Mama składa pięć jaj. Cztery pisklęta przychodzą na świat niemal jednocześnie, szybko rosną, uczą się latać i z ciekawością patrzą na świat. Piąte… potrzebuje więcej czasu. Najpierw, by się wykluć. Potem, by spojrzeć w dół z gniazda. A w końcu - by odważyć się rozwinąć skrzydła. W międzyczasie pojawiają się głosy z zewnątrz. Znajome, bolesne, aż za bardzo prawdziwe: że za wolno, że nienormalnie, że trzeba popchnąć, przyspieszyć, zmotywować. I choć są to ptaki, ja słyszałam w nich echo codziennych rozmów dorosłych o dzieciach - na placach zabaw, w przedszkolnych szatniach, przy rodzinnych stołach.

To, co najmocniej poruszyło mnie w tej opowieści, to postawa Ptasiej Mamy. Jej spokój, zaufanie i pewność, że „jeszcze nie” nie oznacza „nigdy”. Ona widzi swoje dziecko takim, jakie jest - przestraszonym, wrażliwym, potrzebującym czasu - i nie próbuje go „naprawiać”. Zamiast tego towarzyszy pisklakowi wspiera go i po prostu... jest obok. I to właśnie ta obecność, a nie nacisk, staje się największym źródłem odwagi dla małego ptaszka. A autorka pokazuje, jak ogromną siłę ma akceptacja i cierpliwość.

Tekst Sabine Bohlmann jest czuły i bardzo uważny na emocje małego czytelnika. A ilustracje Emilii Dziubak… to osobna opowieść. Pełne detali, ciepła i symboliki obrazy sprawiają, że na każdej stronie chce się zatrzymać dłużej. One nie tylko ilustrują historię - one ją dopowiadają. Budują poczucie bezpieczeństwa, bliskości, dają ukojenie. Z każdej strony słychać szept: masz prawo bać się świata, ale nie jesteś w tym sam.

„Jutro będę dzielny” to książka dla dzieci, które potrzebują więcej czasu. Jednak przede wszystkim jest to książka dla dorosłych, którzy uczą się nie porównywać, nie poganiać i nie mierzyć rozwoju cudzą miarą. Dla tych, którzy czasem sami czują presję i zwątpienie. Dla rodziców, którzy chcą wierzyć w swoje dzieci, nawet gdy świat wokół mówi im coś zupełnie innego.

Ocena: 10/10 - bo to niezwykła opowieść o odwadze, która rodzi się powoli. O zaufaniu, które jest fundamentem. I o tym, że każde „jutro” przychodzi dokładnie wtedy, kiedy powinno.