Jak kochać swoje dziecko i wyznaczać mu granice

Przyznam się Wam szczerze, że zazwyczaj nie czytam poradników. Jednak jako matka, bardzo bym chciała wychować swoje dzieci przede wszystkim na dobrych ludzi. Dlatego też postanowiłam sięgnąć po książkę "Jak kochać swoje dziecko i wyznaczać mu granice".

Sięgając po tą książkę nie zdawałam sobie sprawy, że popełniam masę błędów w ich wychowaniu. Przede wszystkim pokazuje nam ON różne zachowania dzieci. Jak postępować, by do takich epizodów nie dochodziło, oraz jak prawidłowo na to reagować. Tak, przyznaje się, nie jestem idealną matką, ale czy idealny rodzic istnieje?

Niestety bardzo często chcemy dobrze, pozwalając dzieciom na wszystko. Pragniemy dać im więcej niż my mieliśmy jako dzieci. Jednak wydaje się, że w pewnym momencie granica zaczyna się zacierać i bardzo często robimy nieświadomie krzywdę naszym dzieciom.

Myślę, że każdy z nas pragnie dla swoich dzieci jak najlepiej. Marzymy o tym, by dać naszym pociechom dobre warunki do rozwoju, zapewnić im dobry start w życiu, nauczyć ich kultury i tego, by wychować ich na dobrych ludzi.

Myślę, że jest to obowiązkowa książka dla każdego rodzica, która przede wszystkim pomaga w zrozumieniu zachowań dzieci, służy wzajemnej pomocy, a także pokazuje co zrobić, by nauczyć dzieci empatii. Przykłady zachowań, które są tu poruszane sprawiają, że będzie nam łatwiej zrozumieć, że nie jesteśmy osamotnieni z naszymi problemami.

Zastanawialiście się czasem, dlaczego ludzie czytają poradniki? Jak wiele informacji można z nich wynieść? I czy tak naprawdę pomagają w rozwiązaniu problemów?

Jak byłam młodsza uwielbiałam czytać poradniki o motywacji, samodoskonaleniu, czy nawet o tym jak zdrowo się odżywiać. Nawet kiedyś przeczytałam książkę Alana Carra „Jak skutecznie rzucić palenie” i naprawdę je wtedy rzuciłam! (ale nie na stałe ;)). Jak zostałam matką, przy pierwszym dziecku wręcz chłonęłam wiedzę poradnikową, no bo człowiek nie wiedział co i jak. Jak pojawiło się drugie, tak wszystkie zasady poradnikowe poszły w odstawkę, no bo bądźmy szczerzy sami ze sobą – stosujemy się do tych zasad? Czy rzeczywiście nie dasz, droga mamusiu, dziecku smoczka, gdy wydziera się na całe gardło, bo w poradniku pisze, że smoczek to złooo? Czy w momencie, gdy masz już dość wszystkiego i marzysz o chwili ciszy i spokoju, nie włączysz tych bajek? Otóż, życie sobie, a poradnik sobie. Dlatego owszem – poradnik to pożyteczna rzecz, bo może nam poniekąd pomóc zmienić własne myślenie, ale żeby na taki dobry poradnik trafić to też trzeba zrobić niemały research i na pewno nie da się w 100 procentach do niego stosować…

