Jądro ciemności

"Jądro ciemności" - Afryka - dziki, niezbadany, tajemniczy kontynent, do którego wtargnął biały człowiek, z całą potegą mieszkających w nim skrajnych skłonności do dominacji, do podporządkowywania sobie wszystkiego, wszystkich w celu osiąganięcia materialnych korzyści i zaspokajania rządzy władzy nad tym, co czyste, dziewicze, naturalne.

Książka Josepha Conrada pokazuje, jak bardzo może zmienić się człowiek pod wpływem miejsca, warunków życia odbiegających od tych, w których dotyczas funkcjonował.

W "Jądrze ciemności" autor pokazał też ludzką obłudę, a ostatecznie skłonność do zatajenia prawdy, którą uznaje się za niewygodną, majacą zburzyć obraz człowieka, który się zmienił pod wpływem miejsca, w którym się znalazł. Człowieka, w którym miejsce i czas przyczyniły się do odkrycia najciemniejszej strony jego duszy.

Muszę przyznać, że książka "Jądro ciemności" nie pochłonęła mnie, nie rozbudziła emocji na tyle, żebym nie mogła się od niej oderwać, ale rzuca światło na czas kolonializmu, okrucieństwo białego człowieka, który uważał się za kogoś lepszego od tubylców tylko dlatego, że żył innym życiem, że miał inny kolor skóry.

Książka jak i cała tranzakcja OK. Bardzo duży wybór tytułów. Gorąco polecam.

Istnieją książki, które kojarzą się tylko z czasami szklonymi, jak np. Ania z Zielonego Wzgórza. Czytasz je, opracowujesz na lekcjach, bo musisz. Czasami jest oczywiście tak, że sprytniejsze osoby przeglądają tylko streszczenia i jakoś udaje im się zdać egzamin ze znajomości lektury. Są przymusem, więc nie traktujemy ich z czystą przyjemnością, a jedynie jako punkt do odhaczenia na liście zadań. W przypadku jednej książki jest zupełnie inaczej. Joseph Conrad napisał "Jądro ciemności", które kryje w sobie znacznie więcej, niż mogłoby się wydawać.

Od początku do końca każdą stronę czyta się z zaciekawieniem, co będzie dalej. Akcja toczy się prawdopodobnie w XIX w., a czołowym miejscem wydarzeń, najogólniej mówiąc, jest Afryka, rzeka Kongo i Londyn, gdzie głównym bohater wraca pod koniec podróży. Marlow, czyli postać pierwszoplanowa, już jako dzieciak marzył o dalekich krajach i szerokich wodach. Ta niezaspokojona potrzeba pchnęła go do decyzji, by wziąć udział w projekcie belgijskiej spółki handlowej i wypłynąć w rejs do Afryki. Pytanie tylko, co tak naprawdę odkryje Marlow: dzikie krajobrazy, nowe życie, a może to tylko metafora, by poznać samego siebie i zajrzeć w głąb innych ludzkich wnętrz?

"Jądro ciemności'' jest jedną wielką metaforą. Każda postać, sytuacja, a nawet drobny szczegół odnosi się do czegoś większego i znacznie głębszego. Joseph Konrad przemycił między wierszami motyw kobiety, która reprezentuje narzeczona Kurtza i jest odzwierciedleniem wyznawanych wartości, odnoszących się bezpośrednio do ekspansji kolonialnej. Pojawia się motyw imperium, miasta, piekła i nieocenionego bogactwa. To zdecydowanie książka, którą warto przeczytać nie tylko z obowiązku szkolnego, ale przede wszystkim, by zobaczyć, jak okrutny jest człowiek i co się kryje w jego wnętrzu.

"Jądro ciemności" to krótka książka o zagadkowym tytule i trudnej tematyce, bowiem opowiada o podróży wgłąb Afryki w ekspedycji do najlepszego łowcy kości słoniowej.

Główny bohater, Marlow, płynie parostatkiem poprzez dżunglę, tak jak sam autor przed laty, zostawiając daleko za plecami ostatni przyczółek cywilizacji.

Sama podróż obfituje w pewne wydarzenia, które głęboko wstrząsają Marlowem i wiodą go w mroczne zakamarki umysłu. Finalne spotkanie Kurtza jest dla niego jak pieczęć, która zwiastuje nadejście obłędu.

Trudno ocenić tę książkę, z jednej strony mimo niewielkich rozmiarów dość długo i opornie mi się ją czytało. Nie chodzi tylko o nieco starodawny język czy narrację, ale po prostu bywały momenty mało ciekawe, które przyprawiały mnie o znużenie.

Liczyłam też na więcej refleksji dotyczących uciskania rdzennych mieszkańców Afryki przez kolonistów. Choć opisy serwowane tutaj wzbudzały emocje, to liczyłam, że będzie ich więcej i będą bardziej dosadne.

Nie mniej sama historia, odczucia bohatera oraz skutki tejże wyprawy dla jego psychiki intrygują, momentami fascynują, a momentami przerażają.

Moje wrażenia były bardzo zróżnicowane, od ciekawości innego, dzikiego kontynentu po obrzydzenie Marlowa i odkrywanie przez niego mroku własnej duszy.

Nie jest to książka, która każdemu przypadnie do gustu, lecz myślę, że jest w stanie w większości poruszyć przynajmniej jedną czułą strunę lub dwie.

Im dłużej myślę o tej książce, tym chyba bardziej ją doceniam 🤔 na pewno chcę sprawdzić inne tytuły tego autora.

Autor: Joseph Conrad

Tytuł: Jądro ciemności

Wydawnictwo: MG

„Jądro ciemności” to opowieść o podróży do kresu cywilizowanego świata i granicach własnej wyobraźni. Marlow, główny bohater powieści, tak jak sam Conrad przed laty, podróżuje rzeką niewielkim parostatkiem przez ogromną i pełną niebezpieczeństw afrykańską dżunglę, by dotrzeć do legendarnego agenta kolonii, Kurtza. Im bliżej celu, tym świat staje się mroczniejszy, wydarzenia coraz mnie zrozumiałe, a zło bliższe i niepokojąco wytłumaczalne. Podróż do serca dżungli, pełna okrutnych epizodów nieodwracalnie zmienia bohatera, stając się w istocie wyprawą do najmroczniejszych zakątków własnej duszy. A spotkanie z umierającym Kurtzem kończy się obłędem, zbliżając bohatera do tytułowego jądra ciemności.

Do tej pozycji podeszłam, ponieważ byłam jej ciekawa. Bałam się, że nie podoła, jej przeczytania. Jest ona krótka, dlatego moje obawy były mniejsze. Od początku niezbyt mogłam się do niej przekonać. Po pewnym czasie zaintrygowałam się do poznania jej. Byłam wstrząśnięta tym, co zastał główny bohater. Nie do końca mogłam zrozumieć to, co się wydarzyło. Muszę przyznać, że ta pozycja sprawiła, że miałam, mętlik w głowie. Polubiłam ją, jednak nadal rozmyśla, o tym, co by było, gdyby główny bohater zachował się inaczej. Mimo wszystko jest to dobra pozycja. Ocena 6/10