Ikabog

"Ikabog" to fantastyczna historia napisana przez J.K. Rowling, matkę Harry'ego Pottera. Pisarka pracę nad tą historią rozpoczęła ponad dekadę temu, czytała ją swoim dzieciom do poduszki. Przez pandemię, kwarantanny, które dotykały różnych ludzi oraz konieczność pozostania dzieci w domach, J.K. Rowling postanowiła dokończyć historię i podarować ją ludziom, którzy potrzebują sposobu na poprawę humoru swoim dzieciom. Początkowo opowieść ukazywała się w odcinkach w języku angielskim, natomiast w listopadzie ta nietuzinkowa powieść dla dzieci ukazała się drukiem nakładem wydawnictwa Media Rodzina.To, co widać na pierwszy rzut oka, to fakt, że Media Rodzina doskonale wie, jak wydać piękne, zwracające na siebie uwagę książki. "Ikabog" posiada twardą okładkę, której głównym kolorem jest ciemny turkus. Okładka skutecznie przyciąga wzrok i sprawia, że chce się mieć tę książkę na swojej półce. Wnętrze również nie zawodzi. Nie znajdziecie tam wyłącznie treści - obok niej są świetne ilustracje, grafiki, wszystko, by stworzyć ciekawą książkę.Co do samej historii, rozgrywa się ona w spływającym mlekiem i miodem państwie o nazwie Coniemiara. Panuje w niej król Alfred Arcydzielny, który za przyjaciół ma dwóch szczwanych lordów - Oklapa i Fujpluja. Pewnego razu do króla przybywa poddany, który skarży się, iż jego pies został zjedzony przez groźnego potwora mieszkającego na Błotach - ikaboga. Król, by udowodnić, że dba o swoich poddanych, zbiera wojska i wyrusza na Błota, na północ Coniemiary. To pociąga za sobą mnóstwo różnorakich wydarzeń, głównie niekorzystnych dla państwa oraz obywateli.Całą historię czyta się bardzo dobrze, płynnie przechodzimy od rozdziału do rozdziału. "Ikabog" nie oferuje nudy. Akcja jest obecna od pierwszych rozdziałów, z każdym kolejnym wszystko przyspiesza i nie bez powodu. Historia jest tak skonstruowana, że czytelnik natychmiast chce znać rozwiązanie zagadki. W fabule pierwsze skrzypce odgrywają dwie rodziny - rodzina Podpromyków oraz rodzina Lelków, do których od początku można zapałać najczystszą sympatią. Lektura "Ikaboga" wiąże się z licznymi emocjami. Jedni bohaterowie wzbudzają pozytywne odczucia, innych zaś najchętniej bym udusiła, a jeszcze innych potraktowałabym patelnią, by zaczęli myśleć. Historia ta jest warta przeczytania, poza tym niesie ze sobą wiele refleksji. Przede wszystkim pokazuje, jak łatwo jest czasem manipulować społeczeństwem. Polecam z całego serca.

A żeby tak wrócić do czasów, kiedy można było być beztroskim dzieckiem i nie martwić się niczym~

Ikabog, książka która była przeurocza, troszeczkę mroczniejsza (niż myślałam że będzie) natomiast była przyjedną historią na dobranoc✨Uważam, że jest to książka skierowana nie tylko dla najmłodszego czytelnika. Historia legendarnego potwora, który nagle zaburza spokój idealnego króla w idealnym królestwie. Z legendami jest tak, że sami wybierani czy w nie wierzyć czy tez nie... ale każda z nich jednak żyje w naszych umysłach~

Muszę tutaj szczególnie pochwalić tłumaczenie tej książki, które jest rewelacyjne! Tłumaczenia nazw miast, imion, wszystko jest trafione w punkt! Dodatkowo wydanie~ rysunki i ilustracje ukryte pomiędzy stronami zapewniają ciepło na serduszku. Piękne i magiczne~ tak bym właśnie opisała te historię.

