Julia Dobrowolska. Tom 1. Żniwiarz

Nie miałam przekonania do polskich pisarzy kryminałów, oprócz oczywiście tych najlepszych. Pomyślałam że to nie ten klimat, to nie Skandynawia, Islandia czy Niemcy, uznałam że jaki kraj, tacy terroryści. A jednak myliłam się. Ostatnio odkrywam polskie perły jak bodajże Gaja Grzegorzewska. Jestem dopiero na początku, przeczytałam „Żniwiarza” ale chcę więcej. Ta powieść rozpoczyna cykl z detektywem Julią Dobrowolską z Krakowa. Młoda, ambitna, z tajemniczą blizną na twarzy przyjeżdża do małego miasteczka aby odkryć kto zamordował Agnieszkę Lipską. Rodzina zmarłej dała jej poparcie. Julia spotyka na swej drodze genialnych (Duraj) i infantylnych stróżów prawa (Śmiałek), aroganckiego dziennikarza Bergena, dobrotliwego księdza, doktora Wawrzyckiego, kilka matron z klubu Google i zmowę milczenia. Czyli nikt nic nie widział, nikt nic nie słyszał. Ale młoda detektyw się nie poddaje. Trafiając na ślady oczywiście wikła się w romans (całkiem dobrze napisany), ma kłopoty z własną siostrą i kto wie, może to na nią czyha morderca? Muszę się zaopatrzyć w następne książki Grzegorzewskiej, bo zaintrygowała mnie główna bohaterka, jej przeszłość, jej blizna. Polecam.

Nadeszła wiekopomna chwila, w końcu pojawiły się wznowienia wcześniejszych książek pani Gai. Żniwiarz to pierwsza z cyklu o detektyw Julii Dobrowolskiej, a tytuł wpisu traktującego o niej wziął się z tego, że pierwsze wydanie okraszone zostało ilustracją przystojniaka do złudzenia podobnego do jednego z odtwórców roli Jamesa Bonda. Zgaduję, że ów pan to jeden z bohaterów książki, policjant imieniem Daniel.

Upalne dni, niewielkie miasteczko i dziewczyna bez głowy, to serwuje nam autorka na początek. Julia Dobrowolska dopiero zaczyna swoją karierę, jak na razie ma za sobą sporo sukcesów jako detektyw w małych, bardzo prozaicznych i typowych sprawach rodzinnych. Aż nadchodzi taki dzień, kiedy matka zamordowanej bestialsko kobiety decymuje się ją wynająć, zależy jej aby jak najszybciej zakończyć tę przykrą historię córki. W sezonie ogórkowym takie zbrodnie zostają bardzo nagłośnione, a kiedy zabierze się za nie telewizyjna detektywistyczna gwiazda, czyli Wiktor Bergen, to już w ogóle koszmar. Dla Julii to szansa na zarobienie naprawdę dużych pieniędzy i okazja do gigantycznego rozwoju jej kariery, więc nie zastanawia się długo.

Czyta się to dobrze, zagadka jest interesująco, są kolejne trupy, a bohaterowie jakich autorka stawia na drodze młodej pani detektyw nietuzinkowe. Mała społeczność, w której wszyscy wszystko wiedzą ale nikt nie chce nic powiedzieć udała się Grzegorzewskiej znakomicie, mamy klasyczne rozgrywki określane mianem tych pomiędzy wójtem a plebanem. Tak jest ksiądz, a miejsce wójta przypada burmistrzowi. Wszystko jest naprawdę na miejscu, a książka idealnie spisze się podczas letnich wyjazdów, zwłaszcza, kiedy miejscem w które jedziecie są małe, leniwe miasteczka.

Aktualny "Żniwiarz", wreszcie z okładką, która nie woła o pomstę do nieba, to wznowienie debiutanckiej powieści autorstwa Gai Grzegorzewskiej z 2006 roku. Jest to klasyczny kryminał, którego akcja rozgrywa się na prowincji. Na kolejnych stronach widać, że autorka z przyjemnością konstruuje zagadkę inspirując się stylem swojej ulubionej pisarki kryminałów - Agaty Christie. Poznajemy tutaj młodziutką, trochę jeszcze naiwną Julię Dobrowolską oraz pewnego nieopierzonego policjanta. Nie mogło też zabraknąć naszego kochasia, Wiktora, który lubi podgrzać atmosferę.

Po ponownym przeczytaniu po tych kilku latach podtrzymuję opinię, że jest to bardzo przyjemna lektura, z rodzaju tych lżejszych i zabawniejszych. Szczególnie to widać porównując pierwsze kroki bohaterów oraz ich niemalże ;) niewinne osobowości do coraz bardziej mrocznych psychologicznie klimatów z "Grobu", "Betonowego Pałacu" oraz ostatnio wydanej "Kamiennej Nocy".

W każdym razie - polecam, przede wszystkim fanom losów Julii, którzy nie mieli dotąd przyjemności zapoznać się z tym miejscem, gdzie to wszystko się zaczęło.