Icebreaker

„Icebreaker” to powieść, którą chciałam przeczytać, jej okładka, jak i fabuła sprawiła, że zdecydowałam się ją przeczytać. Chciałam coś lekkiego, co sprawi, że się odprężę, motyw sport tutaj także miał znaczenie. Lubię jazdę na łyżwach, kiedy byłam młodsza każde ferie spędzałam z bliskimi na lodowisku, dlatego też potrafię zrozumieć pasję, z jaką niektórzy ludzie się temu oddają. Jazda figurowa na łyżwach jest niesamowita, wymaga wielu wyrzeczeń, ciężkich treningów i koordynacji. Nie można sobie pozwolić na to, aby osiąść na laurach, to silny i wdzięczny sport. Inaczej myśli się o hokeju, pełen brutalności, siły, doboru odpowiedniej taktyki, aby rozgromić przeciwnika jak najefektywniej. Obydwa spoty łączy jedno, gładka tafla lodu, czy różne charaktery i upór będą w stanie pogodzić się na tyle, aby współpracować?

Główną bohaterką książki autorstwa Hannah Grace pod tytułem „Icebreaker” jest Anastasia Allen to bardzo utalentowana łyżwiarka, wie, co to znaczy ciężki trening, zajęła się tym mając zaledwie pięć lat. Jazda figurowa jest dla niej niczym oddychanie. Otrzymała sportowe stypendium na uczelni, trzyma się uparcie niezwykle ciężkiego harmonogramu, aby odnieść upragniony sukces. Jest bardzo zdeterminowana, pilnuje swojej diety i stara się jak najlepiej wykorzystać swój czas. Nie zawsze wszystko idzie po jej myśli, a sprzęty lubią się psuć, niestety trafiło na nią. Anastasia została zmuszona do tego, aby trenować na lodzie wspólnie z hokeistami, których nie darzy sympatią. Wśród Tytanów znajduje się Natan Hawkins jest ich kapitanem i człowiekiem, dla którego nie ma kłopotu, aby niemożliwe było znalezienie rozwiązania. Partner Anastasji miał wypadek, potrzebowała zastępcy, jedyną dostępną opcją był człowiek, którego nie darzyła sympatią – Nathaniel Hawkins. Co przyniesie taka zamiana?

„Icebreaker” to fajna książka, w której znajdziecie motywy sportowe, ostatnio niezbyt często się one pojawiają, a tutaj możecie się nastawić na wiele humorystycznych akcentów. Hannah Grace stworzyła przezabawną, interesującą historię, która wywarła dobre wrażenie i sprawiła, że mogłam przy niej odpocząć nie przewracając oczami. Bohaterowie są niepokorni, charakterni i pełni pasji do sportu. Nathan jest wyjątkowo optymistycznym bohaterem, przeciwnie do niego dziewczyna byłaby nazywana chmurką gradową, była trudna w obyciu i przede wszystkim starała się go odepchnąć. Nie chciała się rozpraszać, w końcu tyle poświęciła dla swojej kariery, jednak, czy miłość będzie aż tak bardzo ją rozpraszać? „Icebreaker” to powieść, w której można znaleźć głębię, zwroty akcji są zaskakujące, potrafią czytelnika zaskoczyć, poruszyć i sprawić, że serce biło znacznie szybciej. Bardzo polubiłam bohaterów, czytanie tej książki to była wspaniała przyjemność, nawet nie zorientowałam się, kiedy znalazłam się przy samiutkim końcu.

Fani romansów sportowych mam dla Was totalny hit. Uwaga! Tutaj można się zakochać!

[Współpraca reklamowa z @zysk_wydawnictwo]

Przede wszystkim uwielbiam motyw łyżwiarstwa, a kontra hokejowego z figurowym idealnie tutaj zagrała.

Myślę, że osoby zaczytującego się w książkach Elle Kennedy będą zachwycone. Świetny język, lekki i przyjemny w odbiorze, maksymalnie angażujący i łapiący za serce.

Ta historia jest niczym najlepszy poprawiacz humoru. Bohaterowie są wspaniali, tacy, z którymi można łatwo i szybko poczuć więź. Totalnie do zaprzyjaźnienia.

