The Field Party Tom 2. Jesteś moim światłem

Willa wraca do Karton po 6latach. Wraca, bo matka wyrzuciła ją z domu. Willa nigdy nie zaznała miłości od swojej matki, która urodziła ją jako nastolatka. Zawsze za dom uważała mały,skromny domek babci.

Gunner, chłopak z bogatego domu. Każdy ma zazdrości. Jednak ON dobrze wie, że to co na obcych wygląda jak rodzinną sielanka, dla niego jest koszmarem i udreczeniem. Willa i Gunner odmawiają swoją przyjaźń z dziecięcych lat, ona opowiada mu o swojej przeszłości, a ON zwierza się jej z rodzinnych problemów. Jest to niezwykle emocjonujaca opowieść o młodych ludziach, którzy mimo młodego wieku muszą stawić czoła wielu problemom i demonom przeszłości. Akcja rozgrywa się tak szybko, zrnei ma czadu na nudę, bardzo dobrze się czyta, niemal jednym tchem. Polecam serdecznie każdemu!

Willa wraca do miasteczka, w którym wychowała się jako mała dziewczynka. Znowu mieszka u babci i cierpi z powodu błędów które popełniła. Codziennie walczy o to, aby rodzina jej wybaczyła. Nagle na jej drodze pojawiają się dwójka przyjaciół z dzieciństwa; Brady i Gunner. Brady był jej pierwszą miłością, lecz teraz trochę się namieszało. Gunner jest narcystyczną gwiazdą futbolu w szkole, podobnie do Brady’ego tylko tamten jest grzeczny i poukładany. Gunner nie dba i nie przejmuje się nikim, oprócz Willi.

Abbi Glines słynie przede wszystkim z lekkich romansideł, jednak ,,Kocham Cię bez słów" okazało się o wiele dojrzalszą powieścią. Miałam okazję, że ,,Jesteś moim światłem" również się takie okaże.

Willa przyszła na świat, gdy jej matka była jeszcze nastolatką. Dziewczynką zajmowała się babcia, a 6 lat temu rodzicielka przypomniała sobie o jej istnieniu i postanowiła stworzyć z nią szczęśliwą rodzinkę. Jednak wydarzyła się tragedia i Willa ponownie zamieszkała u babci. Z jakimi strasznymi wydarzeniami musiała się zmierzyć?

Spodziewałam się po tej książce naprawdę wielkich emocji i niestety czuję się nieco rozczarowana. Pierwszy tom był naprawdę rewelacyjny, ten raczej poprawny. Przeczytać przeczytałam, bo byłam ciekawa losów Willi, ale robiłam to bez większego zainteresowania. W książce pojawia się lekki miłosny trójkąt, z którego może coś wyniknąć.

Willa w swoim życiu przeżyła naprawdę wiele i teraz musi ponosić tego konsekwencje. Jest jeszcze dwóch chłopaków, jeden, który miał wszystko, drugi - dowiedział się, że jego ojcem nie jest ten, kogo za niego uważał. Bohaterowie mają naprawdę pokręcone życie, czasami aż za nadto.

,,Jesteś moim światłem" to w moim odczuciu dobra, ale nie rewelacyjna lektura. Idealnie sprawdzi się w roli przerywnika pomiędzy trudniejszymi lekturami. Atutem jest to, że przez długi czas nie wiadomo, jaką przeszłość skrywa Willa.

Recenzja pochodzi z bloga [Adres usunięty]

Jest to drugi tom serii The Field Party. Cała historia kręci się wokół trójki bohaterów. Willa, Brady i Gunner przyjaźnili się ze sobą już w dzieciństwie. Jednak w pewnym momencie dziewczyna wyjechała razem z matką. Wcale nie była szczęśliwa, bo na każdym kroku czuła, że jest niekochana i niechciana. Willa popełniła błąd, którego konsekwencje były trudne. Wróciła jednak do miasteczka, w którym się wychowywała. Przyjęła ją z powrotem babcia. Dziewczyna postanowiła sobie, że będzie przykładną uczennicą, wyjdzie na prostą a babcia będzie z niej dumna.

