Hope Again. Begin Again. Tom 4

POWRÓĆMY DO WOODSHILL

Mona Kasten skradła moje serce już od pierwszej książki z serii Again. Klimat Woodshill i losy naszej paczki bohaterów za każdym razem ogromnie mnie wciągają. Tym razem również tak było. Historia Everly i Nolana była może i oparta na znanym schemacie relacji studentka-wykładowca, jednak autorka wykorzystała ten motyw z ogromnym wyczuciem, nadając mu charakterystyczną dla siebie dawkę emocji. I co ważne - ta relacja rozwija się powoli i zdrowo. Dlaczego o tym wspominam? Przeczytałam wiele książek z podobnym motywem i niestety w dużej większości dziewczyna przemieniała się w tanią i pustą dziewuszkę w skąpym ubraniu, której tylko jedno było w głowie. Tutaj mamy miłą odmianę i Everly jest niezwykle wartościową dziewczyną z trudną przeszłością, której wcale nie jest tak łatwo otworzyć się na romantyczną relację. Zwłaszcza z kimś z grona pedagogicznego. Podobała mi się ta wolniejsza akcja i stopniowe budowanie czegoś poważniejszego. Dodatkowo, cała historia nie kręci się tylko i wyłącznie wokół romansu - zarówno Everly, jak i Nolan mają ciekawą przeszłość. Na plus przemawia także to, iż ta przeszłość nie została zamieciona pod dywan i stanowi sporą część naszej książki, a problemy, jakie ich dotknęły, mogły spotkać każdego z nas. Problemy z ponownym zaufaniem, próba pozbierania się po zranieniu, spełnianie czyichś marzeń zamiast swoich. Brzmi znajomo? Właśnie dzięki temu tak dobrze się to czytało - bo każdy mógł odnaleźć tam jakiś odbitek swojego życia. Jestem pod ogromnym wrażeniem talentu Mony Kasten!

STRUKTURA

Książka podzielona jest na numerowane rozdziały, a narrację powierzono Everly. To jej oczami poznajemy całą historię. Dodatkowo, tak jak zwykle w tej serii, na początku mamy playlistę do książki, a w niej cała masa piosenek, które lubię. Świetnie jest wiedzieć, że mamy z autorką podobny gust muzyczny!

Styl pisania Mony Kasten jest prosty, a jednocześnie autorka tak zgrabnie buduje napięcie i dostarcza cały wachlarz emocji. Historię połyka się wręcz ekspresowo, bo ciężko oderwać się od lektury. Kibicowałam Everly i Nolanowi z całego serca, ale czy w końcu im się udało? Sprawdźcie sami!

I jeszcze mała sprawa organizacyjna - jak pozostałe tomy można raczej czytać jako osobne historie, bo nie ma aż tak wielu powiązań, tak tutaj jednak warto czytać znając poprzednie tomy. Akcja toczy się bowiem w tym samym czasie co wydarzenia z trzeciego tomu - pojawi się kilka podobnych scen czy nawiązań do nich, więc warto wiedzieć o co chodzi. ;-)

PODSUMOWUJĄC

Hope Again to wspaniała historia udowadniająca mi, że jeszcze na świecie są serie dłuższe niż trzy tomy, które nie wydają się być ciągnięte na siłę. Tutaj historia płynie zupełnie naturalnie, a czytelnik zupełnie nie chce się rozstawać z Woodshill i paczką studentów, którzy są podobni do nas - mają swoje problemy, przyjaźnie, związki i bywają niezdecydowani co do kierunku, w jakim powinno iść ich życie. Powrót do serii Again to jak spotkanie z dobrymi przyjaciółmi przy kawie i ciastkach - nim się obejrzymy, książka się kończy a my nadal chcemy pozostać w tym świecie. Mam nadzieję, że z Wami również tak będzie, a tymczasem ja oczekuję już na Dream Again, gdzie Mona przybliży nam postać Blake'a. ;-)

Polecam - zdecydowanie i z całego serca! Mona Kasten to prawdziwa królowa książek YA!

Amanda Says

Ta książka rozgrzeje twoje serce i wywoła mnóstwo radości na twarzy. Czułam się niesamowicie swobodnie w tej powieści, że nie mogłam rozstać się z tą historią. Chciałabym zostać w Woodshill na zawsze.

Historia przedstawiona w „Hope again” jest dobrze skonstruowana. Dostałam wszystko to, czego oczekuję od powieści romantycznej. Można wyraźnie poczuć atrakcyjność między Everly i Nolanem, oraz to jak coraz bardziej rośnie intymność między nimi. Nie brakuje również problemów, które unoszą się jak chmura nad nimi.

Byłam związana zarówno z Everly, jak i Nolanem. Rozumiałam motywacje Nolana nieco lepiej niż Everly. Ich zachowanie nie zawsze było dla mnie rozstrzygające, co z pewnością wynika z faktu, że przekazuje się nieco własne historie.

Everly jest bardzo miłą, ale także powściągliwą osobą. Nie jest klasyczną dziewczyną, która wierzy w wielką miłość, ani w księcia na białym koniem. Woli oglądać horrory i żartować z filmów romantycznych. Sama doświadczyła traumatycznych przeżyć w przeszłości, dlatego wątpi w miłość i szczęście. Cierpiałam, kochałam, śmiałam się i śniłam z nią. Jej rozwój w książce od smutnej, rozdartej do pełnej nadziei i zorientowanej na cel dziewczyny był niewiarygodnie dobrze napisany i dobrze przekazany przez autorkę. Nolan jest prawdziwym księciem. Jest wykładowcą na Uniwersytecie Woodshill i traktuje swoich studentów bardziej jak przyjaciół. Jest niesamowicie uroczy, uprzejmy, uczciwy i po prostu dobrze wygląda. Jest bardzo zainteresowany czytaniem i pisaniem, dlatego realizował swoją pasję i został wykładowcą na uniwersytecie w dziedzinie literatury. Od początku był dla mnie współczujący. I chociaż książka została napisana tylko z perspektywy Everly, mogłam poczuć jego uczucia i emocje. On również doświadczył czegoś złego w swojej przeszłości, co sprawiało mu pewne trudności nawet w teraźniejszości, szczególnie jeśli chodzi o Everly.