Anastasia to bezapelacyjnie moja dziewczyna. Ma vibe i podejście do życia, w którym zdecydowanie się odnajduję. Uśmiechałam się za każdym razem, gdy czytałam wzmiankę o jej organizerze, listach i planie dnia. Poza tym była maksymalnie zaangażowana w swój rozwój i postawione cele, no i w relację. That’s my girl.

Nate to książkowy mąż i nie przyjmuję sprzeciwów. To osoba posiadająca wszystkie możliwe cechy, które sprawiają, że moje serce bije szybciej.

To też dla mnie idealny przykład relacji romantycznej. Super autentyczna, z budowaniem zaufania, dystansem i humorem. Poświeceniem, ale też stawieniem granic. Jestem zakochana w dialogach, przekomarzankach i czytaniu przemyśleń głównych bohaterów.

Bardzo podobał mi się też motyw spełniania oczekiwań i relacji z rodzicami, a także terapia i przepracowywanie bieżących wątpliwości. Został poruszony wątek toksycznej przyjaźni i był świetnie poprowadzony.

Odpowiada mi w tej książce wszystko. Forma, styl pisania, bohaterzy, otoczenie i klimat. To taka bezpieczna przystań, dzięki której serce rośnie do niebotycznych rozmiarów i jestem niezwykle wdzięczna za tę historię. Ma w sobie tyle ciepła i zrozumienia.

Mam nadzieję, że zrobisz sobie najpiękniejszy prezent i przeczytasz tę historię.

Wiem, że ta książka zebrała dużo negatywnych recenzji, ale ja należę do grupy osób którym spodobała się ta historia. Jest to pewnie spowodowane moim zamiłowaniem do sportu opisanego w książce. Gdybym mogła cofnąć się do swoich dziecięcych lat, na pewno bym dążyła do zastania figurową łyżwiarką. No i bądźmy szczerzy, kocham romanse hokejowe.

Historia Anastasi spodobała mi się, złapała mnie za serce i gdybym miała taką przyjaciółkę w prawdziwym życiu nigdy bym nie pozwoliła zbliżyć się do niej takiemu bucowi, jakim jest Aaron. Możecie spodziewać się wielu wrednych słów ze strony tego niestabilnego osobnika.

Nathan 🥰🥰 nie jestem w stanie go nie kochać, przypomina mi on moje pierwsze zauroczenie kapitanem drużyny hokejowej - oczywiście mam na myśli jedynego i niepowtarzalnego Garretta Grahama. Coś jest w tych wysokich, muskularnych oraz opiekuńczych hokeistach, że zdobywają nasze serca.

Książka przez swoją popularność za granicą słynie ze znanych cytatów, ale według mnie iconic momentami tej powieści są zdecydowanie konwersacje z grupowego czatu chłopaków 🤣.

Momenty 18+ były raczej w porządku, spotykałam się z gorszymi scenami w książkach więc jest naprawdę okay w przypadku tej historii.

Zapraszam na mój profil:

[Adres usunięty]

Książka osadzona w świecie sportu i rywalizacji, w pełni zasłużenie nazwana fenomenem TikToka!

Anastasia Allen – ambitna łyżwiarka figurowa, marząca o sukcesie na olimpiadzie.

Nathan Hawkins – przystojny kapitan uniwersyteckiej drużyny hokejowej.

Ona jest pewna siebie, zdeterminowana i skoncentrowana na osiągnięciu swoich celów.

On za to ma bardziej pobłażliwe podejście i zdaje się na los, nie poświęcając aż tyle czasu na układanie konkretnego planu na swoje życie.

Ich ścieżki przecinają się, gdy z powodu awarii jednego z lodowisk muszą dzielić się tym, na którym zazwyczaj trenują hokeiści. Pomimo początkowej niechęci, w wyniku różnych wydarzeń ta dwójka zaczyna się do siebie zbliżać, a między nimi rodzi się uczucie. Relacja między Anastasią a Nathanem szybko nabiera rumieńców i iskrzy. Między bohaterami nie zabraknie humoru, ale jak to w życiu bywa, muszą zmagać się także z problemami, zarówno w sporcie, jak i w życiu prywatnym.