Fabuła nie jest tu jakkolwiek skomplikowana, bez prosta, niekiedy bezsensu( troszkę jak dziecko) ~ po prostu bajkowa.

4,5/5 ⭐

J. K. Rowling to autorka bodajże najsłynniejszego cyklu ostatnich lat. Harry Potter i jego walka ze złem w wypasionej szkole magi zawładnął wyobraźnią milionów czytelników, a pisarka z nikomu nieznanej osoby stała się gwiazdą. Oczywiście po sukcesie przygód czarodzieja przyszła pora na inne książki związane ze światem magii, ale to zupełnie inna historia. Taką opowieścią która wyszła spod pióra Rowling i nie ma zupełnie nic wspólnego z Hogwartem jest „Ikabog”, czyli baśń, którą niedawną przeczytałem.

O tej powieści możemy przeczytać, że:

Coniemiara była niegdyś najszczęśliwszym królestwem. Nie brakowało tam bowiem złota, król miał najpiękniejsze wąsy na świecie, a specjały serwowane przez rzeźników, cukierników i serowarów to było niebo w gębie! Wszystko w tym pięknym kraju było idealne – wszystko poza mglistymi Błotami na północy. Legenda głosiła, że mieszka tam potworny ikabog. Każdy rozsądny człowiek wiedział jednak, że ikabog nie istnieje, a wymyślono go tylko po to, by straszyć nim niegrzeczne dzieci. Z legendami tak jednak bywa, że czasami zaczynają żyć własnym życiem.

Czy legenda może pozbawić tronu uwielbianego króla? Albo doprowadzić do upadku szczęśliwy kraj? Czy legenda może nieoczekiwanie rzucić dwoje dzieci w sam środek przygody?

Dowiesz się tego ze stronic tej książki, jeśli tylko nie zabraknie ci odwagi…

Autorka wraca z przepiękną baśnią, która w naszym kraju wydana została wraz z kontrowersyjną „Niespokojną krwią”.. Książka ta stanowi powrót pisarki do delikatnych bajkowych historii.

Po tym jak niezbyt wyszły jej książki dla dorosłych, znów wraca na dziecięcy grunt i robi to w doskonałym stylu. Dodatkową atrakcją tej opowieści są 34 kolorowe ilustracje autorstwa dzieci wyłonione w Konkursie Ikabog. A sama książka to prezent autorki dla dzieci dotkniętych lockdownem.

Dawno, dawno temu J. K. Rowling pomiędzy pisaniem książek o odważnym, magicznym chłopcu z blizną na czole postanowiła na chwilę przenieść się do innego królestwa pełnego potworów, króli i rycerzy. Chwila ta okazała się ulotna, a chłopiec na tyle wymagający, że autorka musiała opuścić szczęśliwą krainę. Dopiero po ponad dekadzie, kiedy Ziemię opanował krwiożerczy wirus, postanowiła dokończyć niemal zapomnianą opowieść, tym samym wydając na świat "Ikaboga".

Baśń opowiada o Coniemiarze - pięknej i radosnej krainie rządzonej przez króla Alfreda Arcydzielnego. Kraj utrzymuje się z idealnej jakości wyrobów czterech głównych miast: stolicy, czyli Eklerony, słynącej z najlepszych ciastek i wypieków, Serwaty znanej z wyrobów serowych, Baleronburga, gdzie mieszkańcy jak nikt potrafią przyrządzać pieczenie, kiełbasy i wędzonki, oraz Karafy - miasta, którego ulice płyną najwyborniejszym winem. Jedyną skazą wydają się położone na północy Błota niemające, niestety, niczego do zaoferowania poza starą legendą o ikabogu.

Ikabog, według wierzeń Błotniaków, a później wszystkich mieszkańców Coniemiary, to potwór pożerający dzieci i owce, czasami też dorosłych. Nikt nie widział go na własne oczy, więc nie wiadomo, jak wygląda, ale podobno zieje ogniem, potrafi naśladować ludzki głos podczas wabienia ofiary, jest nieśmiertelny, a otrzymane rany goją się na nim jak na psie. Ostatecznie stwora traktuje się jako nieprawdziwą historyjkę służącą do straszenia niegrzecznych dzieci.