„Jak kochać swoje dziecko i wyznaczać mu granicę” to na pewno jeden z tych poradników, który pomoże okiełznać rodzicom swoje nieokiełznane potomstwo. Już na samym wstępie autorzy tłumaczą nam dlaczego wychowywanie dzieci jest tak bardzo stresujące! I czytając to można stwierdzić, że to od nas przede wszystkim zależy jak zareagujemy na wybuchy złości, czy napady płaczu dziecka, bo „warto pamiętać o jednym : dzieci będą się zachowywać jak dzieci i, chociaż ich zachowanie bywa denerwujące czy irytujące, nie w tym tkwi problem. Problem w tym, jak reagować…” I tak też w osobnych rozdziałach można dowiedzieć się co robić, aby uniknąć toksycznego stresu i czego przede wszystkim nie robić. A powiedzmy sobie szczerze, czasem emocje wygrywają i zamiast najpierw pomyśleć, swoją reakcją możemy narazić dziecko na niepotrzebny stres. Przez co, po pewnym czasie pojawić się mogą różne problemy wychowawcze. I te również zostały tutaj opisane. Między innymi jest tu mowa o nieśmiałości, o niszczeniu przedmiotów, o nie jedzeniu, o przejadaniu się, zazdrości, kłamstwach, marudzeniu, rzucaniu przedmiotami – no po prostu o wszystkim, czego może doświadczyć rodzic, w momencie gdy dziecko zacznie pokazywać swoje humory! A tego niestety nie da się uniknąć. Mnie osobiście najbardziej z tej książki podobały się właśnie te rozdziały, bo oprócz tego, że tłumaczą dlaczego dziecko robi to co robi, to jeszcze dodatkowo radzi jak w tej sytuacji powinien zachować się rodzic (ewentualnie co złego robimy MY, że dziecko właśnie zachowuje się w taki, a nie inny sposób).

Poradnik „Jak kochać swoje dziecko i wyznaczać granice” jest na pewno dobrym „pomocnikiem” przy wychowywaniu dzieci. Warto zapoznać się z tą pozycją, bo może przynieść nam więcej korzyści, a i może trochę więcej spokoju w życiu, bo w momencie gdy zmienimy niektóre rzeczy, okaże się, że jednak nasze dziecko umie być ugodowe :P a cisza to piękna rzecz :D

Czytacie czasami poradniki ? Korzystacie z rad jakie są tam zawarte ? Ja osobiście nie sięgam po takie książki. Jednak "Jak kochać swoje dziecko i wyznaczać mu granice" to lektura, która bardzo mnie zaintrygowała i bylam jej strasznie ciekawa.

W książce znajdziemy porady jak rozwiązywać najczęstsze problemy związane z wychowywaniem dzieci. Oprócz opisu problemu znajdziemy również to, czego nie powinniśmy robić w danej sytuacji. Cała książka napisana jest niezwykle przejrzyście.

Według mnie jest to bardzo wartościowa lektura, którą z całego serca polecam. Naprawdę warto sięgnąć po ten poradnik i spróbować zastosować porady w nim zawarte

Ta książka pomoże Wam znaleźć odpowiedzi na nurtujące Was pytania dotyczące dzieci.

To idealna książka dla osób, które mają dzieci i czasem są bezradne w różnych codziennych sytuacjach.

Będzie też cenną lekturą dla przyszłych rodziców.

Bycie rodzicem to ciężką pracą i czasem jesteśmy bezradni, sfrustrowani.

Książka zawiera praktyczne porady podzielone na rodzaj zachowań między innymi zazdrość, empatia, problemy z jedzeniem, krzyk, bicie, konflikt z rodzeństwem, problemy z myciem, toaletą oraz ogrom innych zachowań.

W jasny sposób napisane jest jak sobie radzić w danej sytuacji, jak zachować, co odpowiedzieć.

Książka jest bardzo przejrzyście napisana z podziałem na rozdziały, tabelki, rubryki z danymi radami. To duże ułatwienie i łatwość odnalezienia tematu, który nas interesuje w danej chwili. Są zastosowane przykładowe sytuacje co też pomaga w wizualizacji danego problemu.

Książkę polecam każdemu kto chce bardziej zrozumieć swoje dziecko, jego emocjonalny rozwój i pomóc mu, gdy nie będzie sam sobie radził w danej sytuacji.

Ta książka pomoże Wam znaleźć odpowiedzi na nurtujące Was pytania dotyczące dzieci.

To idealna książka dla osób, które mają dzieci i czasem są bezradne w różnych codziennych sytuacjach.