Relacje między Everly i Nolanem rozwijały się nieco powoli, i stało się to stosunkowo późno. Uważam to jednak za bardzo realistyczne i autentyczne. Zakochanie się w wykładowcach lub odwrotnie w uczniu wcale nie jest łatwe w prawdziwym życiu. Poza tym było to coś innego, ponieważ do tej pory każdy z nas prawdopodobnie zna jakieś historie wykładowców i studentów z powieści New Adult, ale jak dotąd według mnie żadna z nich nie była tak autentyczna jak ta. Im bardziej relacje i uczucia rosły między nimi, tym bardziej sentymentalnie podchodziłam do tego, co się między nimi działo. Czułam wszystko. Ich związek był czymś więcej niż tylko atrakcją. Ocalili się nawzajem.

Powieść w niezwykły sposób wpływa na czytelnika. Było w niej kilka poważnych momentów, które skłaniają nas do myślenia. Można sympatyzować z bohaterami, płakać, śmiać się i kibicować, bo tak bardzo da się ich lubić. Rzadko historia może mnie tak urzekać. I choć nie jest to szczególnie dramatyczne ani ekscytujące, były chwile, w których musiałam wstrzymać oddech, w których byłam zaskoczona lub zdziwiona. Ta książka zawiera wszystko, czego potrzebuje ta historia: uczucia, emocje, miłość, ból serca (ale nie za dużo), humor, poważny temat i mnóstwo miłości.

Po prostu podobała mi się ta książka i wdychałam ją całym ciałem. Ta historia ma tyle głębi, tyle emocji, tyle uczuć, że czasem już nie zdaję sobie sprawy, że to wszystko jest tylko książką i nie jest prawdziwe, ponieważ dla mnie przez cały czas wydawało się bardzo realne. Wszyscy bohaterowie stali się dla mnie bardzo drodzy i wiem, że zapamiętam ich i tę historię jeszcze długo. Absolutnie godne polecenia i warte przeczytania!

Kocham książki Mony , jeszcze żadna mnie nie zawiodła . Ta również.

Autorka w tej książce w piękny sposób porusza ważne kwestie takie jak przemoc w rodzinie, związane z nim poczucie zagrożenia, to jak rodzice niejednokrotnie nas zawodzą swoim postępowaniem. Bohaterka walczyła sama ze sobą i wstydem jaki wiązał się z jej przejściami, przez który nie potrafiła zaufać przyjaciołom na tyle by podzielić się z nimi swoimi przeżyciami . Stopniowo jednak zyskał jej zaufanie Nolan, który był dla niej kimś więcej niż tylko nauczycielem. Autorka ciekawie też wykreowała jego postać, trzymała w napięciu nie odkrywając jego przejść z przeszłości. Jest ON barwną postacią, wesołą, spontaniczną ale też momentami , przez swoją zazdrość i niezdecydowanie, irytującą ale całość jest warta tego, żeby przymknąć oko na jego przewinienia.

Everly ma przy sobie grupę wiernych przyjaciół i tym ta seria się charakteryzuje. Są w niej kolejno przedstawiane bliżej osoby, które przewijają się przez każdy z tomów i łatwo się do nich przywiązać.

"Nie można wyjść poza własną sferę komfortu, jeśli ciągle postrzega się wszystko z tego samego punktu widzenia."

"Niestety samą siłą woli nie można nikogo uszczęśliwić, choćby człowiek ni wiadomo jak się starał. A już na pewno nie, jeżeli to oznacza twoje cierpienie."

Tak sobie myślę, że "Hope again" z całej serii wypadła najsłabiej. Podobało mi się, owszem, bo ja uwielbiam styl autorki. Z tym, że tutaj zabrakło mi czegoś takiego magicznego. Miałam wrażenie, że nie do końca mogę się wczuć w powieść. Wiecie każda wcześniejsza część wywarła na mnie na prawdę mega duże wrażenie. "Feel again" to był w ogóle SZTOS.

tutaj zabrakło tego przyciągania, takiej iskierki, która wznieciłaby pożar. Mam wrażenie, że za każdym razem jak starła się puścić płomienie, zostawała podlewana wodą i nie mogła w pełni się rozniecić.

Nie mogę powiedzieć, że jest to zła powieść, wręcz przeciwnie jest dobra. Ale wiecie autorka przyzwyczaiła mnie do świetnych pozycji i tą się troszkę rozczarowałam. Nie zmieni to faktu, że ogromne polecam twórczość Mony Kasten! :) To autorka, która porusza ważne kwestie, potrafi doprowadzić do łez smutku i radości i genialnie opowiada stworzoną przez siebie historię. Także śmiało czytajcie. :)

Uwielbiam twórczość Mony Kasten, więc z wielką przyjemnością przystąpiłam do lektury jej kolejnej książki. I muszę przyznać, że już od pierwszych stron przepadłam w świat bohaterów.

Everly to dziewczyna, która ma za sobą ciężkie przeżycia, wręcz traumatyczne, o których najchętniej by zapomniała, lecz to wcale nie jest takie proste. Układa życie od nowa z mamą, odcinając się kompletnie od ojca tyrana. Kłopot tylko w tym, że przed nikim nie potrafi się otworzyć i opowiedzieć co takiego ją spotkało. Ma wokół siebie życzliwych przyjaciół na których może liczyć.