Do czasu. Wskutek zbyt wybujałego ego króla dochodzi do śmierci nadwornej szwaczki, a przez nagabywanie ze strony lorda Fujpluja i lorda Oklapa Alfred Arcydzielny porzuca w kąt maniery i słuszne postępowanie. Zaczyna słuchać niekoniecznie dobrych rad, co powoduje, że postanawia wyruszyć wraz z orszakiem na Błota, by tam zabić czyhającą w ukryciu bestię. Wśród bagien i mgły dochodzi do kolejnego śmiertelnego wypadku, lecz sprawcy tej karygodnej zbrodni nie mogą się przecież przyznać do czynu, bo zostaliby skazani na lochy. Pojawia się wówczas pomysł przekształcenia legendy w prawdę.

Kiedy przestraszony król wraca z rycerzami z wyprawy, Ikabog już nie jest historią przekazywaną z ust do ust. Staje się rzeczywistością i złem, przed którym trzeba się bronić. Szczęśliwa i przepiękna Coniemiara zmienia się o sto osiemdziesiąt stopni, a kolejne kłamstwa wywołują lawinę nieszczęść i przemocy. Ale kto by się tym przejmował, skoro złote monety aż wysypują się z sakiewki?

"Ikabog" to przepiękna opowieść, która zaskakuje oraz niesamowicie wciąga. Mimo że skierowana jest ku najmłodszym, starsi również mogą zakochać się w lekturze (wiem z doświadczenia). Rowling zdecydowanie podołała zadaniu stworzenia bajki, jaką rodzice czytają swoim pociechom przed snem (taki był pierwotny zamysł publikacji Ikaboga; na specjalnej stronie internetowej codziennie pojawiały się rozdziały, a dopiero później wirtualny papier zamienił się na prawdziwy).

Książka zachwyca wielobarwnością postaci i przepięknymi krajobrazami. Każdy bohater otrzymuje indywidualny pakiet charakteru, a do tego - co moim zdaniem było arcytrafnym zabiegiem - adekwatne do zachowania nazwisko. Warto wspomnieć o wykreowaniu Coniemiary jako doskonałego królestwa. Odkrywanie każdego miasta, połaci ziemi czy innych zakamarków pozwalało zadziałać wyobraźni.

Jeśli chodzi dynamikę narracji, to początkowe rozdziały mają raczej za zadanie zasiać ziarnko strachu i wywołać lęk. Dopiero pod koniec bohaterowie znajdują w sobie siłę do działania, przez co ostatnie strony czyta się z zapartym tchem. Gwarantuję jednak, że lektura "Ikaboga" wywołuje wiele skrajnych emocji, za co należy się ogromny plus.

"Ikaboga" zdecydowanie polecam, ponieważ poza emocjonującymi wydarzeniami oraz ślicznymi opisami pozwalającymi ćwiczyć wyobraźnie, niesie ze sobą również morał. To bajka o przyjaźni, odwadze, prawdomówności i równości, będąca przepiękną ucztą dla duszy. Najmłodsi zachwycą się przygodami bohaterów i mnóstwem zwrotów akcji, a dorosłych ukontentuje nauka płynąca z treści. Dodam też, że książka została prześlicznie wydana, ponieważ wzbogacono ją ilustracjami wykonanymi przez dzieciaki, więc idealnie nadaje się jako dodatek do świątecznego prezentu. :)

Nie mogę uwierzyć, że książka została napisana ponad dekadę temu i dopiero teraz ukazała się na rynku. Dlaczego autorka tak długo trzymała w ukryciu tak wspaniałą bajkę. Co prawda, jest to pozycja dedykowana dla uczniów będących na etapie nauczania początkowego, ale również nieco starsze dzieci mogą się przy niej doskonale bawić. Plus ogromny to imiona niektórych bohaterów. Może nie są oni idealnymi wzorami do naśladowania, ale słysząc, że ktoś ma na imię Fujpluj i Oklap, od razu buzia się uśmiecha. Na pewno nie jest to zwykła bajka, ponieważ niesie ze sobą pewne przesłanie. Razem z dzieckiem, po przeczytaniu całej bajki, długo toczyliśmy rozmowę o tym, jak to jest, kiedy się kłamie i robi złe rzeczy.