Będzie też cenną lekturą dla przyszłych rodziców.

Bycie rodzicem to ciężką pracą i czasem jesteśmy bezradni, sfrustrowani.

Książka zawiera praktyczne porady podzielone na rodzaj zachowań między innymi zazdrość, empatia, problemy z jedzeniem, krzyk, bicie, konflikt z rodzeństwem, problemy z myciem, toaletą oraz ogrom innych zachowań.

W jasny sposób napisane jest jak sobie radzić w danej sytuacji, jak zachować, co odpowiedzieć.

Książka jest bardzo przejrzyście napisana z podziałem na rozdziały, tabelki, rubryki z danymi radami. To duże ułatwienie i łatwość odnalezienia tematu, który nas interesuje w danej chwili. Są zastosowane przykładowe sytuacje co też pomaga w wizualizacji danego problemu.

Książkę polecam każdemu kto chce bardziej zrozumieć swoje dziecko, jego emocjonalny rozwój i pomóc mu, gdy nie będzie sam sobie radził w danej sytuacji.

Wasze dziecko: marudzi, nie chce jeść, je za dużo, jest agresywne, awanturuje się? W tej książce znajdziecie ponad 100 takich zachowań oraz rzetelnie rozpisane od deski do deski rozwiązanie, najlepsze dla Was i dla Waszego malca.

Pierwsze co rzuciło mi się w oczy to fakt, jak fajnie jest napisany ten poradnik. Jak dla mnie dużo można wynieść z tej książki, czasami nie zdajemy sobie sprawy jak łatwe jest rozwiązanie danego problemu.

W książce znajdziemy na końcu każdego problemu przykład z życia, co jest fajnym zabiegiem. Autorzy kładą tutaj nacisk na dialog, empatię i naukę.

Wiadomo, nie da się 1:1 kierować tą książką niemniej jednak jest ona naprawdę bardzo pomocna. Dla mnie jako dla przyszłej mamy była kopalnią wiedzy. Mnóstwo przykładów, jeszcze więcej „problemów” i rozwiązań dzięki którym będziemy mogli zmierzyć się z problemem, poznać go i pokonać.

Bardzo szybko się ją czyta. Jestem zadowolona z tej książki, mam nadzieje, że przyda się w przyszłości i ułatwi życie nie tylko mi ale i maluchowi.

„Jak kochać swoje dziecko i wyznaczać mu granice” - no właśnie, jak? Bardzo często rozmawiam z rodzicami, którzy zwłaszcza w obecnej sytuacji podczas home office mają ochotę wysłać swoje dzieci na Księżyc. Nawet śmiem twierdzić, że niektórzy nie żartują i gdyby była taka opcja to odrazu by to zrobili.

Często padało pytanie czy znam jakiś poradnik, który pomoże im okiełznać potomstwo. Dlatego dzisiaj przychodzę do Was z recenzją nowości od @muza ♡

Książka „Jak kochać swoje dziecko i wyznaczać mu granice” to pozycja obowiązkowa dla każdego rodzica. Autorzy opisali w niej ponad 100 najczęstszych problemów związanych z wychowaniem dzieci i co najważniejsze, dodali także ich praktyczne rozwiązania. Na pochwałę zasługuje sama lista problemów, ponieważ jest ona dosłownie „z życia wzięta”. Każdy problem jest dokładnie opisany, a wskazówki są dokładnie wyjaśnione.

Poradnik ten pozwala spojrzeć na życie z perspektywy dziecka i zrozumieć jego świat. Pamiętajmy, że młody człowiek także posiada emocje, z którymi nie zawsze potrafi poradzić sobie jak dorosły człowiek. Jestem pewna, że książka uświadomi każdemu rodzicowi coś, na co do tej pory nie zwracał uwagi.

Pomimo, że nie mam dzieci, ale dość często się nimi zajmuję to wiem, że jeszcze nie raz z chęcią sięgnę po tą książkę i będę ją polecać każdemu rodzicowi.