Nolan to młody wykładowca, który prowadzi warsztaty kreatywnego pisania, ma świetny kontakt ze swoimi studentami, zawsze wyciąga do nich pomocną dłoń. Tylko czy pod tą maską sympatycznego mężczyzny, nie skrywa się mroczna tajemnica?

Everly tego nie planowała, a jednak zakochała się w swoim wykładowcy. Mają ze sobą świetny kontakt i ewidentnie widać, że jedno ciągnie do drugiego. Tylko, że ta miłość jest zakazana. Jak potoczą się ich losy i czy tajemnica która wyjdzie na jaw nie zniszczy tej chemii, która jest pomiędzy nimi?

„Kiedy nasze usta się zetknęły, jednocześnie wzbiłam się w powietrze i upadłam. Płynęłam i płonęłam. Emocje, które mnie przepełniały, przeczyły sobie, a jednocześnie nigdy nie byłam równie pełna życia.”

Można by powiedzieć, że to historia jakich już było wiele. Ona studentka, ON wykładowca, zakazana miłość. Niemniej muszę przyznać, że jestem zauroczona powieścią, a przede wszystkim stylem autorki. Nie ma co ukrywać, tej powieści się nie czyta z nią się płynie. Dobrze wykreowani bohaterowie, którzy przelewają swoje uczucia na nas samych, sprawiają, że bez problemu możemy się z nimi utożsamić.

Podoba mi się, że Mona Kasten w swojej powieści porusza istotny problem przemocy w rodzinie. Z tą przemocą najczęściej wiąże się zastraszanie i brak właściwej reakcji pokrzywdzonej, która boi się nie tylko o swoje życie, lecz także i o życie dziecka, często dając sobą manipulować terroryście. Niestety, takie zachowania mogą prowadzić do tragedii, dlatego niezwykle ważne jest, aby w takich sytuacjach jak najszybciej reagować i pozwolić sobie pomóc. Przemoc w rodzinie to niestety problem z którym borykają się miliony kobiet na świecie.

„Byłam wściekła, że w jego obecności ciągle ogarniał mnie paraliżujący strach. Byłam wściekła na swój smutek, bo to nasze pierwsze spotkanie, odkąd skończyłam siedemnaście lat, a ON nawet nie zapytał, co u mnie. Ręce drżały mi ze złości. W tej chwili przepalił się we mnie jakiś bezpiecznik. Wiedziałam, że nie powinnam go prowokować, ale w tej chwili nie byłam w stanie stać bezczynnie.”

Nasi bohaterowie zakochują się w sobie, choć tak naprawdę nie powinni. Ale czy z uczuciem można dyskutować? Czy rozum jest w stanie wygrać z sercem? Kiedy ogarniają nas uczucia, takie prawdziwe, trudno się im oprzeć, nawet kiedy staramy się ze wszystkich sił nad nimi zapanować, często nic nam z tego nie wychodzi. Mówią, że zakazany owoc smakuje lepiej, ale czy faktycznie tak jest? Nasi bohaterowie nie są zwykłymi ludźmi. To osoby, które borykają się z demonami przeszłości, które dają o sobie znać w najmniej odpowiednich momentach. Ewidentnie rodzi się pomiędzy nimi uczucie o wielkiej sile, ale nie można też ukryć, że to uczucie niejednokrotnie zostaje wystawione na próbę. Czy zatem naszym bohaterom uda się pokonać wszelkie przeszkody występujące na drodze miłości?

Odbyłam przyjemną podróż wspólnie z bohaterami. Wspólnie z nimi śledziłam ich losy, mocno kibicowałam, by ich miłość mogła rozkwitać. Podobały mi się niezwykłe opisy przyjaźni w książce. Przyjaźni, której nic nie jest w stanie stanąć na drodze i na której zawsze można polegać. Aż chciałoby się znaleźć wśród takich ludzi i móc z nimi iść przez życie.

Z wielką niecierpliwością oczekuję na kolejny tom.

"Hope again" to historia o sile miłości, ale nie tej pięknej i kolorowej, lecz takiej, która na swojej drodze napotyka wyboje. To historia o sile odnajdywanie własnego szczęścia po przeżytych traumach. A także historia, która pokazuje, że miłość można spotkać wszędzie. Polecam.

Mona Kasten to niemiecka pisarka urodzona w 1992 roku. Mimo tak młodego wieku ma sporo dzieł na swoim koncie. „Hope again” to czwarta książka z cyklu pt. „Again”. Ta powieść romantyczna szczególnie mnie zainteresowała, ponieważ przedstawia typową dla tegoż gatunku sytuację, ale w nieco ciekawszy sposób. Autorka wykorzystuje pewne urozmaicenie.

Główna bohaterka - Everly Penn zakochuje się w swoim wykładowcy, który prowadzi zajęcia kreatywnego pisania. Nolan Gates stara się być dla swoich uczniów przyjacielem. Chce mieć z nimi dobry kontakt, żeby czuli się na jego zajęciach komfortowo. Tak też jest, młodzież naprawdę bardzo lubi młodego mężczyznę. Everly i Nolan są pierwszymi czytelnikami i recenzentami książek Dawn (to siostra Everly i zarazem studentka Nolana). Wzajemnie wykorzystują „chęć porównania” swoich opinii, aby porozmawiać, nawet na tematy zupełnie odbiegające od literatury. Zauroczenie Everly rośnie, a Nolan nie pozostaje jej dłużny. Odkrywają siebie, a na światło dzienne zaczynają wychodzić kolejne sekrety.

Książka porusza następujące problemy: pierwsza miłość, poważne nieporozumienie z rodzicami, przemoc w rodzinie, a nawet uzależnienie. Powieść wzbudza wiele sprzecznych emocji. Wywołuje nie tylko szeroki uśmiech, ale również łzy wzruszenia.

