Grząska ziemia. Seria szetlandzka. Tom 7

Książką Ann Cleeves czytałam w każdej wolnej chwili. Jestem zachwycona tą książką . Powieść jest bardzo wciągająca, trzyma ciągle w napięciu oraz przyjemnie się ją czyta. Jestem pewna że zakupię inne książki tej autorki.

Doskonale pamiętam, kiedy zaczęłam czytać pierwszy tom tego cyklu, a tu niebawem premierę będzie miała jego siódma część. Jej lektura już za mną.

Jak zawsze klimatem ta powieść stała. Szetlandy z jednej strony mnie przerażają, a z drugiej mają w sobie coś, co mnie do nich przyciąga. Spora w tym zasługa bohaterów. Znam ich już dość dobrze i mogłam spotkać się z nimi kolejny raz. To niesamowite, jaką drogę na przestrzeni tych wszystkich tomów przeszedł Jimmy. Po nim najbardziej widać upływ czasu.

Kilka razy poczułam, jak w serce wbija mi się igła żalu. Chyba nigdy nie pogodzę się z odejściem jednego z bohaterów. Pojawili się co prawda nowi, ale to już nie to samo. Zdążyłam się zżyć z tą osobą i nie da się jej zastąpić.

Akcja co prawda nie mknie jak szalona, ale trzyma w napięciu. Na początku intrygowało mnie to, kim była zamordowana kobieta. Kiedy już dowiedziałam się, kim była, chciałam przekonać się, kto przyczynił się do jej śmierci. Muszę przyznać, że do samego końca nie wiedziałam, kto jest mordercą. Miałam kilka podejrzeń, ale żadne z nich się nie sprawdziło i to sprawiło mi frajdę. Niełatwo jest mnie zaskoczyć, a autorce się to udało.

Ann Cleeves dała mi do myślenia. Czytając tę książkę, zastanawiałam się, czy tak naprawdę znamy naszych bliskich, co o nich wiemy? Ile jesteśmy w stanie im wybaczyć? A co, gdybyśmy mieli ukrywać mordercę?

Uważam, że autorka utrzymuje swoją serię na równie dobrym poziomie. Potrafi zainteresować opowiadaną przez siebie historią. Czy można czytać tę książkę bez znajomości poprzednich tomów? Raczej nie, zostaniecie wrzuceni w środek opowieści i nie będziecie mieli więzi z bohaterami, która nawiązuje się na przestrzeni tomów, łamiąc czasem czytelnikom serce.

„Potrafimy udawać, jeżeli musimy.

Co nie przeszkadza nam rozpaczać w głębi duszy.”

Już po spotkaniu z poprzednią odsłoną serii („Mgliste powietrze”) potwierdziłam, że właśnie po takie przygody czytelnicze lubię sięgać w szczególności. Kryminały osadzone w specyficznym wyspiarskim klimacie, z nasuwającym się wrażeniem izolacji, mieszkańcami tworzącymi osobliwy twór społeczności, w której każdy zna każdego, relacjami między ludźmi przyjmującymi mega kontrastowe odcienie, oraz trwałym spoiwem w postaci intrygujących sekretów i tajemnic.

Trudno przeniknąć przez warstwy wzajemnych powiązań, przebić się przez mur milczenia, dotrzeć do prawdy głęboko skrywanej. Wyzwanie, jakiemu niezwykle ciężko podołać osobie z zewnątrz, ale i dla członka lokalnej społeczności nie jest to łatwa i prosta misja. Zwłaszcza jeśli morderstwo wypełnione jest zagadkami, które zamiast odsłaniać się, intensyfikują się w ilości i zagmatwaniu. Wyjątkowo ulewne opady deszczu przyczyniają się do gwałtownego usunięcia ziemi na zboczu, lawina błota i kamieni uderza w stary dom doprowadzając do jego ruiny. Spod warstw materiałów osuwiska policja odnajduje zwłoki kobiety. Niestety, brak przedmiotów pozwalających na ustalenie tożsamości ofiary, zaś uszkodzenia twarzy uniemożliwiają dokonanie identyfikacji. Inspektor Jimmy Perez natychmiast orientuje się, że śledztwo wymagać będzie więcej niż zwykle czasu i precyzji, wzywa na pomoc starszą detektyw Willow Reeves. Policjantka chętnie przybywa na szetlandzką wyspę nie tylko z powodu kryminalnej sprawy. Rzuca się w wir pracy. Nie podejrzewa jak bardzo zaskakujące okażą się etapy dochodzenia, z czym będą się dla niej osobiście wiązać.