GDY LĘKI ZACZYNAJĄ ŻYĆ WŁASNYM ŻYCIEM

„Ikabog” to pierwsza powieść dla dzieci od Rowling, która powstała po zakończeniu pisania „Harry’ego Pottera” w 2007 roku. Co prawda w międzyczasie pisarska zaserwowała nam jeszcze krótkie dzieła pokroju „Baśni Barda Beedle’a” czy scenariusze to sztuki o Harrym Potterze, to znów kolejnych filmów rozwijających uniwersum, ale powieści dla najmłodszych nie tworzyła. Powrót po tak długim czasie mógł być nieudany, ale na szczęście autorka przygód młodego czarodzieja dobrze odnalazła się w tych realiach. I tak w ręce czytelników trafiła książka, która warto poznać. Głównie, jeśli jesteście dziećmi, chociaż, jak zawsze w takich przypadkach, dorośli także znajdą tu coś dla siebie.

Coniemiara to kraj idealny. Może mały, ale w czasach, kiedy dzieje się akcja – dawano, dawno temu, gdy państewkiem rządził Alfred Arcydzielny – jest to miejsce spokojne, wspaniałe i… Istnieje jednak pewna skaza, a dokładniej miejsce zwane błotami, według legend żyje on, ikabog, stworzenie, które każdy wyobraża sobie inaczej. Stworzenie, które – wszystko na to wskazuje – nie istnieje. Ale czy aby na pewno? Bo czasem nasze najgorsze lęki i wyobrażenia potrafią zacząć żyć własnym życiem…

Ta książka nie powstałaby, gdyby nie pandemia koronawirusa. Rowling nad „Ikabogiem” pracowała od lat, pisząc rozdziały pomiędzy kolejnymi tomami Pottera, jednak bardziej dzieło to służyło, jako bajki na dobranoc dla jej dzieci, niż cokolwiek innego. Potem autorka przerzuciła się na pisanie powieści dla dorosłych i los „Ikaboga” wydawał się przesądzony. Ale w dobie pandemii pisarka wpadła na pomysł by dostarczyć przez internet tę właśnie opowieść, jako darmową lekturę dla spragnionych książek dzieci. Tym bardziej, że córka namawiała ją do dokończenia pracy. Zabrała się więc do roboty, skończyła dzieło, uwzględniła fragmenty, które zapamiętały jej dzieci i chciały, by znalazły się w skończonej wersji i udostępniła w sieci za darmo. Potem zaś „Ikabog” ukazał się wreszcie w wersji papierowej z ilustracjami zrobionymi przez czytelników i… Tak samo toczyły się losy powieści w Polsce, zaczynając od darmowej wersji cyfrowej, na tej, która właśnie trafiła w moje ręce – pięknie wydanej i ilustrowanej przez grafiki dzieci-czytelników – skończywszy.

Wracając do samej książki, to mamy tu do czynienia z bardzo sympatyczną baśnią i, jak na baśń przystało, podaną z przesłaniem i dydaktyzmem. Ale dydaktyzm nie jest nachalny, a całość na dodatek ma do zaoferowania całkiem sporo satyry, którą doceniam z perspektywy starszego czytelnika. Całość jest poza tym zabawna, choć ma i dramatyczne czy wzruszające momenty, a do tego ciekawa, pełna przygód i uroku. Może nie jest to dzieło na miarę klasyków baśni i bajek, przy okazji często przypomina „Shreka” (nie tak mocno, jak „Harry” przypominał „Księgi magii”, ale nadal), jednak pozostaje bardzo udane i udowadniające, że Rowling jest dobrą autorką i wciąż warto sięgać po jej powieści. Tym bardziej te dziecięce, w których lepiej radzi sobie, niż w dorosłych.