P.S. Pamiętajcie, że jesteście świetnymi rodzicami ♡ To, że czasami Wasze dzieci stają się nie do zniesienia nie jest Waszą winą. Nie zadręczajcie się bo jesteście genialnymi rodzicami, a wasze dziecko kocha Was bezwarunkowo ♡

Każdy rodzic wcześniej czy później napotyka na swojej rodzicielskiej drodze sytuację, która go przerasta. Problem, który wymaga nie tylko cierpliwości, opanowania i dojrzałości emocjonalnej, ale też odnalezienia sposobu jego rozwiązaniu.

Jako rodzic szukam takich rozwiązań, które spowodują, że z trudnej sytuacji dodatkowo wyniesiemy wszyscy lekcję na przyszłość. Ucząc się rozpoznawać emocje czy konkretnych ścieżek postępowania w trudnych momentach.

Dlatego też tytuł ze zdjęcia niemalże pochłonęłam, tym bardziej, że zgadzam się z prezentowaną tutaj postawą pozytywnej dyscypliny.

Mądre stawianie granic dziecku nie tylko nie ogranicza jego wolności, ale dodatkowo wspomaga jego poczucie bezpieczeństwa i ogranicza poziom stresu. A tylko mózg, który nie czuje. ciągłego zagrożenia jest w stanie rozwijać się i efektywnie uczyć.

Książka ta podzielona jest na dwie części. Pierwsza, będąca wprowadzeniem, omawia zasady pozytywnej dyscypliny oraz zalety postępowania według jej zasad. Druga, to omówienie 100 najczęściej występujących trudności wychowawczych, wraz z przykładowymi sposobami ich rozwiązania. Co istotne, są to sposoby, bo w każdej z przedstawionych problemów proponowanych jest kilka wyjść. Można więc wybrać to, które lepiej sprawdzi się w naszej rodzinie.

Trudności, na których skupili się autorzy to między innymi: niechęć do podróżowaniu w foteliku samochodowym, złość po wyłączeniu bajki, niechęć do sprzątania w pokoju czy rywalizacja między rodzeństwem.

Ten poradnik, to książka, która na pewno u nas zostaje, po to, abym mogła do niej wracać w miarę potrzeb. Ja polecam 👍

🧸RECENZJA🧸

Postaw się na miejscu dziecka i pomyśl...

Pamiętaj, że nauka wymaga czasu, cierpliwości i ćwiczeń.

@[Adres usunięty]

Edukatorka Barbara C. Unell oraz doktor psychologii Jerry L. Wyckoff napisali świetny przewodnik dla rodziców, z którego możemy czerpać wiele motywujących porad popartych doświadczeniem, badaniami, teoriami psychologicznymi. Dzięki niej możemy lepiej zrozumieć pewne denerwujące i stresujące nas zachowania i działania naszych dzieci.

Jeśli pojawia się na rynku książka pomagajaca rodzicom uporać się ich poblemami wychowawczymi bardzo chętnie po nią sięgam. Ze swoimi pociechami choć mam wesoło i żadnych problemów zdrowotnych, mają pewne problemy wychowcze nad którymi czasem bezradnie rozkładam ręce.

Jestem mamą dwójki pociech w wieku 10 i 5 lat. Mam wrażenie, że każde z nich odkąd zaczęło rosnąć nie pokonało okresu buntu od lat. Każdy powód jest dobry by powiedzieć "nie", wszcząć dyskusję, pyskówki, sprowokować sprzeczkę, przepychać z byle powodu, dzielenia rzeczy na moje i twoje. Prób udowodnienia kto jest lepszy, a kto gorszy wciąż w nowszych dyscyplinach, lista wciąż rośnie. Chęci oklamania jednak z tym uporałam się bez problemu, ponieważ od razu zauważam próby oszukania mnie oraz wielu innych drobnych lub większych kłopotach rodzicielstwa. Znalazłam tutaj porady pomogące mi radami i opisami sytuacji w formie opowiadań, odpowiedzi na pytania które często zadajemy sami sobie i pragniemy, by ktoś poradził nam coś mądrego, wsparł nas miłym słowem, pokazał właściwy kierunek i dodał otuchy.