Ann Cleeves koncentruje się w równym stopniu na misternym pleceniu nici zabójstwa, nadawaniu im różnorodnej kolorystyki, sprawianiu, aby ciekawie wciągały czytelnika, zgrabnie zaskakiwały nieoczekiwanym obrotem spraw, przyjemnie zmuszały do snucia przypuszczeń i domysłów, ale również na prowadzeniu angażującej i atrakcyjnej otoczki obyczajowej. Wszystko odbywa się na własnych prawach, w spokojnych rytmach, bez zbędnych efektownych incydentów, za to z dużą realnością. Żmudna praca policji, krok po kroku odkrywająca nieznane fakty, w razie konieczności cofająca się w udowadnianiu wysuwanych hipotez, starannie zbierająca wszelkie informacje. Długo nie można wyhaczyć właściwego punktu zaczepienia, natomiast przemoc niepokojąco eskaluje. Autorka zgrabnie rozkłada cechy osobowości między postaciami, tworząc wyraziste portrety i kształtując przekonujące postawy. Mocno zżywamy się z bohaterami, chcemy jak najwięcej dowiedzieć się o nich, uczestniczyć w życiu, zrozumieć zachowania. Z przyjemnością decyduję się na podtrzymanie znajomości z Perezem, sięgnę po poprzednie i kolejne tomy mrocznej serii.

B[Adres usunięty]

Zawsze czytacie książki w kolejności serii czy nie ma to dla Was znaczenia?

Podczas pogrzebu na skutek ulewnych deszczy dochodzi do osunięcia się ziemi. Błotna lawina przecinając główną drogę, uderza w opuszczone, małe gospodarstwo. Gdy służby starają się uprzątnąć miejsce katastrofy znajdują zwłoki tajemniczej kobiety w eleganckiej sukni. Zdecydowanie nie była właścicielką domu, a egzotyczna uroda sugerowała, że nie należała do mieszkańców wysp. Podczas ustalania tożsamości ofiary przychodzą wyniki autopsji, które jednoznacznie wykazują, że przyczyną śmierci było morderstwo.

Jimmy Perez nie ma łatwego zadania, bo nikt nie rozpoznaje kobiety. Co robiła na wyspach?

Skąd miała klucze do opuszczonego domu?

Śledztwo się komplikuje gdy zostają znalezione kolejne zwłoki...

Grząska ziemia to siódmy tom serii szetlandzkiej co wcale nie przeszkadzało mi że 8 tom już za mną. Już dawno zżyłam się z bohaterami serii i z przyjemnością śledziłam ich losy.

Szetlandy to w moim wyobrażeniu raj w którym spokojnie mogłabym zamieszkać. Jestem absolutnie oczarowana klimatem i malowniczością terenów.

Ann Cleeves stworzyła kryminał z dużą dawką obyczajowości, która idealnie wpasowuje się w mroźny o wietrzny klimat Szetlandów. Jedynym minusem było zbyt częste rozmyślania detektywa cierpiącego po śmierci narzeczonej. Miłośnicy częstych zwrotów akcji również mogą czuć się rozczarowani.

Zachęcam do zapoznania całej serii.

"Grząska ziemia" to siódmy tom cyklu szetlandzkiego pióra brytyjskiej pisarki Ann Cleeves. Mimo tego, że jest to tom przedostatni, ja odważyłam się zacząć swoją przygodę z twórczością Cleeves właśnie od niego - książkę spokojnie dało się czytać bez znajomości tomów poprzednich, zagadka kryminalna w każdym tomie jest osobna, a postacie całego cyklu tak dobrze opisane, że nie sposób pogubić się w ich zależnościach. To kryminały zdecydowanie w moim stylu – skupione na ludziach i tajemnicach, a nie brutalności i szybkiej akcji. Tu liczy się klimat, miejsce i ludzie. A miejsce jest naprawdę niesamowite – surowe, ale pełne uroku! Szkocka wyspa, owce, łąki, pola i gdzieniegdzie domki… Mała społeczność i obca kobieta, której ciało odkrywa Jimmy Perez, szef tutejszej policji. Odkrycie te powiązanie jest z osunięciem się ziemi, które unieruchamia część wyspy na kilka dobrych dni… Kim była? Dlaczego nikt jej wcześniej nie widział? I kto zabił? Świadkowie i dedukcja pełnią tutaj główną rolę. To niesamowicie klimatyczny kryminał z niespieszną akcją i spokojnymi, ale ciekawymi bohaterami. Książkę naprawdę bardzo ciężko jest odłożyć. Fani klasyki kryminału będą zadowoleni!