Poza tym docenić należy też samo wydanie. Twarda oprawa, dużo stylizowania, kolorowe ilustracje dzieci, które wygrały konkurs… Tom ładnie prezentuje się na półce i wpada w oko, najważniejsze jednak jest to, że naprawdę dobrze się to czyta i zapewnia wartościową rozrywkę dla młodych czytelników. Warto więc po „Ikaboga” sięgnąć i warto też czekać na kolejna dziecięcą książkę autorki zapowiedzianą na ten rok.

Ikabog to potwór z legend, którym straszy się niegrzeczne dzieci.

Ikabog to narzędzie do manipulowania królem i narodem przez rządnego władzy doradcę.

Ikabog to wymysł wyobraźni ludzi.

Ikabog to istota, która nie szuka kłopotów.

Coniemiara to królestwo, które słynie z bogactwa i szczęśliwego ludu. Specjałów serwowanych przez tamtejszych cukierników, serwowarów i rzeźników zazdroszczą władcy innych krajów, a ich wino uważane jest za najlepsze. Nad miastami unosi się śmiech dzieci i zapach dobrego jedzenia. Jedynie bagienna północ wie, czym jest bieda i głód, ale i te mgliste tereny mają coś, z czego słyną. Chodzi bowiem o Ikaboga, legendarnego potwora, o którym słyszała cała Coniemiara, choć każdy wiedział, że tak naprawdę nie istnieje. A przynajmniej każdy o tym wiedział, dopóki rządni władzy ludzie nie postanowili wykorzystać opowieści o nim, by władać całym królestwem.

Tak szczęście przemieniło się w strach, a pełne pyszności brzuchy zaczęły burczeć z głodu. Zbyt wysokie podatki i niesprawiedliwe kary zmieniły życie obywateli w koszmar.

Jak to jednak bywa w takich opowieściach — kilka osób o pięknym sercu, w tym dwójka dzieci, musiało sprzeciwić się władzy, by spróbować przywrócić królestwu utracone szczęście.

„Ikabog" to opowieść o chciwości, stachu, nadziei i przyjaźni. Lęku przed nieznanym, niewidocznym wrogiem, który wcale nie musi być tak zły, jak jest malowany. Manipulacji władzy, zastraszeniu obywateli, podupadającym państwie, ale także o niezgodzie na niesprawiedliwość i walce o wolność. J. K. Rowling podarowała światu obszerną baśń, która posiada w sobie najlepsze elementy swojego gatunku. Która porusza istotne tematy, która uczy i która angażuje czytelnika. Lektura jej dostarczyła mi ogromu przyjemności i jestem pewna, że odnajdą się przy niej ludzie niezależnie od wieku.

Dodatkowo wydawnictwo Media Rodzina przepiękne wydało tę pozycję. Możemy znaleźć w niej rysunku dzieci, które wygrały konkurs i których talent w tak młodym wieku zdecydowanie wart jest pielęgnowania! Dzięki temu książka ta cieszy się moją jeszcze większą sympatią.

