Idealna opiekunka

„Idealna opiekunka” Phoebe Morgan to pierwszy thriller tej autorki jaki ukazał się na naszym rynku. Jest to typowy, lekki thriller z nurtu domestic noir. Ogólnie nie mogę powiedzieć, żeby książka mnie rozczarowała, choć i nie całkowicie mnie usatysfakcjonowała. Jest to historia rodziny Siobhan – jej mąż został oskarżony o zamordowanie Caroline - jego kochanki i uprowadzenie półtorarocznego dziecka, którym tej nocy opiekowała się kobieta. Siobhan nie w pełni wierzy w niewinność męża, ale czy to nie tylko pozory? Wydarzenia przedstawione są z punktu Siobhan i detektywa Wildy, który zajmuje się tą sprawą – te rozdziały toczą się już po morderstwie, a także z punktu widzenie Caroline przed i w noc morderstwa. Nie jest to może oryginalna narracja, ale ja niezmiennie ją lubię – w taki sposób można dobrze zbudować napięcie i utrzymywać zaciekawienie czytelnika na stałym poziomie. Nie całkiem przekonały mnie jednak główne bohaterki, a i zakończenia domyślałam się dosyć szybko. Było więc kilka elementów, które nie wzbudziły mojego entuzjazmu, ale nie na tyle, bym mogła powiedzieć, że była to słaba lektura – raczej niezła, niewiele jej brakło do określenia dobra. Myślę, że o ile jeszcze coś tej autorki ukaże się na naszym rynku, to pewnie dam jej jeszcze szansę.

Lubicie kryminały? Dla mnie jesień to najlepsza pora właśnie na takie mroczne historie, choć przyznam, że jeśli chodzi o ten gatunek to zawsze chętnie po niego sięgam. Sądzę jednak, że gdy za oknem jest już szybko ciemno, deszcz uderza w szybę a koc jest naszym najlepszym przyjacielem to kryminalne historie nabierają jakby lepszego wyrazu.

"Idealna opiekunka" zabiera nas w sam środek przygody, w której rzecz rozchodzi się o tajemnicze morderstwo. Caroline Harvey, opiekunka, zostaje znaleziona martwa na łóżeczku dziewczynki, która znika bez śladu. Dlaczego to kobieta padła ofiarą mordercy? I co stało się z dzieckiem? Podejrzenia padają na Calluma, męża Siobhan, której uporządkowane życie wali się niczym domek z kart, ale prawda jest taka, że nic w tej książce nie jest oczywiste i wraz z biegiem fabuły wychodzi na jaw wiele zaskakujących faktów.

Chociaż fabuła bardzo przypadła mi do gustu to łatwiej jest mi ją zaklasyfikować jako thriller psychologiczny. Mocno działa na wyobraźnię, jest w niej wiele zwrotów akcji, podejrzanych nie brakuje do samego końca. Sam wątek morderstwa przewija się raczej gdzieś w tle, jest jedynie wstępem do zawiłej historii pełnej kłamstw i niedomówień, które rozwijają się wraz z rozwojem akcji. A ta - naprawdę wciąga. Ciągle coś się dzieje, bohaterowie wodzą czytelnika za nos i może mogłabym się pokusić o stwierdzenie, że przydałoby się więcej dynamiki, ale ogólnie całość i tak oceniam na bardzo dobrą i mądrze poprowadzoną historię.

Jak to w przypadku tego gatunku bywa, koniecznie musimy przyjrzeć się bohaterom. Jest ich sporo, każdy różni się od siebie jak to tylko możliwe, więc podejrzenia co rusz padają na kogoś innego. Im dalej w las tym więcej pojawia się sekretów związanych z daną sylwetką i okazuje się, że Caroline wcale nie była taka idealna a sama Siobhan też nie wiedzie perfekcyjnego życia. Autorka buduje napięcie niemal od samego początku, oddaje głos bohaterom, skacze w czasach, czyli ani na moment nie dopuszcza do swojej historii nudy i trzymając czytelnika w przekonaniu nieuchronnego szokującego finału.

"Idealna opiekunka" ma w sobie wszystko co niezbędne jest dla dobrej historii tego gatunku. Wystarczył mi jeden wieczór na poznanie całej historii i to nie dlatego, że szybko się czyta (choć to prawda!), ale przez fakt, że książka ogromnie mnie wciągnęła. Jeśli lubicie główkować podczas czytania, łączyć poszczególne elementy oraz prześwietlać na wylot bohaterów - oto lektura dla Was. Ja zdecydowanie ze swojej strony bardzo polecam!

Wszyscy dobrze znamy ten schemat, bogaci, piękni ludzie, żyjący na świeczniku (Collum jest prezenterem telewizyjnym), za fasadą idealnego życia i małżeństwa, chowają własne problemy. To baza, na której niejeden twórca zbudował swoje powieści. Pierwsze sekrety i tajemnice pojawiają się już na początku książki. Siobhan doskonale wie, że mąż ją zdradza i to już po raz kolejny, ale milczy, dla dobra 15-letniej córki. Natomiast Caroline wplątuje się z romans z żonatym mężczyzną, ukrywa ten związek przed swoją przyjaciółką, wplątując się w coraz to większe kłopoty. Historię poznajemy z puntu widzenia kilku bohaterów, dodatkowo jest ona opowiedzenia niechronologicznie. Z czasem jednak wszystkie wątki połączą się w jedną, spójną całość. Na wyjaśnienie zagadki śmierci Caroline musimy jednak poczekać do samego zakończenia, dość nieoczywistego i zaskakującego, co zdecydowanie można zaliczyć na plus, choć wytrawni czytelnicy, lubujący się w thrillerach z pewnością dużo wcześniej będą mieli swoje, trafne podejrzenia.