Uważam, że „Hope again” powinien przeczytać każdy, kto tylko ma na to ochotę (chłopcy, dziewczęta, starsi i młodsi, po prostu wszyscy). Nikomu nie sprawi trudności, ponieważ napisana jest łatwym i przyjemnym językiem. Zachęcam do czytania, jeśli chcesz poznać dalsze losy bohaterów, dowiedzieć się, czy poradzili sobie z problemami tego świata i czy na końcu „żyli długo i szczęśliwie”. Miłej lektury!

PS. Zapewniam, że SAMA SIĘ CZYTA!

Martini, lat 15

źródło: [Adres usunięty]

Nie mogłam się doczekać kiedy będę mogła przeczytać kolejny tom Kasten.

W poprzednich tomach poprzeczkę postawiła sobie niesamowicie wysoko, także i tym razem miałam nadzieję, że mnie nie zawiedzie. Nie pomyliłam się, ba co więcej dostałam totalnego zaskoczenia. Wydarzenia w niej opisane dzieją się w tym samym czasie, co wydarzenia w trzecim tomie, co było kolejną miłą niespodzianką.

Ten tom oceniłam najwyżej ze wszystkich, ponieważ raz, że nie podejrzewałam czytaj o TEJ parze, a dwa, że Kasten naprawdę zrobiła kawał dobrej roboty.

Everly Penn, przyjaciółka Dawn i najprawdopodobniej jej przyszła przyrodnia siostra, ponieważ tata Dawn i mama Everly spotykają się już od kilku miesięcy. Everly znamy też poprzedniech dwóch tomów.

Więcej na: [Adres usunięty]

„Hope Again” to czwarta część serii „Begin Again”. Jest to jednak moje pierwsze spotkanie z tym cyklem. Nie czytałam poprzednich części i już żałuje, ponieważ „Hope Again” wywarło na mnie ogromne wrażenie. Mona Kasten po raz kolejny sprawiła, że nie mogłam oderwać się od lektury. Jestem zauroczona, wzruszona i uzależniona. Jestem również zmotywowana, aby wszystkie książki tej autorki trafiły do mojej biblioteczki.

Everly Penn jest młodą kobietą, ale życie boleśnie ją doświadczyło. Razem z matką przeszła przez koszmar i stara się, aby jej życie było spokojne i poukładane. Ostatnim, czego dziewczyna chce to… zakochać się. A jednak stało się… Everly czuje, że pewien mężczyzna staje się dla niej niezwykle ważny, bliski i wzbudza w niej skrajne emocje. Niestety tym mężczyzną jest Nolan Gates, jej wykładowca. Bardziej zakazany być już nie może a jednak Everly czuje, że nie jest mu obojętna. Tylko z nim potrafi rozmawiać przez niemal całą noc, tylko ON zna jej bolesną przeszłość, tylko ON rozumie jej ból. Ich przyjaźń powoli przeradza się w coś więcej. Jednak mężczyzna, który jest oazą spokoju i który roztacza wokół siebie pozytywną aurę tak naprawdę jest równie poturbowany przez życie jak Everly. Czy oboje zdołają zmierzyć się ze swoją przeszłością, aby zbudować wspólną przyszłość? I czy jest możliwość na jakąkolwiek przyszłość skoro Nolan jest wykładowcą Everly?

„Hope Again” to fantastyczna lektura! Historia Everly i Nolana oczarowała mnie już od pierwszych stron. Zakazane uczucia, bolesna przeszłość bohaterów, barwni przyjaciele, zwroty akcji. Wszystko w tej książce zagrało. Autorka pisała lekko, błyskotliwie, emocjonalnie. Co tu więcej pisać… Koniecznie przeczytajcie i dajcie mi znać, czy i Wy zakochaliście się w twórczości Mony Kasten.

Więcej recenzji na [Adres usunięty]

𝓐𝓵𝓮 𝓬𝔃𝓪𝓼𝓪𝓶𝓲 𝓶𝓲𝓵𝓸𝓼𝓬 𝓷𝓲𝓮 𝔀𝔂𝓼𝓽𝓪𝓻𝓬𝔃𝓪. 𝓝𝓲𝓮 𝔀𝓽𝓮𝓭𝔂, 𝓰𝓭𝔂 𝓭𝓮𝓶𝓸𝓷𝔂 𝓼𝓪 𝓬𝓸𝓻𝓪𝔃 𝓹𝓸𝓽𝓮𝔃𝓷𝓲𝓮𝓳𝓼𝔃𝓮 𝓲 𝓬𝓱𝓬𝓪 𝓹𝓸𝓬𝓱𝓵𝓸𝓷𝓪𝓬 𝓬𝔃𝓵𝓸𝔀𝓲𝓮𝓴𝓪 𝔃𝔂𝔀𝓬𝓮𝓶

Niektóre uczucia nigdy nie powinny się pojawić, niektóre relacje z góry skazane są na porażkę. Kiedy jednak w drugim człowieku odnajdujemy zrozumienie, którego od tak dawna szukamy, ciężko nie zaangażować się emocjonalnie. Czy Everly wreszcie odważy się zmierzyć ze swoimi demonami przeszłości?

Seria "Again" skradła moje serce już pierwszą częścią, a wraz z kolejnymi tomami Mona pięła się coraz wyżej na liście moich ulubionych autorek. "Hope" jest natomiast historią kompletnie inną, co wcale nie oznacza, że gorszą.

Everly i Nolana łączy wiele - miłość do literatury, poczucie humoru, wrażliwość. To postaci, których zwyczajne trudno nie darzyć sympatią, i chociaż chwilami nie rozumiałam ich decyzji, to i tak mocno im kibicowałam. Sam wątek romantyczny skupia się na dobrze znanym i niejednokrotnie powielanym w tym gatunku schemacie uczennica-nauczyciel, i szczerze mówiąc w tej sferze nie dostajemy kompletnie nic nowego. Natomiast życiowy bagaż i nieustannie przypominająca o sobie przeszłość, z którą mierzą się bohaterowie, sprawiają, że książka ta bezsprzecznie wyróżnia się na tle pozostałych dzieł Kasten.