⭐RECENZJA⭐

"Ikabog" to najnowsza, pięknie ilustrowana książka autorki bestsellerowej serii o Harry Potterze - @jkrowling_official. Jest to baśniowa opowieść o krainie, ludziach, władcy, złu, potworze. Naprawdę coś niebywałego. Czytając tę lekturę czułam się jak dziecko 🙈 Powiem Wam, że naprawdę czasem jest potrzebny taki przerywnik, żeby choć na chwilę zapomnieć o tym wszystkim, co nas otacza i o tej całej szarej rzeczywistości. Autorka stworzyła nader porywającą historię, która przenosi nas w świat fantasy i pobudza wyobraźnię. Postacie są świetnie wykreowane, dzięki temu pokazane jest doskonale jakie mają charakterki. I tutaj w bardzo wyrazisty sposób pisarka ukazuje nam prawdę o świecie, że nawet w baśniach są zadufani w sobie ludzie, okropni przyjaciele, doradcy króla, którzy oszukują społeczeństwo. Czyż to Wam czegoś nie przypomina? No właśnie 😉 Ale też nie mogę zapomnieć o pozytywnych postaciach, a mianowicie dzieciach. One odgrywają tutaj znaczącą rolę. Ta książka jest świetnym odzwierciedleniem naszego świata, pełnego zachłanności, kłamstwa, ale również oceniania innych. Bo czyż nie uczyli nas rodzice bądź dziadkowie, że najpierw trzeba kogoś poznać, a nie oceniać? Ocenić jest łatwo, ale można się potem ogromnie zdziwić 😉

Muszę wspomnieć, że w tej powieści jest mnóstwo ilustracji, które zostały narysowane przez różne dzieci. Każdy rysunek odzwierciedla poszczególny rozdział, co daje tej książce jeszcze większy efekt "wow".

Myślę, że ta historia jest świetnym przerywnikiem od internetu dla dzieci, ale i dorosłych, bo daje wiele do myślenia, a w tych czasach troszkę trzeba zacząć myśleć 😉 Polecam! Nie będziecie się przy niej nudzić 😃

🐉

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @media_rodzina 🖤🤍🖤

🐉

K. Rowling gościła w moim życiu przez wiele lat. Jestem wielkim fanem Harry’ego Pottera. Teraz czytam swoim dzieciom wydaną przez autorkę książkę „Ikabog”.

To wspaniała baśń opowiadająca o szczęśliwej krainie Coniemiara. Jak to już bywa w tego typu książkach, niespodziewanie groza nadeszła od strony legendarnego potwora ikaboga.

Choć jest to książka dla dzieci, to bardzo mi się podoba. Autorka zachowała swój doskonały styl pisarski.

Zachęcam wszystkich rodziców, do kupna tej cudownej książki. Wasze pociechy z pewnością ucieszą się z takiego prezentu, idealnego na wspólne wieczory.

Muszę przyznać, że sama jestem ciekaw, czy dwoje małych bohaterów zdoła poradzić sobie z groźnym ikabogem.

Oby to nie była ostatnia książka wydana przez panią Rowling.

Gdy w księgarni natknąłem się na książkę „Ikabog”, której autorką jest słynna J.K. Rowling wiedziałem, że muszę ją kupić.

Choć książka jest przeznaczona dla dzieci, przeczytałem ją z wielkim zainteresowaniem.

Ciekawa fabuła, idealnie wpasowująca się w większość historii dla najmłodszych. Dwoje dzieci musi stawić czoła przerażającemu Ikabogowi, by ratować szczęśliwie żyjące dotąd królestwo.

Autorka w książce pokazuje jak wielką potęgę ma przyjaźń i nadzieja.

Widać, że jest to jej motyw przewodni, bo podobnie rzecz się miała w uwielbianym przeze mnie Harrym Potterze.

Bardzo spodobał mi się pomysł umieszczenia w książce ilustracji, których autorami są młodzi zwycięzcy konkursu.

Moim zdaniem książka „Ikabog” jest godna polecenia. Jestem pewny, że ta wspaniała baśń zainteresuje wasze dzieci.

