Ignaś. Opowieści patriotyczne

Bohaterem tej bajki jest Ignaś, młody chłopak z wielkimi ambicjami, dzieciak, któremu wiatr wieje w oczy. Postać autentyczna, a jednak przybliżona młodemu czytelnikowi w sposób najbardziej mu przystępny, nie poprzez sztywne regułki, ale złożoną z opisów i dialogów opowieść. Ignaś już sam w sobie stanowi przykład hartu ducha, swoją postawą uczy wytrwałości i zachęca do tego, by realizować własne marzenia, a te są możliwe tylko poprzez ciężką pracę i wiarę w siebie. Dziecko, a więc docelowy odbiorca tej książki, mając za bohatera zwyczajnego człowieka widzi, że nawet bez ponadprzeciętnych mocy znanych dzisiaj z niejednej bajki science fiction, można dotrzeć naprawdę daleko.

„Ignaś. Opowieści patriotyczne” to także wyrazista lekcja miłości do ojczyzny. Autorka akcentuje istotę narodu nie tylko poprzez postawę głównego bohatera, ale także jego ojca. W dzisiejszych czasach, kiedy ludzie mają w zwyczaju częściej wyśmiewać się z nieszczęść czy niechlubnych przywar Polski niż cieszyć się z heroicznych wyczynów przodków, które doprowadziły do wolności, taka opowieść może być strzałem w dziesiątkę dla młodego czytelnika, który przy okazji obserwowania właściwych postaw poznaje kawałek prawdziwej historii. I uczy się, że czasami warto przestać patrzeć na czubek własnego nosa i zrobić coś dla ogółu.

Lekturze towarzyszą piękne, kolorowe ilustracje Daniela Włodarskiego pośród których nie zabrakło ani charakterystycznej czupryny Paderewskiego ani jego fortepianu, żony czy samego Sienkiewicza. Twarda oprawa oraz wysokiej jakości papier są dopełnieniem całego wydania, w efekcie czego książeczka może równie dobrze jak zakupiona własnemu dziecku lektura sprawdzić się jako prezent dla kogoś innego.

Tacy ludzie, jak Wioletta Piasecka, to nie tylko autorzy książek nastawieni na zysk. To pisarze wkładający w swoją twórczość całe serce, przesiąknięci pragnieniem szerzenia miłości do ojczyzny. I to widać. Niezmiernie się cieszę, że powstają takie właśnie książki, jak chociażby „Ignaś”, bo stanowią one dowód na to, że warto poznawać dzieje własnego narodu i że lekcja historii wcale nie musi być nudna. Ja przeczytałam ją swojej córce i jeszcze kiedyś na pewno podsunę jej tę lekturę pod nos. Polecam i Wam.

[Adres usunięty]

Rok 2018 jest dla nas bardzo ważny. W mojej rodzinie - gdzie wszyscy jesteśmy członkami ZHP - obchody stulecia odzyskania niepodległości są naprawdę widoczne. Starsza brała udział w konkursie Pieśni Patriotycznej, gdzie otrzymała wyróżnienie i świetne zakładki do książek fundowane przez IPN, (o czym w następnym poście). Akcja #Moja Niepodległa organizowana przez IPN towarzyszy nam właściwie od listopada 2017 r. Cieszę się, że dzieciaki to czują i świętują. Nie było lepszej chwili na wręczenie mojemu Młodszemu książki z serii opowieści patriotyczne pod tytułem "Ignaś". Książki, która dla Młodszego jest o tyle ważna , że mówi o Paderewskim nie tylko, jako o polityku, ale również jako o rewelacyjnym muzyku i światowej sławy pianiście. Mój mały skrzypek po prostu przepadł...

Książka zaczyna się dość dramatycznie. Czteroletni Ignaś jest świadkiem brutalnego aresztowania ojca za udział w powstaniu styczniowym. Rozpacz wyziera już z pierwszych kart powieści, ale też od razu mamy przesłanie: "Trzeba być silnym. Nigdy się nie poddawaj. Walcz o siebie synku. I walcz o Polskę!"

Te słowa wyzierają właściwie z całej powieści. Mały Ignaś postawił sobie dwa cele: być kimś i zrobić coś dla Polski. Kiedy ciotka zaopiekowała się nim i jego siostrą, mały Ignaś marzył tylko o tym, aby grać na pianinie. Jego przedwcześnie zmarła matka miała wielki talent muzyczny i była dla małego Ignasia muzą i natchnieniem. Chłopiec chciał być pianistą, jak mama i patriotą, jak tata. Ignaś grał i grał i grał.... Męczył pianino najpierw jednym paluszkiem, a potem już poszło. Zdobył wiedzę i wykształcenie dzięki wytężonej pracy i pomocy dobrych ludzi. Ćwiczył kilkanaście godzin dziennie i nie przestawał dążyć do celu., Wszystko, co robił, ukierunkowane było w jedną stronę: być sławnym pianistą i rozsławić imię nieistniejącej przecież wówczas Polski. Zawsze opowiadał z dumą o swojej ojczyźnie i robił wszystko, aby Polska pojawiła się ponownie na mapach świata.

"Ignaś" jest świetnym połączeniem ciepłej powieści i podręcznika historii. Losy Ignacego Paderewskiego splatają się z losami naszej ojczyzny. Powstanie Styczniowe, twórczość Adama Mickiewicza tak przesiąknięta tęsknotą za wolnością, Hrabina Chodkiewiczowa, Helena Modrzejewska, Bitwa pod Grunwaldem... wiele tematów jest jedynie muśniętych, ale wywołują w małym czytelniku ogromne zainteresowanie i emocje.

"Ignaś" to książka, która powinna stać na każdej dziecięcej półce. To skarbnica wiedzy nie tylko o Paderewskim, ale też o odrodzeniu Polski. Lektura "Ignasia" to - w dzisiejszych trudnych dla Polski czasach - bardzo dobry moment na zatrzymanie się i zastanowienie nad dniem dzisiejszym. Należy uświadomić sobie i naszym dzieciom, że Polska to my i tylko od nas zależy, jaka będzie. "Ignaś" uświadamia to nie tylko dorosłym, ale też i małym czytelnikom. Tym najmniejszym - dla których Polska to na razie tylko podwórko i rodzice.

Książka jest pięknie wydana. Duży format, spore litery i przepiękne ilustracje pomagają młodemu czytelnikowi w lekturze. Podczas wspólnego czytania niektóre fragmenty musiałam Młodszemu tłumaczyć, bo nawet dziewięciolatkowi trudno zrozumieć, że Polski nie było na mapach, ale w sercach Polaków była żywa i piękna.

Polecam każdemu, bez wyjątku. I co z tego, że dla dzieci. Spróbujcie przeczytać, nawet, jeżeli Wasze dzieci są już duże. Jestem pewna, że po lekturze ostatniej strony poczujecie się Polakami przez duże P! Czego Wam z całego serca życzę.