Postaci, jakie wykreowała Phoebe Morgan, są niejednoznaczne, ciężko je ocenić czy polubić. Każda z nich ma swoje tajemnice, mniejsze lub większe. To powoduje, że książka nie wywołuje większych emocji podczas czytania, bohaterowie nie zapadają w pamięć, a fabuła jest niepotrzebnie rozciągnięta. Historia snuje się bardzo leniwie, dostajemy kolejne niewiele wnoszące przesłuchania, rozmyślania głównych bohaterów ciągle o tym samym. „Idealna opiekunka” to thriller pozbawiony wartkiej akcji i zwrotów akcji (poza jednym w zakończeniu), jest za to klimat tajemnicy i intrygująca zagadka zniknięcia małej Evie.

„Idealna opiekunka” nie jest to thriller, który koniecznie trzeba przeczytać, ale jeśli ktoś lubi spokojne tempo, to może spędzić z nią miło czas.

Kolejna książka, o której zdania są mocno podzielone. Ja niestety należę do grupy niezadowolonych czytelników. Kto by pomyślał. Według mnie zabrakło tutaj thrillera w thrillerze. Dostałam flaki z olejem w niebieskiej okładce.

"Idealna opiekunka" liczy 350 stron, a dla mnie 200 stron to była ciągła nuda. Nie działo się tam kompletnie nic. To był opis rozszerzony o wątki obyczajowe. Zero napięcia i gęstej atmosfery, których jednak od thrillera (nawet psychologicznego) oczekuję. Okej, byłam ciekawa, o co w tym wszystkim chodzi, ale to była zwykła ciekawość, która zawsze towarzyszy przy czytaniu, więc nie uznaję tego za jakiś wielki plus. Powiecie mi zaraz, że dobrze, że był wątek obyczajowy. No dobrze, dobrze, ale na pewno nie przedstawiony w taki sposób. Przez minimum 100 stron oni gadali w kółko o tym samym. Ciągle to samo tylko z różnych perspektyw i na tysiąc różnych sposobów, ale ciągle o tym samym. Wydarzenia w przeszłości, wydarzenia w teraźniejszości i całe śledztwo stały w miejscu. Wyobrażacie sobie moja frustrację czytać cały czas to samo?! Może pod koniec książki zrobiło się minimalnie lepiej, bo akcja trochę ruszyła, ale to i tak nie uratowało całej historii.

Bohaterowie też się nie popisali. Nie mieli kompletnie żadnego charakteru. Byli sztywni i bez wyrazu. Śmiałam się w duchu, że zachowują się, jakby musieli odwalić swoją robotę i marzą tylko o tym, żeby wrócić do domu.

Zakończenie. Kolejny problem. Wiele osób pisało, że zakończenie rekompensuje potworną nudę. W moim przypadku tak nie było, bo byłam tak znużona i zmęczona tą książką, że nawet końcówka nie zrobiła na mnie wrażenia. Do tego wszystkiego zakończenie składa się z dwóch elementów, a ja jednego z nich się domyśliłam, co się naprawdę rzadko zdarza, więc sami rozumiecie.

Nie wiem jak to się stało... Jej ciało zwisało z łóżeczka dziecka, zaś mojego maleństwa w nim nie było! Gdzie jest moje dziecko!!

Opiekunka malutkiej Eve, Caroline zostaje znaleziona martwa w pokoiku dziecka. Jej śmierć nadaje także początek zniknięcia Eve... Kto ukradł dziecko, oraz zabił opiekunkę?

Bardzo czekałam na tę powieść. Od dłuższego czasu, lubię thrillery w których sprawa dotyczy dziecka. Wywołują one u mnie jeszcze większe emocje, niż inne fabuły należące do tego gatunku.

Idealna opiekunka zaintrygowała mnie już na samym początku.

Fabuła wydawała mi się dość pospolita. Przedstawiała bowiem dobrze znany mi schemat : morderstwo, porwanie, poszukiwania. Na pierwszy rzut oka wydawało by się że będzie to książka oklepana, jednak ja odniosłam wrażenie zupełnie inne. Całość była bardzo dobra, lecz gdyby napięcie które towarzyszyło mi przy zakończeniu książki, narastało by we mnie od początku, to książka ta byłaby genialna. Na początku właśnie tego mi brakowało, tych emocji, napięcia, natomiast wyzwoliły się one we mnie dopiero po jakimś czasie.

Akcja toczy się powoli. Poznajemy wręcz idealną rodzinę, która utrzymuje pewne pozory przed wszystkimi, zaś w swoich murach pokazuje kłamstwo intrygi, obelgi oraz problemy! Lubię kiedy przed czytelnikiem obnażane są wszelkie sceny, w których rodziny na pokaz są demaskowane.

Historie poznajemy z kilku perspektyw, dzięki czemu dane mi było wniknąć w umysły bohaterów, ale także zrozumieć ich tok rozumowania. Autorka idealnie operowała faktami, które podawała nam w odpowiednich momentach, ale także zmuszała mnie do wytężenia swojego umysłu i zastanowienia się nad całą zagadką. Dodatkowym atutem jest wiele zwrotów akcji, które czasem komplikowały mój plan!

Zaś zakończenie wywołało we mnie ogromną falę strachu, ale także zaskoczenia! Dla takiego momentu warto było przeczytać tą książkę!

Czytało mi się ją bardzo szybko, gdyż byłam głodna wszelkich nowych faktów pojawiających się w fabule. Powieść zdecydowanie należy do polecanych przeze mnie lektur! Wymaga od czytelnika skupienia, zrozumienia ale także swojego prywatnego śledztwa. Komu z Was Caroline opowie o swojej śmierci?