Jest to pierwsza książka dla dzieci J.K Rowling od czasu „Harrego Pottera”, więc czy będzie to kolejny sukces? Moim zdaniem opowieść jest dość ciekawa i z pewnością zainteresuje wielu młodych czytelników, jednakże uważam, że nie ma w niej czegoś szczególnego. Książka jest podobna do innych fantastycznych historii dla dzieci, nie ma w niej wyjątkowych i dających się zapamiętać elementów. Jednak pamiętajmy, że jest to opowieść kierowana do najmłodszych, więc sytuacja się zmienia, ponieważ pod tym kątem jest bardzo dobra - łatwa do czytania i budzi pozytywne, czasem zabawne skojarzenia. Autorka zdecydowanie może tą opowieścią zdobyć kolejnych młodych fanów i zachęcić dzieci do czytania. Mimo tego, uważam, że książka jest nieporównywalna do bestsellerowej serii autorki i przez długi czas nie powstanie żadna powieść, która będzie w stanie przebić sukces „Harrego Pottera”.

Od lat podziwiam panią Rowling za jej nietuzinkową wyobraźnię i "Ikabog" mnie nie rozczarował. Oczywiście, w porównaniu z "Harrym Potterem" postacie są tu nakreślone nieco grubszą kreską, fabuła jest bardziej schematyczna, a część sytuacji i dialogów ociera się o absurd, ale to cechy charakterystyczne każdej baśni, więc nie można mieć o to żalu. Myślę, że uczniom podstawówki (i niektórym dorosłym) książka powinna się spodobać. Autorka jak zawsze przemyca w tekście sporo humoru, kilka morałów, podkreśla wagę przyjaźni, nie boi się zahaczać o kwestie życia i śmierci, a główną bronią przeciwko złu jak zwykle okazuje się miłość. Nie powiem, która scena mnie wzruszyła, bo zagadka istnienia ikabogów rozwiązuje się dopiero pod koniec... Z pary głównych bohaterów zwróciłam większą uwagę na dziewczynkę - w dużym stopniu przypomina mi Lily z sagi o Harrym.

Jako oddany fan Harrego Pottera nie mogłem ominąć nowego tytułu od Pani J. K. Rowling jakim jest "Ikabog". Nowa pozycja nie jest powiązana z kultową serią, jednak nie ujmuje jej to uroku. Skierowana jest ona głównie do młodszej widowni, ale zatrzymuje to takich fanów jak ja. Barwna historia zachwyca, ciekawe postacie wciągają, a całość dopełnia ujmujące nazewnictwo. Jako historia głównie skierowana do dzieci, pojawiają się postacie o charakterach krystalicznie złych i dobrych, ale nie brakuje również tych pomiędzy. Służy to jako świetna nauka dla dzieci, że nie wszystko na świecie jest czarne lub białe i warto głębiej się zastanawiać na niektórymi rzeczami. Krótko podsumowując: jeżeli liczycie na tytuł o Harrym Potterze i jego uniwersum, to tego tutaj nie znajdziecie, ale jeżeli chcecie przeczytać ciekawą historię z barwnymi postaciami to jak najbardziej polecam.

Nie będę ukrywać, że do połowy było tak sobie, bez większej rewelacji. Później akcja zaczęła się rozkręcać i nawet mnie zaciekawiła. Zakończenie bardzo mi się podobało.

Wiem, że głównym celem bajek jest przekazanie wartości i ich zapamiętanie, ale stosowanie przyswajalnych imion, czy nazw miejscowości też jest dla mnie ważne. Fujpluj, Coniemiara, Roderyk Raluch? Hmmm....no nie bardzo. Minie kilka dni i nie będę ich pamiętać.

Wnętrze jest piękne, kolorowe, z rysunkami wykonanymi przez dzieci, ale trzymanie jej w rękach, to wyzwanie. Jej waga momentami mnie przerastała.

Historia skupia się głównie na oszustwach politycznych. Można się w niej doszukiwać wielu podobieństw z realnego życia i tak było w moim przypadku, co wynika z wieku i wiedzy, którą posiadam. I najważniejsze pytanie - czy to książka dla dzieci? Jak dla mnie niekoniecznie. Jest przytłaczająca, smutna, napisana dość trudnym językiem. Jeśli już, to dla takich starszych, które mają trochę większe pojęcie o świecie. I choć zakończenie jest oczywiście pozytywne, to nie przeczytam jej swoim dzieciom.