"Icebreaker" to lekki i przyjemny romans, który zdobył już rzesze fanów. Moim zdaniem to idealna pozycja, przy której można się zrelaksować, zwłaszcza że fabuła jest dynamiczna i wciąga czytelnika do swojego świata.

[współpraca z zysk_wydawnictwo]

Icebreaker jest historią dwójki skupionych na swojej zawodowej karierze studentów- Anastasii , która jest łyżwiarką figurową i marzy o występie na mistrzostwach stanowych i Nathana- hokeisty, chłopaka od dziecka zakochanego w NHL.

Gdy pewnego dnia przez czyjś niezbyt mądry żart łyżwiarze i hokeiści muszą dzielić ze sobą lodowisko nie są zachwyceni, delikatnie mówiąc.

Nasza bohaterka zdecydowanie nie przepada za śmigającym po tafli za małym krążkiem osobnikami płci przeciwnej , z kolei on za wszelką cenę chce udowodnić, że zasługuje na miano lidera drużyny.

Ale.. jak to się stało, że para została na siebie skazana?

Wszystko zaczęło się od wypadku, któremu uległ partner panny Allen , Aaron.

W tej sytuacji młody Hawkins zmuszony był go zastąpić i choć początkowo pozwalał sobie na bycie złośliwym z czasem odkrył, że kobieta wcale nie jest tak irytująca jak początkowo sądził, ona zaś przekonała się ,że stereotypy są bardzo bardzo krzywdzące.

Przyznam się do tego ,że zanim sięgnęłam po tę książkę przeczytałam mnóstwo skrajnie różnych opinii - od pełnych zachwytu peanów na temat Nate'a po takie w których pisano ,że książka okrutnie kogoś zmęczyła.

Sama uważam ją za średnią, a to dlatego,że prócz poruszania ważnych tematów takich jak zaburzenia odżywiania, potrzeba kontroli czy terapia psychologiczna a także osoby z niepełnosprawnościami i bardzo przyjemnego języka znalazłam też kilka minusów.

Przede wszystkim zbyt dużo scen erotycznych, nic nie wnoszących do fabuły oraz ciągłe imprezy- doprawdy jako osoba w miarę obeznana z tematem , po przesłuchaniu setek wywiadów jestem w stanie stwierdzić, że sportowcy rzadko pozwalają sobie na kompletny luz , ponieważ grafik ich codziennych zajęć, treningi i zobowiązania wynikające z kontraktów ze sponsorami nie pozwalają na takie zachowanie

Dawno też nie spotkałam tak irytującej bohaterki.

Ana cały czas mówiła o tym, że planuje najdrobniejszy szczegół swojego życia, a jednocześnie przez cały niemal czas piła alkohol a na treningi przychodziła będąc.. wczorajsza.

Poza tym jej powód dla którego odtrącała Nathana odcylował na granicy absurdu - nie lubiła go bowiem dlatego, że był hokeistą.

Nie wyobrażam sobie skreślania kogokolwiek dlatego, że robi coś co kocha.

Nate natomiast bardzo mi się spodobał z racji tego, że nie epatował zbytnio swoją pozycją czy pewnością siebie , a był niesamowicie opiekuńczy i kochany.

Sama fabuła była ciekawym pomysłem z nieco gorszym wykonaniem, ponieważ momentami bardzo się przyciągała i była przewidywalna.

Mimo wszystko zachęcam do przeczytania powieści, by wyrazić o niej własną opinię, a ja dam szansę autorce w kolejnej odsłonie.

Stassie- ambitna łyżwiarka figurowa, nie dająca sobą pomiatać.

Nate- kapitan drużyny hokejowej, dbający o swoją drużynę jak o rodzinę.

Dwa różne charaktery, pikantne sceny, pikantne dialogi. Zdecydowanie to można znaleźć w tej książce.

Jeśli mam być szczera to zakochałam się w tej historii. Śmieszna, poruszająca i pikantna. Przebrnęłam przez nią tak szybko, że nie mogłam się z tym pogodzić i chciałam czytać jeszcze raz.

Zawziętość Stassie niczego nie ułatwia w ich relacji, a fakt, że nie znosi hokeistów jest wisienką na torcie. Pomimo wielu trudności okazuje się, że to właśnie kapitan znienawidzonej przez nią grupy stanie się dla niej największym wsparciem.

