Ile ważą chmury oraz inne proste pytania i naukowe odpowiedzi

Nie powiem, żeby była to najlepsza książka popularno-naukowa, z jaką miałam do czynienia, bowiem w moim odczuciu była chyba nieco zbyt popularna, a za mało naukowa. Oczywiście jest to dobra lektura, ciekawa i przyjemna w odbiorze, idealna dla ludzi ciekawskich świata, ale dla mnie okazała się być chyba zbyt lekka. Aczkolwiek nie da się ukryć, że przedstawione tutaj pewne ciekawostki czy fakty naukowe były naprawdę zdumiewające!

Cała recenzja: [Adres usunięty]

"To, co wiemy, jest kroplą wody; to, czego nie wiemy, jest oceanem."

Izaak Newton

Książka w przyjemny i przyjazny sposób popularyzuje naukę, zachęca do zadawania pytań odnośnie otaczającego nas świata, szukania odpowiedzi nie zawsze cieszących się akceptacją. Właśnie zmienny charakter myśli naukowej, jest między innymi tym, co pobudza rozwój cywilizacji. Zerkamy zatem na przeszłość w zdobywaniu wiedzy, podwaliny zaskakujących badań, często przypadkowych odkryć, wszystko to, co doprowadziło człowieka do współczesnej świadomości naukowej.

Podoba mi się nastawienie na połączenie w synergiczny sposób nauk ścisłych i humanistycznych, wzajemne przenikanie i zależności, odwołanie do "człowieka z renesansu". Spójna idea spojrzenia na rozwój jednostki i gatunku ludzkiego najbardziej mi odpowiada, smak nieustannego poszukiwania czegoś nowego, zaglądania do różnych dyscyplin naukowych, odnajdywania stycznych i sprzężeń. To faktycznie w niezwykły sposób spowalnia czas codzienności, nadaje mu cechy intensywności i kreatywności. Nie szkodzi, że tylko nieliczni są w stanie mega wnikliwie zagłębiać się w różnorodne specjalizacje, są ku temu przygotowani wykształceniem, osobowością i zamiłowaniem. Także dla innych nauka może okazać się efektowną i wzbogacającą pasją. Nie musimy na wszystkim się znać, rozumieć każdy szczegół, wyprzedzać epokę, aby dostrzec, jak wiele już osiągnęliśmy i jak wiele jeszcze przed nami.

David Calle pisze w przystępny i dowcipny sposób, nie tyle omawia, co zahacza o różnorodne zagadnienia naukowe, nadaje im ciekawe i fascynujące brzmienia. Chętnie poznałam czterdzieści rozdziałów, mini prezentacji, i choć zawarte w nich informacje w przeważającej części były mi już wcześniej znane, to jednak z uśmiechem patrzyłam, jak autor wgryza się w dany temat, nadaje mu klimat pasjonującej osnowy, podsuwa nie tylko tropy do wtajemniczenia, ale również elementy rzutujące na sprawne przyswojenie informacji. Liczne odwołania do popkultury, ciekawostki z życia naukowców, anegdoty z fenomenalnych olśnień naukowych. W moim odczuciu, publikacja kierowana głównie do młodzieży, zaszczepiająca pragnienie ekscytującego poznawania zjawisk, rozumienia bliższego i dalszego otoczenia. Rewelacyjna alternatywa dla życia w social mediach, atrakcyjny pomysł na spędzenie wolnych chwil z zajmującą wiedzą, która z pewnością pozwoli poszerzyć horyzonty i wzbudzić dociekliwość naukową. A na koniec, zabawne wyzwanie, czy sieć wykonana z nici pajęczej mogłaby zatrzymać samolot w trakcie lotu?

[Adres usunięty]

David Calle prowadzi prywatną akademię matematyki i fizyki. W 2017 został finalistą prestiżowego konkursu Global Tracher. Jego kanał na YouTubie ma ponad 1,3 miliona subskrypcji. O zagadnieniach naukowych pisze w sposób dowcipny i bardzo przystępny, więc cieszy się dużą popularnością.

„Ile ważą chmury” to zbiór 40 krótkich rozdziałów. W każdym z nich autor stara się odpowiedzieć na proste pytani i tylko pozornie może wydawać się, że są to zagadnienia absurdalne, takie, na które nie można znaleźć odpowiedzi.

Z tej książki dowiecie się między innymi, dlaczego lepiej mieszkać na parterze niż na czwartym piętrze. Ten rozdział jest pierwszy i chyba najbardziej mi się spodobał, a to dlatego, że paradoks bliźniąt jest fascynujący. Na przykładzie owych bliźniąt pokazuje, że czas jest pojęciem względnym. Jeden z braci jest kosmonautą i poleciał w kosmos, a drugi czka na niego na ziemi. Mija dziesięć lat i kiedy podróżnik wraca, okazuję się, że jest młodszy o cztery lata, a dla niego lot trwał tylko sześć lat. Oczywiście podaję uzasadnienie naukowe i sięga po dane i ta historia jest niezwykle ciekawa.

Nie wszystkie zagadnienia czytałam z równym zainteresowaniem, bo niektóre pytania nie trafiły w moje zainteresowania, oraz część jest bardziej naukowa niż inna. Chodzi mi o to, że autor starając się wytłumaczyć czytelnikowi odpowiedź, skupia się na fizycznym aspekcie danego zagadnienia. Na szczęście są to sporadyczne momenty. Cała książka jest bardzo przyjemna w odbiorze, bo autor się stara nie „zmęczyć” czytelnika naukowym bełkotem i używa słów zrozumiałych i cierpliwie ujawnia tajemnice drzemiące w otaczającym nas świecie.

Każdy z rozdziałów jest wzbogacony o kilka dodatków. „Sztuczki dla belfrów” – tak jak sama nazwa wskazuje, są to przykłady eksperymentów, które mogą przydać się w szkole. Są również „ciekawostki naukowe” oraz „bohaterowie bez peleryn” – to krótkie opowieści o ludziach, którzy pokazują, że niemożliwe jednak jest możliwe, a prawa fizyki można nagiąć. To jeszcze nie wszystko! Ubawiłam się czytając odpowiedzi na pytania, które autor zadał swoim fanom na Facebooku i Twitterze. Są bardzo dowcipne i można się uśmiać.

David Cale często odnosi się do pop kultury i znanych filmów, a to zderzenie nauki z życiem codziennym, jest nie tylko ciekawe, ale i bardziej przystępne. W tej książce jest dużo o świetle, czasie, grawitacji i kosmosie. Jest to zbiór naukowych zagadnień w odniesieniu do współczesnego świata, a przykłady z życia wzięte sprawiają, że nauka staję się o wiele prostsza.

„Ile ważą chmury” to wartościowa i rozwojowa książka dla każdego, kto interesuję się otaczającym nas światem i wszystkim, co niewyjaśnione.