W porównaniu do poprzednich części, ta wydaje mi się bardziej dojrzała, w pewnych momentach wręcz przytłaczającą, zmuszająca do chwil refleksji. Mam wrażenie, że niektóre wątki mogłyby zostać mocniej rozwinięte, dopracowane, jednak cieszę się, ze Mona postanowiła wyjść ze swojej strefy komfortu i stworzyć coś nowego. I cóż, co tu dużo kryć - czytałam ją z zapartym tchem.

"Hope Again" to świeża, bardziej melancholijna wersja Kasten, która powinna idealnie sprawdzić się w długie jesienne wieczory, polecam!

Kasten znowu to zrobiła! Stworzyła piękną i cholernie emocjonalną historię. I po raz kolejny mnie zaczarowała.

Już pierwszy rozdział spowodował szybsze bicie mojego serca a ja miałam ochotę czytać szybciej niż było to w ogóle możliwe :D Na moje nieszczęście zaczęłam lekturę późno wieczorem a następnego dnia musiałam wstać wcześnie do pracy, więc po kilkudziesięciu stronach odłożyłam książkę na stolik. Gdy nadeszło 'jutro', to w biurze siedziałam dosłownie jak na szpilkach a moje myśli ciągle uciekały w stronę Everly i Noaha. Taka jest to wciągająca powieść właśnie.

Może jestem dziwakiem, ale historia zakazanego uczucia studentki do wykładowcy niesamowicie zadziałała na moją wyobraźnię i sprawiła, że nie byłam w stanie skupić uwagi na niczym innym.

Książka nie sprawiła, że z moich oczu popłynęły łzy, ale opowieść stworzona przez Kasten rozdzierała moje serce z każdą przewracaną stroną, każdym kolejnym zdaniem i każdym słowem. Historia doprowadziła bohaterów (i mnie) na krawędź rozpaczy, by po pewnym czasie wyjaśnić, czym tak naprawdę jest prawdziwa miłość.

Dobre książki mają to do siebie, że gdy już je przeczytamy bardzo trudno jest nam wrócić z powrotem do własnego świata, bo wszystkie nasze myśli kręcą się ciągle wokół tej jednej, konkretnej historii. I tak było w przypadku 'Hope again'. Mona wprowadziła do mojej głowy chaos i zagrała na czułych strunach mojej wrażliwości. Na taką burzę emocjonalną nie pomoże żaden parasol. I żaden przeciwdeszczowy płaszcz nie ochroni nas przed gradem, który będzie nas boleśnie uderzał i doprowadzał naprzemiennie: do smutku i do radości.

Według mnie jest to najlepsza część serii a duet: PennGates jest moim ulubionym duetem.

Powieść świeci delikatnym blaskiem, niczym gwiazdki przyklejone do sufitu Everly. Po przeczytaniu 'Hope..' jestem już stuprocentowo pewna tego, że najlepsze historie to te, których końca nie jesteśmy w stanie przewidzieć a zaglądanie na ostatnią stronę książki, by poznać jej zakończenie jest kompletnie bez sensu. I każdy z nas od czasu do czasu powinien dać się po prostu zaskoczyć :)

Everly jest studentką, marzycielką, a przede wszystkim ambitną i piękną dziewczyną, która ma za sobą niezbyt łatwą przeszłość. Jednak nim tego wszystkiego dokona musi zapomnieć o pewnym człowieku, któremu oddała swoje serce. Dlaczego? Ponieważ miłość ta jeśli się narodzi, będzie zakazana.

Nolan jest wykładowcą Everly. Poza tym, że jest bardzo przystojnym i dojrzałym mężczyzną posiada pewne sekrety, które zaburzyć mogą jego codzienność. To właśnie w nim potajemnie podkochuje się główna bohaterka.

Czy Everly się opamięta?

Czy Nolan postąpi jak mężczyzna?

Z tej zakazanej miłości mogą wyniknąć same problemy i niedomówienia...

Lecz, aby się dowiedzieć jak było napawdę, koniecznie sięgnij po tę pozycję ;)

Cóż wam mogę napisać..

"Hope again" przeczytałam bardzo szybko. Jest to lekka lektura, pełna zaskoczeń, której koniec może być przewidziany, jednak to co dzieje się w samym "sercu" tej powieści jest jednym wielkim znakiem zapytania. Mona Kasten po raz kolejny zabiera nas w namiętny wir miłosnych uniesień,który nie jest jednak słodki i uroczy, a przeszłość i konsekwencja czynów prędzej czy później wyjdzie na jaw.

Historia Nolana i Everly jest bardzo wciągająca, lekka, która przyprawia o szczery uśmiech jak i o łzy w oczach.

Wręcz niezwykle idealna dla miłośników romansów.

Polecam bardzo gorąco :)))

Mona Kasten to niemiecka autorka, która skradła moje serducho ponad rok temu historią Allie i Kadena z "Begin Again", a potem skutecznie robiła to ponownie każdą kolejną nową powieścią. Kiedy już jakiś czas temu dowiedziałam się, że planuje kontynuować serię "Again", ledwo mogłam usiedzieć w miejscu w oczekiwaniu na tom czwarty. Teraz wreszcie w rękach trzymam swój egzemplarz i z równie wielką niecierpliwością wyczekuję piątej części - Dream Again, ponieważ Pani Kasten zrobiła to ponownie. Skradła moje serce, złamała je i posklejała na nowo. Jestem w stanie stwierdzić, że Mona Kasten nie potrafi napisać złej książki.