Czego nie powinniśmy robić, jak zapobiegać problemowi, jak rozwiązać problem, oraz zdrowemu podejściu do naszego problemu. W każdym rozdziale jest poruszany inny problem więc łatwo nam się poruszać po interesujących nas tematach. Czytelna, przejrzysta i dobrze napisana książka. Na pewno będzie u mnie pod ręką tak bym w każdej chwili mogła do niej niejednokrotnie zerkać. Rodzicielstwo czasem bywa trudne a ten poradnik zostanie jednym z moich ulubionych wsparć w ciężkich chwilach. Polecam

Zacznijmy od okładki, która bardzo mi się spodobała. Prosta, a jednak piękna, świetnie dobrana kolorystyka.

Do tego bardzo podoba mi się, że przy każdym rozdziale jest cytat. Układ książki jest bardzo przejrzysty i przystępny.

Macie już swoje pociechy? Ja nie, za to mam siostrzyczkę która ma zaledwie dwa łatka tak duża różnica wieku sprawia, że czasem czuje się bardziej jak jej mama niż siostra.

Książka jest must read każdego rodzica. W końcu każdy chce dac swojemu dziecku miłość na którą bezwarunkowo zasługuje i wychować je jak najlepiej. Jak wiadomo to nie jest proste, duże pracy, zmęczenia, irytacja.

Małe dziecko dopiero się rozwija, jego układ nerwowy nie jest jeszcze tak ukształtowany jak u dorosłego człowieka, przez co wystarczy mały drobiazg, aby dostało napadu złości. Jak sobie z tym radzić? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziecie właśnie w tej książce.

Znajdziecie tutaj rady z konkretnymi przykładami zachowań jak pomóc dziecku z jego nieśmiałością, agresją, lękiem przed separacja z rodzicami, czy nawet marudzeniem w czasie podróży samochodem.

"Kary jako główna metoda uczenia dzieci są nieskuteczne. Zamiast powstrzymać konkretne zachowanie, kara tylko wy pycha je z pola widzenia. Rodzic może już go nie dostrzegać, bowiem jest ukryte. W rzeczywistości dzieci uczą się, jak nie dać się przyłapać i dochodzą w tym do perfekcji."

Ta książka to przewodnik dla każdego obecnego i przyszłego rodzica, dla każdego, kto chce zrozumieć małe dzieci.

"To, co mówisz o swoim dziecku, kształtuje sposób, w jaki ono siebie postrzega. Nazywając je niechlujem, jeśli nie pozbiera zabawek, kiedy o to poprosisz, nie spowodujesz, że zabawki zostaną pozbierane i nie nauczysz dziecka porządku. Jedyne, co osiągniesz, to budowanie w dziecku niezdrowej samooce ny: będzie się uważać za niechluja, bo ty tak powiedziałaś."

Jeśli jesteście zainteresowani tematem, koniecznie sięgnięcie po tą książkę bo ten poradnik jest genialny. Nie zawiera jedynie suchych faktów, a merytoryczne i przystepnie wytłumaczone rady, pokazanie co powinno się robić, a czego nie, realne przykłady zachowania, inspirujące cytaty i wytłumaczenie zachowanie dziecka

Mi ta książka się spodobała zarówno pod kątem wizualnym, jak i treści. Wiele mi wyjaśniła i cieszę się, że mogłam ją przeczytać. Teraz moja wiedza na temat dzieci jest większa i będę stosować ją w praktyce.

Nie lubię poradników.