Nate pomaga odnaleźć Stassie jej prawdziwe ja. Wreszcie dziewczyna może poczuć, że oddycha, że robi coś na co na prawdę ma ochotę. Nienawiść przeradza się w głębokie uczucie, nad którym oboje muszą ciężko pracować.

Historia fantastyczna i zdecydowanie polecam każdemu. Uśmiałam się do łez! Totalnie 10/10!

Romanse sportowe powoli, ale skutecznie podbijają serca czytelników na całym świecie. Przebija przez nie pasja, determinacja oraz silne emocje, których zawsze wypatruję w literaturze. Byłam ciekawa jak do tematu podejdzie Hannah Grace, której zapowiedź książki w tym temacie okazała się bardzo kusząca a obietnica romansu jak z bajki (choć po pewnych turbulencjach) aż kusiła, by porzucić inne czytane lektury.

Zacznijmy od tego, że autorka bazując na znanym motywie oraz schematach, które dość często przewijają się w podobnych historiach stworzyła jednak coś naprawdę intrygującego, co mimo wszystko w pewien sposób wymyka się konkurencji. Może to fakt, że fabuła jest dojrzała i przemyślana, może to świadoma kreacja bohaterów a może sam styl autorki, lekki, przyjemny, obrazowy trzymają czytelnika w objęciach, a może to po prostu całokształt tworzący spójną całość, która przekłada się na historię zdecydowanie wartą poświęconego jej czasu.

Jestem zachwycona kreacją postaci. Dwa pierwszoplanowe silne charaktery w pełni skupiały moją uwagę, ponieważ ich chart ducha oraz miłość do sportu prowadziły przez wyboje, które wcale nie były łatwe do pokonania. Anastasia Allen od najmłodszych lat dążyła do wyznaczonego celu. Treningi, wyrzeczenia, sportowe stypendium - wszystko po to, by być najlepszą łyżwiarką w kraju. Nathan Hawkins był do niej podobny, ale wolał hokeja i od łyżwiarstwa trzymał się na dystans. Do momentu, gdy przyszło im dzielić wspólne lodowisko a partner Anastasii uległ wypadkowi. Wówczas przyszło im połączyć siły a wyszła z tego całkiem przyjemna mieszanka wybuchowa.

Dużo dobrej zabawy, smacznego poczucia humoru a także słownych przepychanek prowadziły mnie przez fabułę, którą poznawałam z uśmiechem na ustach. Akcja powieści nieustannie gnała do przodu, coś się działo, bohaterowie nie pozostawali sobie dłużni w małych złośliwościach a wzmianki o sportowej pasji pięknie dopełniały dzieła. Tym samym otrzymałam powieść młodzieżową nawiązującą do konkretnych wartości, która przekazywała czytelnikowi jak wielka potrafi być miłość do tego co wykonujemy, ale również jak ciężką drogę należy przy tym pokonać, by osiągnąć zamierzony cel.

"Icebreaker" to idealny wybór na spokojne leniwe popołudnie. Książka, która dostarcza dobrej zabawy, angażuje i na pewno nie pozostawia obojętnym. Mało tego! Myślę, że Hannah Grace połączy pokolenia, ponieważ w tej lekturze każdy znajdzie coś dla siebie. Napisana tak, że nie sposób się nie uśmiechać, otulająca nas niczym ciepły kocyk, pomysłowa, nietuzinkowa, sięgająca po ważne wartości. Osobiście jestem nią po prostu zauroczona!

