Helvete. Wrota piekieł

Już od samego początku nie byłam pewna, czego oczekuję od tej książki i czy przedstawiona tam akcja przypadnie mi do gustu. Nie zaglądając wcześniej do żadnych recenzji, postanowiłam zdać się na instynkt i sprawdzić, czy dobrze zrobiłam, decydując się zapoznać z jej fabułą. Jeżeli więc chcecie dowiedzieć się nieco więcej o moich odczuciach, serdecznie zachęcam was do zapoznania się z resztą opinii.

Gdy tylko zapoznałam się z paroma pierwszymi stronami uznałam, że przedstawiona tam akcja ma w sobie coś, co sprawia, że znacząco wyróżnia się spośród wielu innych fantastycznych opowieści, co mnie niezmiernie ucieszyło i sprawiło, że przeczytałam ją szybko, zapamiętując wiele z nieprzestawionych tam momentów.

Dzięki zastosowanej przez Michała Skuzę trzecioosobowej narracji, możemy nieco bardziej skupić się na fabule zamiast sposobie, w jaki główna bohaterka postrzegała przedstawione tam wydarzenia, co według mnie jest ogromnym plusem przy książkach o tematyce fantasy. Główna bohaterka intrygowała mnie od samego początku. Z przyjemnością śledziłam jej losy oraz jak starała się odpędzić od siebie swoją prawdziwą naturę.

Sara od dłuższego czasu podążała własnymi ścieżkami, trzymając się z daleka od innych wiedźm. Za wszelką cenę starała się ukryć swoją prawdziwą naturę, pokazać światu, że to, że jest tym, kim jest, nie musi oznaczać, że jest zła do szpiku kości. Gdy tylko nadarzyła się okazja, pomagała ludziom, od czasu do czasu wyciągając z nich potrzebne jej informacje.

Od zawsze posiadała niezwykły dar płomienia, prorocze sny i całkiem dobrze znała się na zielarstwie. Pewnego dnia w jednym z jej snów pojawia się jasnowłosego mężczyznę ucieleśniającego Śmierć oraz chłopca, którego wizerunek pojawia się na korze czarodziejskiego drzewa.

Na samym początku nie była do końca świadoma, co tak naprawdę oznaczają jej sny, jednak z pomocą matki, decyduje się wyruszyć w wyprawę i odnaleźć Wyspę Życia, znajdującą się niedaleko Miasto Wschodzącego Słońca. Jej wyprawa jest ryzykowna i niebezpieczna, tym bardziej, że po zmierzchu budzą się siejący zniszczenie nieumarli, których nadejście ujrzała w jednej z swoich wizji.

Co tak naprawdę kryje się w jej snach? Dlaczego w śnie ujrzała Śmierć? Co sprawiło, że martwi powstali z grobów? Jak bardzo trudna może okazać się jej misja? Czy uda jej się podołać stojącemu przed nią zadaniu? Jak dalej potoczą się losy Sary? Tego i wielu innych rzeczach możecie dowiedzieć się z sięgając po tę książkę!

Sam pomysł na tego typu opowieść jest kreatywny i jedyny w swoim rodzaju, a sposób wykonania prosty i przyjemny w odbiorze. Już dawno nie czytałam tak przyjemnej fantastycznej książki, po której pozostałoby tak wiele wspaniałych wspomnień. Bohaterowie nie ograniczają się do kart powieści, oni żyją własnym życiem, a ich świat miesza się z naszym, pozwalając nam razem z nimi przeżywać przygody i zmierzać się z przeciwnościami losu.

Jeżeli więc udało mi się w chociażby najmniejszym stopniu pobudzić waszą ciekawość, jak najbardziej zachęcam was do zapoznania się z tą książką i gwarantuję, że z pewnością nie będziecie tego żałować. Osobiście jestem nią urzeczona i sądzę, że wy także nie pozostaniecie wobec niej obojętni. Jak najbardziej polecam!

Cała recenzja: [Adres usunięty]