To ani literatura psychologiczna/pedagogiczna, a tylko zbiór rad, które komuś wydają się być idealną receptą na dane zagadnienie.

Jednak książka, poradnik "Jak kochać swoje dziecko i wyznaczać mu granice" to coś o wiele więcej niż spisanie czyiś "wydaje mi się".

Mamy tu sporo przykładów z życia wziętych (dosłownie!), które zostały dokładnie opisane i podane wskazówki do ich rozwiązania.

Nie mam dzieci (jeszcze), ale opiekuje się dzieckiem z rodziny dysfunkcyjnej. Jako obserwator, czytając książkę, sama byłam zaskoczona jak trafne znajdują się w niej wskazówki/rady/sposoby postępowania w "kryzysowych" sytuacjach.

Bo przecież dziecko odczuwa takie same emocje jak my. Tylko my potrafimy sobie je przetłumaczyć, bo mamy to czego maluch jeszcze nie posiada. Wiedzę i doświadczenie.

Czerpmy z tej książki, a kochając swoje dziecko, wyznaczajmy mu granice nie krzywdząc jego. A tym bardziej siebie.

Poradnik dla...?

Każdy rodzic pragnie dobrze wychować swoje dziecko. Każdy rodzic ma instynkt rodzicielski i ogólne pojęcie jak uczyć dziecko zasad życia w społeczeństwie, dobrych manier czy jak przekazywać mu wiedzę, własne życiowe doświadczenie, jak własną postawą i zachowaniem stanowić wzór do naśladowania dla dziecka. Wydaje mi się, że każdy rodzic wie, że nie osiągnie niczego krzykiem, a już tym bardziej biciem. Wyjątki stanowią na pewno rodziny dysfunkcyjne, gdzie rodzice nie mają instynktów rodzicielskich, nie umieją czy nie potrafią zająć się należycie dzieckiem, czy przenoszą złe wzorce wychowywania ze swojego życiowego doświadczenia.

I to właśnie dla nich raczej przeznaczony jest poradnik Wyckoffa i Unell. Bo przedstawiane w nich problemy wychowawcze z dziećmi i metody ich rozwiązywania nie są znów żadnym odkryciem.

Książka prezentuje wybrane problemy wychowawcze i ich rozwiązania, każdy problem omawiany jest osobno, autorzy przy każdym z nich przedstawiają zdrowe podejście ( wewnętrzny dialog, w którym rodzic sam siebie uspokaja i nastawia pozytywnie, empatia, dzięki której rodzic próbuje postawić się w sytuacji dziecka i nauka, przy której autorzy przypominają, że nauka wymaga czasu, cierpliwości i ćwiczeń), jak rozwiązać problem i czego nie robić, a także jak temu problemowi zapobiegać. Poradnik jest przejrzysty i napisany prostym językiem, co sprzyja sprawnej lekturze. Natomiast tak jak widzicie w tytule recenzji nie wiem do kogo skierowany jest ten poradnik, bo jak już wspominałam, podawane w nim rozwiązania problemów wychowawczych nie są niczym nowym, chyba każdy myślący człowiek wie, że w kontakcie z małym człowiekiem ważna jest empatia, brak krzyku, podniesionego głosu czy zachowanie spokoju i spokojne tłumaczenie dziecku co i jak, a także że przemoc jest zła. Nic odkrywczego ten poradnik nie niesie. Sama nie mam dzieci, ale po studiach pedagogicznych i po pracy z dziećmi na praktykach w przedszkolu i szkole wiem jak traktować małego człowieka, jak z nim rozmawiać i pomagać mu w codziennych problemach, a przecież ludzie, którzy dzieci posiadają, naturalnie wiedzą o tym wszystkim. Oczywiście, jeśli ma w jakiejś sytuacji wątpliwości jak zareagować, jak się zachować to może skorzystać z pomocy czy tego poradnika czy innego czy z pomocy specjalisty, ale jak pisałam wcześniej, na takie pomysły jak proponowane w recenzowanym przeze mnie poradniku większość rodziców wpadnie sama.