Odnawia kontakt z Brady'm i Gunner'em, mimo iż jej babcia tego nie pochwala. Ta trójka dorosła i okazuje się, że nie łączy już ich tylko przyjaźń...

W dodatku wychodzą na jaw tajemnice. Czy poradzą sobie z nimi i ich konsekwencjami?

Według mnie Willa poniosła olbrzymie konsekwencje tego, co się wydarzyło - specjalnie nie mówię wprost, o co chodzi, bo nie chcę odbierać przyjemności z czytania. Nie jestem pewna, czy uważam podobnie jak inni, że ona też była odpowiedzialna. Według mnie ją okłamano, więc skąd mogła wiedzieć, że coś jest nie tak? Wiem, brzmi to dziwnie, ale nie umiem inaczej, nie zdradzając przy okazji, co takiego się wydarzyło.

A to zdarzenie ją złamało. Myślę, że kiedyś była dużo bardziej uśmiechniętą dziewczyną, pełną radości. Teraz ostrożnie analizowała każde swoje zachowanie, pilnowała się, by nie zranić swoim zachowaniem babci. Nie narzekała na to, że musiała często jej pomagać przy pracy. Naprawdę się starała. Jej miłością z dzieciństwa był Brady i powiem szczerze, że im kibicowałam!

Brady pojawił się już w pierwszym tomie Kocham cię bez słów. To do niego wprowadza się Maggie. Choć z początku był do niej sceptycznie nastawiony, tak z czasem okazał się wspaniałym chłopakiem. Tak jak wspomniałam, w dzieciństwie Willa czuła motylki w brzuchu na jego widok, a teraz miał dziewczynę. Chociaż ON nie nazywał tego związkiem. A Ivy myślała oczywiście inaczej. Według mnie nie miał jaj, by powiedzieć wprost i dosadnie dziewczynie, że nie ma na co liczyć. Wydaje mi się, że po prostu bał się zostać sam. Bo obecna przyjaźń z Gunner'em nie była już taka sama jak kiedyś.

No właśnie, Gunner i Brady kiedyś bardziej się przyjaźnili niż obecnie. Sam Brady zauważył, że z czasem po wyjeździe przyjaciółki, ich przyjaźń powoli zaczęła zanikać. A obecnie Gunner to szkolna gwiazda futbolu. Jest pewny siebie, lubi zabawić się z dziewczynami, jest bogaty. Ale w rzeczywistości w domu nie jest tak kolorowo, jakby się wydawało. W dodatku wychodzą tajemnice z przeszłości, które są...po prostu okropne i naprawdę mu współczuję. Bo wszystko zwaliło mu się na raz. Jeśli chodzi o relację z Willą, to obecnie stara się ją traktować tak jak dawniej - jak kumpelę. Tyle, że teraz nie jest już takie łatwe.

Muszę powiedzieć, że końcówka książki, a raczej to, co zrobiła babcia dziewczyny, strasznie mnie wkurzyło i zirytowało! Żaliłam się dziewczynom na Instagramie i na FB. Podejście kobiety jest dla mnie kompletnie niezrozumiałe i uważam, że podejmując te a nie inne decyzje, wyrządziła jej jeszcze jedną krzywdę. Nie powiem wprost, bo nie chcę niczego zdradzać, ale myślę, że nie jedną osobę to też zdenerwuje.

Styl autorki nie jest wymagający. Cechuje się prostotą i łatwością w odbiorze. Czyta się naprawdę szybko. Ja sama pochłonęłam tę książkę w jeden wieczór. Wydarzenia z przeszłości są bolesne. Sama historia pokazuje, że w walce z konsekwencjami przeszłości tak naprawdę nie jesteśmy sami. Warto podzielić się o tym z innymi. Zawsze jest wtedy choć trochę lżej.