Nie będę zachwalać tej pozycji, mimo że napisała ją najbardziej znana autorka na świecie. Jest wiele innych mądrych, prostych w odbiorze książek, napisanych przez mniej znanych autorów, którzy stosują zrozumiały dla dzieci język i bardziej przyswajalne nazwy, którzy piszą o problemach dnia codziennego, z którymi nasze dzieci mają rzeczywistą styczność. Jest to raczej wydanie kolekcjonerskie, które będzie pięknie prezentować się na półce. Cieszę się jednak, że przeczytałam i mogę wyrazić własne zdanie.

J.K.Rowling powraca i na nowo zachwyca. Tak, jestem wiernym fanem Pottera, chociaż mam już swoje lata, jak to się mówi. Nie mogłem odmówić sobie poznania nowej książki pani Rowling, chociaż należałoby dodać, że tak naprawdę "Ikabog" powstał wcześniej niż najsłynniejszy czarodziej. Jeżeli mam przyznać, to znowu dostałem dowód na to, że autorka ma wielki talent. Na nowo używa elementów fantastycznych, które pozwalają na przedstawienie wartości tak ważnych we współczesnym świecie. Jeżeli już dorobię się własnych dzieci albo jak moje chrześniaki podrosną, to na pewno zaprezentuje im tą opowieść o krainie Coniemiara.

„Ikabog” to piękna baśń napisana przez J. K. Rowling już jakiś czas temu. Autorka postanowiła publikować ją online podczas pandemii koronawirusa, aby inni rodzice mogli czytać baśń swoim pociechom tak, jak ona niegdyś. Nie jest to co prawda historia o czarnowłosym czarodzieju, jednak równie dobrze potrafi skraść serce. Podczas lektury możemy się przenieść do królestwa Coniemiara, które ma wspaniały klimat. Poznajemy tamtejszych mieszkańców: okropnego króla Alfreda Arcydzielnego, Fujpluja i Oklapa, a także strasznego potwora Ikaboga. Styl autorki jest lekki, co sprawia, że przez baśń po prostu się płynie. Mimo tego, iż wiek dziecięcy mam już dawno za sobą, to jednak czytając opowieść, bardzo dobrze się bawiłam.

Podobno J. K. Rowling podzieliła się swoją opowieścią z powodu pandemii koronawirusa i jej celem była poprawa samopoczucia dzieci oraz rodziców. Faktycznie, autorce zamierzenie to udało się zrealizować w 100%. Wiadomo, że Rowling jest prawdziwą mistrzynią, jeśli chodzi o stworzenie świetnej fabuły i wykorzystanie dobrych pomysłów. "Ikabog" to baśniowa opowieść osadzona w fikcyjnej krainie. Mimo że książka jest polecana dla dzieci w wieku 7-9 lat, czytałam ją z radością i naprawdę dobrze się przy tym bawiłam. Książka jest według mnie idealna dla całej rodziny i może po nią sięgnąć każdy kto chociaż na kilka chwil chciałby przenieść się w świat baśni i zostawić za sobą naszą smutną rzeczywistość.

Ostatnio razem z moim synem sięgnęłam po książkę "Ikabog" autorstwa J.K. Rowling i przepadliśmy. Co to jest za książka! Nie tylko spodobała się ona mojemu dziecku, ale także i mnie. Książka wciąga, czyta się ją bardzo dobrze. Fabuła dopracowana jest w najmniejszych szczegółach, co sprawia, że jest to bardzo logiczna i spójna opowieść. Muszę przyznać, że dawno już nie czytałam książki dla dzieci, która miałaby tak wiele uniwersalnych wartości, z których nawet dorosły człowiek może wynieść coś dla siebie. Wcześniej znałam autorkę tylko z opowieści o Harrym Potterze, ale okazuje się, że ma także inne, całkiem dobre książki, dlatego zachęcam każdego do zapoznania się z jej twórczością w szerszym kontekście.