Nolan Gates to wykładowca na uczelni, na której studiuje Everly Penn. Jego uśmiechy, podejście do ludzi i fakt, że jest tylko kilka lat starszy, skutecznie przeszkadzają jej w trzymaniu się swojej obietnicy, że nigdy się nie zakocha. To przy nim dziewczyna wreszcie może zdjąć maskę i być sobą. Tylko ON zna jej najmroczniejsze tajemnice i bolesną przeszłość. Im bliżej go poznaje, tym głębsza staje się więź między nimi. Ale Nolan jest jej zakazany i nie powinna nawet myśleć o nim w sposób inny, niż jak o przyjacielu. Dodatkowo okazuje się, że za jego optymistycznym podejściem do życia i czarującym uśmiechem kryje się coś, co może zniszczyć ich miłość, zanim dostała szansę zaistnieć.

Zarówno Everly, jak i Nolana, wszyscy dobrze znamy już z poprzednich części. Nietrudno przypomnieć sobie z lekka dziwnego, niekonwencjonalnego i atrakcyjnego wykładowcę, którym zachwycały się bohaterki, czy Everly, córkę kobiety, z którą zaczął umawiać się ojciec Dawn. Przyznam szczerze, że od lektury ostatniej części minęło już tak dużo czasu, że potrzebowałam chwili, aby przypomnieć sobie pewne wydarzenia, na szczęście autorka śpieszyła z pomocą. Trochę zdziwiłam się natomiast, że akcja tej części działa się niemalże w tym samym czasie, co "Feel Again" - historia Sawyer i Isaaca. Nie wiem czy to ja po prostu nie pamiętam, czy autorka utrzymywała to w tajemnicy, ale był to taki miły dodatek.

Everly rozpoczęła nowy rozdział w innym mieście, ale nawet tutaj ciągle żyje kłamstwami. Nawet Dawn, jej najbliższa przyjaciółka, nie zna prawdy o jej rodzinnym życiu i tym, kim jest. Na co dzień przywdziewa uśmiech i udaje przed innymi, że wszystko jest dobrze. Nie potrafi zaakceptować nowego związku matki z ojcem swojej przyjaciółki, bo nie wierzy, że coś może się zmienić. Już zbyt wiele razy była świadkiem rozpaczy mamy po utracie miłości. Nieudane związki jej matki i przykre dzieciństwo sprawiły, że Everly obiecała sobie, że nigdy się nie zakocha. Jednak wbrew jej pragnień, jej serce bije odrobinę za szybko, gdy przebywa w obecności Nolana, swojego wykładowcy. Everly to kolejna bardzo kompleksowa postać, do której od razu pałamy sympatią. Jest bardzo zagubiona, nieufna i zamknięta w sobie, nikomu nie mówi o tym, co przeżyła z rąk własnego ojca i przed czym cały czas ucieka. Po nocach śnią jej się koszmary, które nie dają jej spać. Zawieranie przyjaźni i zaufanie drugiej osobie jest dla niej niemalże niemożliwe. Serce mi się krajało, gdy autorka ujawniała kolejne fakty z jej życia rodzinnego, bo nikomu nie życzyłabym takiego losu. Dopiero Nolanowi udaje się przedrzeć przez jej mur i sprawić, że dziewczyna zaczyna się otwierać.

Nolan jest uwielbiany przez swoich studentów. Młody, przystojny, zawsze otwarty na innych i uśmiechnięty sprawia, że każdy pragnie przebywać w jego towarzystwie. Nie nadużywa swojej władzy jako wykładowca, stara się być na równi ze swoimi studentami. Nic dziwnego, że Everly już od pierwszego dnia zwróciła na niego uwagę. Gdy Dawn prosi ich o pomoc przy redagowaniu jej książek, Nolan i Everly zaczynają spędzać coraz więcej czasu razem i wkrótce granice między studentką, a nauczycielem zaczynają się zacierać. Każdy kolejny wyjawiony sekret, każde spojrzenie zaczynają nabierać nowego znaczenia. Ich późnonocne rozmowy na wszystkie tematy przestają być niewinne. Niestety wkrótce Everly dowiaduje się również, że za jego szerokimi uśmiechami kryje się coś, co dręczy go całe życie. Nolan skrywa w sobie cierpienie, które nie pozwala mu na pełne otwarcie się na związek z Everly i przez to może doprowadzić do ich upadku, zanim na dobre coś się zacznie. Nolan, zupełnie jak Everly, z łatwością sprawił, że go polubiłam. Właściwie stało się to już w poprzednich częściach, dlatego bardzo miło było go poznać wreszcie bliżej. Pokochałam jego wrażliwość, troskę i życzliwość. Nietrudno było zrozumieć, dlaczego Everly zaczęła się w nim zakochiwać.

Mona Kasten po raz kolejny stworzyła bardzo życiową, wzruszającą historię osadzoną w studenckich realiach. Jako, że uwielbiam powieści dziejące się na studiach oraz motyw miłości zakazanej, i ta historia mi się bardzo podobała. Przeczytałam już tyle książek tej autorki, a każda kolejna robi na mnie równie mocne wrażenie, co udaje się naprawdę niewielu autorom. Poza wątkiem miłosnym między Everly, a Nolanem, Kasten porusza w tej części wiele innych, poważnych tematów, które nadają powieści poważniejszego tonu. Mamy do czynienia przede wszystkim z przemocą domową, czy utratą bliskiej osoby, z czym muszą radzić sobie główni bohaterowie. Bardzo podobało mi się także to, że tak często pojawiali się tu bohaterowie z trzech poprzednich części, ale też ci, których czas dopiero nadejdzie w następnych tomach. Przede wszystkim bardzo często przewijała się tu Dawn, która jest dla Everly prawie jak przybrana siostra. Może to przeszkadzać trochę osobom, które nie znają poprzednich tomów, ale ci, którzy kochają całą serię, z pewnością docenią stałą obecność ukochanych bohaterów. Ja uśmiechałam się za każdym razem, gdy pojawiał się ktoś znajomy, bo pokochałam całym serduchem każdą postać tej serii.