Podsumowując, "Jak kochać swoje dziecko i wyznaczać mu granice" to książka pod pewnymi względami na pewno ciekawa, ale czy niezbędna dla rodziców, no tego nie jestem pewna. Chyba że ktoś już naprawdę nie wie jak poradzić sobie ze swoją pociechą i nie radzi sobie z wychowywaniem dziecka.

Ja nic odkrywczego tu nie odnalazłam. Jeśli macie potrzebę szukania pomocy ze strony takich poradników czy po prostu taka literatura was interesuje, to sięgajcie. Ja nie odradzam, ani nie polecam.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Muza.

"Jak kochać swoje dziecko i wyznaczać mu granice" Jerry L. Wyckoff, Barbara C. Unell to trochę taki poradnik dla rodziców napisany bardzo przystępnym językiem. I co najważniejsze zawiera mnóstwo ciekawych oraz wartościowych porad, w jaki sposób rozwiązać wiele problemów, które przytrafiają się na co dzień rodzicom i dzieciom.

Książka jest podzielona na 6 rozdziałów. Pierwsze pieć rozdziałów jest takim wprowadzeniem i wyjaśnieniem najważniejszych informacji. Dowiadujemy się z nich czym jest zdrowe podejście, jak unikać wywoływania u dzieci toksycznego stresu, poznajemy techniki wychowawcze oraz dowiadujemy się w jaki sposób książka ma nam pomóc, jak się nią posługiwać oraz jakie ważne informacje przemyca czytelnikom.

Ostatni rozdział jest najdłuższy i to właśnie ON jest najbardziej interesujący. To w nim znajdziemy odpowiedzi na pytania jak poradzić sobie z najczęstszymi problemami wychowawczymi, jakie techniki możemy zastosować, a także poznajemy historie innych rodziców i dowiadujemy się jak oni poradzili sobie z konkretnym problemem.

Z książki dowiemy się [Adres usunięty]. jak poradzić sobie z marudnym dzieckiem, jak poradzić sobie ze złością dziecka, jak zapobiegać sytuacjom konfliktowym i jak sobie z nikim radzić. Poznamy również sposoby radzenia sobie z niejedzeniem, przejadaniem się dzieci, a także innymi zachowaniami niepożądanymi przez dorosłych.

Książka skłania do refleksji i sprawia, że zaczynamy zastanawiać się czy właściwie postępujemy. Mimo tego, że o wielu technikach wychowawczych wiedziałam to często uświadamiałam sobie, że w sytuacjach trudnych po prostu poddawałam się emocjom. A emocjonalne podejście do sytuacji trudnych z dzieckiem jest złym rozwiązaniem. Najważniejsze jest zdrowe podejście, na które sklada się: dialog wewnętrzny - uspokojenie, wyciszenie siebie oraz pozytywne nastawienie, empatia oraz nauka prawidłowego zachowania - tak, bo mały człowiek najpierw musi nauczyć się prawidłowych zachowań, a my jesteśmy dla niego przykładem.

Książka uczy empatii, zarówno okazywania empatii dziecku, jak i pokazuje jak nauczyć empatii dziecka. Pokazuje jak zbudować empatyczną relację z dzieckiem, wspierać je oraz uczyć.

Mnie książka bardzo się podobała. Uważam, że jest bardzo wartościowa i powinien ją przeczytać każdy rodzic. Przystępny język, dużo przykładów, a także historie innych rodziców sprawiają, że książkę czyta się przyjemnie.

Mimo wielu oczywistych (przynajmniej dla mnie) przykładów, techniki wychowania, książka pozwala usystematyzować wiedzę, a także zastanowić się nad własnym postępowaniem, postępowaniem dziecka. Szczerze polecam przeczytać każdemu rodzicowi oraz osobom, które mają wpływ na wychowanie dzieci!