"Icebreaker" to romans sportowy. Mało jest na naszym rynku książek z motywem drużyny hokeja, a tymbardziej z łyżwiarką figurową. W tej książce dostajemy i jedno i drugie. Czytałam już kilka opinii wcześniej i zauważyłam, że jedynych porywa a innych męczy. Ja zdecydowanie zaliczam się do grupy porwanych historią Anastasii i Nathana. Rzadko mi się zdarzy polubić główną bohaterkę, ale tutaj bez problemu poczułam nić sympatii z tą postacią. Uwielbiam zdeterminowane, zaradne i pyskata bohaterki, a na dodatek jest zorganizowana. Ptowadzi sumiennie swój kalendarz, w którym każda godzina jest wypełniona. No cóż, kupiła mnie. Teraz przejdźmy do głównego bohatera. Nathana nie da się nie lubić. Opiekuńczy, odpowiedzialny, zabawny i słodki. No można się zakochać. Co prawda fabuła była przewidywalna, ale i tak z przyjemnością czytałam dalej. Bardzo podpasował mi humor autorki i styl. Czytało mi się książkę bardzo szybko, mimo że ma sporą objętość. Po opisie byłam przekonana, że będzie hate-love, ale tego hate nie było moim skromnym zdaniem. A szkoda, bo naprawdę nastawiłam się na spore zgrzyty. Dobrze się bawiłam przy "Icebreaker" i zdecydowanie pomogła się zresetować po mocniejszym tytule.

Od początku wiele o tej książce słychać. Jednak nie sięgnęłam po nią, bo było o niej głośno, ale ze względu na wątek sportowy, który jest ostatnio mam wrażenie trochę zapomniany.

Anastasia ma marzenia. Jest łyżwiarką, jej cel to olimpiada. Jednak niefrasobliwe zachowanie sprawia, że lodowisko będzie dzielić z drużyną hokeistów. Od początku nie uważa to za dobry pomysł, jednak Nathan, kapitan jest namolnym kolesiem, którego Anastasia polubiła. Czy tych dwoje będzie w stanie zakopać topór i razem działać ? Ale nie tylko na lodowisku, bo pewne wydarzenie sprawi, że Nathan zostanie partnerem dziewczyny. Hokeista, łyżwiarstwo i dwójka młodych ludzi, którzy realizuje swoje marzenia. Czy będą w stanie opanować chemię panującą między nimi ? Czy relacje nie pokrzyżują ich zawodowych planów ?

Jak dla mnie Anastasia to dziewczyna tak denerwująca, tak zapatrzona w siebie, tak samolubna że naprawdę nie pałałam do niej sympatią. Czasami naprawdę chciałam kopnąć ją w tyłek, bo Nathan, chłopak dziko w nią zapatrzony...nie wiem co w niej widział. Nie wiem, co ta dziewczyna miała w sobie, że taki fajny, mądry, ambitny, szczery chłopak zakochał się w takiej dziewczynie. Naprawdę nie wiem. Ona od początku miała wszystkie cechy, których ja nie lubię u bohaterek. Czy tu były cięte dialogi ? Jak dla kogo. Dla mnie jest to książka nurząca, ciągnąca się, dialogi płytkie i książka – przereklamowania. Nie wiem, po co w niej tyle zbędnych opisów, akcja toczy się jak po grudzie i naprawdę ciężko mi się ją czytało. Nie wiem, może to ten wnerw od początku na bohaterkę, może to jej podejście do życia. Nie wiem. Wiem tyle, że promykiem w tej książce był Nathan, którego pokochałam całym sercem, ale nadal uważam, że bycie z taką dziewczyną tylko go ciągnie w dół.

Zgadzam się z blurbem na okładce, nie dziwię się, że książka stała się fenomenem Tik Toka. Jest po prostu fenomenalna!

Jedno z lodowisk zostało zniszczone i hokeiści są zmuszeni dzielić się z łyżwiarzami drugim. Nikomu to nie jest na rękę, a szczególnie Anastasi Allen, która żyje według zaplanowanego każdego dnia w organizerze, a jej największym marzeniem jest udział w igrzyskach olimpijskich. Każde odchylenie powoduje chaos i brak kontroli, której tak nie lubi. Kapitan drużyny hokejowej Nathan Hawkins, który za wszelką cenę próbuje załagodzić sytuację i zaprzyjaźnić się z dziewczyną. Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, kiedy partner Stas ulega wypadkowi i zostaje wykluczony z treningów. Nathan oferuje, że zostanie jej nowym partnerem...

Chciałam napisać tą recenzję tak, żebyście sięgnęli po Icebreaker, ale nie potrafię. Napiszę, że ta książka pozwoliła mi przetrwać naprawdę trudne chwile, które spędziłam w szpitalu i już zawsze będę miała do niej ogromny sentyment. 💙

Niby banalna i schematyczna fabuła, a jednak jest w niej to coś, które sprawia, że czyta się z ogromnym zainteresowaniem, wręcz z wypiekami na twarzy.