"Hope Again" to już czwarta część, a autorka nadal utrzymuje poziom i zachwyca historiami, które z pozoru są proste i niewymagające, a jednak poruszają serce czytelnika. Chociaż nadal największy sentyment mam do "Begin Again", to jednak doceniam każdy kolejny tom równie mocno, bo nie da się inaczej. Mona Kasten pisze książki przy które bawią, wzruszają, wywołują rumieńce, a jej bohaterowie są tak żywi, jakby żyli wśród nas. Bez problemu wczuwamy się w ich historie i kibicujemy w drodze do szczęścia. Nie mogę się doczekać historii Blake'a, którego trochę bliżej poznaliśmy w tej części. Z pewnością się nie zawiodę. Polecam bardzo mocno!

Recenzja z bloga [Adres usunięty]

Everly Penn nie planowała zakochania się w swoim wykładowcy. Niestety nie może nic poradzić na to, że inteligentny Nolan skradnie jej serce i przy nim wreszcie poczuje się bezpiecznie. Warsztaty kreatywnego pisania, które prowadził i prace, które zadawał pozwalały mu lepiej poznać dziewczynę, choć trudne historie opisywane przez nią wydawały się aż nadto prawdziwe. Jednak nawet ten wiecznie uśmiechnięty i pomocny Nolan ma głęboko zakopane tajemnice. Czy pomiędzy zajęciami i własnymi problemami uda im się rozwinąć jakąś relację korzystną dla obu stron?

Seria Begin Again liczy już cztery tomy - a w planach jest piąty - jednak znajomość poprzednich nie jest konieczna do przeczytania "Hope again". Zapomniałam tylko, że bardzo lubię styl pisania Mony Kasten, więc tak czy siak poprzednie tomy nadrobię, poznając przy okazji znajomych Everly.

Przystępny styl pisania autorki zachwalałam już przy okazji recenzji trylogii Maxton Hall - Save me, Save you i Save us. Operuje lekkim językiem, który sprawia, że przez książkę się płynie i ciężko jest jej nie skończyć na raz.

Pamiętając o zakończeniach wspomnianej trylogii, przez które nie mogłam się doczekać kolejnych części, zastanawiałam się jak autorka radzi sobie w powieściach jednotomowych, ponieważ "Hope again" należy do serii, ale każda książka jest osobną, zamkniętą całością. Nie ukrywam, że jestem miło zaskoczona, ale w mojej opinii książka skończyła się za szybko i nie pogardziłabym kontynuacją. Z tego też powodu chcę nadrobić wcześniejsze części, by móc dłużej pozostać w świecie Everly i jej bliskich.

"Hope again" to bardzo dobry tytuł, pełen świetnie zarysowanych bohaterów i rozbudowanej fabule. Niektóre z postaci skradły mi serce, dlatego mam nadzieję, że czytając wcześniejsze części polubię ich jeszcze bardziej, a także poznam ich historię, która sprawiła, że znaleźli się w otoczeniu Everly. Główna bohaterka przeszła sporo, ale nie jest też postacią bez wad. Dokonuje różnych, nie zawsze dobrych wyborów, przez co nie była przekoloryzowana, a wręcz bliższa mojemu sercu.

Książkę czytało mi się naprawdę dobrze i już nie mogę się doczekać kolejnych historii spod pióra Mony Kasten. Znacie jej wcześniejsze książki?

Miłość, która nie powinna się narodzić. Miłość, która jest zakazana, a kiełkuje powoli w sercu, ale czy na jej podstawie ma szanse wyrosnąć silne i odporne na wszystkie huragany uczucie ?

Everly jest studentką, szukającej swojej drogi i skrywającej głęboko w sercu ból, smutek i przeszłość, która nie daje jej spokoju. Ukojenie znajduje w nocnych rozmowach, które na początku były oficjalne, natomiast potem zaczęły wkradać się drobne gesty, porady oraz zwierzenia. Te wiadomości dawały jej wsparcie i powodowały, że chciała podjąć walkę.

Nolan jest nauczycielem. Pogodnym, uśmiechniętym, chętnym do pomocy. Pomimo uśmiechniętej twarzy i radosnego podejścia ma swoje tajemnice, które ciągną go w mroczną przepaść. Nocne rozmowy pomagają mu, ale są więcej niż niestosowne.

Miłość, która nie powinna się narodzić, a daje im obojgu siłę, siłę by walczyć z przeszłością i walczyć o przyszłość, ale życie nie jest takie proste jak mogłoby się wydawać.

„Wiesz, jak to się mówi, blizny nie szpecą człowieka. Blizny to zasłużona nagroda, która opowiada twoją historię.”

Hope again, to historia, która daje nadzieję. Daje nadzieje na to, że nawet najmroczniejsza przeszłość i demony niedające spokoju powoli odchodzą. Jedna osoba w naszym życiu może więcej zdziałać, niż możemy zdawać sobie z tego sprawę. Jedna osoba, może nas pociągnąć na samo dno, albo pozwoli nam się od niego odbić.

„Posłuchaj, Everly, nigdy nie jest błędem wyciągnąć rękę do drugiego człowieka. To dowód wielkiej odwagi.”

W książce poruszonych jest wiele wątków, które mówią o przemocy, odejściu, chęci walki, wielkich przyjaźni i miłości. Wszystkie te elementy to mieszanka tej książki, która według mnie jest najlepszą z tej serii.