Nie da się cofnąć przeszłości i wymazać dokonanych czynów. Nie ma takiej mocy, która naprawiłaby zło, które już zostało wyrządzone. Willa wie o tym doskonale. Zrobiła coś strasznego i choć poniosła za to surową karę nadal czuje się winna. Kiedy matka wystawia za drzwi jej walizkę i każe się wynosić, dziewczyna dzwoni do jedynej osoby, na którą może liczyć- do babci u której mieszkała w dzieciństwie. Willa jest zdeterminowana, by udowodnić kobiecie, że jest godna zaufania. Pokornie godzi się na wszystkie jej warunki, w tym jeden najważniejszy „żadnych chłopców”. Problem w tym, że już pierwszego dnia pobytu obok Willi zaczyna kręcić się dwóch przystojniaków. Gunner i Brady w dzieciństwie przyjaźnili się z Willą, ale już nie przypominają tych uroczych i beztroskich jedenastoletnich chłopców. Willa też nie jest już małą dziewczynką. Mimo zakazu babci, dziewczyna nie stroni od dawnych przyjaciół. Ma już dość samotności i tęskni za ich dawną bliskością. Tylko czy można uratować przyjaźń, gdy wokół tej trójki powietrze jest wręcz naelektryzowane od szalejących hormonów? Czy młodzieńcze zauroczenie może być początkiem dojrzałej miłości? A może prawdziwe uczucie zrodzi się tam, gdzie nikt by się go nie spodziewał?

Fabuła „Jesteś moim światłem”, zbudowana jest na fundamencie dziecięcej przyjaźni sprzed lat. Odbudowywanie relacji i kontrast między dziećmi, jakimi byli bohaterowie, a nastolatkami, jakimi się stali, to podstawa całej powieści. Willa, Gunner i Brady jako dzieci byli nierozłączni i autorka często wraca do ich wspomnień z tamtego okresu. Szczerze mówiąc obawiałam się trochę jak zostanie rozwinięty ten wątek. Już na początku klaruje nam się romansowy trójkąt, czyli motyw którego nie znoszę, ale na szczęście, Abbi Glines nie idzie w tym kierunku. Owszem, zarówno Gunner jak i Brady są zainteresowani Willą, ale ich relacja jest delikatna, subtelna i nie przytłacza czytelnika opisami chwilowych uniesień i późniejszych dylematów związanych z wyborem jednego partnera. Wszystko dzięki Willi, która jest chyba jedną z najpoważniejszych i najbardziej dojrzałych emocjonalnie bohaterek stworzonych przez Abbi. W zasadzie mało tu romansowania, dla mnie była to bardziej opowieść o przyjaciołach, którzy próbują odnaleźć dawnych siebie w nowych, starszych ciałach i napotykają po drodze wiele przeszkód do pokonania.

Jak zwykle autorka postanowiła zgotować swoim bohaterom prawdziwe piekło na ziemi, nie szczędząc im przykrych doświadczeń. Tym razem stawia na błędy przeszłości, zgubny wpływ narkotyków, a także rodzinne tajemnice, które naznaczają młode pokolenie. Bardzo ciekawa i warta opisania problematyka, ale jak dla mnie troszkę za mało rozwinięta. Codzienne problemy i szkolna rzeczywistość przytłoczyły to, co ciekawiło mnie najbardziej w efekcie z niezłego pomysłu zostały tylko strzępki, a to, co w tej historii obiecywało niezapomnianą lekturę zostało mocno zbagatelizowane. Szkoda, że ani wątek romansowy, ani ten bardziej dramatyczny nie został opisany jak należy, bo wiem, że Abbi Glines stać na o wiele więcej.

O CZYM? „Jesteś moim światłem”, to opowieść o trójce przyjaciół, którzy po latach znów się spotykają i muszą skonfrontować się z nowymi emocjami i bolesną przeszłością. Bardzo fajna, urocza historia. Coś zupełnie odmiennego, od książek do których przyzwyczaiła mnie Abbi. Tak słodkiej i niewinnej książki chyba jeszcze nie napisała, ale ta łagodna odsłona nie do końca mnie przekonuje. Coś tu było nie tak, zabrakło mi odrobiny pazura i jakichś konkretniejszych wydarzeń. W efekcie książkę czyta się szybko i z przyjemnością, ale nie da się ukryć, że w porównaniu do innych książek autorki pozostawia po sobie mdły posmak. Trochę szkoda, ale młodsze czytelniczki na pewno będą zadowolone.