Ponadto niech Was nie zwiedzie ta graficzna okładka i wiek bohaterów (20-21 lat), bowiem każdy wiek ma swoje prawa, w tym przypadku bohaterowie sporo imprezują i z pozoru mają typowe problemy związane z nauką, relacjami i rodziną.

A jednak Icebreaker to znacznie więcej, to swego rodzaju przestroga przed toksycznymi ludźmi, którzy mogą nas otaczać i jak duży wpływ mogą mieć nie tylko na nasze życie, ale i zdrowie psychiczne. Pokazuje jak brak komunikacji i zrozumienia drugiego człowieka może powodować konflikty, ale również opowiada o ważnym problemie zaburzeń odżywiania, które nie są obojętne zarówno na organizm jak i zachowania.

Główny bohater Nathan to po prostu wisienka na torcie tej powieści i jest moim aktualnym numerem jeden jeśli chodzi o bohaterów książkowych romansów. Pomimo trudnej relacji z ojcem i nieobecności matki potrafił być troskliwy, wyrozumiały i kochający dla wszystkich osób, na których mu zależy, w szczególności chłopakach z drużyny czy Stas.

Anastasia była bardziej skomplikowaną postacią, która razem z czytelnikiem dojrzewała emocjonalnie i poznawała siebie.

Nie mogę nie wspomnieć o scenach łóżkowych, które w mojej ocenie były niesamowicie gorące i działające na wyobraźnię.

Do tego wszystkiego ten sarkastyczny humor wpleciony w dialogi, które powodowały, że lektura świetnie odprężała. W mojej ocenie historia Stas i Nathana była nieodkładalna.

Przegenialna książka, którą polecam nie tylko na lato, ale na każdą pogodę roku 💙💙 wrócę do niej jeszcze!

„Icebreaker” opowiada historię Anastasii Allen - łyżwiarki figurowej, która jeździ w parze z Aaronem. Stassie od dzieciństwa trenuje łyżwiarstwo, zmaga się z olbrzymią presją, którą próbuje opanować będąc bardzo zorganizowana, przez co praktycznie nie ma czasu dla siebie, ponieważ jej harmonogram jest bardzo napięty. Pewien wypadek sprawia, że dziewczyna musi dzielić lodowisko z hokeistami, w tym kapitanem drużyny - Nathanem Hawkinsem, a cała ta sytuacja burzy cały jej rygorystyczny harmonogram. Jakiś czas później w skutek nieszczęśliwego wypadku Aaron nie może jeździć na łyżwach, co jest jednoznaczne z tym, że sportowa przyszłość Anastasii stoi pod wielkim znakiem zapytania. O wypadek został oskarżony Hawkins i pomimo tego, że Nate nic złego nie zrobił przyznaje się do winy aby chronić swoją drużynę Tytanów. Dziewczyna zawsze mówiła, że nie lubi hokeistów, ale w pewnym momencie relacja jej i Hawkinsa zmienia się do tego stopnia, że Nate staje się jej tymczasowym partnerem łyżwiarskim. Ich relacja się rozwija, ale nie wiedzą jak niespodziewana i daleka od idealnej jest ich przyszłość. Po skończeniu książki miałam w głowie tylko „wow”, czekałam na te książkę od momentu zapowiedzi i nie zawiodłam się. Wątek łyżew to mój ulubiony motyw, ale czuję, że nawet gdyby nim nie był, to ta książka i tak bardzo by mnie wciągnęła. Stawiająca na swoim główna bohaterka i niesamowity Nate Hawkins. Riposty, cięte dialogi, potężna dawka dobrego humoru, jak i ostrzejszych scen, przez co sugerowany wiek czytelnika 18+ nie jest bez powodu. Fabuła porywa, są bardzo dobre zwroty akcji, a momentami książka trzyma w napięciu. Relacja bohaterów jest bardzo dobrze i szczegółowo rozpisana, także jest to też idealny romans. Książka ma około 500 stron, ale tego nie czuć. Same rozdziały nie są bardzo długie, ale są pisane z perspektywy dwóch osób, dzięki czemu możemy poznać myśli zarówno Anastasii, jak i Nathana. Historia jak najbardziej warta przeczytania i taka, do której chce się wracać.