Ostatnio miałam problem aby przepaść. Przepaść w sensie bohaterów i dobrze napisanej książki. Zawsze było do czego się przeczepić. Tą czytałam bez przerwy, a kiedy miałam ją już odłożyć, bo było późno i wiedziałam, że jej nie skończę, moje serce płakało. Płakało, bo bohaterowie mieli przepiękne dusze, które mówiły za nich. Zakochałam się w ich delikatności i cierpiałam razem z nimi. Jedna z lepszych, szczególnie godnych polecenia, jakie dane mi było czytać w tym odważę się powiedzieć nawet roku. Oczywiście dla nie fenomenem będzie nadal „Coraz większy mrok”, ale to zupełnie inna bajka i gatunek.

Hope again to podróż z wspaniałymi, wrażliwymi bohaterami, którzy pragną być szczęśliwi o ile sobie pozwolą na szczęście. Powrót do bohaterów, których już znamy i poznanie nowych. Zazwyczaj pierwsze części serii są najlepsze. Dla mnie zdecydowanie jeżeli chodzi o tą serie to jest najlepsza czwarta część. Część, która rozwala serce na kawałki i skleja je z każdą kolejną stroną.

Jak tylko zobaczyłam, że wydawnictwo Jaguar ma w planach wydanie kolejnej książki z serii „Again” od razu wiedziałam, że muszę sięgnąć po tę pozycję i poznać historię Nolana i Everly. Czułam, że będzie to cudowna pozycja, jednak gdzieś z tyłu głowy cały czas tliła się myśl, że może jednak nie. Tak czy inaczej, jestem niesamowicie zadowolona z tej książki, a „Hope again” stało się moją ulubioną częścią tej serii.

Everly to młoda, zabawna, mądra i śliczna dziewczyna, a także studentka. W dzieciństwie doświadczyła dość sporo złego, przez co teraz dość sceptycznie podchodzi do mężczyzn i uczucia na „m". Na barkach wciąż dźwiga złe doświadczenia, przez co nie jest jej łatwo.

Nolan natomiast jest czarującym, niezwykle inteligentnym i seksownym wykładowcą, który stosuje dość niespotykane metody nauczania. Wydaje mi się, że to taki nauczyciel, którego każdy lubi i szanuje.

Bardzo podoba mi się to jak Mona Kasten wykreowała postać Nolana. Jak na wykładowcę to jego metody były dość... Nietypowe, dzięki czemu nie było tak nudno i oczywiście. Muszę Wam powiedzieć, że był ON ze studentami na stopie koleżeńskiej, co jednym może wydawać się dziwne, ale jak już wspomniałam, mi się to podobało.

Jeśli nie możecie przypomnieć sobie kim jest Everly i Nolan to oczywiście śpieszę z pomocą. Nolan to wykładowca, którego okazję mieliśmy poznać już w drugim tomie tej serii dzięki Dawn. Everly też mogliśmy poznać już nieco w drugim tomie, ponieważ jest to przyjaciółka i „siostra” bohaterki z książki „Trust again".

Niesamowicie podoba mi się to, że w pozycji występuje wątek zakazanego romansu. Nie wiem jak Wy, ale ja naprawdę uwielbiam taki motyw w książkach. W dodatku jest to relacja pomiędzy wykładowcą, a studentką co podobało mi się jeszcze bardziej. Takie zakazane uczucie... Nie wiem, jakie wy macie odczucie, ale mi bardzo podobało się to, jak Mona postanowiła to wszystko rozwinąć i poprowadzić. Nic nie było proste i oczywiste, żadne rozwiązanie nie zostało podane na tacy.

Jeśli chodzi o relację rozwijająca się pomiędzy bohaterami, to muszę przyznać, że została ona wykreowana bardzo dobrze i jestem usatysfakcjonowana nią w dwustu procentach. Mimo iż Nolan i Everly znali się, a nawet przyjaźnili już wcześniej, to uczucie między nimi nie wybucha nagle. Nie. Ono pojawia się i wykluwa bardzo powoli, co niesamowicie mi się podoba. Mona z niczym się tutaj nie spieszyła, dzięki czemu naprawdę dobrze możemy poznać bohaterów i dowiedzieć się co tak w rzeczywistości czują.

Podoba mi się również to, że Mona Kasten postanowiła poruszyć tutaj nieco ważniejsze tematy. Pojawia się tutaj wątek przemocy domowej, a także chęci zadowolenia drugiej osoby, co niestety nie zawsze jest zdrowe. Został tutaj poruszony również aspekt odkrywania samego siebie, co było naprawdę fajnie opisane i bardzo mi się podoba. Resztę musicie odkryć już sami, ale zapewniam, że jest naprawdę warto.

Tak jak we wcześniejszych tomach pojawia się tutaj taki fajny, lekki studencki klimat, dzięki czemu pozycję czytało się naprawdę fajnie. Uwielbiam czytać książki z wątkiem studenckim, dlatego jest to dla mnie pozycja idealna. Możliwe, że nie czuć tej aury w tym tomie tak bardzo, jak w trzech pierwszych ze względu na relację student-wykładowca, ale i tak da się to odczuć.

„Hope again” to cudowna pozycja o odnajdywaniu własnego szczęścia, a także zakazanej miłości.

Jeśli chodzi o język autorki, to jest ON oczywiście niesamowicie przyjemny i zrozumiały dla każdego. Pozycja jest niesamowicie wciągająca i naprawdę ciężko się od niej oderwać aż do ostatniej strony. Naprawdę polecam, jeśli szukacie fajnej młodzieżówki, która porusza ważniejsze tematy i nie jest napisana, aby napisać. Mona Kasten stanęła na wysokości zadania, dzięki czemu my czytelnicy dostaliśmy świetną historię. Już nie mogę się doczekać kolejnej części tej serii i chciałabym powiedzieć... DAJCIE MI JĄ NA JUŻ!!