Anastasia Allen ciężko walczyła o szansę startowania w narodowej drużynie łyżwiarskiej. Trening od piątego roku życia, stypendium sportowe do college'u i napięty grafik, który wypala nawet najbardziej zdeterminowaną osobę, powinny przynieść jej sukces. mimo wszystko. Nathan Hawkins nigdy nie miał problemu, którego nie potrafiłby rozwiązać. jako kapitan Tytanów wiedział, że odpowiedzialność za zwycięstwo drużyny hokejowej spoczywa na jego barkach. Kiedy usterka powoduje, że dwie drużyny dzielą to samo lodowisko, a partner Anastasii ulega wypadkowi, Nathan musi zamienić kije hokejowe na legginsy. Mimo że Nate i Stace początkowo się nienawidzili, przywiązali się do siebie, a dziewczyna w ogóle nie lubiła hokeistów. A przynajmniej tak jej się na razie wydaje…

Mówienie o swoich odczuciach, o tym, co zrobiła, co planuję, a nawet o tym, czego się boję. To wszystko przypomina mi, jakie miałam szczęście

Po miesiącu trzymania w tajemnicy przychodzę do Was z recenzją patronacką książki, która skradła moje serce już od pierwszych stron. Pojawiając się w najmniej oczekiwanym momencie mojego życia, weszła w nie z przytupem, stając się przy tym moim lekiem na złamane serce…

Całość recenzji [Adres usunięty]

Czy jak widzicie na okładce książki napis "fenomen TikToka", czujecie się zachęceni do przeczytania czy wręcz przeciwnie? Ja, szczerze mówiąc, mam do tego ambiwalentny stosunek, a po sięgnięcie po "Icebreakera" autorstwa Hannah Grace przekonał mnie intrygujący opis. I ochota na zabawny romans między łyżwiarką a hokesitą. :)

Anastasia Allen to dziewczyna realistycznie stąpająca po ziemi. Od dziecka wie, czego chce, i co zrobić, by to osiągnąć. A najmocniej na świecie pragnie zostać najlepszą łyżwiarką figurową. Uczęszczając na studia, łączy naukę z pasją - prawie codzienne treningi, dieta, wczesne wstawanie czy użeranie się ze swoim partnerem z lodowiska to zaledwie lekkie przeszkody na drodze do spełnienia marzeń. Mimo dość napiętego harmonogramu Anastasia znajduje także czas na przyjaciół, imprezy i... seks. Niezobowiązujący, oczywiście, ponieważ wchodzenie w poważne związki nie jest w jej stylu.

Nathan Hawkins z kolei wydaje się kompletnym przeciwieństwem Anastasii. Owszem, kocha hokei ponad wszystko, ale wie, że poza nim w życiu liczą się też inne wartości. Lubi się zabawić, jednak zawsze odpowiedzialnie i z głową, zwłaszcza że na co dzień jako kapitan drużyny sprawuje opiekę nad całą bandą energicznych, nieokiełznanych hokeistów.

Wskutek incydentu hokeiści lądują na tym samym lodowisku co łyżwiarze... Czy te dwie z pozoru różne osobowości nie zniszczą się wzajemnie, gdy staną na swej drodze?

Sięgając po "Icebreakera", spodziewałam się dostać lekko pikantny romans z zabawnymi momentami okraszonymi ciętymi dialogami. Ku zdziwieniu dostałam o niebo więcej! Pierwsze, co rzuciło się w oczy, to charakterni, realistyczni bohaterowie podążający za marzeniami. Zarówno Anastasia jak i Nathan niejednokrotnie udowadniali, że są w stanie pokonać nawet najcięższą przeszkodę, by nie zdejmować łyżew.

Po drugie ogromnie spodobało mi się, że Hannah Grace w swojej książce poruszyła też trudniejsze problemy, takie jak: konflikt na tle rodzice i dziecko, które nie spełnia wymaganych oczekiwań, zaburzenia odżywiania, problemy z brakiem zaufania czy przemoc psychiczna podszyta chęcią niesienia pomocy. Sprawiły one, że fabuła nie wypadła płytko i bezosobowo.

Po trzecie czytelnik otrzymał zaawansowany motyw enemies to lovers, który z biegiem czasu przekształcił się w lovers to friends, dzięki czemu cała relacja między Aną a Nate'em nabrała głębokości. Oczywiście, w "Icebreakerze" pojawiało się mnóstwo naprawdę gorących scen oraz pikantnych rozmów, co jednak zupełnie nie odejmowało prawdziwości uczuć między głównymi bohaterami.

A po czwarte książka z pewnością trafi do osób studiujących lub dosłownie biorących od życia garściami, ponieważ na jej stronach przewija się mnóstwo imprez, alkoholu czy przygodnego seksu, jak to czasami na uczelniach bywa.

Co się tyczy zastrzeżeń, to najbardziej irytowała mnie zbyt wydłużona, przegadana fabuła. Wiele scen można było skrócić, a kompletnie nic nie wnoszące wydarzenia spokojnie usunąć. Często zapychały miejsce, co wynudzało podczas czytania. Trochę naciągane było również to, jak Anastasia idealnie odnalazła się w środowisku hokeistów, mimo początkowej, wewnętrznej niechęci. To zbyt dziwne, że zgraja energicznych sportowców polubiła, ba! nawet pokochała dziewczynę niemal z dnia na dzień.

Ostatecznie "Icebreakera" polecę, ponieważ mimo kilku mankamentów dobrze spędziłam przy nim czas. Romans należał do pikantnych (mimo zupełnie niewskazującej na to okładki), a bohaterów (przynajmniej tych głównych) wykreowano naprawdę realistycznie. Hannah Grace napisała zabawną, wciągającą i intrygującą książkę poruszającą trudne tematy, o których naprawdę warto rozmawiać.

Jak tylko zaczęłam ją czytać pomyślałam sobie, że to opowieść o rozkapryszonych nastolatkach, które klnęły jak szewc w podartych butach. Później coraz bardziej zaczęła mi się podobać, gdyż przekształciła się nieco w historię dla starszych nastolatków, z pewnością tych pełnoletnich. Dla ogólnego osądu powiem, że dużo tutaj przeklinają, bywa, że zaliczają cokolwiek się porusza, a później składają ręce do góry perorując jak ogromny błąd popełnili. Największą grupą odbiorców dla niej zapewne będą osoby od szesnastego roku życia gdzieś do trzydziestki, choć ze względu na bezpośredni sposób określania tematu swojej płciowości, raczej skłaniam się do tego, by być pełnoletnim do tej lektury. Akcja dzieje się bardzo szybko i cała książka jest napisana w sposób żywiołowy, poza elementami, kiedy ktoś będzie na kacu;-) Napisana z perspektywy różnych postaci, gdzie dokładnie widać kto co robi, jak wygląda, co sobą reprezentuje i jak się z tym czuje. Większość osób to cwaniaczki, którzy sądzą, że należy im się to, co chcą. Osoby z dużą kartą do bankomatu okazują innym brak szacunku. Wiemy to od innych osób, które często o kimś opowiadają. Wbrew pozorom, bohaterzy są bardzo realistyczni, rządzą się typem luzaków. Mamy tu typową łyżwiarkę i hokeistę, którzy zapracowali sobie na te tytuły. Z pewnych względów przyjdzie im pracować razem na jednym polu z czego, dla widoku innych, nie będą zadowoleni, a dla siebie, cóż... To już sami odkryjcie:-)

Pomimo tego, że książka jest gruba z nieco mniejszym drukiem, to jednak wciąż budzi nasze zainteresowanie. Ja jako osoba podwójnie pełnoletnia czułam całą sobą, że język, którym się posługiwali był bardzo nastoletni, ale porównania i ozdobniki, które tutaj stosowali były na wysokim poziomie kreatywności literackiej. Określiła bym ją jako natchnioną młodość. Podobało mi się to, że był opisany tutaj trud jaki włożyli i wciąż wkładali, by osiągnąć swoje marzenia. Daje to do myślenia, gdyż pokazuje, że nic nie przychodzi łatwo, a porażki mają się prawo doświadczyć każdego:-)